nu met

But what if…

“Anakin, you remember how you called me grandmother when we met?” Jocasta Nu asked.

“Yes,” said Anakin, looking guilty.

“Are grandmothers the knowledge keepers on Tatooine?” Jocasta smiled.

Anakin smiled back. “Yes, Gran-Master.”

“None of that. You call me what you’re comfortable with, Anakin. I won’t stop giving you biscuits if you call me Grandmother.”

“The Grandmothers of Tatooine are storytellers and knowledge keepers. They’re like librarians, but also like higher up Jedi, such as yourself, Grandmother.”

Jocasta Nu would almost never feel free to say it, but that was the moment her heart became open to love.

(submitted by tariaramandilwen)

After that, Anakin pretty much always calls Jocasta “Grandmother.”

Sometimes, though, if any of the members of the Council are around, he’ll catch himself and go back to “Master.” But every time he uses that it feels more wrong.

And then there are the times he catches himself only halfway through the word, and ends up calling Jocasta “Grandmaster.”

When Anakin’s thirteen there’s an entire Council session called to address the issue of young Skywalker apparently believing Jocasta Nu is the Grandmaster of the Jedi Order. Obi-Wan is horribly embarrassed.

(Rebellious Jedi younglings and even a few other padawans start referring to Jocasta as “Grandmaster” on purpose. This is definitely not behavior Anakin ever encourages.)

(And there’s definitely not a half-ironic, half-serious Jedi youth movement anonymously demanding that Yoda step down as Grandmaster and communicating with each other via space twitter using #grandmasterjocasta.)

on dit qu'elle est douce, fantasque, un peu sauvage. Qu'il y'a dans son regard, quand elle se tait, quelque chose qui met à nu. Que parfois, sa voix se brise quand elle rit.
—  Delphine de vigan

Als kind lachte je
naar treinen en zie je daar
nu staan met je testament in je handen, klaar
om te gaan. Wij hebben de lichamen
van een sterfelijke en de dromen
van een god, in onze littekens
kan je leren lezen
dat niet iedereen gelukkig wordt. Je zegt dat
je het vanavond niet laat
zal maken, en ik weet dat je gaat
om niet meer thuis te raken.

Laat me nu maar even alleen met mijn gedachten, want geloof me: het zijn er genoeg. Ik zal het in mijn eentje wel uitvechten, maar moest ik falen in mijn strijd, hou je dan vast aan de beste herinneringen. Als je nog eens aan mij zou denken, denk dan aan de goede dingen die ik zei en deed - ook al zijn het er niet zo veel. Vertel dan over wie ik was tijdens goede momenten en hoe ik soms niet meer uit mijn woorden kon komen, omdat ik zo hard moest lachen. Of vertel over hoe ik mij helemaal kon verliezen in het schrijven of het lezen van een boek. Je mag ook vertellen over de kuiltjes in mijn wangen en mijn kaken die steevast altijd rood kleurden. Zelfs de sproetjes die zich in de winter verstopten, maar zich weer toonden als het zonnetje begon te schijnen mogen bovengehaald worden. Vergeet ook niet te zeggen dat ik zeventien jaar lang meer dan mijn best heb gedaan om te vechten tegen al wat me ervan weerhield om gelukkig te worden. En terwijl je dit alles vertelt, hou dan in je achterhoofd dat ik het leven echt wel lief had, maar dat liefde niet altijd wederzijds is.

anonymous asked:

Hoe moet ik omgaan met de dood van mijn moeder? Ookal hadden we het wat moeilijk laatste tijd voel ik me zo kut, leeg en moedeloos. Ook heb ik haar beloofd mijn best op school te doen, nu met die laatste 3 examens. Hoe moet ik hier allemaal mee omgaan uiteindelijk is alles zo surrealistisch op dit moment.

Ik vind dit ook heel moeilijk. Ik denk niet dat je iets hebt aan een antwoord van mij, want het is iets wat moet slijten en waar je zelf stapje voor stapje doorheen moet. Elke dag is een nieuw begin en niemand weet precies waar hij of zij mee bezig in deze wereld. Maar ik geloof in je en I got your back. X

Wanneer je het chloorzwembad op het puntje van je neus proeft, en je met je tong de kleurige discodip op de ijsjes kan ruiken. Op de grond zitten is niet langer vermijdelijk en kriebelende zonnestralen belichten je door aardbeien rood gekleurde lippen. Katten slapen op de palen van de daken die de overbodige functie dragen van het beschermen tegen de neerslag die niet langer valt. We vallen al struikelend over woorden als jazzzanger in de warme nachten, maar dat maakt niet uit want gevallen grasvlekken in je witte t-shirt zijn niet langer een taboe. Je zegt: “Laten we dansen op het tuinfeest totdat alle fakkels gedoofd en onze voeten dood zijn, alle wijnflessen leeg en onze harten verdronken zijn, alle sterren moe en onze haren verward zijn, en alle lampionnen verregend en onze ogen verwaterd zijn.” Naakte armen roepen niet langer verbazing op, en in plaats van warme chocomelk vloeien nu de komkommersapjes rijkelijk. Vermoeidheid is niet meer hetzelfde en wordt nu veroorzaakt door plezier in benauwde nachten en niet meer door beknellende gedachten. Sinaasappels geven hun kleurige geur aan de kamer, maar de hoeveelheid bananenijs verandert niets aan de temperatuur. Een framboos is de enige vorm van boosheid die je nog beheerst en lieveheersbeestjes bekruipen je gevoel. De geluiden van het geklapwiek van zeemeeuwen klinkt zuiverder over de zoute golven, die niet langer uit zinloos geweld schreeuwen maar nu de kust voorzichtig kussen. De trambestuurder maakt in zijn pauze een dromerige analyse van de lachende groenteboer die zijn functie als koude skileraar heeft afgelegd en nu zomerige meloenen verkoopt vanaf de drempel van zijn bezonlichte portiekwoning. Je verdrinkt niet langer in je gedachten, maar je vaart er nu kalm over heen met een geel met groen bepalmboomde kayak.
In de zomerzon lijkt alles beter.

Ik(stop) gaat door!

Een tijdje gelden maakte ik deze post: http://ikstop.tumblr.com/post/158120328110/ikstop-gaat-een-beetje-stoppen Daarin vertelde ik dat ik eind maart opgenomen zou worden. Nu 3 maanden verder ben ik terug thuis. Eigenlijk was ik na 1 week al weer terug thuis. Niet omdat ik daar al klaar was met de behandeling, dat zou wel heel snel zijn geweest. Ook niet omdat ik daar weg moest. Ik wilde weg. Ik vind het lastig om hier diep op in te gaan zo openbaar, maar mocht je het hele verhaal willen weten stuur me gerust een berichtje. Kort gezegd voelde ik me niet geholpen en ben ik blij dat ik daar weg ben. 

Vrij kort nadat ik terug was ben ik begonnen aan een traject vanuit de gemeente voor schoolverlaters. Dit was super fijn en heb ik heel erg veel van geleerd. Het was gericht op wie ik was en wat ik wou en het heeft me zo erg veel goeds gedaan. 

Ik ga nu verder met mijn leven. Sinds vandaag heb ik werk en na de zomer ga ik terug naar school, ja weer HAVO ik blijf proberen.

Het gaat goed met me en ik durf bijna weer te zeggen dat ik gelukkig ben, maar nu dan echt.

Ik hoop hiermee je genoeg op te hoogte heb gesteld.

(Mocht je nou hier nog vragen over hebben of over mij of het bestaan wees dan niet bang om me een berichtje te sturen)

Heel veel liefs en knuffels!

Marit

anonymous asked:

Het liefste stop ik nu met studeren, pak ik wat spullen in, inclusief instrumenten, plunder ik mijn spaarrekening en overtuig jou ervan dat wij echt bij elkaar passen en dan gaan wij samen op reis, weg van de ellende.

On dit d'elle qu'elle est douce, fantasque, un peu sauvage. Qu'il y a dans son regard, quand elle se tait, quelque chose qui met à nu. Que parfois sa voix se brise, quand elle rit.
—  Delphine de Vigan, Les jolis garçons
I Wish I Could Hate You (Pietro x Reader) Part 3/?

Originally posted by marvelprincesspants

Imagine being friends with the twins before they volunteered for the experiments and then being shocked when you join the Avengers and encounter them at the Hydra base in Sokovia.

This is an idea that hit me randomly honestly.  I used an original character instead of reader though.

DISCLAIMER: All translations found via Google Translate; therefore may be inaccurate to a serious degree.  Just a small warning.  This warning comes in full force during this part.

Part 1 Part 2


Keep reading

Zielentuin

Een paar maanden geleden
Was de koude, kille wind
Die waaide door de bomen
Over de weilanden
Dwars door me heen gegaan
Door mijn lege zielentuin
Vol vertrapte bloemen
Rozenbladeren op de grond
Met donkere luchten
En tranen van leegte
Rechtstreeks uit mijn hemel
Van lege, starende ogen

Als de wind nu waait
Met haar koelte
Door de bomen
Over het weiland
Waait zij langs mij
Langs mijn zielentuin
Gevuld met verse rozen
Die elke dag verder groeien
In kleuren van geluk
Van warmte
Van liefde
En mij beschermen
Tegen de opkomende kou
Met een muur van rozen

Dankjewel
Dat je rozen laat bloeien
Mijn leegte opvult
Ik geen kou meer voel
Alleen maar geluk
En warmte
En liefde
Vanuit mijn binnenste

anonymous asked:

Ik zie het als hij praat over haar, het doet hem nog pijn. Ze heeft echt zijn hart gebroken. Hij was echt verliefd op haar. Nu is hij echt verliefd op mij maar ik denk dat hij nooit meer van mij zou houden dan van haar. Da suckt weet ge? Ik wou dat ik de blik in zijn ogen niet zag of de trilling in zijn stem niet hoorde telkens hij iets vertelde over haar. Zelfs als hij praatte over hoe zijn vriend geen pijn heeft nu het gedaan is met zijn lief hoor en zie ik het... Ze brak hem echt

anonymous asked:

}!{ + Porrim Maryam

Kanny.
Kanny.
Kanny!
O+h fo+r fucks sake.
Kanny if yo+u do+ no+t shut up I swear I will dr-
EXCUSE ME?
No+ no+w is NO+T the time to+ try and apo+lo+gize with these stupid, flo+wery bullshit statements.
This is the last time I to+lerate yo+ur thinly veiled attempts to+ silence me!
Every time I try to+ talk abo+ut these issues yo+u plug yo+ur audio+ canals and igno+re the truth o+f the matter!
Yo+u, captain trigger warning, are sexist.
Kankri. Even when the to+pic o+f female o+pressio+n is bro+ached yo+u dismiss it, claiming o+ther issues are mo+re pressing despite their reliance o+n having befo+ran so+ciety still alive and well.
Spo+lier, Befo+rus is Go+ne!
Feminist beliefs are still needed in these bubbles, defense o+f the ill qualities o+f culling is no+t.
O+h fo+r fucks sake. Have yo+u MET cro+nus and rufio+h?

No+, I’m do+ne. Yo+u did it Kanny, yo+u triggered me. Go+o+dbye!