karl marx city

kafka'nın milena'ya yazdığı mektuplar kadar naif ve çekingen sayılabilecek, marx'ın eşine yazdığı mektubu merak edenler için;

yürekten sevdiğim,

sana gene yazıyorum çünkü yalnızım ve çünkü kafamın içinde seninle konuşurken senin bunu bilmiyor ya da bana karşılık veremiyor olmana katlanamıyorum.

kısa süreli ayrılıklar iyi oluyor çünkü hep bir arada olununca her şey hiç ayırt edilemeyecek kadar birbirine benzemeye başlıyor. yan yana durduklarında kuleler bile cüceleşirken, alelade ve ufak tefek şeyler yakından bakınca kocamanlaşır. küçük tedirginlikler onlara yol açan nesneler göz önünden kaldırıldığında yok olabilir. yan yanalık dolayısıyla sıradanlaşan tutkularsa mesafenin büyüsüyle yeniden büyüyüp doğal boyutlarına dönerler. aşkım da öyle. zamanın aşkımı tıpkı güneş ve yağmurun bitkileri büyüttüğü gibi büyütmüş olduğunu anlamam için senin bir an, sırf rüyada bile olsa, benden koparılman yetiyor. senden ayrılır ayrılmaz sana olan aşkım bütün gerçekliğiyle kendini gösteriyor: o, ruhumun bütün enerjisiyle yüreğimin bütün kişiliğini bir araya getiren bir dev. böylece yeniden insan olduğumu hissediyorum çünkü içim tutkuyla doluyor.

dünyada çok dişi var, kimileri de çok güzel. ama ben, her bir hattı, hatta her bir kırışığı bana hayatımın en büyük ve en tatlı anılarını hatırlatan bir yüzü bir daha nerede bulabilirim? senin tatlı çehrende sonu gelmez acılarımı, yeri doldurulmaz kayıplarımı bile okuyabilir ve senin tatlı yüzünü öptüğümde acıyı öperim.

hoşça kal canım. seni ve çocukları binlerce kere öperim.
senin, karl
manchester, 21 haziran, 1865

youtube

1919 was the year the trouble all went down
The Defence of the Realm Act was invoked by the Crown
They imposed martial law upon old Limerick town
And they made the local people foot the bill

The local trades and workers council met for 12 long hours
And said we will not recognise the British Army’s powers
This city is the people’s, we reclaim it now as ours
It ever was and shall be ever still

We are the Limerick Soviet
We only answer to the people’s plea
We care no more for their martial law
Than the British Army cares for you and me

The printing workers laboured through the darkness of the night
To urge the population to resist the army’s might
Within two hours the city walls proclaimed a General Strike
And Limerick responded to the call

Workers in their thousands were parading through the streets
The Irish Times was horrified and called for their defeat
For the people were in charge now not the Army or elite
They held the torch of freedom for us all

We are the Limerick Soviet
We only answer to the people’s plea
We care no more for their martial law
Than the British Army cares for you and me

The Soviet of Limerick it lasted two weeks long
A forgotten revolution overlooked by history’s song
John Cronin and his strike committee’s beacon has not gone
It lights the path to justice for us still

We are the Limerick Soviet
We only answer to the people’s plea
We care no more for their martial law
Than the British Army cares for you and me