kiekje

We zijn een generatie die zonder knipperen kijkt naar oorlogsbeelden en onthoofdingen. We posten onze Instagram vol foto’s om dan te doen alsof. Doen alsof we een fijn leven hebben door alleen de mooiste kiekjes te delen met de wereld. We schieten mensen zeven keer in de rug wanneer ze over straat lopen en we gebruiken religie als een excuus om oorlogen te voeren. Kinderen en hun ouders verdrinken wanneer gammele bootjes zinken en het enige wat wij kunnen uitkramen is: ‘Hoe kunnen die mensen nu in godsnaam een iPhone hebben?’. Landen sluiten grenzen en laten mensen liever door rivieren lopen dan een hand uit te reiken en hulp aan te bieden.

We vliegen met onze F16’s over gebieden, laten wat voedselpakketten vallen, hier en daar een bom en denken dan dat we goed bezig zijn. We sturen elkaar sms'jes wanneer we in godsnaam naast elkaar zitten. Lopen elkaar op straat voorbij met een gezicht vol onweer in de plaats van eens vriendelijk te lachen. Oordelen op kledingstijl en gewicht, seksualiteit of ontnemen mensen rechten omwille van hun huidskleur.

Ze noemen ons “de mensheid”, maar veel menselijkheid is er hier niet meer te vinden.