opmaken

Ik doe alsof het me allemaal niet kan schelen. 
Alsof ik niet geïnteresseerd ben in feesten en me opmaken en dansen en jong zijn.
In werkelijkheid ben ik gewoon angstig, angstig om alleen te zijn, om weggecijferd te worden tussen alle meisjes die wel weten hoe ze eyeliner moeten opdoen.
Angstig dat iedereen me aanstaart met een blik van: “wie is die 10jarige hier?”
Angstig om me op te sluiten op toilet en wachten tot ik niemand meer hoor aan de wasbak, zodat ik onopvallend m'n tranen weg kan vegen.
Angstig dat ik verkeerd dans of dat ik de verkeerde drankjes drink.
Angstig dat ik niet cool genoeg ben.
Angstig dat ik de enige ben die nooit cool genoeg zal zijn.

Het is weer bijna april. De mannen moeten weer belastingaangifte doen. Ze hebben een jaar lang hard gewerkt en krijgen er nu een extra avondtaak bij. Een stressvolle periode waarbij de belastinggids essentieel is. Maar vrouwen hebben er ook wat aan: het is bijvoorbeeld een leuk hoofddeksel, een kekke accesoire voor tijdens het opmaken. Leuker kan de consumentenbond het de vrouw ook niet maken.