nak-nak-nak

Nouman Ali Khan, kızı Husna’ya Arapça dersi verirken, Kehf suresi 110. ayete geldiklerinde, bir an duraksıyor. Kızının karşısına oturuyor ve onunla konuşmaya başlıyor, ona unutulmaz sözler söylüyor ve onunla konuşurken, duygularına hakim olamayıp ağlıyor. Bakın, kızına neler söylüyor…

“Nouman: Sana bir şey söylemem gerekiyor…
Husna: Nedir o?
Nouman: Dikkatli dinle, tamam mı?
Husna: Tamam.
Nouman: Babamla konuşuyordum. Ondan dedemin numarasını almasını istedim. Dedem neredeyse hiç konuşamıyor, kekemeliği çok ileri, bayağı hasta şuan. Onunla konuşmak istedim çünkü aile ağacımız hakkında bilgi sahibi olmak istiyordum. O da bana durumu açıkladı. O evlendikten 3 gün sonra, bir uçağa binmiş, Lahor’a taşınacaklarmış. Uçağı bir grup insan durdurmuş ve içerideki herkesi öldürmüşler. Dedemler de hayatta kalabilmek için koltuklarının altına, hatta bazen ölü insanların arasına saklanmışlar… Hayatında yaşadığı en korkunç olaymış. İkisi neredeyse öleceklermiş. Bu arada onlar yaşamasaydı, bizler şuan burada olamazdık. Allah bizim şuanda burada olmamızı istemiş ki onların hayatta kalmasını sağlamış… Ama bundan da önemlisi, ona kendi aile ağacıyla ilgili bir şey bilip bilmediğini sordum. O da bana babasını, dedesini ve büyük dedesini anlattı. Onların da bir üstündeki büyük büyük dedesi ise, bir budistmiş. Genç yaşlarında İslam’ı kabul etmiş. Tüm ailesini geride bırakmış, ne olursa olsun İslam’a tutunmaya karar vermiş. Ve eğer o genç adam Müslüman olmasaymış, bizler Müslüman olmayacakmışız. Bu, Allah’ın bizlere o kişinin bir tek kararı sebebiyle verdiği bir hediye. Allah Efendimiz'e (s.a.v) buyuruyor ki: “وَمَا كُنتَ تَتْلُو مِن قَبْلِهِ مِن كِتَابٍ” “Sen (Kur’ân indirilmeden önce), kitaptan okumayı bilmezdin.” (Ankebut/48) Bizler Arap değiliz. Sen Arap değilsin, ben Arap değilim. Bizler insanların binlerce yıl putlara taptığı bir bölgeden geliyoruz. Geldiğimiz yer bu… Bizler yalnızca birkaç asırdır Müslümanız. Ve Allah bize bu Kuran hediyesini vermiş. Bize bu hediyeyi veren O. Söylemek istediğim bir diğer şey ise benim dedeme ne olduğu… Müslümanlar, birçok sebepten ötürü, Kuran-ı Kerim ile olan ilişkilerini kaybetmişler. Onu okumuşlar, ama içinde ne yazdığını hiç anlamamışlar. Efendimiz’e (s.a.v) ve benim büyük büyük büyük büyük dedeme Müslüman olduğunda verilen bu hediyeyi, Müslümanlar kaybetmişler… Biraz okuyorsun, çocukken birkaç sure ezberliyorsun, olay bu. Yaptığın şey bundan ibaret… Daha sonra olay bize, bizim ailemize geldi. Ben senin yaşındayken, Suudi Arabistan’daydım. Suudi Arabistan’dayken hiç Arapça bilmiyordum. Çünkü bulunduğum yerde buna hiç önem vermediler. Birkaç sure ezberledim o kadar… Sonra Pakistan’a gittim –ki orası Müslüman bir ülke, yıllarca orada kaldım. Tahmin et ne kadar Arapça öğrendim? Neredeyse hiç. “Nasara-nasarâ-nasarû…” yu ezberledim, –gerçi onlar bu kelime yerine “katele, katelâ,katelû”yu kullanmayı seviyorlardı (yardım etti kelimesi yerine öldürdü kelimesini)… Öğrendiğim tek şey buydu. Başka bir şey öğrenmek falan da istememiştim zaten. Sonra buraya taşındık. Buraya geldiğimizde, Allah aklıma ve kalbime ne koydu bilmiyorum, üniversitedeyken Arapça öğrenmeye başladım. Arapça öğrenmeye ve biraz Kuran çalışmaya karar vermeseydim, şuan burada bu konuşmayı yapıyor olmayacaktık… Kuran öğrenmeye karar vermeseydim, annenle hiç tanışamayacaktım, evlenemeyecektik ve sen doğmayacaktın, şuan bu işi yapıyor olmayacaktın. Yani demek istediğim, bizim tüm hayatımız, Kuran sayesinde meydana geldi kızım. Şuan neye sahipsek, Kuran ile oldu. Tüm ailemiz… Allah bize Kuran’ı verdiği için…
Husna: (ağlıyor)
Nouman: Şuan burada yaptığımız işi takdir etmeni istiyorum… Seninle bu işi bitiriyor değilim, daha yeni başlıyorsun. Allah Kuran için ne diyordu? “مدادًا” (Denizler)… Biz bu kitap ile işimizi hiç bitiremeyeceğiz kızım. Benim burada yaptığım şey sadece senin ayaklarını bu denizde birazcık ıslatmak. Senin tek yaptığın şey bu. Zaman bırakma zamanı değil, dört elle sarılma zamanı. Ben senin yaşındayken, hiçbir şey bilmiyordum… Hiçbir şey! Şuanda çok duygulandım… Senin, inşallah…. Bilirsin işte… (ağlıyor) Bizler çok kısa süreliğine bu dünyadayız. Arkamızda bırakacağımız tek şey ise, yaptığımız iyi ameller olacak. O yüzden, umarım seni Kuran ile bırakırım… Umarım sen de Kuran’a uygun bir şekilde hayatını yaşarsın… Allah sadece Kuran’ı aklına koymasın, Arapçayı anlamanı kolay kılmasın da aynı zamanda onu kalbine de koysun… Öyle ki onu her gün daha çok sevesin… Onda güç bulasın, –özellikle de şimdi gençsin, güçsüz hissediyorsun, şeytan seninle istediği şeyi yapabiliyor, tam da bu zamanda Allah’ın kelimelerine sığınabilesin. Onlar sana yardım eder, inşaAllah… Seninle çok gurur duyuyorum canım. Allah bizi bu kitap ile mübarek kılsın ve bu nesle onu versin ki bizden çok çok daha iyi olsunlar bu Kuran’da… Ona çok çok daha yakın olsunlar…”

(Bayyinah TV, Arabic with Husna adlı dersten)

nak nak nak

nak nak nak nak nak nak nak nak nak nak
nak nak nak nak nak nak nak nak nak nak
nak nak nak nak nak nak nak nak nak nak
nak nak nak nak nak nak nak nak nak nak
nak nak nak nak nak nak nak nak nak nak
nak nak nak nak nak nak nak nak nak nak
nak nak nak nak nak nak nak nak nak nak
nak nak nak nak nak nak nak nak nak nak
nak nak nak nak nak nak nak nak nak nak
nak nak nak nak nak nak nak nak nak nak
nak nak nak nak nak nak nak nak nak nak
nak nak nak nak nak nak nak nak nak nak
nak nak nak nak nak nak nak nak nak nak
nak nak nak nak nak nak nak nak nak nak

i heard an interesting story about a therapist who worked with recovered memory patients back when that was a thing people believed in, which culminated in her finally telling a patient that she didn’t believe their satanic ritual abuse memory was something that had really happened to them. she felt like she was violating their trust by not believing them, so she referred them to a new shrink, who would, and who helped the patient get even sicker.

now i’m thinking about how strongly we get hit with the gospel of “believe everything, or at least pretend you do” in social justice world. i barely give a fuck about pretenses anymore and even i keep biting my tongue over that one. somehow little white lies to prop up a false reality have become an acceptable subsitute for treating someone with actual respect. which is funny coming from someone who calls people names, but at least i fucking care.

just, man, sometimes people are full of shit, and other people can tell they’re full of shit. it’s not wrong to say so, especially when the person is relying on their social circle to make stuff up for them.

i had a dream where i was watching a fantasy movie i really loved as a kid over again and it was the FUCKING BEST FANTASY MOVIE EVER.

and i was like oh shit tumblr needs to hear about this, why don’t they know about this great movie full of queer lady heroes saving the day and funny songs

so i stopped the movie and went and got a bunch of tumblr friends to watch it with me from the start

and suddenly the movie was full of current media commentary and roachpatrol was like “wait what i thought you said this movie was from like 1983”

and then the screen had text that said “THE YOUTH OF TODAY CAN PREDICT THE FUTURE… FOR THE NEXT THREE MINUTES.”

and i said “oh my god this movie has new material, none of this was in my version.” and roach and i are both like “wait, what if they do homestuck?”

and they did homestuck

for three minutes.

transguys.com
Testosterone and the Trans Male Singing Voice - TransGuys.com

Are there ways of easing the transition of the FTM singing voice?

i like to sing, just for fun. like in the car or whatever. but my voice annoys the shit out of me and i’m super self-conscious about how girly it is, to the point where it sounds like a chick version of me is singing. but fear of losing the ability to stay on key (and a fear of going bald) are the two things that have mainly kept me from hormonal transition.

last time i looked into this was like 2005 (still in the era of ace bandage binding because there wasn’t much else available) and there was p much nothing about this aspect of hormone therapy available. god bless the internet, there’s finally resources now.

i’ve been debating transition since 2002, and…hell. i still don’t know. given a choice i’d rather be a dude, that’s all i know, and that hasn’t changed since i was ten.

hm.