nasane

Getcher rogue scientists here

Some twitter accounts you should be following if you’re USian and want to stay informed with real facts about actual reality (as opposed to Trump’s blackwhite goodthink): 

More accounts may be out there - this is what I was able to dig up. Feel free to reblog with more rogue sciency goodness. 

HAPPY NEW YEAR PEOPLE ON TUMBLR WORLD!

Sige na, advance na! Hahahaha
So yeah, I’m so grateful na nagkafriends ako dito. Thank you guys for being part of my 2016! I hope na sa 2017 hanggang 3017 kasama ko pa din kayo! Hahaha char!

So yeah,
Thank you ANONKADA for being my best kada sa tumblr tho kayo lang talaga kada ko dito. Haha thank you sa mga kabalahuraan niyo at kababuyan at namantsahan ang aking isipan. Oh my pure and innocent mind! Hahah char! Haha labyu guys and more meet ups please sa 2017.

@babaeng-mahilig-sa-fries @cammiecpa @the-reckless-rebel @naligawsaneverland @eyy-story @bonifaciamadlangtuta @foureyedmonsteryeahx @cm-psycho @hugoterongmakata @fallenpoetess @boyishnamariaclara @anak-ni-freud @gavlin @magigingcpadinako @foreverish @nikolngbuhaymo @katianaa-marie

@med and from my friends pa from the very start, nung time na hindi pa ako anon at hindi pa to url ko. hahaha PLEASE KULAYAN NA NAMAN NATIN ANG MGA NASA SKETCH PAD NATIN TSAKA PAKISS NA SA KUYA NI TAL! HAHA @anglakwatserangbaliw NASAN NA URL NI TAL AT ELLA! KINGINAAAA! HAHAH SS MO NA LANG TO JO!

and sa mga following ko dito, at followers ko (meron ba? haha char), shit! keep blogging guys ha! usap tayo minsan, sa mga di ko pa nakakausap! haha dun sa nakakausap ko na, hoy! kwentuhan naman ulit!

@noli-me-tangyna KING INANG YAN! MISS NA KITAAAAA HUHUHU PUNTA NA KO JAN SA PANGASINAN!!! SOON! HAHA


@tatsilog @superjubibo @orlandoluyunjunior @ecoology @andrelaline-rush @lalaking-iniwan @thyfrenulum @huwagmokongpansinin @paolopalanca @mckorney @conzenokaman @lalakingpatayna @xbaliwnabaste @faithfuldaw @queenbes @jaesen @chinitongprynito @put-a-synthe-shit @notanyoneseverything @pancit-with-ketchup @kapepagirl @mylostletterstoyou @hindiakowitty @hindi-ko-birthday @huwagmoakonghanapin @bahalanasisuperman @kape-girl @erwanspeaks @mother-of-dragonsss @sikolohistang-baliw @kinikimkeem @whosthatpoke-mon @babaengmaclingy @babaeng-irreplaceable @ica-jpg @ekasinamaneh @gagongdonut @xkeptic @thoughtlessjoey @x-ooohchinito @wailingeuphoria @vonquaint @nawawalanngurl @writerfromneverland @findingherlostsoul @thyloveblog @jilliannoreen @shomaiprince @hey-its-kiffxr @teenxskylar @feelingero @kheenstories @bawal-sumaya @ex-masbitterpasakape @trappedxqueen @mapangarap @notyourplanb @medyochinito @dakilang-option

@masara HAPPY NEW YEAR GUYS!!!



P.S. SORRY DUNN SA DI NA-MENTION! :( huhu

Idle Ponderings...

Yugiri once said, in regards to primals, that there were myths in Doma about such powerful creatures/beings but little more than legends. The new beast tribe, the turtle people, have a primal of their own they worship above all other kami (the gods that they believe reside in all things). 

I wonder if this means it’s the first Primal to be summoned on Othard in a while? Or just that such things are relatively unknown to the continent as a whole?

My other thought is about Othard and Hingashi as separate areas. Looking at the map now, and knowing what we do about the names of locations and the inspiration of the Xaela….it seems Othard is meant to be Mongolia/China (the Azim Steppe, Yanxia - where Doma is located, Mongolian names for the Auri, etc)….where Doma seems more like Beijing than Japan….and Hingashi, as the isolationist island chain where the ninja and samurai call home…is much more akin to Japan.

Does this mean Doma is more of a Chinese settlement? The Raen lore and naming conventions seem to hint at a mix, to me…where the Raen lived in hidden valleys and have Japanese style names. Is Doma just a bigger Japanese city?

The only Au Ra I saw in the extended Stormblood trailer was Yugiri, located in the new port town of Kugane. Where Hingashi was shown, the streets only had humans. I’m just curious if Auri mostly hail from Othard (Doma/the Steppes) and mostly humans live in Hingashi?

It was neat to see a Far Eastern Roegadyn, though, would have loved to see the other races in those areas! In Ala Mhigo locations it looks to be only humans in the footage as well.

Just some thoughts, since I can’t sleep…

I have a lot of thinking to do. About my character roster (all those Auri I laid to rest due to the lack of Auri related content…)….about my character’s RP (do I reboot some characters so they have always been on Othard/Hingashi as would make the most sense?)…do I wait to play other characters until we get to go to the area and I can see more lore? Decisions, decisions…!

Nasan na yung mga kaibigan ko dito? Haha Nasan na yung mga dating kausap ko. Mga besss, bat walang kumakausap sakin? Haha Wala ba kong latoy kausap? Di naman ako mataray wahah. O sya, sleep na self.

46. Lust

Nasan’s eyes fluttered as a familiar scent reached his nose. One that he absolutely loved lingering in the air.

The faint smell of rain lingering after a storm, the sharp bold smell of a lightning strike. It was a nice smell and every time he could smell it he was always reminded how much he loved it. The comforting smell nearly lulled him back to sleep, but before it could some thoughts crossed his mind.

Did it rain last night? It wasn’t to often that it rained in the Goblet… and even so… just how could he smell the rain in the house? His windows were never opened at all. He shouldn’t be able to smell such a soft scent in his room.

He slowly opened his eyes a little more and when he did he finally noticed something that he had been to tired to see before.

Rius curled up next to him, his hand holding onto Nasan’s shirt.

Nasan reached a hand up and gently placed it on Rius’ head, giving the sleeping miqo'te a gentle scritch behind his ears. As he did Rius’ ear flicked a little, his hand clutching Nasan’s shirt a little tighter as he snuggled in, and Nasan desperately wished that Rius’ head was placed close enough that Nasan could kiss him without having to move.

Rius’ pleasing scent, the smell of storms, and his delicate sleeping form… pushed up against Nasan… it was nearly to much to bare. He really wanted to just pull Rius up and kiss him awake. Hold him tight and mingle. Nasan closed his eyes and let out a slow breath as he stopped scratching behind Rius’ ears, though his fingers remained tangled in the miqo'te’s mess of red hair.

‘How does he always do this to me.’ Nasan thought to himself as he felt his desire linger in his mind.

Conflicted between waking Rius with a kiss, and just letting him rest. But… he really shouldn’t wake Rius up. Not for such selfish desires.

Slowly Nasan made himself settle back in, his eyes still closed, as he made himself comfortable. It was fine. Really this was good enough for him. It really was.

(( 100 Themes ))

(( @blood-n-thunder ))

Nang sinabi niyang "Teka may tayo ba?"

Nang sabihin mo ang mga katagang yan, natulala ako ng panandalian
Mali pala ako ng interpretasyon sa mga kilos na matagal mo nang binibitawan.
Kwento mo naman sakin paano mo nasabi na hindi tayo para sa isa’t-isa.
At ipapakita ko sayo ang mga bituwing lumuhod para maabot ka at nagsilbing araw nating dalawa.

Bumalik ako sa umpisa kung saan nakita kitang nakaharap sakin.
Nakangiting nagsasabing “Dito ka lang naman diba?”
Hindi ko akalain na hindi pa pala “tayo” ang ikinikilos mong iba.
Nagkamali lang pala ko, hanggang dun lang pala talaga.

“Teka may tayo ba?”
Hindi ko makita kung nasan ako.
Kung nasan yung mga pangakong sabi mo hindi mo isusuko.
Pinaglaruan lang pala ako ng ulan.
Pinaikot lang pala ko ng unibersong sinabi mong iaalay mo sakin sa harap ng luma nating larawan.

“Ah, hindi pala tayo eh ano lang?”
Hindi ka sumagot sa mga katanungan ko.
Mas pinili mong yumuko kasabay ng pagsabi ng salitang “di ko kayang saluhin ang nararamdaman mo.”
Pero para saan ang pinaparamdam mong mga bagay na hindi naman pala totoo?
Para saan?
Para lang sabihin mong di ikaw ang nahulog?

Sa pagtalikod ko sa nagmistulang karagatan ng sakit.
Muli mong hinigpitan ang kamay mo sabay kumapit.
Tinanong mo ko kung bakit ako lalayo.
Ngunit sa pagharap kong muli sayo.
Namutawi ang mga salitang di ko akalaing sasabihin ko sa dulo.
Bumalik ako sa pinagsamahan nating dalawa,
Napatanong ako.
“Teka may tayo nga ba?”

Hindi ko alam what’s wrong with me but I’ve realized suddenly I’m losing myself ewan ko parang gusto ko lang laging mag-isa ngayon. Dati lagi akong may kasabay umuwi, dati sobrang outspoken ko sa mga bagay bagay before ang confident ko sumagot sa recitation, dati ako lagi yung nagaaproach sa mga classmates ko everytime na wala silang kasama or kausap ayaw ko kasi na wala silang company kasi alam ko yung feeling na ganon. But now I keep isolating myself from everyone, I keep saying to them na ayos lang ako and making shitty excuses everytime na nagtatanong sila. Tapos sabi sakin ni Alexis iba na daw yung tawa at ngiti ko ngayon hindi na daw tulad ng dati na pag tumatawa ako kasama pati mga mata at sabi ko sa kanya may singaw lang ako *hahahaha anong excuse yon*. Nasan na daw yung ako na nagbibigay na concrete na sagot kapag may tanong sya Buslaw feeling ko nga ang engot ko na.

Kahit ako din tinatanong ko yung sarili ko kung anong nangyayari,  where’s the old me who used to brighten up the day of others and who used to tell different lame stories to lighten up the mood, na realize ko na lang nasan na ba yung dating ako? Is this still me? kasi kahit ako di ko na kilala yung sarili ko, kahit ako di sigurado kung ako ba talaga ito.

Siguro dala lang to ng stress at masyado akong preoccupied sa mga bagay kasi sabay sabay sila yung OJT, finals and yung board exam hahaah ewan ang gulo.

maybe I’m having deep existential crisis o identity crisis jjkk
geez.  

absent si c kanina and sobrang nakakatakot ng outcome nya sakin

people were asking kung nasan sya and they were not believing na masama lang talaga pakiramdam nya kaya he didnt show up today, people kept insisting na warla kami, na break na kami like ampota guys bat kayo ganyan? abang na abang?

tapos tangina feel na feel ko kanina yung mga panahong kakabreak lang namin ng ex ko feel ko single nanaman ako sobrang lonely ko wala akong kayakap, kaholding hands, katawagan ng babe. wala tangina tas sobrang miss na miss ko sya parang di ko kaya na wala sya sa school feeling ko umabsent lang yung bestfriend ko ganon wala yung partner in crime ko wala yung seatmate ko basta ang atup sa pakiramdam

sobrang nakakatakot kasi naramdaman ko kung pano ako pag wala sya ah shet kataqt mami

Phone call . . .
  • 6AM / 02162017
  • Mama: Nakita ko si P (my ex) nung nakaraang araw.
  • Ako: Ano sabi?
  • M: Wala kinukumusta ka. Di nga masabi pangalan mo eh hahaha.
  • A: Haha baliw.
  • M: Nagtanong din kung nasan ka daw kasi di ka na nya nakikita, sabi ko nandyan ka nga tapos yun wala naman ng sinabi.
  • A: Ahh hahaha. Ay ma, may humabol sa vday hoho
  • M: Sino?
  • A: Si D
  • M: Yung taga Royal? Yung sabi mo nakasama mo manuod sine?
  • A: Oo haha wala kumain lang tapos yun hinatid na 'ko sa sakayan.
  • M: Nanliligaw yun sa'yo?
  • A: Ano, nagsabi haha pero hindi naman yung usual na ginagawa ng manliligaw na nageeffort. Parehong busy eh.
  • M: Ahh okay.
  • Oh di ba. Parang tropa lang hahaha

Nakatingin ka sa direksyon kung nasan ako nakatayo.
Nakangiti ka.
Tinitigan lang kita.
Walang reaksiyon sa mukha ko.
Ayoko kasing mag-assume.
Baka hindi naman pala para sakin yung mga ngiti mo.


//2017.02.19

Swerte mo pag nagka girlfriend ka ng babaeng itetext ka kahit magkasama lang kayo kanina. Yung tatawagan at tatawagan ka hanggang sa sagutin mo kase nagaalala siya. Yung kung kani-kanino siya nagtatanong malaman lang kung nasan ka. Maalalahanin at laging pinapaalala sayo na mahal ka niya, kumain ka sa tamang oras at mag-iingat ka lagi. Yung babaeng parati sweet sayo kasi gusto nya maramdaman mong special ka sa kanya. Yung babaeng hindi ka iniwan kahit minsan binalewala mo na. Yung babaeng lagi mong kausap kahit tipid ka magreply. Yung babaeng mageefort makita at makasama ka lang. Yung babaeng lahat special sa kanya lalo na pagdating sa inyong dalawa. Alagaan mo yan at wag mong pakawalan.

hanggang dito nalang

Paano ko pa ba sisimulan?
Kung sa una pa lang iyo ng winakasan.
Di ko alam kung sino sa ‘ting dalawa
Ang unang bumukas ng pahina,
Pahinang pinagsimulan ng ating storya.
Ako ba na desperadang mabasa ang nilalaman nito? O ikaw na kabisado na ang nakaukit dito.
Pinaglalaruan mo ba ako?
O ako ang nakikipaglaro sayo?
Di ko lubos maisip na ang dating tayo, ngayo'y unti-unti ng naglalaho.

Nasan ka na ba?
Nasan na yung pangako natin sa isa’t-isa?
Nasan na yung, “wag kang maghanap ng iba, papakasalan pa kita.”
Ba’t biglang nagsawa?
Ba’t biglang nawala?
Wala na ba ako parte jan sa puso mo?
Kasi kung ako ang tatanungin mo, “andito ka, andito ka, andito ka pa rin puso ko hanggang sa dulo.”

Nagawa ko nang humiling, sa mga naghuhulugang mga bituin na ibalik ka nila saakin.
Nagawa ko ng kalabanin si tadhana.
Lumuhod sa harap ni batlhala.
Ngunit ni isa sa kanila, di dininig ang naghihingalo kong pag-ibig.
Paano na? Paano na?
Makikipaglaban pa ba ako? O susuko na’t tumigil na ang pagdurugo ng aking puso?

Ngayo'y naka pag desisyon na ako.
Tumakbo ng tumakbo ako, palayo sayo, hinahanap ang sarili ko, nasan na ba ako?
Napatigil ako sa gitna ng kawalan, at biglang na alala ang ating dating pag-iibigan.
Nag simula sa, “Hi” “kumusta” “ingat ka” “mahal kita.” At biglang nag tapos sa, “Patawad, paalam di ko na kaya.”
Ano na? Pinagmukha mo akong tanga!
Pinaasang tayo talaga sa isa’t-isa.
Kaya muli akong tumakbo, tumakbo ng tumakbo, palayo sa sakit na ibinibigay mo.
Ngunit mukhang pinaglalaruan ako ng tadhana,
At Pilit akong ibinabalik sayo, pinilit kong gisingin ang sarili ko umaasang may magbabago ngunit hindi, hindi pala, hindi ako nananaginip.

Kaya muli akong naglakad sa kawalan
Umaasang may magbabago, subalit heto!
Di ko alam kung sinadya ni tadhana ni bathala o ng mga naghuhulugang mga bituin, tumigil ang mundo ko ng makita kita.
Nakita kita, oo nakita kitang hawak na ng iba.
Gusto kitang kunin sakanya, ngunit nakita ko sa kumikislap mong mga mata na mahal mo siya, nakita ko ang pagkapit mo sa mga kamay niya na para bang di mo na siya papakawalan pa,
Yung dating pangarap natin sa isa’t-isa ngayo'y na sakanya na.
Pati mundo mo nagawa mong paikutin sa mga bisig niya na dati'y di ko naranasan sa ‘ting dalawa.

Kaya heto na, heto na, papakawalan na kita.
Di ko alam pa'no pero bahala na.
Makita lang kitang masaya, di man ako dahilan pero sa piling naman niya.
Pipilitin kong ipangiti ang nanginginig kong mga labi. Pipilitin kong imulat ang lumuluha kong mga mata. Pipilitin kong bigkasin ang, “paalam na” sa sumisigaw kong pusong, “ipaglaban mo pa.” Kaya mahal hanggang dito na lang ako, sinta paalam saiyo.

“not-your-juliet” -kateantawan