malapit-na

Huwag mo muna akong pakawalan, pakiusap. Hindi pa ako handa. Hindi mo naman ako inabisuhang malapit na pala tayo sa dulo. Wala pa sa kalahati ang may marka sa mga planong balak sana nating kulayan. Akala ko'y may pang habang-buhay pa tayong pagsasamahan. Akala ko nangako tayong walang wakas. Akala ko maghahawak kamay tayo sa bawat sayaw ng buhay. Akala ko hindi magpapatangay sa alindog na nasa kapaligiran. Akala ko takot ka sa mga pansamantalang bagay. Hindi ko maunawaan ang pananaw mo. Hindi ba’t kabisado mo na ang kinaroroonan kahit hindi na kita gabayan. Alam mo na dapat ang bawat pasulong. Hindi ko alam kung bakit naliligaw ka. Hindi ko alam kung bakit pinili mo ang pait ng lumbay laban sa tamis ng pag-ibig.

zaddysloan  asked:

sean x mc for the ship breakdown!! :~)

@zaddysloan @kingraydan @secretargonian@allthecowslovetheleo​ thank you guys so much!!! ily y’all!! 

EDIT: here’s my bi boy!! his name is “juan elias de loyola” but goes by “elias” or “eli” cuz he knows too many juans lol. he/him & occassionally they/them. (and i agree he looks rly Fly dammit why couldnt we date mc)

Send me a Ship and I’ll Break Them DOWN

Keep reading

Heto ako ngayon.

Humuhugot sa kung saan saan ng pang-motivate. 

Sembreak na kasi namin, makakapag-pahinga na rin pagkatapos ng Final Examination Week.

Ngayon lang ako nag-update. Hmmmm. I must say that I kind of miss this.

Isang sem na lang ang natitira sakin, I need to make use of my time wisely. Hindi ko ma-explain yung feeling, I just read some posts of those who are now CPA. Nakaka-inspire lang.

Nalulungkot rin ako kasi marami sa mga kuya at ate ko na nag-take ng board ang na-delay ang title. Pero what I really admire to them is that they did not lose hope, they are still standing. ‘GO FIGHT LANG’ sa agos ng buhay.

Heto, pinakikinggan ko ang wag ka ng umiyak, nabasa ko sa post ng isa sa mga bagong kasama sa listahan ng pumasa. Nakaka-touch nga. Parang yung feeling ay si God yung nagsasalita ng mga verses ng kanta.

Kakapit lang ako kay God. Hindi nya kasi ako bibitawan at pababayaan.

Malapit na ako sa pinaka-importanteng pagsusulit na dapat kaharapin. 

Ngayon, na-memental block na ko sa mga gusto kong sabihin. Hay. Basta, magpapasalamat na lang ako at sa hinaba ng ginugol ko sa pag-aaral, heto pa rin ako, lumalaban. Malapit na ako. At alam kong matapos man iyon pagkatapos kong makaabot doon, marami pa akong mapapagdaanang laban. 

Tibay ng loob at pananalig sa itaas na lang ang bibitbitin ko.

MAHAL PA YATA KITA -spoken poetry

Kamusta ka na? Sana masaya ka na. Sana hindi mo na ako naaalala. Sana buo ka na ulit katulad nung unang nakilala kita.

Kamusta na? May iba ka na ba? Mahal, alam kong nasaktan kita, alam kong hindi dapat nangyari yun sayo. Mahal, mahal parin kita. Kahit may gustong pumasok sa mundo ko, Ikaw, ako, tayong dalawa.

Tayong dalawa parin yung nakikita kong masaya sa mundong binuo nating dalawa. Mahal kita, mahal parin kita kahit anong pagpapanggap ang gawin ko alam ko sa sarili kong ikaw parin talaga.

Pagod na. Pagod na kong umasa, umasang babalikan moko sa tagpuan kung san tayo unang nagkita, pagod nakong umasang ako parin ang pipiliin mo kesa sa kanya, dahil oo, alam ko. Alam kong takot ka na, na baka saktan kita ulit mahal, alam kong ayaw mo na.

Ayaw mo nang balikan ang mga alaala na sumira sa masayang tayo, tayong dalawa. Ngunit, pano ba?

Pano ko ba tuturuan ang puso kong mapagod na. Mapagod na sanang isipan ka, na baka sa huli tayo parin talaga.

Pano ba, pano ko ba paglalaban itong mag-isa, pano nga ba tumakbong magisa dahil nasanay ako na sa bawat pagtakbo ko magkahawak ang kamay nating dalawa.

Mahal kita. Mahal na mahal parin kita at Putang ina hindi ko alam paano magsisimula ulit, dahil ubos na. Ubos na ang pag-asang natitira, tinapos ko na.

Dahil akala ko eto ang makakabuti sating dalawa, pero bakit habang tumatagal, humihirap, bumibigat ang dala dala. Dalang lungkot, nung sinabe kong tama na.

Dala dala, dala dala ko parin ang saya mula sa puntong to’ na kahit gabi gabi umiiyak ako kapag naaalala kita.

Naaalala kung gaano tayo kasaya sa piling ng isat isa, umiiyak parin ako dahil alam kong mahal kita. Mahal pa kita. Kahit na alam kong masaya ka na, pero mahal kilala kita.

Alam kong nagkukunwari ka lang na masaya, pero wala akong magagawa kung ayaw mo na talaga.

Ako eto, Tila nakikipagpatintero ako sa pag-asang magiging tayo pa at sa katotohanang wala na talaga.

Na kapag nakatawid ako sa kabilang linya mahahawakan kita pero matataya ako at maaalala kong wala na.

Wala na talagang pag-asa. Malapit na sana sa dulo pero nataya na. Wala na. Wala nang pag-asa na makatawid at matapos ang patinterong sinimulan nating dalawa.

Na sa bawat pagtakbo ko papunta sa'yo. Ako'y hinahatid mo na pala ng mga mata mo. Palayo, palayo sa mundo mo.

Binilisan ko, hinabol ko ang pag-asa. Pero sa huli hindi ko rin kinaya. Pinilit kong maging buo at itama ang mga mali ko para maging karapat-dapat para sayo.

Pero sa bawat hakbang ko patungo sa pinaroroonan mo, nakikita ko. Nakatitig ka walang laman. Walang luha sa mga mata mo. Tila’ pinaparamdam mong wala na. Wala nang nararamdaman ang puso.

Puso mong, naging bato dahil sa mga nagawa ko. Patawad Mahal, di ko alam bakit umabot sa ganito.

Ang dating buo at masayang tayo ngayo'y nakikipagpatintero sa paulit ulit na tayo parin hanggang dulo at sa pagod na ko’ hanggang dito nalang talaga tayo.

May cancer ako at ayaw ko ng kung anu-anong treatment. Ang problema lang ay mamatay ako na virgin. Ang papa at mama ko, papayag lang na makipag sex ako sa ka-LDR kong jowa kapag nahulaan ko kung ano ang gustong course ng kapatid ko. Itong kaibigan ko naman ay hahanapan nya daw ako ng pwedeng kapartner na mas malapit lang sakin.

Pumunta kami ng kaibigan ko sa mall para maghanap ng damit panglamay ko. Gusto kong mag hoodie jacket kapag nakahiga na ako sa kabaong ko. Nung umuwi ako, maraming ka churchmates na bisita kasi si Papa ay isang pastor at sila mama naman ay may choir. Lumapit agad ako kay Papa, sinabi ko sa kanya na “ Alam ko na ang sagot Pa. Architecture po ba?”. Sinagot ako ni Papa ng “ Ready ka na, kunin mo na yung unsent letters para maibigay mo na sa ka-LDR mo kasi papunta na sya.” Maya-maya ay may biglang nag doorbell sa gate, tumakbo ako kasi sa wakas, nanjan na yung ka LDR kong jowa.

Pero nung paglabas ko ay yung kaibigan ko lang pala pero may dala syang magandang babae at poging lalaki. Sabay sabi na, “ Keep your options open, diba Clyde? Nakita ko sila sa Mall kanina. ” Yung choir at churchmates ay lumabas na din, kinakantahan na ako ng “ Sa wakas! HALLELUJAH HALLELUJAH Hindi na mamatay na virgin Hallelujah !! “ potek hahahaha

Habang nagdadasal ako na tumigil sila, biglang dumating din ang ka LDR kong jowa pero malungkot sya nung nakita nya yung magandang babae at poging lalaki at sinabing ” May 3rd party na pala sa relasyon natin“. Tumakbo sya papalayo. Magkalayo ulit kami dahil don. Sinasabi ko sa inyo, ang 3rd party talaga ang totoong cancer sa panaginip nato.

Happy bday to me!!

21 May 17 


Yup,It’s mah birthday! Hindi talaga ako sanay magcelebrate ng bday pero ngayon iba, may ganap.Pumunta lang kami sa resthouse na binebenta kay tita na malapit sa dagat tapos sabi y not coconut poknut na dun na lang din magcelebrate.So yun bukod dapat yung kwento nun kasi ang gusto ko lang talagang pasalamatan ay ang mga mababait kung kaibigan here,there and everywhere. 


SHOUTOUT SA TEAMTAGGUTOM DYAN!!

Alam niyo ba huh?Alam niyo ba? Na kahit wala pa tayong iisang linggong magkakakilala ang bait niyo na sakin. Sobra talaga akong natuwa sa mga video and message greetings niyo. 

  (can’t post mah sc of ur messages kainis) 

Kinikilig pa rin ako akala mo talaga mga close na close na tayo kaya thankful talaga ako guys! Labs na labs ko kayo!Napasaya niyo ko 😘❤

tagging all the mem*

@batanguhugin (iba yung pa pizza nito ni kuya jeuz hahahhaha) @anaventurer (ganda mo dun sa vid thankyou so much much much) @certifiedsadista (hi ate gly,thankyouu talaga)                                    @dyosang-pag-ibig (ate alice the cutieee hahaha)                               @ughyokona (mads the cutie also hahaha) @noveeembear (novee thanks sa pagadd ❤ ) 

  THANKYOU GUYSEU:@unecharn @seb-on @akoparinsiwapak @dauntlessdemigod @jrmycaptures @cldyc @fidelityyy @maymutapa @francesitaaa @heyitscarlaaaa @kuriseru @chinese-garter @masarapnaloyalpa101 

 And thankyou rin sa mga bumati na friends ko here,nagfeeling artista ako ng isang araw tapos nakakagulat pa mga bumabati sakin mga famous eh.Famous niyo huhu maraming salamat po! 

 happy bday to me!! *sabog confetti then walk-out*

3

9:00 PM
Lumabas akong pad dumerecho sa malapit na convenience store lowkey hoping na may soju because meyn simula nung nalaman kong may rooftop pala dito parang gusto kong matry mag soju sa rooftop ganern! Tsaka last march ko pa gusto matry ang soju. Nakadalawang convenience store nako wala. Wala. Pota ang layo ng 7/11 kailangan ko pang magjeep pero dahil ewan ko anong pumasok sa isip ko gago push ko na to.

9:15 PM
Nakasakay nakong jeep. Nakapambahay lang meyn pero nakahoodie ganun tsaka mukha pa kong sabog kaya pwede nako mapagkamalang snatcher. Pwede pwede. Mej mahaba habang byahe. Nays din naman kasi parang nag roroadtrip na rin ako in love na naman ako sa city lights. Sana labs din ako ng city lights para mutual.

10:00 PM
Sa daming hanash ng jeep 10:00 PM nako napatouchdown 7/11 nakatsinelas lang sus pake ko tas derecho sa ref. Sorry kuyang nagma-mop bawi ako next time. Ayun may nakita na rin pero nakalimutan ko alin sa dalawa yung lang epek (meron daw) hell i care yung blue nalang kinuha ko tas kuha na rin chichirya. Labas. Hintay jeep. Pota sketchy nung lugar na yun di ko pa kabisado muntik nakong mapataxi pero no tipid tayo self tipid. Mabuti nalang wala akong dalang cellphone perang sakto lang kaya keribels fight me chz. Pero seryoso kinakabahan ako nun HAHAHAHA uso snatch dun baka masnatch nila pUs0 ko CHARAT.

10:46 PM
Nakadouble ride ako peste exagg na sa pamasahe ha pero sige ginusto ko to papanindigan ko to. Nakadating na rin sa pad mamen. Syempre dinamay ko na roomie kong inom lord talaga. Nakatatlong shot lang sya umayaw na kasi ang strongk daw ano ba yan pero sige ako nalang uubos kasi pinaggastuhan ko to, lumabas pa ko and shit tas di ko uubusin?!

11:00 PM
Mabuti nalang pinababa nako ni roomie at sa kwarto nalang tinuloy yung pagdidiwang charat tas gago i agree. Ang strongk nya. Di ako pala-inom tas ako pa umubos sino hilo? Yep. Yours truly. Kahit san nako nababangga pero ayos naman pala kasi wala akong maramdaman namanhid pala. Eto malala dumerecho ulo ko sa wall pero tumawa lang ako. Peste lalala na pagiging buang ko nito.

11:30 PM
Pinagtetext ko na yung mga tropa kong napagkwentuhan ko na gusto kong matry ang soju grabe sa typo. Di na kinaya nung isa kong tropa tinawagan nalang ako di ko pa masagot agad kasi nahuhulog na yung cellphone sa mukha ko HAHAHAHA grabi. Ihing ihi pa ko nun pero di ko kayang tumayo because ikot ikot lang sabi ni sarah g.

6:00 AM
Nagising. Pero nakatulog ulit.

9:00 AM
Nagising na talaga as in si roomie masakit tyan ako amen alleluia di nahilo and shit. HAHAHAHAHA namula lang pero i’m good mameyn. Pero yes finally alam ko na ano lasa ng soju. Tao nako saranghae oppa. *finger heart*

4

Crimson Pool Area 8:00 am

Malapit na matapos ang summer pero di parin ako nakakapag beach o nakapag summer getaway manlang. Gusto ko pa naman maachieve yung sexy bronze skin katulad nung kay joyce pring. Nga pala, kras na kras ko yung babaeng yun. Haha Anyway, anyare na sa mga plano kong puro drawing? Kailan kaya makukulayan? Next year nanaman siguro matutupad lahat ng to. Kainis! mag iinflate nalang ba ako ng kids pool sa labas?! Hahaha

Friday night

Masyadong inenjoy ni Juswa ang kanyang gabi. Nakipag inuman sya. Umiinom si Juswa pero hindi sya lasenggero. Hindi na. HAHA. Tularan si Juswa.
Ang ininom nila nung Friday night ay Emperador brandy 1L. 3 lang silang nag inuman. Nagpakasaya sya. Dahil kanya kanyang tagay, sinigurado nyang malalasing sya. Naging sugapa sya sa alak nung gabi na yaon. Naubos naman nila sa saktong alas-dose ng gabi. Nagsiuwian narin mga kainuman nya pagkatapos na pagkatapos.

Nang sya nalang mag isa, pakiramdam nya may lindol. Nag pagewang gewang sya papuntang pinto para ilock eto. Nang malapit na sya, napatumba sya. Nabasag ni Juswa ang istante nila. Hala hahaha. Bumangon sya kagad at umayos ng tayo. Tinungo ang salamin para tignan kung ano itsura nya. Di nya inasikaso nabasag nya HAHA. Naligo sya nung gabi at pinabayaan lang ang istante.

Kinaumagahan, nagising sya sa tawag ng kanyang ina sa selepono nya. Sinagot nya ito.

Ina: Ano yung nabalitaan ko sa papa mo na nabasag mo daw istante?
Juswa: Ha? Ano yun? *maang-maangan*
Ina: Nalasing ka kagabi no? Di ka nag iingat *inis*
Juswa: Hindi ako nalasing. Strong to. hahaha
Ina: Eh paano nabasag yun?
Juswa: Hindi ko kasi gusto yung pagkakapwesto nya sa lamesa. Binaba ko lang.
Ate: *overheard* Siraulo ka talaga HAHAHA
Ina: Nakoooo! ikaw talaga. Sinasabi ko na eh.
Juswa: Iloveyouuu Ma! mwa

kyut kyut eh.

Not your 'babe'

10 years na tayo. Okay naman. Masaya tayo hanggang ngayon. Mas matibay kesa dati. Going to forever. Or so i thought.

3 weeks na rin nung nagbreak tayo. Masakit pa din. Syempre. Pero di ako naiiyak. Seryoso. Hindi ko alam, parang kulang yung pag-iyak. Parang wala yun maitutulong sakin. Parang di nun mababawasan yung bigat o kung ano man tong nararamdaman ko ngayon.

Okay naman tayo diba. Masaya pa tayo. Ang dameng plano. Magkikita sa ganitong araw. Pupunta sa ganitong lugar. Pero naudlot kase nga isang beses nadulas ka. Tanda mo ba? Tinawag mo kong “"babe”“. Na sa loob ng 10 years, hindi naten naging tawagan kase ayaw naten non pareho.

Nagulat ako non. Gustong gusto ko itanong sayo, ”“Sino si Babe?”“ or ”“Gago ka, hindi babe tawagan naten.”“ Pero di ko ginawa. Pinigil ko sarili ko kase naisip ko, lulusutan mo lang naman din at pipiliin ko lang na paniwalaan kung ano man explanation mo. But not that time.

Restday mo. Nagtext ka saken sabe mo maghapon ka matutulog, wag na muna tayo magkita. Pumayag ako kase mas gusto ko naman yung magpahinga ka e. Alam ko kasing nakakapagod talaga magtrabaho. Pero hindi ko din alam kung bakit ko naisip na umalis ng bahay at pumunta sa inyo.

Hindi mismo sa bahay nyo. Sa bahay ako ng tropa mo ako tumuloy, si Janeth, diba sa harapan lang yon ng bahay nyo. Yung may tindahan. Nagstay ako sa kanila, buti nalang medyo close kame. Nagtataka nga sya bakit sa kanila ako tumambay. Sinabe ko gusto ko lang na malapit ako sayo pero di kita iistorbihin kase nagpapahinga ka. Naniwala naman sya. Di ko alam kung ano yung hinihintay ko. Halos maghahapon na rin non. Binabalak ko ng umuwe kase baka kalokohan lang naman yung tumatakbo sa isip ko. Hanggang sa nakita kitang lumabas ng gate nyo. Naka porma ka. Tumingin ako sa cellphone ko, walang text na galing sayo na aalis ka o may pupuntahan ka.

Hindi mo alam nandon ako at nakita kita. Hindi mo alam na sinundan kita.

Sumakay ka sa tricycle, dun din ako sumakay sa tricycle na sinakyan mo mismo. Sakto kase busy ka non sa cellphone mo kaya di mo ko napansin. Tinignan ko yung phone ko, baka kase nagtext ka pero wala. Wala ka pa ring text saken. Sa backride ako, nasa loob ka. Nung bababa na binilisan ko ang pagbaba at nagderecho agad sa mga stalls don sa terminal para di mo ko makita. Swerte. Hindi mo nga ako nakita. Kaso pagsakay mo ng jeep, dalawa nalang ang kulang. Hindi na ko pwede sumakay don kasi makikita mo ko kaya sa sumunod nalang na jeep ako sumakay. Hindi ko alam kung pano pa kita masusundan non pero sumakay pa din ako. Medyo matagal pa ko naghintay mapuno yung jeep na sinasakyan ko. Malayo ka na sigurado. Alam ko hindi na kita mahahabol pero hindi pa din ako bumaba ng jeep hanggang sa umalis na yon sa terminal. Pero akalain mo nga naman, nagtraffic banda sa Lianas. At sakto din, yung jeep na nasakyan ko e panay sa overtake. Hanggang naabutan pa rin namen yung jeep na sinasakyan mo. Magkatabi na yung jeep na sinasakyan naten. Pero di mo ko nakita kasi nakatalikod ka. At oo, alam kong likod mo yon. Kilala kita kahit nakatalikod ka.

Hanggang nakarating sa Crossing, pagkababa mo, nasundan pa din kita. Sumakay ka ng jeep pa-Batangas. Dun din ako sumakay sa jeep mismo na sinakyan mo. Sa harapan ka umupo. Ako doon banda malapit sa bukana. Hindi mo ko napansin kase kumukuha ka ng pambayad mo.

Saktong pamasahe ang binayad ko non para hindi mo ko makita kapag nagsalita ako at sinabe sa driver kung saan ako bababa. Narinig ko kasi na nagtanong ka sa driver kung magkano hanggang sto.tomas kaya ganun na din yung binayad ko. Baka kasi marinig mo yung boses ko, at makilala mo. Baka malaman mo na nandon ako. Medyo nagfeeling ako don. Nung nakisuyo kase ako ng pamasahe sa katabi ko, medyo napalakas ang boses ko. Sapat na para marinig mo, pero hindi mo napansin. May tinatawagan ka kase nung oras na yon. Sinilip ko ulit yung phone ko baka kase nakasilent, baka ako yung tinatawagan mo, di ko lang namamalayan pero hindi. Hindi ako yung tinatawagan mo.

Nung oras na yon, gustong gusto ko na magpakita sayo. Gusto kitang itext ng ”“san ka pupunta?”“ or ”“Gago akala ko ba tulog ka?”“ Pero di ko ginawa. Pinigil ko sarili ko kase alam kong lulusutan mo lang. Kapag sinabe mong wala kang load, o kaya lowbatt ka o baka naman wala kang signal, e maniniwala na naman ako. Kaya hindi ako nagpakita sayo.

Hanggang sa pumara ka, hindi muna ako bumaba. Pinaabante ko ng konti bago ako bumaba, yung sapat lang na nakikita pa rin kita. Nakita ko pumasok ka sa fastfood resto. Habang naglalakad ako papunta don, kinakabahan na ko. Hindi ko alam kung natatae ako o nasusuka basta iba yung pakiramdam. Hanggang nasa harap na ko ng fastfood resto na pinasukan mo. Iniisip ko kung anong gagawin ko kapag nakita mo ko kase hindi ko alam kung san ka pumwesto. Bahala na sabi ko sa sarili ko. Pagpasok ko, sayo unang tumama yung tingin ko. Nakatalikod ka. May katabi kang babae. Hindi ko alam kung ako ang swerte kase hindi mo pa din ako nakikita, o ikaw kase hindi pa kita sinusugod hanggang ngayon. Sa itsura nyo, masyado kayong close, na maiisip ng makakakita, e mukha kayong couple.

Hinang hina na ko non. Kaya umupo na ko sa gilid, medyo malayo sa inyo pero kung lilingunin mo, makikita mo ako. Ni hindi ka lumingon. Masyado kang nakatingin sa kasama mo na parang may sarili kayong mundo. Kumakain na kayo’t lahat, nandun pa din ako. Di ko alam kung baket. Baket nandon pa ko. Baket hindi ko kayo sinusugod. Baket wala akong magawa. Hindi ko rin magawang umiyak. Tuyo na yung mata ko sa kakatitig sa inyo. Sa pagsandal nya sa balikat mo. Sa paghawak mo sa bewang nya. Minsan pa sinasabunutan ka nya ng pabiro. Hinahampas ng mahina. Nagselfie pa nga kayo sa phone nya e. Sobrang dikit kayo. Hanggang sa natapos na kayo kumain. Tumayo na kayo. Lumabas. Naiwan ako sa loob. Pero tanaw ko pa din kayo sa labas. Wala na kong balak sumunod. Di ko alam kung ayaw ko na ba kase pagod na ko. O ayaw ko na kase sobrang sakit na. Parang pareho. Nasa harap lang kayo ng resto, naghihintay ng sasakyan habang nagtatawanan. Hanggang may jeep na dumating, pinara mo, humalik sya sa pisngi mo bago sya sumakay tapos nababye.

”“tangina.”“ Yan nalang naibulong ko sa sarili ko e. Di ako palamura alam mo yan, pero tangina kase talaga. Malapet lang ako sa inyo kung tutuusin, pwede tayo magkita. Kahit ako na pupunta sayo kung gusto mo. Kung niyaya mo ko. Kung sinabe mong gusto mo magkita tayo. Pero hindi e. Sabe mo magpapahinga ka maghapon pero tangina nakarating ka pa ng Batangas para kumain sa fastfood? Pero bute sana kung kumain ka lang e. Kaso may kasama ka pa. Tangina.

Pagkasakay nung babae, tumawid ka. Uuwi ka na siguro. Nakita ko kinuha mo yung phone mo, iisipin ko pa ba na itetext mo ko? Syempre hindi na yun yung inisip ko ngayon. Hanggang sa nagvibrate yung phone ko. Nakita ko, text galing sayo.

”“Honey <3 : Hi hon, kakagising ko lang. :) Sarap ng tulog ko. :*”“

Pumatak na luha ko non. Kase grabe na. Sinungaling ka. ߘ⠎ireplyan kita ng ”“Ayoko na. Break na tayo.”“ tapos pinatay ko yung phone ko. Di ako umuwi ng 2 weeks sa bahay sabe ko kay mama dun muna ko kila tita mag-i-stay. Pumayag naman sya. Di mo alam kung san yon kaya hindi mo ko napuntahan. Di ako nagFB para talaga lumayo sayo. Hanggang kahapon, nagulat nalang ako nasa pintuan ka na nila tita. Wala na kong nagawa kundi kausapin ka.

Umiiyak ka. Nagagalit ka saken. Tinatanong mo ko kung ano bang nangyare. Ano bang nagawa mo baket bigla akong nakipagbreak. Di ako sumasagot. Pinakinggan lang kita sa mga sinasabe mo. Ni wala akong naabsorb sa drama mo. Umiiyak ka pero wala akong pakielam sa luha mo. Hindi ko yan pupunasan. Punasan mo yan mag-isa mo. Hanggang nanahimik ka na kase naghihintay ka ng sagot ko sa tanong mong, ”“Ano bang problema hon? Sasayangin ba natin yung 10 years?”“

At mula sa simula nitong kwento na to, yun yung sinabi ko sayo. Pagkatapos tumigil ka sa pag-iyak. Hindi ka na makatingin sakin ngayon. Hindi ka na makapagsalita.

Binalik ko yung iphone na binili mo saken kase ayokong dumating yung araw na isumbat mo saken yan. Alam ko hindi ka ganun, pero para lang sigurado. Alam ko rin kase dati hindi ka manloloko pero niloko mo pa din ako. Alam ko din dati hindi ka sinungaling pero nagsinungaling ka pa rin saken. Hindi na kita sasabihan ng kung ano-ano, kase kulang pa yon at hindi na nun mababago yung mga nangyare. Imbis na sumbatan kita, magpapasalamat na lang ako sayo, hindi ko alam kung bakit pero salamat pa din. Siguro salamat sa sampung taon kahit hindi ko alam kung ilang taon yung sakin don.

Babaeng napipi ng pag-ibig
College of Science and Computer Studies
(CSCS) 2010

(DLSU-D Secret Files)

Nagseselos ako sa mga taong nagiging malapit sayo. Lalo na at wala ako. Hindi naman sa selfish ako o possessive. Takot lang akong maging masaya ka sa iba at makalimutan mo kung paano kita napasaya.

Worth it, kahit epic yung pagod bago ko nabigay sa kaniya ‘to. Hahaha.

Nagtext ako sa kaniya nang Feb. 11 if pwede kaming magsimba nang Feb. 14 nang hapon. Eh ayun, hindi pala siya pwede.

Feb. 13, 2016. Nagchat siya nang 10am. May practice daw sila ng sayaw, and baka maging free siya nang 2pm. Kaso, ako naman yung may meeting nang 3pm onwards. Pero sabi ko nga, kahit saglit ko lang siya makasama, okay na. So ayun, naligo agad ako. Good thing, nakabili na ‘ko ng chocolates last week. Flowers na lang inasikaso ko. Pumunta agad ako ng Market Market para bumili ng bouquet. Tapos nag-grab car na ‘ko para puntahan siya. Nung medyo malapit na ‘ko, nagchat siya. Punta daw muna ‘ko ng meeting kasi hanggang gabi pa yung practice nila. Puntahan ko na lang daw siya after ng meeting ko. Kaya ayun, instead na dumiretso sa kaniya, ipinaiba ko na yung route nung sasakyan.

Maya-maya, nagchat ulit siya. Hanggang 6pm lang daw siya sa practice kasi may family dinner sila. So ayun, bumaba na ‘ko ng sasakyan. Nakakahiya kasi ‘pag pababalikin ko pa. Sumakay na lang ako ng jeep para puntahan na talaga siya. Hindi ko siya aabutan kung after ng meeting ko pa siya pupuntahan.

Pagdating ko dun, tinawagan ko siya para lumabas siya. Itinago ko muna sa gilid ng pader yung bouquet. Yung chocolates lang ibinigay ko. Tapos maya-maya, tsaka ko inilabas yung bouquet. ‘Yon na rin yung araw na officially, niligawan ko siya. Nung nakita ko yung ngiti niya, okay na. Masaya na yung Valentine’s ko. Nawala na rin yung pagod ko.

Pagkabigay ko nun, nagpaalam na rin agad ako. Late na kasi ‘ko sa meeting ko. Byahe pa. Haha.

Haba na pala neto. Basta! Masaya 'ko kahit saglit ko lang siya nakasama! Geh. :)

Karimot

Bagalan mo ang takbo, hahabol ako.
Kakaripas papalayo sa mga pangakong binitawan mo. Malayang papatangay tulad ng mga dahon na unti-unting tumatakpak sa may dapithapon. Pilit na binubuno ang mabalasik na hanging dala mo, pilit na tinatahak hanggang sa huminahon. Papalaot sa dagat ng mga salitang dumadaloy riyan sa pagitan ng mga labi mo. Malapit na. Makaya ko pa kayang tapikin ang tarangkahan ng iyong puso? Makaya ko pa kayang sabayan ang bugso? O ako'y tuluyan nang hihinto?

Bagalan mo naman ang takbo mo. Sana ramdam mo rin na kasama mo ako.