lerene

anonymous asked:

lotte

Lotte. Tja. Wat moet ik daar over zeggen? Lotte is een eigenwijs, blond en leuk meisje dat ik heb leren kennen hier op Tumblr. Lotte en ik houden beide van onze Tommie’s en waterijsjes. Dit maakt ons beide gelukkig. Momenteel hebben Lotte en ik een diep gesprek op Facebook en is het normaal dat we iedere dag wel even bellen. (Zelfs als ik onder de douche sta of terwijl ik midden in de nacht in de stromende regen naar huis probeer te fietsen)

Zelfportret 2.0     (2015) 

Bij het vallen van de avond stond ik voor de spiegel en na het tellen van een sproet of twee en een striem of drie, dacht ik aan hoe vaak ik eigenlijk niet gezien wil worden. Misschien dacht ik ook wel aan de honderd manieren waarop je uiten kan dat je niet van jezelf houdt. Misschien waren het er wel honderdtwee of tweehonderddertien; ik vergeet veel, te veel, te vaak. Zo vergeet ik soms het verschil te zien tussen rijzen uit een dal en reizen door een dal. En ik ben vaker gevallen dan knieën of enkels echt dragen kunnen (soms voel ik de korsten nog zitten). Maar ik ben steeds weer recht geklommen en daar draait het om, toch? Dat je vandaag vechtlust durft te eten en ergens weet dat morgen er steeds weer is; dat willen leven in je hoofd kleeft zoals drijfzand aan je voeten. En ‘t is waar, ik moet ongetwijfeld nog leren springen zonder bevende vingers en knikkende knieën en op tweehonderdachttien manieren luidkeels leren zingen hoe van mezelf te houden. Ik moet leren dat mensen niet aan winterslapen doen (ook al liggen donzen dekens ontzettend fijn) en leren dat een Wij bestaat uit Jij en Ik en Jullie. Ik moet leren dat koude dagen ook in zomermaanden kunnen voorkomen en dat proberen niet steeds een staande ovatie garandeert. Ik moet nog veel leren, maar dat is OK. Laat de wereld intussen maar wat spinnen en tollen, want ook al draait de wereld dol, ze draait nog steeds rond de zon, toch?

deacampine

Je zei me dat je me wil beschermen, je over me ontfermen want ik ben fragiel, Labiel, ik draag oorlogswonden op mijn armen. Deze dagen zijn koud maar ik heb je niet nodig om me te verwarmen aan je woorden. Ik ben ijzer, gebogen en niet gebroken. Ik huil, niet van de pijn of de bitterheid die leeft onder mijn huid en botten, gekerfd in mijn aders. Ik ben een wolvin, heb leren leven in deze duistere nacht. Ik zal me verwarmen onder mijn eigen vacht het gezelschap van de maan. Denk aan kracht en niet breekbaarheid bij het horen van mijn naam. -Wolvin ~ Astrid L. P.

Mijn visie op het schoolsysteem

Vijf dagen in de week, op lange dagen zelfs negen uur per dag, maar gemiddeld 6 á 7 uur. Voor sommige slechts een paar minuten fietsen, voor de ander soms wel een half uur. Het aantal dat liever voor een auto springt tijdens dit fietsen, dan echt aankomen, is groot. 
Ik heb het over school. Ik heb het over kinderen. Kinderen met depressie, burn-outs, quarter life crisis (vergelijkend met midlife crisis, echter hier begint het bij adolescentie), die gepest worden of de druk simpelweg niet meer aankunnen.

De middelbare school; een plek waar alle kinderen, die beginnen met het ontwikkelen van zichzelf, gedrag en sociale banden, bij elkaar worden gestopt, verwacht worden om hoog te presteren, om te kunnen gaan met iedereen uit de klas en correct gedrag vertonen tegen over leraren, vrienden maakt, kan omgaan met druk en daarnaast gezond is. 

Ik snap dat ik naar school moet. Ik snap dat ik moet leren. Ik snap niet hoe er met dit huidige schoolsysteem we ooit als volgroeide volwassen, moeten functioneren in de maatschappij. 

Laten we kijken naar hoe we ons onderwijs willen verbeteren; door hogere eisen te stellen. Gevolg? De verschuiving van aantallen, het gevoel van falen bij de leerlingen en slechtere cijfers. Hebben we nu een ‘slimmer’ vwo? Jazeker. Maar de mensen die volgens onze oude normen nog bij het vwo hoorden, zijn een niveau gezakt, kunnen later een minder hoge opleiding volgen, hebben zich kapot gewerkt om te voldoen aan de eisen, voelen zich een mislukking. Worden we slimmer van een ander label? Nee, we zijn aantallen aan het verplaatsen. 

Verder besluiten wij onze labiele kinderen, op te schepen met de zelfde kinderen voor gemiddeld zeven uur lang. Dit is een erg lange tijd, maar dit is helemaal een lange tijd om uit te houden wanneer je bent omringt door mensen die minderwaardig doen voelen. Soms gaat het hier niet eens om pesten, soms gaat het om dingen als onbegrip, overanalyseren, geen vrienden, slechte sfeer of andere dingen die op het eerste gezicht onschuldig lijken, maar iemand van binnen kunnen opvreten. 

Dan hebben we natuurlijk nog de inhoud van wat we leren. Het beslissen welke vakken je wilt hebben en de rest van je toekomst bepalen, rond een jaar of dertien/veertien. Deze pakketten zijn in eerste instantie veel te belangrijk om ze, ten tweede op zulke jonge leeftijd te maken en ten derde vaak met vakken die niet passen bij de leerling en te strikte keuzes hebben. 

Als je dan eindelijk klaar bent met je verschrikkelijke middelbare school, word het tijd om te stressen over hoe je je studiefinanciering rond gaat krijgen en hoe je al je bijbaantjes kan combineren met de stress van je studie. 

Waag het niet om tegen mij te zeggen dat ik ‘gewoon blij moet zijn dat ik naar school mag’ als ik weet dat dit voor sommige kinderen een hel is!

Turijn

Buiten de trein was het warm en benauwd, de hitte klapte in het gezicht van de oude man. Hij tilde zijn koffer uit de wagon en liep over de kleine tegeltjes van het perron in de richting van de hal. Hij was hier veertig jaar geleden voor het laatst geweest, toen had er nog een ander, ouder station gestaan. Toen had hij de bordjes nog van enige afstand kunnen lezen, nu moest hij er vlak onder gaan staan en turen voordat hij goed kon zien wat er stond. Gelukkig waren ze in de afgelopen jaren vriendelijker geworden voor toeristen, de verschillende richtingen stonden ook in Engels en Duits aangegeven, in cursieve tekst, onder het Italiaans. Met zijn kleine leren koffertje in zijn hand volgde hij de bordjes en de mensenmassa in de richting van de uitgang. Buiten scheen de zon vol op zijn gezicht. Gehaast pakte de man een witte hoed uit de tas om zijn schouder. Hij zou zich straks in moeten smeren met de zwaarste zonnebrandmelk die voorhanden was, en zelfs dan zou zijn huid na een uurtje gaan gloeien en prikken. Op het plein voor het station keek hij naar de bussen, de taxi’s, de toeristen en de zwermen duiven die zich tegoed deden aan het afval naast de vuilnisbakken. Hoge flats torenden om hem heen. Toen hij hier voor de eerste keer was geweest, waren de flats nog niet zo indrukwekkend. Er hadden oude appartementengebouwen gestaan, of helemaal niets. De man zette de koffer op de grond en liet de schoudertas erop rusten. Uit het grote vak van de tas haalde hij de routebeschrijving voor het goedkope hotel waar hij zou overnachten. Het was ver van het station, maar dat was relatief. Thuis had het postkantoor op de hoek van de straat al ver geleken.

Toen hij aankwam in het hotel, gutste het zweet over zijn rug naar beneden. Zijn overhemd was nat en voor de zoveelste maal sinds zijn vertrek uit Oostenrijk betreurde hij de afwezigheid van een korte broek in zijn bagage. Hij had onderweg vast een exemplaar kunnen kopen, maar korte broeken lieten de spataderen op zijn kuiten zien, en de slecht geheelde wonden van een valpartij in de woonkamer, enkele weken terug. Het meisje bij de receptie keek verveeld op van de televisie, noteerde zwijgend zijn naam in de computer en schoof een sleutel naar hem toe. Hij wilde naar de lift lopen, maar ze floot, en hij draaide zich om. “The elevator is broken,” zei ze, waarna ze naar de trap wees. Zijn kamer was op de vijfde verdieping. Langzaam sjokte hij de treden op. Drie kinderen met hetzelfde sneeuwwitte haar renden langs hem heen naar beneden, luid joelend in het Duits. De ouders kwamen er wat verder achteraan. Toeristen op vakantie, maar zo te zien alweer aan vakantie toe.

De kamer was niets bijzonders. Een bed, een stoel, een tafel en een kleine televisie aan het plafond, een badkamertje met een wc en een douche waarvan de vloer gladder leek dan een ijsbaan. De man nam een paar washandjes van de stapel, hield ze onder de lauwe kraan en stopte ze in de minibar. Toen legde hij zijn koffer op het bed en ontsloot hij de vergrendeling. Zijn kleding legde hij in een nette stapel op de stoel, zijn sokken en ondergoed kwamen op tafel terecht. Op de wasbak in de badkamer legde hij zijn toilettas neer. Hij wreef over zijn wangen, ruwe stoppels prikten in zijn vingertoppen. Hij moest zich scheren, maar vandaag was een vermoeiende dag geweest, en zijn hand was niet meer zo vast. Misschien moest hij het er maar bij laten. In de minibar waren de washandjes wat afgekoeld, en met een zucht van verlichting legde de man er één in zijn nek. Toen begon hij de knoopjes van zijn overhemd los te maken. Hij moest zich even opfrissen, voordat hij op zoek zou gaan naar de pizzeria aan de Via Maria Vittoria, waar hij al die jaren geleden ook eens had gegeten.

De pizzeria bleek onvindbaar, op de verwachte locatie zat nu een Vietnamees restaurant. Hoewel de ober hem absoluut vriendelijk benaderde, had de man geen enkele behoefte meer aan eten. Met zijn schoudertas om liep hij in de richting van het Piazza San Carlo. Ze hadden de stad geprobeerd te transformeren, maar de straten waren hetzelfde en de bordjes waren duidelijk. Om hem heen was het rumoerig, mensen leefden hier meer op straat dan in hun eigen huizen. Luidruchtig wisselden buren beledigingen of verhalen uit, vaak over de hoofden van toevallige passanten. De man ving slechts flarden op, zijn Italiaans was nauwelijks berekend op het snelle, informele taaltje wat de inwoners hier met elkaar spraken.

Op het plein zakte hij neer op een bankje tegenover het monument voor Emanuele Filiberto. Het was nog altijd licht, hoewel de avond begon te vallen. Toeristen slenterden langs, likkend aan ambachtelijk Italiaans ijs, zwervers maakten de balans van de dag op. Met luide sirenes reed een busje van de Carabinieri langs. De man keek naar de wolken aan de oranje hemel, rook de geur van de stad. De warmte begon langzaam weg te trekken, vanuit de bergen rolde een frisse wind het plein op. Uit zijn schoudertas haalde de man een oude, donkerblauwe trui. Veel te warm, maar beter dan te koud. Eén longontsteking per jaar was wat hem betreft voldoende. De man zat op het bankje, keek naar de mensen om hem heen en verroerde zich niet. Tot het donker viel.

Langzaam, met krakende knieën en trillende bovenbenen, stond de man op. Vanaf het plein liep hij de Via Maria Vittoria af, in de richting van de rivier. Het was stiller op straat, de vrachtauto’s en bestelbussen waren ingeruild voor Vespa’s met jonge mensen erop. De man had ooit op zo’n zelfde soort brommertje door deze stad getoerd, en net zoals bij deze jonge mensen had ook bij hem zich iemand stevig vastgeklemd aan zijn middel.

Toen hij bij de brug over de rivier aankwam sloeg een kerklok half een. Het was nu vrijwel uitgestorven op straat, het hectische nachtleven speelde zich elders af. De man keek omhoog, naar een heuvel waarop een kerk stond. De Santa Maria Del Monte. Zijn wandeling was bijna voltooid, en de vermoeidheid begon hem parten te spelen. Tijdens de beklimming van de heuvel hield hij twee keer rust en toen hij eindelijk boven stond, gaf zijn horloge aan dat het bijna half twee was. Vanaf de heuvel keek hij uit over de stad, de wind ritselde door de bladeren van de olijfbomen. Hij zette zijn schoudertas op de stenen rand en haalde er een kleine urn uit. Langzaam lifte hij het deksel op, zorgvuldig de opening beschermend met zijn handen tegen een plotselinge tochtvlaag. Hij wilde de urn net een klein beetje kantelen toen achter hem wat steentjes schraapten. Geschrokken keek hij op. Een man in een donkerblauw uniform keek hem fronsend aan, zijn hand op de knuppel aan zijn riem.

De oude man bevroor, de agent liep dichterbij. Stotterend smeekte de oude man om begrip. Hij wees op de urn. “Mia moglie,” zei hij. ‘Mijn echtgenote.’ “Waarom hier?” vroeg de man in het uniform, in langzaam Italiaans. De oude man graaide in de schoudertas en haalde er een plakboek uit. Hij bladerde door de eerste bladzijden. “Onze eerste reis samen,” zei de man. Foto’s van een meer in Duitsland, de bergen in Oostenrijk, pleinen in Italië en een foto van een jong stel naast een antieke Vespa. Op de achtergrond was de stad te zien, in fel stralend daglicht. De agent bekeek het boek, zag de kruisjes in zwarte pen onder de foto’s. Hij knikte, gaf het boek terug en deed een paar stappen naar achteren. “Avanti,” zei hij, waarna hij het hoofd boog, zich omdraaide en de heuvel afliep.

De man kiepte een klein beetje van de as over de rand van de heuvel. Het dwarrelde even in het licht van de maan. “Tot ziens, mi amore,” verzuchtte hij. In stilte schuifelde hij de heuvel weer af.

anonymous asked:

Ik wil een meisje kussen en enkel al dit neerschrijven maakt me bang. Alles is zo verwarrend. En dan nog, waar ontmoet ik meisjes die ook meisjes willen kussen?

Misschien wordt alles wel duidelijk als je het gewoon eens doet. Misschien kan je eens naar een gaybar gaan en meisjes leren kennen of eens een vreemde kussen.

Ik kan je verzekeren dat meisjes kussen één van de allerfijnste dingen op deze wereldbol is en dat je er zeker niet bang voor moet zijn. Als je niet alles zeker weet over jezelf is het inderdaad allemaal heel erg verwarrend, maar je moet gewoon experimenteren en ontdekken wat je leuk vindt en dan komt het goed!

Liefs :-)

Een ode aan jouw liefde

Ik dacht dat je een fles Canei was. Je weet wel, die slechte wijn die je drinkt op de middelbare school. Ik zat ernaast. Ik had je te snel doorgeslikt. Toen ik eenmaal echt aan je ging ruiken, je door mijn glas liet walsen, en je in mijn mond hield om te proeven.. Pas toen wist ik, dat je een goede fles Tokaj bent. Als de eerste keer dat je een hap neemt van een oester, spuugde ik je gelijk uit. Niet wetende dat ik je moest leren eten.  

Je laat me zien hoe een vader hoort te zijn. De vader die ik nooit heb gehad. Ik ben bij jou opgegroeid. Samen met jou. Getransformeerd van een ongeleid projectiel met maar weinig grenzen. Als ik de wereld was, zou het een en al vrede zijn. Geen import en export. Geen paspoortcontroles. Geen leiders. Geen wetten. Maar vooral geen tol, want ik ging duizend keer over mijn weggevaagde grenzen heen en daar is zelfs Bill Gates niet tegen opgewassen met zijn fortuin.  

Je kijkt me raar aan, omdat je geen betekenis kan geven aan mijn woede. Maar nog nooit heb je mij het gevoel gegeven dat ik er niet mag zijn. Geen een keer heb jij mijn hand losgelaten, tenzij ik je wegstuurde. Altijd heb je mij overgoten met liefde. Fronsend met je neus, je ogen lachend dichtgeknepen, heb je me luchtkusjes gestuurd.  

Hoe kan ik niet van jou houden? Je hebt mijn hart en huis gevuld met kindergelach. Je hebt de stormen die ik heb veroorzaakt, getrotseerd. Bent naast me blijven staan, terwijl je de paraplu vasthield, met je arm om me heen. Mijn hand mocht je vaak niet vasthouden.  

Hoe kan ik nou niet van jou houden

froy asked:

List 6 facts about yourself and send this to 10 of your favourite followers

1. Ik heb een haat/liefde verhouding met mezelf.
2. Ik woon al bijna 3 jaar op mezelf en ben daar stilletjes best trots op.
3. Ik kan soms te aardig zijn.
4. Ik hou van boeken maar lees hartstikke traag.
5. Ik ben blij met iedereen die ik de afgelopen jaren heb mogen ontmoeten en leren kennen!
6. Ik ben stiekem best bang om weer verder te gaan met mijn studie in september.

Dankjeeee xx

Gender en Seksualiteit 101

Wie een lijstje heeft gemaakt met dingen om te doen deze zomer (maar ook wie liever geen kostbare tijd verkwist aan het uitplannen van hun leven) zou ik willen aanmoedigen de tijd te nemen om wat meer te leren over de uitgebreide waaier aan seksualiteiten, genderidentiteiten, en romantische oriëntaties die al lang bestaan, maar niet erg gekend zijn.

Zit je al een tijdje op Tumblr, dan zal je naast gekende begrippen als ‘trans’, ‘bi’, en ‘gay’, wellicht ook de termen ‘non-binary’, ‘genderfluid’, en ‘cis’ zijn tegengekomen. Wie niet actief gebruik maakt van de website of er zelfs nog nooit van gehoord heeft (tot nu!) kan misschien even raar opkijken bij het zien van deze begrippen. Het is niet zo dat Tumblr deze termen heeft uitgevonden, helemaal niet, maar wel dat de woorden dankzij Tumblr een groter publiek hebben weten te bereiken, daarom dat je ze hier zo vaak ziet.

Om de woordenschat te verduidelijken en om ze bekend te maken bij mensen buiten de LGBTQ+ en Tumblr gemeenschap heb ik een korte lijst opgesteld met een beknopte uitleg bij elke term.

  • AFAB/FAAB: Deze afkorting wordt soms gebruikt door transgenders die als meisje geboren werden. De afkorting staat voor ‘assigned female at birth’.

  • Agender(isme): Iemand die agender is, identificeert zich met geen enkel gender. Vaak worden ook de termen genderless/genderloos, gender neutra(a)l en gender neutrois gebruikt, hoewel er vaak een subtiel betekenisverschil is. Dit betekenisverschil kan voor iedereen anders zijn, er zijn voor deze termen namelijk geen eenduidige definities.

  • AMAB/MAAB: Deze afkorting wordt soms gebruikt door transgenders die als jongen geboren werden. De afkorting staat voor ‘assigned male at birth’.

  • Aromantic (‘aromantisch’): Iemand die aromantisch is, voelt weinig tot geen romantische gevoelens voor anderen. De persoon heeft genoeg aan vriendschap en andere niet-romantische relaties. Vaak afgekort tot ‘aro’.

  • Aseksualiteit: Iemand die aseksueel is, voelt zich niet seksueel aangetrokken tot anderen. Individuen die aseksueel zijn kunnen wel verliefd worden en opgewonden raken. Ze kunnen met andere woorden wel een libido hebben en aan hun seksuele noden voldoen door bijvoorbeeld masturbatie. Vaak afgekort tot ‘ace’.

  • Bigender(isme): Iemand die bigender is, identificeert zich als man én als vrouw, al dan niet in gelijke mate.

  • Binary gender (‘binaire gendersysteem’): Denk aan het binaire getallensysteem, waarbij getallen worden voorgesteld door gebruik te maken van de cijfers 0 en 1. Het binaire gendersysteem gaat ervan uit dat er maar twee genders bestaan, namelijk de mannelijke en vrouwelijke gender. Hier tegenover staat het non-binaire gendersysteem dat stelt dat er meerdere genders zijn, waaronder bijvoorbeeld bigenderisme en demigenderisme.

  • Biromantic (‘biromantisch’): Iemand die biromantisch is, voelt zich emotioneel/romantisch aangetrokken tot zowel mannen als vrouwen.

  • Biseksualiteit: Iemand die biseksueel is, voelt zich seksueel aangetrokken tot zowel mannen als vrouwen.

  • Cisgender(isme): Het tegenovergestelde van transgender(isme), met andere woorden een persoon wiens gender overeenstemt met het lichaam waarin de persoon geboren werd. Vaak afgekort tot cis.

  • Cisseksime: De idee dat iedereen cisgender zou moeten zijn en dat cisgenderisme superieur is ten opzichte van andere genderidentiteiten.

  • Demigender(isme): Iemand die zich identificeert als demigender, identificeert zich maar gedeeltelijk met een gender. Een demigirl, bijvoorbeeld, voelt zich niet 100% vrouw.

  • Demiromantic (‘demiromantisch’): Iemand die demiromantisch is, kan zich pas romantisch aangetrokken voelen tot iemand wanneer er al een diepe emotionele is tussen zichzelf en de andere persoon.

  • Demiseksualiteit: Iemand die demiseksueel is, voelt zich pas seksueel aangetrokken tot een persoon wanneer er een diepe emotionele band is.

  • Genderfluid: Iemand die genderfluid is, heeft geen vaststaande genderidentiteit. Dat wil zeggen dat deze individuen zich soms meer man voelen dan vrouw (of vice versa), soms genderloos en dan weer man en/of vrouw, enz.

  • Genderqueer: Genderqueer is een kapstokterm gebruikt door personen wiens gender buiten het traditionele gendersysteem valt en/of wiens gender niet overeenstemt met het lichaam waarin de persoon geboren werd.

  • Grey-romantic (‘grijsromantisch’): Iemand die grey-romantic is, zweeft ergens tussenin aromantic en (x)romantic zijn. De persoon voelt zich ofwel zeer zelden romantisch aangetrokken tot iemand anders; voelt zich wel romantisch aangetrokken tot anderen, maar wil liever geen romantische relatie; wil een meer intieme relatie met iemand die niet echt platonisch is, maar ook niet romantisch; etc. Grey-romantic zijn kan voor iedereen iets anders betekenen.

  • Heteronormativiteit: Net zoals de uitdrukking “innocent until proven guilty” bestaat, gaan de meeste mensen ervan uit dat iedereen “straight until proven gay” is. Iemand zal vragen “wanneer wist je dat je biseksueel was”, maar nooit “wanneer wist je dat je heteroseksueel was”, omdat heteroseksualiteit de norm is en alle andere seksualiteiten gezien worden als afwijking van de norm.

  • Heteroromantic (‘heteroromantisch’): Iemand die heteroromantisch is, voelt zich emotioneel/romantisch aangetrokken tot personen van het tegenovergestelde gender/geslacht.

  • Heteroseksisme: De idee dat iedereen heteroseksueel zou moeten zijn en dat heteroseksualiteit superieur is ten opzichte van andere seksualiteiten.

  • Heteroseksualiteit: Iemand die heteroseksueel is, voelt zich seksueel aangetrokken tot personen van het tegenovergestelde gender/geslacht.

  • Homoromantic (‘homoromantisch’): Iemand die homoromantisch is, voelt zich emotioneel/romantisch aangetrokken tot personen van hetzelfde gender/geslacht.

  • Homoseksualiteit: Iemand die homoseksueel is, voelt zich seksueel aangetrokken tot personen van hetzelfde gender/geslacht.

  • Non-Binary (‘non-binaire gendersysteem’): In tegenstelling tot het binaire gendersysteem, gaat het non-binaire gendersysteem ervan uit dat er meer genders bestaan dan enkele de mannelijke en vrouwelijke gender. Non-Binary is een kapstokterm dat wordt gebruikt door individuen wiens gender buiten het traditionele binaire gendersysteem valt, maar die nog niet weten met welke gender ze zich specifiek indentificeren of zich hier liever niet over willen uitspreken.

  • Panromantic (‘panromantisch’): Iemand die panromantisch is, voelt zich emotioneel/romantisch aangetrokken tot individuen van alle genderidentiteiten.

  • Panseksualiteit: Iemand die zich indentificeert als panseksueel, voelt zich seksueel aangetrokken tot individuen van alle genderidentiteiten.

  • Queer: Overkoepelende term gebruikt om individuen aan te duiden die niet heteroseksueel zijn, maar verder niets willen specifiëren.

  • Same Gender Loving (SGL): Deze term werd uitgevonden door leden van de zwarte LGBTQ+ gemeenschap uit de Verenigde Staten. De term wordt gebruikt als synoniem voor ‘gay’ omdat zij dit woord aanschouwen als een creatie van de blanke LGBTQ+ gemeenschap en zij zich hier van willen distantiëren.

  • Transgender(isme): Overkoepelende term die gebruikt wordt om individuen aan te duiden wiens gender buiten het traditionale binaire gendersysteem valt en/of wiens gender niet overeenstemt met het lichaam waarin de persoon geboren werd. Vaak afgekort tot trans.

  • Transseksualiteit: Net zoals de term transgenderisme, wordt deze term gebruikt om individuen aan te duiden wiens gender niet overeenstemt met het lichaam waarin de persoon geboren werd. Deze term wordt echter vooral gebruikt wanneer de persoon operaties heeft ondergaan of wil ondergaan en hormoonsupplementen neemt om van geslacht te veranderen.

Vroeger werd er geen onderscheid gemaakt tussen seksuele en romantische oriëntatie omdat men er altijd van uit ging dat wie zich zich seksueel aangetrokken voelt tot hetzelfde geslacht/gender zich ook romantisch aangetrokken voelt tot hetzelfde geslacht/gender. Dit is uiteraard niet waar. Het is perfect mogelijk om je seksueel aangetrokken te voelen tot mannen, maar verliefd te worden op individuen van alle genderidentiteiten, net zoals het mogelijk is voor wie aseksueel is toch romantische gevoelens te hebben voor iemand.

Het mag dan wel een hele waslijst wezen, en voor velen zullen deze begrippen misschien vergezocht lijken, maar voor wie zich niet identificeert als heteroseksueel en cisgender is het een belangrijke houvast. Vaak voelen kinderen, tieners, en jongvolwassenen zich onzeker omdat ze zich ‘niet normaal’ voelen, omdat ze zich anders voelen dan anderen, en ze nog nooit iemand ontmoet hebben die dezelfde gevoelens deelt. Wanneer je termen als deze voor ogen krijgt, en je je eindelijk realiseert dat wat je voelt helemaal niet abnormaal is, dat er anderen zijn zoals jij, dat er zelfs een begrip voor bestaat, dan is het gevoel van opluchting bijzonder groot en bijzonder belangrijk voor het welzijn van jongeren.

Wie nog meer vragen heeft, mag mijn gerust contacteren of kan een kijkje nemen op de volgende websites: http://cavaria.be, http://holebi.info, http://www.gayworld.be, http://weljongniethetero.be.

Ik moet eerst mijn eigen wegen leren bouwen en niet die van een ander onderhouden. Ik moet eerst van mijzelf leren houden en dan pas een ander vertrouwen.

Ik heb niets geleerd,
ik doe altijd alsof,
want zelfs na vier maanden “verlof”,
doe ik nog steeds alles verkeerd.

Ik ben al lang vergeten,
waar ik mijn evenwicht verloor
en ik voel mij ontzettend slecht hierdoor. Een vals schuldgevoel knaagt aan mijn geweten.

doctorbosswaldrps asked:

[text]:Can you stop ignoring me for a second? -- le ren

TEXTS TO QUINN FABRAY

FRAN: I was in the OR. 
FRAN: What do you want?
[A pause]
FRAN: If it involves Gabriel, don’t bother asking.
FRAN: He’s awful at Sit Still and Do Nothing, and I don’t want him convincing Ella to sock-skate in my living room again.
FRAN: It’d take him decades to replace any of my vases with his allowance.