onderzoek

6

The Secret of Kells is oorspronkelijk een animatiefilm, maar er is inmiddels ook een graphic novel van verschenen. Ik vind het mooi om te zien hoe er is gespeeld met vlakverdeling en dynamiek. Vooral in de proloog is dit op een bijzondere manier gedaan.

  • Straatvragen
  • Britt Hoogenboom
  • Album van Britt Hoogenboom
Play

Bent u bekend met het Nationaal Programma van Rotterdam Zuid?

Vrijdag 4 oktober ben ik met Floor de wijk ingegaan om te peilen of de bewoners bekend zijn met het Nationaal Programma Rotterdam Zuid, en zoals je kunt beluisteren: eigenlijk helemaal niet.

3

Fotomontage
Ook een manier van omgaan met andermans werk.

John Heartfield

‘Photomontage allowed Heartfield to create loaded and politically contentious images. To compose his works, he chose recognizable press photographs of politicians or events from the mainstream illustrated press. He then disassembled and rearranged these images to radically alter their meaning.’
Uit: 'Agitated Images: John Heartfield & German Photomontage, 1920–1938’

Werkwijze Heartfield
Heartfield usually had only a week or two to create each photomontage. • He always began with a detailed pencil sketch before searching archives and magazines for pictures. • He generally didn’t take photos, himself. Instead, he hired photographers to enlarge, reduce or reverse existing images or to shoot ones he could not find. • After cutting out the parts and assembling the image, Heartfield directed a retoucher as to which areas to paint out and to highlight in order to create a coherent sense of light and space.
Uit: 'Educators guide to the exhibition’

1. 'Metamorphose’ (1934)

2. ’Schöne Be-Scherung’ (1928)

3. Hurrah, die Butter ist alle!

Vrijdag 4 oktober - Burgerblauw

’s Avonds zijn we op pad geweest met het team van Burgerblauw in Rotterdam-Zuid. Geheel in tenue gingen we verdeeld in groepen op pad door de wijken, met als doel: heel, schoon en veilig. 

Samen met Kazuma liep ik met Jaap en nog twee andere bewoners mee, waarbij we tijdens het lopen al onze vragen konden stellen. Buiten een “verdacht openstaand raampje” en een gesprek met een geïrriteerde restauranthouder waren het vooral onschuldige lantaarnpalen, parkeermeters en prullenbakken die werden gecheckt en doorgegeven via de portofoon naar de centrale. 

De bewoners die deelnemen aan Burgerblauw doen vooral mee om ‘iets voor de buurt te doen’, waarbij ze van te voren gezellig een bakkie koffie doen en 'een loopje’ hebben buiten.

Burgerblauw heeft ook te maken met het Nationaal Programma en toevallig was Ed Goverde (vertegenwoordiger deelgemeente) ook aanwezig. Hij loopt soms met hun mee om betrokken te blijven en waardering te uiten voor dit initiatief.

We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om een interview met hem te plannen, deze staat genoteerd op vrijdag 11 november om 10:00 uur!

6

Picturebook makers

Een hele interessante site die ik tegenkwam was deze.
Je kan er het werkproces zien van verschillende illustratoren. Dit heeft mij erg geholpen om te beseffen dat ik niet meteen eindresultaten mag verwachten. Dat het oké is om ergens lang over na te denken en te werken aan een plan. Deze mensen zijn ook niet in 1 2 3 tot een magnifiek boek gekomen.
Het lezen van hun ervaringen gaf mij nieuwe hoop.
Een aanrader!

1&2 Violeta Lopiz

3&4 Benjamin Chaud

5&6 Blexbolex

Plattegrond expositie ruimte en maten van schotten

Om een beeld te krijgen van de ruimte, voor de indeling, en de maten te bepalen van de posters, hebben we de gehele ruimte opgemeten. Wat heel fijn is, is dat er nog heel veel schotten staan die we kunnen gebruiken voor de expositie. Ook deze hebben we allemaal opgemeten.

8

Een (toevallige) nieuwe bron van inspiratie

Net wanneer ik vast kwam te zitten in mijn onderzoek kwam mijn nonkel plots aanzetten met oude filmpjes van zijn oma (dus mijn overgrootmoeder) die hij op DVD had laten zetten.
Ik stond versteld van de kwaliteit van deze beelden. Ik kon er meteen uren geboeid naar blijven kijken. De kleuren, de sfeer, de kleren, …
Toen wist ik dat ik hiermee iets wilde doen, het nostalgische is iets dat ik aanvankelijk al wou betrekken in mijn werk en deze filmpjes zijn hier ideaal voor.

Onderzoek

Slechts in bh en skinny jeans, fiets ik me verloren. In mijn linkerarm een infuus, om mijn rechterarm een loei-strakke band. Op het moment dat mijn hart bonst van de inspanning, mijn bloeddruk stijgt, komt de arts naast me staan en spuit geroutineerd radioactieve stof in mijn linker ader.

‘Nog een minuut! Houd vol!’ moedigt de laborant me aan. Strak tuurt ze naar het scherm waarop ze mijn hartslag en bloeddruk bijhoudt.

Keep reading

3

Tekst en tekening
experiment 1

Voor dit experiment schreef ik allemaal technieken op een briefje en stak die in een kopje. In een tweede kopje stak ik zinnen uit experiment 5.1
Ik trok willekeurig 1 techniek en 1 zin.
Die zin moest ik dan illustreren in de getrokken techniek.

De bedoeling is om mijn tekeningen op eenzelfde, speelse manier te benaderen als de tekst in voorgaande experimenten.
Experiment 1 met tekst en beeld is dus nog redelijk eenvoudig.

'Dit is de Dag' zorgt voor gevaarlijke situaties in de TBS kliniek.

Dinsdag, kookbeurt van X, zijn taak om voor de hele groep te koken. Hij maakt zijn specialiteit, een eigen recept, speciale saus met stukjes vlees en groenten voor bij de rijst. De benodigde messen haalt hij op het kantoor van de sociotherapeuten op. Dat kan, het is immers zijn beurt om te koken.  Netjes gaat zijn naamhangertje op het bord waar het mes vandaan komt. Superhandig, zo weet je precies wie welk mes heeft.
Tussendoor loopt hij naar zijn kamer, mes mee. Even filmen met de telefoon die hij stiekem in zijn bezit heeft. Dat kan namelijk altijd handig van pas komen.
Als alles in de pan zit wordt het mes weer ingeleverd en gaat zijn naamhangertje weer in de bak.

Hoe dat kan als er begeleiding is? Er verblijven over het algemeen 10 à 11 mannen op de afdeling. Minstens 2 sociotherapeuten. Binnen de afdeling wordt er naar gestreefd een zo normaal mogelijke leefomgeving te creëren. Het is immers de bedoeling dat de mannen, na behandeling ook weer deelnemen aan de maatschappij.
Die sociotherapeuten kunnen onmogelijk alle 10 of 11 mannen tegelijkertijd in het oog houden.
Momenten dat er geen enkele sociotherapeut op de afdeling is? Ik weet niet of het gebeurt. Het enige dat ik weet is dat het filmpje dat er getoond werd mij niet bewijst dat dit het geval is.
Misschien krijg je die indruk als je de afdeling niet kent. Ken je de afdeling wel dan mis je de gang waar de hobbyruimte, de telefoonruimte en alle kamers van de patiënten zich bevinden.
Dat stuk waar de sociotherapeuten net met die patiënt staan te praten die slecht nieuws gekregen heeft, waar ze de patiënten aan het roepen zijn voor het eten, waar ze een kamercontrole aan het uitvoeren zijn.

Ja, het is erg dat er drugs aanwezig is, dat de mannen messen op hun kamer hebben, dat er mobiele telefoons in het bezit van patiënten zijn.
Wat nog erger zou zijn is de illusie dat je deze verboden middelen, of, contrabanden zoals ze daar genoemd worden, buiten de deur houdt. Dat zou pas gevaarlijk zijn.
Mijn ervaring is dat er hard gewerkt en gecontroleerd wordt om contrabanden buiten de deur te houden maar met alle bezoeken en verloven die er wekelijks plaatsvinden is het een illusie dat je dit gaat lukken.

Ik denk aan mijn oud collega’s. Die vandaag de grote controles moeten doen. Ook bij de patiënten die er niets mee te maken hebben. Bij patiënten die toevallig met meneer A of B hebben staan praten. Bij patiënten die een bezoekregeling hebben met patiënt C zodat ze samen hun voetbalclub kunnen aanmoedigen. Misschien zelfs wel bij alle patiënten, om een signaal af te geven, om het gevoel van veiligheid voor patiënten en medewerkers te vergroten door in ieder geval het zekere voor het onzekere te nemen.
Ik denk aan de patiënten. De onrust, beperkingen, de spanning die nu overal hangt. De beperkende maatregelen waar iedereen mee te maken krijgt. Zou je net eindelijk je eerste begeleide verlof hebben. Een rondje rond de kliniek lopen. Jaren naartoe gewerkt. Mini stapjes gemaakt maar eindelijk was het in zicht. Ik gok dat het niet door gaat.
Bijna voel ik de spanning die er nu heerst binnen de deuren van de kliniek. De spanning die ontstaat bij deze, hoe dan ook, kwetsbare groep patiënten. Spanning, voor velen een factor die het het risico om richting een psychose af te glijden of risicogedrag te vertonen vergroot.
Het is juist de spanning die velen doen wankelen en het uiterste van hen vraagt. Die spanning die juist in veel gevallen voor gevaarlijke situaties zorgt.

Misschien is het allemaal waar maar totdat er meer onderzoek gedaan is vind ik het vooral een goedkoop sensatieverhaal. Lekker makkelijk scoren.
Zou maar zo kunnen dat de tv makers door de patiënten gebruikt worden bij het bereiken van hun doelen. Want hey: “Die tent moet gewoon gesloten worden!”

Wil je nu de aflevering (nog een keer) bekijken?

6

Maandag 28 oktober

Vanochtend om 09:00 hebben we de sleutel van Erik Dullaert gekregen, zodat we zelf de hele week aan de slag kunnen in Dordtselaan 19!

Er stonden nog een hele hoop spullen in de ruimte, waarvan er dus ook heel veel weggehaald moest worden. Na een grote verhuizing, kon het schoonmaken beginnen. Dit ziet er meteen een stuk beter uit (we kunnen ook weer naar buiten kijken). 

Daarnaast moet er een hoop geregeld worden, met de drukker, het NPRZ voor een openingsdatum, contactpersonen, spullen die we moeten bestellen en het budget wat we hebben. 

5

Schetsen expositie en maquette

We hebben vandaag onze ideeën en schetsen besproken hoe we onze expositie in willen delen. We zijn daarbij uitgekomen op een indeling waarbij ons onderzoek op verschillende manieren te beleven is:

- ons onderzoek wordt inzichtelijk en er wordt een belevenis gecreëerd hoe wij te werk zijn gegaan en dieper in het onderzoek doken - het NPRZ wordt duidelijk voor de bewoners - mensen van het NPRZ krijgen een impressie van de wijk en de bewoners - en er wordt een spiegel voorgehouden tegenover het NPRZ - 

Deze is onderverdeeld in 5 ruimtes:

De buitenkant Hetgeen wat NPRZ communiceert en de nieuwsberichten

Ruimte 1 Met aan de ene kant een impressie van de bewoners en de wijk en aan de andere kant een introductie van de organisatie van het Nationaal Programma. Daarbij is ook de aanleiding te lezen. Hiertussen zit ons ‘kantoor’, hoe wij gewerkt hebben gedurende de afgelopen weken tijdens de minor, geheel ingericht met bureau, research-wall en aantekeningen op de muren. Wij zitten als het ware tussen de bewoners en het NPRZ.

Ruimte 2 Een visualisatie van de antwoorden op onze deelvragen. Zo worden de plannen, de gebieden en het netwerk van het NPRZ al veel duidelijker. 

Ruimte 3 De connecties de de organisatie van het NPRZ onderling hebben, waarbij een nieuw netwerk ontstaat.

Ruimte 4 De interviews die we hebben afgenomen gedurende het onderzoek. De interviews zijn te beluisteren en belangrijke gesprekken en citaten worden uitgelicht. 

Ruimte 5 Onze conclusies van dit onderzoek.

De ruimtes worden naarmate je dieper in het onderzoek komt ook steeds toegespitster, wat het verloop van ons onderzoek verbeeld. Daarbij worden de openingen naar de volgende ruimte juist steeds ruimer, omdat het in eerste instantie lastig is om meer te weten te komen over het NPRZ, maar naarmate je binnenkomt het steeds transparanter door ons wordt gemaakt. 

We hebben dit gevisualiseerd in een maquette, zodat we vanuit daar konden bepalen wat er allemaal nog gemaakt en geregeld moet worden. Deze bestaat uit panelen die we op school willen regelen. Daarnaast hebben we een taakverdeling gemaakt.