pogodi

Postoje oni dani, kad samo cutis.
Kada znas, da ako krenes da pricas, suze ce krenuti, pre nego reci.
Kada izbegavas poglede ljudi, samo da ne bi shvatili da nisi dobro.
Kada te svaka njihova rec, pogodi direktno u srce.
Kada te njihov osmeh gusi.
Postoje ti dani, kada ti samo treba samoca.
Postoje ti dani, kada jedva cekas noc.
Da se skupis u krevetu, citas neku knjigu, places i ujutru nastavis, kao da se nista nije desilo. Sa osmehom.

Ludzie mówią, że jesienią chorują na ‘depresje’. Zastanawiam się, czy w ogóle wiedzą, jak to jest mieć depresje. To na pewno nie jest zwykle przygnębienie z powodu brzydkiej pogody. To wieczne cierpienie. Nie tylko jesienią.
—  Mine