kalverliefde

Zoveel meisje

Ik was zoveel meisje en zo weinig vrouw
toen ik naast hem in dat bed
hardop hakkelend de gedichten voorlas
die ik de afgelopen weken over hem 
geschreven had

Ik denk eigenlijk niet eens dat hij doorhad
hoe ik vanuit mijn ooghoeken
keek of hij niet lachen moest om de manier
waarop ik hem beschreef en daardoor
viel over de woorden

die op papier zoveel mooier leken
en ik wilde dat ik het moment
in mijn handen tot een prop kon persen
om uit het raam te gooien
en opnieuw te beginnen