magdalena z

Owszem byłoby wspaniale, gdyby ktoś sprawił, że przestanę myśleć. Gdyby ktoś mnie wyłączył. Gdybym na pytanie “O czym myślisz” mogła odpowiedzieć “O niczym”. I żeby tak było naprawdę. Na razie przez moją głowę przebiegało tysiąc myśli na minutę. Najdziwniejsze było to, że zdawałam sobie sprawę, że poniekąd byłam sprawczynią tej sytuacji, ale nie czułam się winna
—  Magdalena Witkiewicz
Owszem byłoby wspaniale, gdyby ktoś sprawił, że przestanę myśleć. Gdyby ktoś mnie wyłączył. Gdybym na pytanie “O czym myślisz” mogła odpowiedzieć “O niczym”. I żeby tak było naprawdę. Na razie przez moją głowę przebiegało tysiąc myśli na minutę.
—  Magdalena Witkiewicz ‘Zamek z piasku’
Co dziwne - czas płynie, niezależnie od nas. I trzeba iść do pracy, wstać rano, umyć zęby, twarz. Trzeba się oddać prozaicznym czynnościom, mimo iż Twój wewnętrzny świat legł w gruzach. Obok gruzów toczy się normalne życie. Ludzie się śmieją i są szczęśliwi.
—  Magdalena Witkiewicz ‘Zamek z piasku’
Mężczyźni są wygodni i leniwi. Może nawet kochają i są przywiązani, ale nie rozumieją potrzeb kobiet, które po prostu muszą być o ich miłości przekonywane. Prezentami, ciepłym słowem, pomocą, zainteresowaniem, wspólnymi celami, zabiegami o ich komfort psychiczny, komplementami, seksem. Całą masą rzeczy, które kobieta odbiera jako drobne dowody prawdziwej miłości.
—  Magdalena Witkiewicz ‘Zamek z piasku’
Dzisiaj wiem jedno. Tworzenie wzajemnych relacji, to jak budowanie zamku z piasku. Nieustannie trzeba o niego dbać, by nie runął… I by nikt nie wszedł w niego butami… Nie można na chwilę go spuścić z oczu. Związek pomiędzy dwojgiem ludzi bywa również kruchy. Dokładnie tak jak zamek z piasku. Gdy odwrócisz głowę, zaleje go morska fala. Pozostanie tylko słona morska woda, albo słone łzy.
—  Magdalena Witkiewicz ‘Zamek z piasku’
Rzeczywistość. Czy chciałam do niej wracać? Czułam, jakby to małe mieszkanko było kawałkiem wyciętym ze świata, gdzie nikt z zewnątrz nie ma dostępu. Gdzie nikt nie może mnie skrzywdzić, gdzie liczy się tylko to, ze siedzę pod kraciastym kocem w zbyt dużym T-shircie i piję herbatę z wielkiego kubka.
—  Magdalena Witkiewicz ‘Zamek z piasku’