oord

Mensen rijden hun gras af, madeliefjes maken hun weg door de aarde en ganzen vliegen verward cirkels doorheen de lucht omdat ze niet weten of het nu hier beter is of daar waar ze altijd gaan. Het ski-oord waarvoor ze ’s winters vluchtten is zelf een tropische vakantiebestemming geworden. De mensen vieren Kerstmis in t-shirts en met kerstmutsen op, wikkelen zichzelf dan toch maar in sjaals en dikke truien gewoon omdat het december is, want koud is het al lang niet meer geweest.

We stellen wetten op, discussiëren in Parijs over onze ijsbergen en oceanen met alle landen van de wereld en roepen op tot vrede terwijl aan de andere kant van de oceaan diezelfde landen bommen tegen bommen gooien. Kogels door strijders jagen, of nee, oei, was dat nu tóch een onschuldig kind dat daar liep? Ach wat, niemand die het weet denkt menig soldaat dan. Hij heeft gelijk, want op het journaal tonen ze ons alleen de dingen die ze willen dat we weten. “Rusland dropt bom op drukke markt, maar we hebben zeker wel één van de kopstukken kunnen doden. Wat een overwinning.” en het leed van al die andere mensen, al die familieleden, is in minder dan drie seconden weer vergeten.

Ik vraag me af, de temperaturen buiten stijgen, maar wanneer zijn wij, mensen, nog warm voor elkaar geweest?