meeres

🌹Promoliste zum Valentinstag🌹

Hallo, ihr Lieben, 😊

erst einmal wollte ich mich bei allen bedanken, die bei der Promoaktion mitgemacht haben. Es waren wirklich viele tolle Blogs dabei. 😊

Glückwunsch an alle, die es auf die Liste geschafft haben! Macht weiter so! 😊

A: @astronautenkind0013, @anni-neverbehopeless

B: @bilderuniversum

C: @carpe–n-o-c-t-e-m, @coloraurae, @catch-the-happiness

D: http://deauremur.tumblr.com/

E: @endlich-unzerbrechlich

F: @frieedom, @freiheitskarussell

G: @gedankenlosertraum, @gaensebluemchenwelt

H: http://haltmeinehand.tumblr.com/

I: @irgendwo-in-vegas

J: -

K: @keine-entfernung

L: @leider-nicht-meer, @liebesglanz

M: @meinseelenfluegel

N: @numbxaf

O: -

P: http://pinky-summer.tumblr.com/

Q: -

R: @restlosgluecklich

S: @sommerfunken, @sonnen-nacht

T: @teilzeitzicke

U: @unfortunately-always-my-fault

V: @24-12-2k15

W: -

X: @xtimeofyourlife

Y: -

Z: @zeigmal-einsatz


Euch noch einen schönen Sonntag/ Valentinstag! 😊💕

So, for the actual event of the night! I ran into Lee from WhisperedFaith!

Okay, so Neigh and the group and I are chilling at a table, and I look to my left, and I’m like “That guy looks like he’s from the Slenderverse.” I tell Neigh and continue telling him for about 10 minutes as I try not to stare. So eventually I tell Neigh’s dad, and Neigh’s dad walks up to him, and I’m like, “Hey, are you Lee from WhisperedFaith?” And it was!
@sleeplessnightsofthinking Thanks for the picture!

Het spijt me, wanneer er voor mij geen morgen meer zal zijn en jij me niet meer zal vinden. Het spijt me dat opgeven opeens zo dichtbij bij me stond, en ik niet anders kon dan het te grijpen. Het spijt me dat ik sprong, wanneer blijven staan geen zin meer had. Het spijt me dat de tranen bleven vloeien en ik het niet meer kon stoppen. Het spijt dat voor mij de dag hier stopt, en voor jou de morgen nog komen zal, maar het was beter zo.

(Ik heb bedacht dat je van goede poëzie niets hoeft te snappen)

Waarom regent het verdomme
Ik kan mijn pet niet meer vinden
Help me mijn pet te vinden
Ik ben hem al zo lang kwijt

Net als
Net als alle jaren
Die ik kwijt ben geraakt
In het post-jij tijdperk
We zijn 

We zijn als ananassen
In een yogales
Totaal niet meer op de juiste plek
Maar nog steeds onzelf 

De tranen hebben me een paar weken geleden verlaten. Ze namen het verdriet met zich mee, maar ook de vreugde. Veel blijft er niet meer over. Ik bewandel de dag als een leeg omhulsel van alles wat ik ooit was. Het hoeft niet meer te eindigen, maar ook niet meer te beginnen. Ik ben er toch al niet meer.

Ze wacht.
Nee, denkt ze, ik wacht niet,
ik dans.
Ze danst,
ze danst met lange, ranke passen,
langzaam en aandachtig,
ze houdt haar ogen dicht,

ze danst door deuren en door ramen
en door lange lankmoedige dagen-
hout, glas en uren vallen in splinters rond haar neer-

en telkens als ze niet meer kan
en bijna, bijna valt,
denk ze: Ik?
ik val niet, ik dans.

—  Toon Tellegen - Een Meisje
Vaarwel

Langzaam trek ik me schoenen aan.
Ik leg de brieven neer die ik de afgelopen maanden heb geschreven.
Brieven voor iedereen die ik lief heb.
Mijn handen trillen en als ik voor de laatste keer in de spiegel kijk komt er een traan langs mijn wang rollen.
Ik snap het niet, waarom huil ik nu?
Dit is toch wat ik wil?
Als ik weer rustig ben geworden schrijf ik nog een laatste briefje.
‘Ik ben weg, zoek me alsjeblieft niet.
Het is goed, het komt goed,
geloof me.’
Dan loop ik de deur uit zonder achterom te kijken en kijk ik omhoog.
Naar de hemel.
Dit is wat ik wil, daar hoor ik thuis.
En ik weet dat het nu echt is.
Ik kom niet meer terug, nooit meer.