my-penguin

THE DAYARI OF A MEDYO POGI

Hindi ako boy next door. Kapag nakita mo ako sa tabi ng pinto, siguradong dedma mo lang ako sabay bagsak ng pinto. Pinadlock mo pa. Tapon susi pa sa yero. Palagi pang naiipit ang kamay ko. Hindi din ako head turner. Naka sampung lingon ka na sa pwesto ko, saka mo pa lang makikitang nageexist ako. Hindi din pang campus crush ang itsura ko.  Parang nacandy crush kase ang mukha ko. Mas mauuna mo pang mapansin yung mga katabi ko bago ako. Hindi din ako saksakan ng gwapo. Puro lang talaga saksak ang inaabot ko. Palagi kase akong napagkakamalang holdaper ng mga tambay sa kanto. Bihira ko lang maramdaman ang maging center of attention. Kung hindi pa ako magpapapansin, wala talagang papansin. 

Andami kong insecurities sa sarili ko. Sa picture lang ako medyo gwapo. Kelangan ko pa ng filter sa instagram para masabi mong ang kinis kinis ko. Kelangan ko pang umanggulo. Kapag hinalikan mo ako tataas ang cholesterol mo. Parang nag iice skating lang ang labi mo. Oily kase ang mukha ko. Wala din akong abs. Wala akong pandesal sa tiyan. Sayang lang ang dala mong palaman. Kapag niyakap mo ako palaging may namamagitan. Sorry daw kase sabi ng beer belly ko. Kapag umiyak ka sa balikat ko, babagsak ang ulo mo. Sorry na ha, pagkatapos kase ng leeg ko, braso na. 

Pero kapag kasama kita, tanggal lahat ng insecurities ko. Hindi ko maramdaman na ang pangit ko. Cute na cute ka pa din sakin kahit labas na yung buhok sa ilong ko. Mas gusto mo itsura ko kapag gulo ang buhok ko. Kahit may panis na laway sa bibig ko, kahit puro muta ang mata ko pagkakagising ko, tinitigan mo pa din ako. Tanggap mo ko kahit yung mga pangit na nakikita ng ibang tao. Mahal mo ako kung ano ako. At ako yung pinakagwapong tao sa paningin mo.

“I taste him and I realize, I have been starving…”

He is the only thing my body needs to stay alive. I thirst for him, I hunger for him, I crave him in wake and sleep. He is everything to me. I love him beyond explanation through words. Only the soul can understand.
-M.K.M.(S)

okay you know what, I would kill to see Luke laugh in person. Not like short giggles or a chuckle on stage, no I mean when he full on laughs. Like when they’re sitting down during interviews and one of the boys say something stupid that’s not even funny but Luke thinks it’s the most hilarious thing in the world and his laughter overtakes his whole body. When he throws his head back and his smile is so big that his eyes scrunch up and then eventually he just squeezes them shut tightly. When he draws his legs up to his torso like he’s gonna curl into a ball and claps his hands together or clasps them in front of his chest. When it starts out as a low giggle and then slowly gets higher and more breathy as he gasp for air. When complete and utter happiness overtakes this boy. I would kill to see that in person, even if I’m not the source. Because that Luke is the most beautiful Luke I’ve ever seen. When he’s in a pit state of happiness and is completely vulnerable.