my life is greek

Έχω ανάγκη να μιλάμε.
—  Δεν φαντάζεσαι πόσο..
Remember Hellenic Polytheists...

Aphrodite wants you to be nice to yourself and your body because she thinks it’s beautiful

Apollo cares about your mental health

Dionysus wants you to relax and enjoy life

Hermes appreciates your puns and pranks and silly antics 

Hephaestus thinks you’re hella talented and inspiring as is

Artemis believes you’re strong enough to fight off the bullshit people throw at you

Ares wants you to keep fighting 

Athena believes in you - your intelligence and capability

Poseidon knows that you can be as calm as a lake’s current or as fearsome as an earthquake

Hestia wants you to be safe and comfortable

Persephone wants you to stop and smell the roses

Hera has a beautiful future planned for you

Hades doesn’t want you to kill yourself tonight

and remember, if all else fails,

Zeus would totally start a shit-storm over you

Those who approach the New Testament solely through English translations face a serious linguistic obstacle to apprehending what these writings say about justice. In most English translations, the word ‘justice’ occurs relatively infrequently. It is no surprise, then, that most English-speaking people think the New Testament does not say much about justice; the Bibles they read do not say much about justice. English translations are in this way different from translations into Latin, French, Spanish, German, Dutch — and for all I know, most languages.

The basic issue is well known among translators and commentators. Plato’s Republic, as we all know, is about justice. The Greek noun in Plato’s text that is standardly translated as 'justice’ is 'dikaiosune;’ the adjective standardly translated as 'just’ is 'dikaios.’ This same dik-stem occurs around three hundred times in the New Testament, in a wide variety of grammatical variants.

To the person who comes to English translations of the New Testament fresh from reading and translating classical Greek, it comes as a surprise to discover that though some of those occurrences are translated with grammatical variants on our word 'just,’ the great bulk of dik-stem words are translated with grammatical variants on our word 'right.’ The noun, for example, is usually translated as 'righteousness,’ not as 'justice.’ In English, we have the word 'just’ and its grammatical variants coming from the Latin iustitia, and the word 'right’ and its grammatical variants coming from the Old English recht. Almost all our translators have decided to translate the great bulk of dik-stem words in the New Testament with grammatical variants on the latter — just the opposite of the decision made by most translators of classical Greek.

I will give just two examples of the point. The fourth of the beatitudes of Jesus, as recorded in the fifth chapter of Matthew, reads, in the New Revised Standard Version, 'Blessed are those who hunger and thirst for righteousness, for they will be filled.’ The word translated as 'righteousness’ is 'dikaiosune.’ And the eighth beatitude, in the same translation, reads 'Blessed are those who are persecuted for righteousness’ sake, for theirs is the kingdom of heaven.’ The Greek word translated as 'righteousness’ is 'dikaiosune.’ Apparently, the translators were not struck by the oddity of someone being persecuted because he is righteous. My own reading of human affairs is that righteous people are either admired or ignored, not persecuted; people who pursue justice are the ones who get in trouble.

It goes almost without saying that the meaning and connotations of 'righteousness’ are very different in present-day idiomatic English from those of 'justice.’ 'Righteousness’ names primarily if not exclusively a certain trait of personal character. … The word in present-day idiomatic English carries a negative connotation. In everyday speech one seldom any more describes someone as righteous; if one does, the suggestion is that he is self-righteous. 'Justice,’ by contrast, refers to an interpersonal situation; justice is present when persons are related to each other in a certain way.

… When one takes in hand a list of all the occurrences of dik-stem words in the Greek New Testament, and then opens up almost any English translation of the New Testament and reads in one sitting all the translations of these words, a certain pattern emerges: unless the notion of legal judgment is so prominent in the context as virtually to force a translation in terms of justice, the translators will prefer to speak of righteousness.

Why are they so reluctant to have the New Testament writers speak of primary justice? Why do they prefer that the gospel of Jesus Christ be the good news of the righteousness of God rather than the good news of the justice of God? Why do they prefer that Jesus call his followers to righteousness rather than to justice?

—  Nicholas Wolsterstorff
Έχεις αναρωτηθεί πόσοι μπορεί να σε έχουν αγαπήσει κι εσύ να μην το έμαθες ποτέ;
—  δε σε πονάει αυτή η σκέψη τώρα;
Να ψάχνεις άτομα που δε σε αδειάζουν μολις γεμίσουν.
—  Taken
Κάνε μαζί μου όσα δεν έχεις ξανακάνει

Έχω ένα φετίχ το οποίο δεν έχει καμία σχέση με κρεβάτια, μαστίγια, bdsm κι άλλα τέτοια.

Θέλω να σε ξεπαρθενεύω κάθε δευτερόλεπτο που περνάει.

Να μου λες συνεχώς «Αυτό το έκανα πρώτη φορά μαζί σου». Από το πιο απλό μέχρι και το πιο σύνθετο. Θέλω να κάνεις υπερβάσεις για μένα. Πράγματα τα οποία είχες στο πίσω μέρος του μυαλού σου μα ποτέ δεν πίστευες πως θα ξεστομίσεις, και πράγματα που δεν είχες καν στη φαντασία σου και ήρθα εγώ για να στα μάθω.

Θέλω να με εκπλήσσεις συνεχώς, αλλά παραπάνω γουστάρω την ιδέα του να εκπλήσσεις τον ίδιο σου τον εαυτό.

Δεν είναι θέμα επιβεβαίωσης ή ανασφαλειών. Είναι θέμα αντοχών. Θέλω να μάθω τα όρια σου, θέλω να δω ως πού μπορείς να φτάσεις για μένα.

Ξέρω πως δεν είμαι ο πρώτος που έκανες σεξ. Θέλω να είμαι ο πρώτος που θα σε κάνει να τρέμεις, να ουρλιάζεις και να γδέρνεις τον ίδιο σου τον εαυτό, να μη θέλεις να φύγω από μέσα σου, να με ικετεύεις για λίγο ακόμα.

Όχι γιατί θέλω να νιώσω άντρακλας και μηχανή του σεξ. Είπαμε, ανασφάλειες δε χωράνε. Σε γουστάρω, είμαι μαζί σου και είναι στο χέρι μου και μόνο να σε κάνω να μη θέλεις να κοιτάξεις κανέναν άλλον. Είναι στο χέρι μου να σε κάνω να είσαι υγρή και μόνο που μου μιλάς στο τηλέφωνο κι ας είμαι χιλιόμετρα μακριά.

Να σου κόβεται η ανάσα τη στιγμή που σου γλύφω το λαιμό, ενώ ταυτόχρονα σου σφίγγω τη μέση, αυτό είναι το φετίχ μου. Να με ερωτεύεσαι και να καυλώνεις μαζί μου την ίδια στιγμή. Να είναι η επαφή σαρκική κι εγκεφαλική.

Να μην είμαι ένας από τους πολλούς, αλλά απ’ τους πολλούς, ο ένας.

Και δε μιλάω μόνο για το σεξ. Μιλάω για όλα όσα είχες στο κεφάλι σου και ντρεπόσουν, φοβόσουν ή δίσταζες να πεις στους άλλους.

Όλα αυτά θέλω μαζί μου να γίνουν η καθημερινότητά σου. Θέλεις ρομάντζα, κεριά, λουλούδια κι εκπλήξεις μα ντρεπόσουν να το παραδεχτείς για να μη σε πουν ονειροπόλα;

Θες μπίρες, πίτσες, διαγωνισμό ρεψιμάτων, σφαλιάρες και δαγκώματα. Να με βρίζεις για τις χαζομάρες που πετάω, ενώ τόσο καιρό για κάποιο λόγο έπρεπε να είσαι καθώς πρέπει και φοβόσουν πως θα χάσεις τον εαυτό σου μέσα στην τόση δηθενίλα. Παραδέξου το.

Θέλεις απλά να σου χαϊδεύω την κοιλιά γιατί πονάς από την περίοδό σου κι ενώ φοβόσουν να το ζητήσεις για να μη σε πουν γυναικούλα, το κάνω από μόνος μου. Μπορεί ώρες ώρες να βαριέμαι ή να νυστάζω, αλλά θα το κάνω γιατί δε με νοιάζει η πάρτη μου και τρελαίνομαι που εκπλήσσεσαι με κάτι τόσο δα μικρό.

Και οι χτύποι πηγαίνουν όλο και πιο γρήγορα κάθε φορά που σε βλέπω και νιώθω ν’ αλλάζεις και ν’ αγαπάς τον εαυτό σου όλο και πιο πολύ, μ’ αυτά τα μικρά ξεπαρθενιάσματα.

Είναι λέξη σκληρή, κυνική κι ωμή, αλλά δεν μπορώ να περιγράψω ακριβέστερα το πώς νιώθω και νιώθεις κάθε φορά που αντιλαμβανόμαστε πως κάναμε ένα νέο βήμα που δεν το περιμέναμε και βγήκε αυθόρμητα.

Που πριν δέκα μέρες μου είπες πως είναι νωρίς για τρελά συναισθήματα και μεγάλα λόγια και σήμερα μου είπες πως είσαι ερωτευμένη.

Που θα κάνεις ταξίδια μεγάλα και ψυχοφθόρα για μένα, ενώ είχες ορκιστεί πως δε θα ξαναμπείς σε τέτοιες διαδικασίες.

Που τρώμε πιτόγυρα κάθε μέρα, ενώ όταν σε γνώρισα ήσουν των φρούτων και των λαχανικών.

Βλέπεις, δε χρειάζεται να πάμε για μπάντζι-τζάμπινγκ, ούτε να ανέβουμε το Έβερεστ για να νιώσεις πως κάτι καινούριο αρχίζει να γεννιέται μέσα σου.

Κι εσύ μου έμαθες πως δε χρειάζεται να είμαι ο πιο ωραίος, ο σωματαράς, ο γκόμενος που γουστάρουν όλες οι γυναίκες για να με θέλεις.

Μου έμαθες πως για να σε κερδίσω, πρέπει να κάνω όσα έχεις στη φαντασία σου, μέρος της ρουτίνας σου.

Κι άμα βαρεθείς τη νέα σου ρουτίνα, θα διαλύσω το κάστρο που χτίσαμε και θα φτιάξω ένα καινούριο, πάλι απ’ την αρχή.

. (Pillowfights )


i’m gonna hire jimin as my main model for my future brand, expect it around 2018

Το άλλο σου μισό είναι εκείνος ο άνθρωπος που θα κάνει την βαβούρα του μυαλού σου να βγάλει τον σκασμό.
—  Κ. Χ.
  • <p> <b>Me:</b> hahahahawhatamidoingwithmylifehahahahahahahah<p/><b>My brain:</b> hahahahahahahahahyourwhathahahahahah<p/></p>