pag agos

100 Tula galing sa taong mahal na mahal ka.

1. Paggising sa umaga ikaw agad ang hanap,
Mensahe mong iniwan para akong nasa alapaap.

2. Kamusta ka na? Maayos ka ba?
Iniisip mo rin kaya ako kagaya ng iba?
Gusto ko lang sabihin sayo na,
Ang pagmamahal ko sayo mula noon hanggang ngayon hindi nag iba.

3. Kumain ka na ba?
Kasi ako hindi pa.
Iniisip padin kita,
kahit ang sakit sakit na.

4. Sumusulat ako ng tula kahit hindi ikaw si stella,
Dahil para tayong nasa telenobela,
Hindi natin alam ang mga susunod na eksena.

5. Bawat simbahan na puntahan ko
Iisa lang ang paulit-ulit na hiling ko.
Ang magkaroon ng salitang tayo.

6. Para kang bagyo
Unti unting winasak ang mundo ko.
Pero bumubuhay naman sa pagkatao ko.

7. Eto na ang huling beses na papatak ang luha ko sayo,
Dahil lahat ng sakit na dulot mo.
Ibabaon ko na sa limot kasama ng mga ala-ala mo.

8. Sa tulang ito hangad ko ang kasiyahan mo.
Dahil alam kong hindi na ako ang tinitibok ng puso mo.

9. Pilitin ko man lumaban,
Ngunit tadhana pilit tayong hinahadlangan.

10. Aalagaan mo sarili mo
Pasensya na hindi kita nagawang alagaan ng sobra sobra.
Dahil para akong sumakay ng jeep ang bilis kong pumara.

11. Hindi ako isang hagdan na option mo lang kapag walang elevator,
Priority ako hindi option.

12. Kapag nalulungkot ka wag kang mag alala yayakapin lang kita, hindi na ako magsasalita.

13. Minsan naisip mo din ba, na masarap mainlove sa taong mas inlove sayo.

14. Maging square man ang mundo,
Umulan man ng napakaraming bato.
Magkaroon man ng numbers ang letters A-Z.
Walang magbabago sa pagmamahal ko sayo.

15. Sa gabi gustong gusto kong naririnig ang pagkanta mo kahit na sobrang sintunado mo,
Pero nagagawa mo pading pakalmahin ang buong pagkatao ko.

16. Kailan ba ako makakawala sa sakit ng dulot ng paglisan mo?
Gusto kong maging masaya pero kahit anong pilit kong alisin ka sa isip ko hindi ko magawa.

17. Simple lang naman ang gusto ko
Ang mahalin pabalik ng taong mahal ko.

18. Maubusan man ako ng mga salita para sa aking tula,
Pipilitin ko padin buuin ang ating mga ala-ala.

19. Sa mga panahon na niyayakap kita
Pakiramdam ko akin ka lang talaga.

20. Mga ngiti mong kaysarap pagmasdan,
Sana ako padin ang dahilan.

21. Sa tuwing magkalayo tayo para akong tinanggalan ng hininga,
Dahil para sa akin ikaw ang dahilan kung bakit ako nabubuhay ng masaya.

22. Bawat haplos mong walang katumbas hinahanap ko padin kahit pag iibigan natin tuluyan ng nagwakas.

23. Salamat sa panahong inilaan,
Kahit sandali naramdaman ko ang pakiramdam ng mayroong kasintahan.

24. Pinalaya kita dahil gusto kong sumaya ka,
Kahit ang kapalit ang masaktan ako dahil iiwan kita.

25. Ngayon alam ko na walang taong magkatulad at walang love story na magkaparehas.

26. Akala ko okay lang lahat, akala ko lang pala.

27. Hindi ako nagsisi na minahal kita
Kahit ang kapalit ay ang sakit na dulot ng iwan kita.

28. Kung pwede ko lang sana pigilan ang nararamdaman,
Matagal ko ng ginawa para hindi na ako nasaktan.

29. Ako nalang? Ako nalang ulit?
Pwede bang ulitin natin ang pagmamahalan natin na hindi ko nasulit.

30. Akala ko kaya ko ng mag-isa pero ngayon ko lang narealize na hindi ko pala kaya simula nung umalis ka.

31. Minsan naisip ko na din to baka nga hindi talaga tayo,
Baka nga hindi talaga tayo ang nakatadhana para sa isa’t-isa.

32. Nagbilang na ako ng sampu,
Pero hindi ko padin mahanap ang dahilan kung bakit hindi ko naabot ang kamay mo.

33. Hindi ko na alam kung saan ako lulugar,
Kaya sana sinabi mo para hindi na ako nasaktan ng bulgar.

34. Narasan ko na palang maging pulubi,
Madalas kasi ako mamalimos ng oras at atensyon mo.

35. Patawarin mo ako mahal, kung tayo ay hindi nagtagal dahil sobrang sakit na talaga mahal baka puso ko ay mawasak ng tuluyan kapag ito pa ay nagtagal.

36. Nauubusan na ako ng salita,
pwede bang ilagay ko nalang ang liriko ng paborito kong kanta?

37. Bawat lugar na puntahan palagi kitang nakikita,
Ganun na ba talaga akong kasabik na mahalin ka.

38. Kung dati pangarap ko lang maging doctor para gumamot ng may sakit,
Ngayon pangarap ko padin maging doctor pero ang gagamutin ko na ay ang puso ko na masakit.

39. Para kang obra, pinapahalagahan hindi sinisira.

40. Ilang libong pahina ng papel na ba ang naubos ko?
Kung iipunin ko siguro pwede na akong magtayo ng junk shop ng love letter ko sayo sa kanto.

41. Ilang barya na ba ang naihulog ko sa balon para lang maging akin ka.
Pero sa huli naiwan padin akong nag iisa.

42. Hindi ako kasing ganda ng mga napapanuod mong artista, ngunit ang puso ko naman ay mas maganda pa sa kesa sa kanila.

43. Ang sarap balikan ng ala-ala nating dalawa,
Pakiramdam ko totoong totoo ka talaga.

44. Mahal nakahanap ka na ba ng iba? Inaalagaan ka ba niya?
Kasi ako hindi pa, ikaw padin ang gusto ko sa tuwina.

45. Dumating man ang oras na makasalubong kita at nakita kong masaya ka sa iba,
Wag kang mag alala hindi ko ipapahalata ang pagpatak ng aking mga luha.

46. Hindi ako sundalo na handang sumabak sa gyera,
Dahil wala akong dalang sandata,
Hindi ako handa sa sakit na sa akin ay tatama.

47. Wala na ba talagang pag asa? Baka naman mayroon pang kahit kaunting natitira, pwede ko bang limusin yan hanggang sa masaid ka na?

48. Para kang kape, ikaw agad ang hanap pagkagising ko sa umaga.

49. Bakit walang bituin tuwing umuulan?
Bakit wala ka tuwing ako'y nasasaktan.

50. Naabot ko na ang kalahati ng aking tula,
Pakiramdam ko mauubusan na ako ng salita,
Pero handa akong maubusan kung ikaw naman ang paglalaanan ng aking pagiging makata.

51. Dinaig mo pa ang krayola sa pagbibigay ng kulay sa buhay ko.

52. Pero bakit natapos tayo ng ganito?
Hindi ba pwedeng pag usapan muna natin to.

53. Namimiss ko na ang iyong mabulaklak na salita,
Kulang nalang magpatayo ako ng hardin para sa iyong mga likha.

54. Miss na miss ko na ang presensya mo,
Kahit wala ka namang pangako na dapat mapako.

55. Kailan ko ba masasabi na umuwi ka na?
Kung hindi naman tayo ang nakatadhana para sa isa’t isa.

56. Sobrang proud ako sayo, lalo na sa harap ng buong pamilya ko.

57. Wala namang tayo.
Pero bakit sobra sobra yung sakit na nararamdaman ko.

58. Hindi man tayo sigurado,
Pero ako sigurado akong mahal kita,
Sigurado ako sa nararamdaman ko sayo.

59. Minsan nasasaktan ako pero naalala ko wala nga pala akong karapatan.

60. Ang bawat patak ng luha ko,
Katumbas ng bawat salitang hindi ko masabi sayo.

61. Walang segundong lumipas na hindi ka naalis sa isip ko,
Siguro nga ganun ako kaadik sayo.

62. Tuwing tinitigan ko ang mata mo, Pakiramdam ko buong buo na ako.

63. Hinahanap ko padin ang yakap mo,
Na nagpapawala lahat ng problemang dala dala ko.

64. Ang bawat bigkas mo ng salitang “mahal kita.”
Ay parang musika na nagdadala sa akin sa langit ng may likha.

65. Ang amoy ng pabango mo na nagpapahina ng buong pagkatao ko.

66. Sa bawat pagpatak ng ulan kasabay nito ang pagpatak ng aking mga luha.

67. Hinayaan kitang lumayo na tila ba minsan hindi ako naging bahagi ng pagkatao mo.

68. Sana sa dadating na bukas ay hindi ka isang panaginip nalang,
Sana totoo ka na at alam kong nandiyan ka lang.

69. Mga pangarap at plano na ating binuo sa isang iglap bigla nalang itong naglaho.

70. Susubukan kong kalimutan ka,
Kahit sobrang sakit sa akin ang talikuran ka.

71. Kasabay ng agos ng tubig sa ilog,
Ay ang pag agos ng aking nararamdaman para sayo.

72. Mahal kita pero tama na kasi ang sakit sakit na.

73. Gustuhin ko mang lumaban,
Pero pakiramdam ko bibigay na ang puso ko na ilang beses ng nasaktan.

74. Sa aking pagpikit,
Ay ang pagbuhos ng aking mga luha,
Kasabay ng masakit na pakiramdam na aking nadarama.

75. Kahit sa dami ng sakit na naidulot mo,
Hindi ko magawang sayo ay magalit.

76. Sabi ko noon laban lang tayo hanggang dulo, siguro nga eto na yung dulo.

77. Ang kalimutan ka ay hindi ko magawa,
Dahil sa tuwing pipikit ang aking mata ala ala mo ang aking nakikita.

78. Dapat ko ng tanggapin na hindi tayo para sa isa’t-isa,
Na pinagtagpo lang tayo pero hindi itinadhana.

79. Araw araw sumasakit ang puso ko, kailan ba ito maghihilom mula sa sakit na dulot ng pagkawala mo?

80. Paboritong kanta ay paulit ulit kong pinapakinggan sa pag asa na maulit muli ang ating pinagsamahan.

81. Umaasa ako na sana mahal mo padin ako pero alam kong malabo ng mangyari yon, dahil nakalimot ka na.

82. Hindi ako karapat dapat sayo, masyado kang mabait para sa katulad ko.

83. Kung saan ako nasanay sa pagiging masaya,
Tsaka naman ito biglang maglalaho at mawawala.

84. Ayoko na sayo break na tayo kahit walang tayo, dahil gusto ko ng mapangasawa ka.

85. Natatandaan mo ba ang mga kataga na yan nung binitawan kita hindi mo ako pinatapos iniwan mo kasi akong bigla.

86. Bakit sobrang lamig mo na?
Buhay ka pa naman pero bakit nanlalamig ka na.

87. Sobrang nasakal ka na ba?
Nakulitan ka na ba?
Patawad mahal ayoko lang talagang mawala ka.

88. Sabi ko ayoko na,
Pero padin akong tanga hinihintay padin kita.

89. Wala kang pinangako, pero daig ko pa ang pinatay sa sakit ng paglisan mo.

90. Sampu nalang matatapos na,
Pero pakiramdam ko hindi padin sapat ang isang daang tula.
Para masabi kong mahal kita.

91. Sa lahat ng bagay na kaya kong gawin sayo ang pinakapaborito ko ay ang tanggapin ka,
Maging sino at ano ka pa.

92. Ilan na lang ba? Parang bitin pa ako bigyan mo pa ako ng rason para matapos ko ang aking tula.

93. Sa panahong nakasama kita hindi ako nagsising nakilala kita,
Dahil ikaw ang pinaka magandang bagay na binigay sa akin ng may likha.

94. Isa sa bagay na natutunan ko sayo ay ang respeto at pagpapahalaga,
Kailaman hindi ko makakalimutan ang ating masasayang ala-ala.

95. Kung sakaling babalik ka, tatanggapin pa din kita, dahil ganun ako katanga, handa akong masaktan ng paulit ulit dahil mahal kita yun ang mahalaga.

96. Mahal kita. Bumalik ka na.

97. Mahal kita. Wag mo na ako saktan.

98. Mahal kita. Wag mo na ako paiyakin.

99. Mahal kita. Hanggang dito nalang ba? Miss na miss na kita.

100. Tapos na ang aking tula, pero ang ending ko mahal na mahal padin kita.

i. May duguang pusong nakahimlay sa gitna ng EDSA, naghihingalo ngunit tumitibok-tibok pa rin. May rumaragasang bus sa ‘di-kalayuan, isang kidlat na humaharurot sa baradong ilog. Hindi ito isang kwento ng pag-ibig. Isa itong litanya para sa mga nakalimutang pangako. Isa itong bukas na liham ng mga lumisan sa kanilang nilisan.

Yakap-yakap siya ng
bisig ng usok ng yosi.
Nakaupo sa gilid ng kalsada.
May hindi maipaliwanag na talinghagang
nakikipaglaro sa kanyang isip.

“May alam ako na hindi mo alam” wika ng Ulap.
“Ako rin naman” sagot ng Bituin.

ii. May dalawang pares ng mga kamay sa terminal. Ang isa’y pilit bumibitiw. Ang isa nama’y pilit kumakapit.  Nakalawit sa may bintana ang unang pares. Ang ikalawa ay nasa labas, kinakalampag nang paulit-ulit ang katawan ng higanteng yerong halimaw .“Itigil nyo ‘to, itigil nyo ‘to” ang alingawngaw ng ikalawang pares ng kamay. Dabog. Hampas. Paulit-ulit. Palakas nang palakas. Ngunit may isa pang kamay sa loob ng bus, ang totoo nga nyan ay maraming kamay. Pero itong isang kamay na ito ay kinabig na ang kambyo, at hindi na matitigil pa sa paglayag ang yerong halimaw.

May pakpak sa pagitan
ng kanyang mga ngipin. Dahan-dahan nya
itong nginunguya: bawat buto, bawat bagwis,
isang nguya sa kada laman ng bumagsak na anghel.
Tutulo ang dugo mula sa bibig nya.
Hindi nya alam kung galing ito
sa gilagid o sa baga nya pero sigurado
syang hindi ito galing sa pakpak na
nginangata nya.

“Magtatagpo rin naman tayo” wika ng Araw.
“Oo naman, sa dapithapon. Sa dapithapon.” sagot ni Buwan.

iii. May mga aninong umiindayog sa init ng aspalto: dalawang pares ng paa. Sa kada isang hakbang pa-abante ng una ay sinusklian ito ng dalawang hakbang palayo ng ikalawa. Hindi ito kwento ng habulan. Ito ay isang kwento ng paglayo sa mga nakagisnan. Ito ay kwento ng pagtakas sa kahapon at pagtakbo papunta sa bukang-liwayway.

Nasa gilid sya ng tulay sa dulo ng bulibard.
Walang saplot sa katawan at walang salitang
namumutawi sa mga labi.
Bakas pa sa rurok ng kanyang likuran
ang sugat. Halatang kani-kanina lang
ay may nakaugat pang kung ano rito.

“Huwag mo na akong sundan ‘pag umalis ako” wika ni Kidlat.
“Pero magkadugtong tayo” sagot ni Kulog.

iv. Dikit-dikit ang mga sasakyan. Wala halos kilos. Sa loob ng mga sasakyan ay mga bibig, nagsasalita, nagsasalitan ng diwa, nagsasalatan ng kaluluwa. Sa loob ng mga sasakyan ay mga mata, kumukurap-kurap, nakikita lamang ang nais makita. Punong-puno ng balat ang mga sasakyan, pero hungkag ang karamihan ng mga ito. Punong-puno ng mga tao, ngunit uhaw naman sa pagpapakatao.

Patuloy lang sa paglalakad
ang mga tumatawid.
‘Di sya inaalintana
maski kahit na anong segundo
ay pwede syang bumulusok
pababa

“Kung lumisan ba ako, susunod ka sa akin?” wika ng Maya
“Oo naman, basta ay pareho tayo ng patutunguhan” sagot ng Kalapati.

v. May humaharurot na bus sa EDSA. Nasa lapag pa rin ang duguang puso. Kasabay ng pagbilis ng yerong halimaw ay ang pagbilis din ng pagtibok ng duguang laman. Diretso ang daloy ng ilog. Humaharurot nang humaharurot. Walang pakundangan hanggang sa magulungan at mapisat ang duguang puso. Walang kamalay-malay ang kamay na may hawak ng kambyo at ang iba pang kamay na nasa bus.  Bubuksan ng unang pares ng kamay ang bintana at magtatapon palabas ng isang pares ng tainga. Sakto itong babagsak sa ngayo’y gutay-gutay nang puso. Maririnig ng tainga ang lahat: ang  papalayong ingay ng bus, ang mga hungkag na bulungan sa mga sasakyan, ang mga paang umiindayog sa aspalto, at ang unti-unting pagtigil ng pagtibok.

Mabilis na ang pag-agos ng ilog,
tuloy-tuloy na ang paglalayag ng
mga yerong halimaw. Patuloy ang
mga walang patutunguhang usapan
sa loob ng mga ito. Hindi nagdulot ng pagbara
sa daloy ang kanyang katawang balot sa
dugo, walang saplot, walang pakpak.

“Lahat naman tayo bumabalik sa pinanggalingan natin” wika ng patak ng ulan.
“Ibahin mo ako” sagot ng patak ng luha.

—  EDSA: Isang Litanyang Urban | (j.d.a)

Ngunit kailangan nang magpaalam

May iba ka nang kapiling

-

Natatanging sinisinta 

Ngunit wala say'ong mga mata 

Pag-ibig na tulad ng araw, 

Buwan, at ng mga tala 

-

 Sa pag-agos ng panahon 

Pagmamahal ay di magbabago 

Mapa-bukas mula kahapon, 

At kahit ‘di naiisin, hanggang ngayon

3

Unang Ulan ng Abril. Ang inaabangan naman talaga ng mga tao ay ang unang ulan ng Mayo, at tila wala silang pakielam sa unang ulan ng Abril dahil walang nagsabi na mahalaga ito, na mayroon itong ibig sabihin. Nakita ko ang unang ulan ng Abril katulad ng iyong unang pagbuhas sa aking buhay.

Walang nagsabing darating ka. Walang naghintay na magkakaroon ng isang tulad mo sa buhay ko, na para bang isang biglaang ulan. Ngunit ang iyong pagbuhos ang muling bumuhay sa natutupok kong pag-asa. Ang iyong mga halik ay tila mga ambon sa aking natutuyot na lupa, at sa iyong pagdating, naramdaman ko ang nakukulob na init na dumirikit sa aking balat. Ang pawis ko ay wala na, tulad ng luha, tulad ng init na hindi mapawi, ngunit alam kong dadalhin na sila ng iyong pag-agos patungo sa mga estero.

Hindi man ikaw ang unang ulan ng Mayo na aking pinakaaabangan, ikaw ang ulan na dumating sa mga panahong naghihintay ako sa isang bagay na hindi ko alam kung darating pa nga ba. Ikaw ang pumawi sa init ng tag-araw, ang nagdala sa akin ng paborito kong pagkakataon.