loert

anonymous asked:

Ik las je post laatst. Soms heb ik inderdaad ook het idee dat het leven saai is. Ik ben niet depressief, maar alles wordt langzamerhand routine. Ik ben de kleinemeisjesdromen allemaal kwijt. Als 13-jarige dacht ik altijd 'omg gelukig loert overal'. Maarja, als je eenmaal onafhankelijk bent, heb jij de middelen om je leven die impulsen te geven. Nu gaat dat nog niet. Dat is wat ik altijd denk, tenminste. :)

Precies, als je jong bent dan lijkt alles nog mogelijk, maar als je wat ouder wordt dan lijkt alles ineens meer onbereikbaar. Soms voel ik me onzichtbaar, ik ben hier maar het voelt niet alsof ik echt leef. Er is zoveel wat ik nog wil doen en wil bereiken in het leven, maar ik weet gewoon niet hoe ik dat ga doen. Financieel, maar ook door mijn angststoornis. Het voelt gewoon alsof ik stilsta en de weg nergens heen leidt. Maar goed, genoeg van mijn gezeur. Hoe gaat het met jou?