motorsykkel

Djevelens valg

For nokre år sida, det må ha vore på nittitalet ein gong, vurderte den amerikanske hamburgerkjeda McDonald’s å åpne ei filial i ein svensk småby. Eg hugsar Ikkje lenger hvilken. Dei fleste var glade for moglegheita til å få seg ein Quarter Pounder eller eit Happy Meal utan å køyre i timesvis, men nokon skal jo alltid skille seg ut. I lokalavisa skreiv ein gamal gubbe eit ganske krasst lesarbrev som på det sterkaste advarte mot å la McDonald’s få etablera seg i byen. Ein visste jo kva dei dreiv med. Kriminalitet, narkotika, torpedooppdrag. I verste fall drap. For Ikkje å snakke om dei bråkete og forureinande motorsyklane dei susa rundt på. Den sure svensken hadde nok ikkje inngåande kjennskap til fastfoodmiljøet. Ein kan seie mykje rart om McDonald’s, men direkte kriminalitet er dei nok ikkje så mykje involvert i. Gubben trudde det var ein motorsykkelklubb det var snakk om, basert på at dei hadde MC i namnet sitt. Så feil kan man ta.

Men korleis er det med motorsykkelmiljøet eigentleg? Er dei ein lukka og mafialiknande organisasjon som har henda like tilsmussa av narkohandel og torpedooppdrag som av motorolje, eller er dei snille gutar med fast jobb og familie, som berre er litt ekstra interessert i øl og eksos? Debatten har blussa opp etter at Firdaposten tidligare i veka fortalde at våre lokale Harley-heltar har blitt innlemma i Devils Choice, og dermed er knytta tettare til dei frykta Hells Angels enn nokon gong tidligare. Rådmannen og politiet er uroa over utviklinga, medan Djevelens utvalde hevdar at det har dei ikkje nokon grunn til. Kven skal vi tru på?

Eg kan ikkje svare på det. Det lille eg har hatt med motorsykkelmiljøet her i byen å gjere har ikkje være egna til å skremme nokon. Eg sto i baren på hotellet for nokre år sida, da ein god gjeng av dei var der for å feire eit eller anna, og dei oppførde seg eksemplarisk. Men eit par som spiste middag i restauranten samtidig med dei krevde å få slippe å betale for seg av di dei vart tvinga til å spise i same restaurant som mc-karane. Ikkje fordi dei gjorde nok som helst som skulle tilseie at dei kunne kreve dette. Neida, dei meinte berre at folk i skinnjakker ikkje burde ha adgang til finare etablissement. Trur eg. Ellers så vart dei vel berre redde då, kva veit eg.

Men frykta for motorsykkelgjengane er ikkje teke rakt ut av lause lufta. Ein har fortsatt den såkalla store nordiske biker-krigen friskt i minne. Rivaliseringa mellom Hells Angels og Bandidos utarta til ein fire-fem år lang krig som gjekk føre seg i Danmark, Noreg, Sverige, og til og med utarta til delar av Finland og Estonia. 11 stykker vart drept, 96 stykker skadd, i 74 drapsforsøk, utført med blant anna maskingevær, håndgranater, bilbomber og panserkanoner. Dette var tilbake på nittitalet, det har roa seg mykje etter dette, men i sumar blei åtte personar med tilknytning til Hells Angels dømd for grov narkotikakriminalitet i Nord-Troms tingrett. Seks av dei etter den såkalla mafiaparagrafen. Dommen er anka, og dermed ikkje rettskraftig, men det skal ikkje mange google-trykka til før ein finn ein rekke med sakar der menn frå motorsykkelmiljøet står bak. Det er nok å ta av. Sjølv om ein kjøper forklaringa til dei som snakkar for klubbane- At det er råtne epler overalt i samfunnet, og at det ikkje er fleire kriminelle i MC-miljøet enn i andre organiserte miljø rundt i landet. Sjølv om ein trur på dette kjem ein ikkje unna at det heftar noko ved den meir illgjetne delen av miljøet. Hells Angels, Bandidos og Outlaws. Noko utrygt. Farleg. Ein veit ikkje heilt kor ein har dei. Anten det nå er myter, gamal historie, eller fakta, så sprer dei frykt og uro der dei kjem. Og det er der eg slit med å følge logikken. Dei seier at dei lever og ånder meir for MC-miljøet enn den vanlege motorsyklisten, og det er det heile. Dei er omtrent som korpsmiljøet, berre med betre lyd. Om det er slik, kvifor velger ein då å knytte seg opp mot klubbar som ein veit har vore tungt involvert i kriminalitet tidligare. Ein kan jo køyre Harley, ha tøff skinnvest, og kalle klubben noko som høyrest ut som eit amerikansk ishockeylag, utan å knytte seg opp mot Hells Angels. Det skjønar eg ikkje. Det skurrar i mitt hovud.

Men eg er ikkje redd for at Devils Choice no skal føre til ein bølge av kriminalitet i kystbyen. Det er dei same folka sjølv om dei har eit anna merke på ryggen, og eg har ikkje grunn til å tro noko anna enn at dei stort sett er bra folk. Dei får nå berre styre på. Men hadde eg fått velge hadde dei heilt klart heller skifta namn til McDonald’s.
youtube

Babes n bikes

youtube

Chip Yates rode his 240-horsepower electric superbike up Pikes Peak in 12:50.094 on Sunday. That was more than four minutes faster than any other electric motorcycle competing in the Pikes Peak International Hill Climb and just 1:39 behind race winner Carlin Dunne’s Ducati Multistrada.

Utmerket måte å starte dagen på. Via wired.

8

Etter Rastafari-villagen for vi først å kjøpt mat. Kylling og søtpotet, som vi har itti i to vækka nu. Så vae rett te stranda fer å avkjøl ås. Der kjøpt vi is tå kuleste typen som hadd business'n sin på en motorsykkel! Søppelbildet denonstrere kontrastan i Jamaica ganske bra, mellom de fine strendern og de fattige innbyggeran..