middelvinger

1. Ever tried.

Er is een meisje dat jouw handen weg duwt bij haar clitoris, omdat ze vindt dat ze niet snel genoeg klaar komt. Je bent nog geen vijf minuten bezig. Ze zegt het niet lief, ze vraagt niks. Ze kondigt alleen aan dat het sneller kan. Je kijkt naar haar uitgestrekte lichaam op het matras. Naar haar handen, een in de lakens geknepen, één op haar venusheuvel, naar haar verwrongen gezicht. Naar hoe ze alles samen knijpt. Hoe haar wijs- en middelvinger langs haar schaamlippen wrijven, cirkels maken, hoe ze haar clit schampt, als een motorcoureur die in de bocht naar de grond zakt en op zijn knie leunt –

Naar hoe precies het gaat, naar haar gestrekte arm en haar pols die in een gekke hoek beweegt. Naar hoe nat ze is, hoe haar huid glimt, alsof iemand honing heeft uitgesmeerd over een zwartgranieten tafelblad.  Naar hoe ze alleen is, hoe ze los van je komt. Letterlijk, figuurlijk.  Je bent een bezoeker in een museum. Handen op je rug. Achter de lijnen blijven, de werken niet aanraken.


2. Ever failed.

Het lijkt of mislukken iets is wat je alleen in je eentje kunt doen. Maar mislukken doe je heel vaak samen: in de nacht als je met je vrienden een kroeg in wilt, maar er precies op dat moment een vechtpartij in de deuropening uitbreekt; wanneer je roept dat je samen op wereldreis gaat, maar je niet verder komt dan vijftig tabbladen in je browser; als je niet weet hoe je je hand op de schouder van een rouwende vriend moet leggen.  

Dat troosten mislukt niet vanwege jou, dat mislukt in jullie allebei, in het moment waarop de spontaniteit spaak loopt, of een samenkomst van omstandigheden, of geluk, of toeval. Misschien mislukt er niets, maar is dit hoe het loopt. Hoe het gaat. Dat jij het bent, met je schaamte, je euforie, je onvermogen.


3. No matter.

Vraag je af: gebeurt er iets tussen ons.


4. Try Again.

Je hoorde eens: ‘niets geeft een angstig mens meer moed dan de angst van de ander.’

Je kijkt homevideo’s. Mensen scheuren door daken, terwijl ze aan het timmeren zijn, klappen voorover op hun motor, steken vuurwerk af in hun gezicht. Je bescheurt je.

Niets geeft een mens meer gemoedsrust dan de mislukking van de ander.


5. Fail again.

De voetbalsupporter zegt vaak: wij hebben gewonnen En als de club geen winst boekt, zegt de supporter: zij verliezen. Niet wij. Niet ik. Falen hoort niet bij ons. Dat hoort bij de ander.

Verlies etaleer je niet. Je stopt het in je achterzak in de hoop het ergens halverwege kwijt te raken, of dat het verfrommelt in de wasmachine en er als pulp weer uit komt. Versplinterd en ondefinieerbaar.


6. Fail better.

Houd jezelf voor: elke anderhalf uur duurt even lang. Altijd vijfduizend vierhonderd seconden. Denk: wat kan ik in die tijd voor elkaar krijgen?

In voetbal, als je met je gezicht naar het doel van de tegenstander staat, precies op tijd kunt starten en een mogelijkheid ziet tot scoren, kijk je niet meer achterom. Je behoudt je tempo. Je steekt je hand op en je gaat. Dat heeft weinig te maken met sport. En al helemaal niks met mislukking. Dat heeft alles te maken met vertrouwen. Vijfduizend vierhonderd windows of opportunity.


Ik schreef deze tekst voor de GYM, TAN, POETRY avond van Perdu. Er werd ons gevraagd voor te lezen bij een sportvideo - of deze nu uit een film kwam, of een werkelijk sportfragment was. Het fragment moest zonder geluid, wij waren de nieuwe ‘narrator’, de Benshi, bij deze video. Ik koos voor dit fragment, van mijn jeugdheld Marc Overmars.


Boer Zoekt Vrouw 2015, aflevering 11: Een geslaagde carbidbusmetafoor, Thierry Baudet, een balenpers en een groot kenner van tantraseks en basgitaar.

‘Mijn hele leven lang, heb ik altijd gedacht: als je maar zoekt dan zul je ooit eens vinden.’ Van wie zijn deze filosofische woorden? Kant? Hegel? Schopenhauer?

Keep reading

Watch on beyinspiredbybeyonce.tumblr.com

Adele Middle Finger at BRIT Awards (by ClevverMusic)

COMPLETELY JUSTIFIED!