kain na :]

July 1, anniversary ng Southern Leyte. Nakapag bonding rin kami ni Daph! Hehe medyo di okay nung una kasi dapat aattend kami ng parade pareho, 6:30am attendance kaso nagising ako mga 8:30 na. Dami niya ng text, hinahanap niya ko kaya nagpunta ako kaagad pagkatapos ko mag prepare. Bumawi ako sa kanya nung hapon, gala, kain, tulog, gising, alis ulit, kain, tas uwi na. Haha siguradong nag enjoy siya kanina kitang kita sa mga mata niya. Sobrang sexy at sobrang ganda niya lalo kanina, proud na proud ako syempre haha

Alam nyo may ganap nako this week eh i mean may tatlong ganap (na sana mapush nga) akong nakatatak chuva na sa calendar ko. Puro bogchi to. Unang bogchi (na 100% push) eh yung bogchi with workmate kasama mga kachurchmates nya naging aport ko na rin yes alleluia. Pangalawang bogchi (na 60% mapush) eh ang unli pizza galore with the chigga. Pangatlong bogchi (na 40% yung pushiness level ay may ganun ba?) eh magluluto ng chuva ek ek chenes carbonara at onion rings si chigga bibigyan nya ko mamsh pero meet kami halfway pota ha pota sana oks na puson ko nyan kasi babyahe talaga confidently w a heart. Pero sana mapush to lahat because kain is life na motto ko ngayon.

Life Lately

June 27, monthsary namin ni kulit. Masama pakiramdam niya so hindi siya pumasok sa school. I thought hindi kami magkikita pero naiintindihan ko din naman kasi, mas gusto kong makapagpahinga siya like pwede naman kami mag date sa ibang araw. Dismissal time, i messaged him na pauwi na ako. Then he replied, “sakto babe nasa fcm ako pauwi na din. Kain muna tayo?” so ayun siyempre ang saya ko kahit kumain lang okay na. So kumain na lang kami sa Mang Inasal before kami umuwi. 💛

Yesterday, nag exchange gift naman kami ni kulit. I gave him the short na gustong-gusto niya then he gave me these pastel highlighters. Kinilig ako kasi ang sarap mag-aral pag ganyan eh hahahaha! And he also gave me egg sandwich with cheese na ginawa niya and tbh ang sarap niya huhu lalo pa diet ako kaya saktong-sakto hahahaha! // Thankyou kulit i love you 😩💞 // Natutuwa din ako sa friend ko kasi binigyan din niya ako ng gift from dove of the east, something for scrapbook na pwede gawing bookmark. I so loved it 😻

I thank God for giving me such wonderful people in my life. And for His non-stop support. I as well forgot to share with you guys the good news, i got 90 as my overall midterm grade in Health Education and i passed both lecture and laboratory exam in Nursing Informatics. I thought i’ll be getting low grades because it’s kinda difficult 😭 Thankyou papa God! Thankyou! ❤

ps. me so inlove with those beautiful things above 💘

Wala pang kain ngayong araw. Inaantok na ko nakatulog ako kanina sa lrc sa tapat ng pc habang gumagawa. Tapos naka block fb at twitter dito sa school, tumblr lang hindi. Dalawang oras lang tinulog ko. At umuulan na waz good gusto ko na umuwi!!!!!!!!!!! Sarap manapak.

Biglaang gala with tropang 96 (kulang kami)

Ano kasi nung friday nakagala kami biglaan ng ilang college friends ko, tropa talaga dikit na dikit ganon. Yung isa namin kasama nanlibre si senpai (teacher na kasi siya ngayon) ayun bumili muna kami sa loob ng supermarket ng Royal (libre pa rin) tas punta agad kami ng Mang Inasal. Tas libre pa rin ang bait pa nga ni senpai gawa unli rice hahaha kaso yung tiyan namin lahat parang puputok after, naka 6 ata ako kanin which is pinakamarami ko na ngayon dati kasi 15 rice pinakamarami ko nakain HAHAHA tas after nun sabi namin lakad lakad muna sa imall kaso pagpunta dun sa may ice cream shop dun nilibre ulit kami tas kwentuhan pa rin. Lakas nung ice cream lasang asukal HAHAHA Pero sarap legit. Ayun after nun naguwe na kami kasi gabi na medyo. Pagod sa kain pero masaya. Next na sama-sama buo na kami for sure. Di totally na buo pero 7 na kami, kulang kamk 3 eh. Basta masaya lalo na pag libre :)

Earlier tonight NV

Mom: nak, ano gingawa ko ngaun?
Me: nagsasaing po.
Mom: ilan sasaingin mo?
Me: 3 cups lang ma, dalawa lang naman kami.
Mom: ayaw mo ng 2cups lang? Masyado na ata marami yung 3.
Me: ako nga kaya ko ubusin yung 3 cups ng ako lang e.
Mom: alam mo nak bawasan mo na yang kain mo, lalo kang lalaki nyan.
Me: wow ma, kelan pa kayo naging concern sa pag taba ko. HAHAHAHAHHAHAHAHAHA. Sabi nyo nyo dati magpataba ako ahh.


Wow. Hahahahaha. Concern na mommy ko sa kinakain ko. Like anong nangyre? Ganun na ba talaga ako kalaki? Seryoso? Yung totoo? HAHAHAHAHAH

Dormitory feels | Philippines

gusto mo bang mag dorm?
na ccurious ka ba kung anong feeling ng naka dorm?

1.  Malapit lang sa school

dahil malapit ka lang sa school, pwede ka ng magising kahit 30 minutes before your first class. Walang hassle sa pag ccommute, pagmamadali o sa pagiging haggard. Pero kadalasan kung sino pa yung dormer, siya pa yung nalalate. Minsan o madalas, siya pa ang pumapasok sa school ng hingal at tumutulo pa ang tubig sa buhok dahil kaliligo lang. aminin. May mga classmate tayong ganyan. Alam na. naka dorm to.  

2. “connections”

yung  friend ng friend ng friend ng friend mo ay kilala mo. Since nasa dorm ka, easy access lang makipag meet and kumain with friends sa labas since di ka na magpapaalam sa parents mo ng ganung kahirap. Nakaka establish ka kaagad ng friendship at connections. Important pa naman sa college ang maraming connections. Di natin alam one day, makakatulong satin yang “connections.”

3. Experience.

Having a weird roommate, unusual encounter (varies from one person to another), embarrassing experiences sa dorm, yung roommate mo na clepto, creepy, burara, hiram ng hiram ng gamit,  o matagal maligo. Yung ingay sa dorm, name it and you’ll never experience these things kung di ka naka dorm. Of course ayaw mo maka experience ng ganitong roommate pero this is part of improving social life. you are learning how to adjust and improve your ability to adapt to your environment. you let yourself grow.

4. Homesick

since wala ka sa comfort zone mo, malayo yung parents mo and siblings, talagang nakakamiss. Iba parin yung ingay na ginagawa ng mga kapatid mo at mga simpleng away-kapatid. namimiss mo gumising sa umaga na may nakahain ng pagkain, ayos na ang uniform mo at ayos na ang gamit mo. Plus May baon ka pang pagkain! Kaya ka na hhomesick kasi yung mga nakasanayan mong gawin kasama sila ay di mo na ngayon mararanasan.

5. Money problems

every dormer’s problem. Budgeting. Dahil madalas weekly ang pagbigay ng baon at DAHIL masarap talagang kumain, Monday pa lang ubos na pera mo. Ito ang disadvantage ng naka dorm. Kapag dumating ang Thursday, Friday, Saturday, wala ka nang makakain kasi wala ka ng pera. Pero kung di ka naka dorm at Monday pa lang wala ka ng pera, atleast pag uwi mo ng bahay, may masarap parin na pagkain na nakahain.

kaya ito ang number 1 na natutunan ng isang dormer. Magaling mag budget ng pera.  May pangtabi sa gala, sa pagkain, pang photocopy, sa pang kwekkwek sa uwian. Kasi kung di ka marunong mag budget ng pera, ikaw din ang gutom sa huli. at least, pag Sunday, mayaman ka na ulit.

6. Food

ito ang pinaka nakakamiss sa lahat pag naka dorm. Ang lutong bahay, literal. Sawa ka na sa pagkaing galing fastfood, cafeteria o karinderia. Pero kapag nakakauwi ng probinsya, ito ang number 1 na hahanapin! Ang lutong bahay ni nanay!

7. Routine

Kung ano ang Iniwan mo sa dorm, pagbalik mo galing school, ganun parin ang itsura. Minsan maiisip mo na lang, “nasarado ko ba yung gripo kanina?”, “napatay ko ba yung ilaw kanina?” , “nahugot ko ba yung saksakan ng plantsa kanina?”. Dahil paulit ulit na lang yung routine mo minsan nagagawa mo siya ng di namamalayan.

8. Privacy

Since nasa dorm ka, nababawasan na yung privacy mo. Naka expose lahat ng gamit mo sa roommate mo. Feeling mo pag natutulog ka nakatitig lang siya sayo. Isa sa mga disadvantage ng naka dorm. You think you need space. Ugh.

9. Independence

being in a dormitory with the absence of our parents teaches us to be more responsible. wala ng gigising sa atin sa umaga, wala ng mamalantsa ng uniform, wala ng maglalaba, iisipin mo pa kung san o ano nanaman ka bibilhin mo sa dinner. Minsan kapag naka dorm, wala ng kain kain, Diretso na sa school yan.  kapag nagkasakit ka wala talagang mag aalaga sayo kundi sarili mo lang. Ikaw na talaga ang  titingin sa sarili mo.

Kahit na money-dependent parin tayo sa parents, at least we learn how to live and survive on our own. At least, na experience natin kung ano ang gagawin kahit wala ang parents natin. Dahil dadating yung time, hindi na natin sila parating makakasama.

To God be all the glory!

I am still grateful seeing my name on the list of successful examinees. After almost 9 months of review, tapos 1 month na walang gala at puro na lang pagligo, Kain at Pag CR na lang pahinga ko (though I watch TV everytime I am reviewing.) Nagbunga siya. Sobrang worth it pala.

Alam ko madaming hindi naniwala sa akin na makakaya ko ito. Naramdaman ko yun. Pero ginawa ko siyang motivation to strive more. Kailangan na wag ako magpaapekto. Magtiwala lang ako sa sarili ko at sa kakayahan ni Lord. Yun yung pinanghawakan ko na alam ko hindi ako bibiguin ni Lord. Kasi una pa lang kahit wala pa ito sa akin, alam ko pinanalo na sa akin ni Lord to.


Naalala ko pa, nung First at Final Preboard sa CPAR. First Preboard, nakasama ako sa Top 100, pero sobrang sabit lang. Tapos nung Final Preboard, Hindi ko na nakita name ko sa list ng top 100. I feel hopeless during that moment. Sabi kasi nila once na nakita mo name mo sa list ng top 100 first and final preboard, sure pass ka na sa board exam. Nalungkot ako kask ibig sabihin 50% lang yung chance ko na makapasa sa board exam. Pero pinanghawakan ko pa din yung promise ni Lord sakin. I never gave up.


Actual Board na, Sobra yung kaba ko kasi feel ko hindi pa sapat yung alam ko. Pero sabi ko, “Lord, I lift all my worries to You. I know kasama ko kayo at hawak Niyo yung kamay ko habang nagsasagot sa lahat ng questions. Kayo na po bahala!” Tapos eto, kapag may hindi ako alam na sagot. Dinadasalan ko talaga. As in each and every numbers na sasagutan ko, dasal lang ako ng dasal. Weird man pero effective siya, para hindi na rin kabahan. haha!

Last day ng CPA Board Exam, BLT. “asdfghbghjk!!” Disaster grabe, mahigit kalahati ng questions hinulaan ko. Muntik na ako maiyak. After ng exam, hopeless na ako. Sabi ko “Lord, thank you pa din, I gave my best, whatever the results will be, tatanggapin ko ng buong buo.”


Eto na, The Agony of waiting for the results to be announce. Kahit na hopeless na ako, yung faith ko kay Lord, nakahold pa din. Sabi ko Lord wala naman imposible sa Iyo diba, umaasa pa din po ako na makikita name ko sa list. 8pm ng August 1. Nagrelease ng results, Chineck ko sa phone ko yung website ng PRC. “July 2014 CPA Licensure examination released after three (3) working days. 1100+ out of 5,500+ passed the said examination” Chineck ko yung list ng passers, siyempre nasa dulo yung T.. Scroll down ako..

#1041 TRINIDAD, CEDRIC KARLO DELOS SANTOS


O.O napasigaw ako!!! Eh kami lang ng ate ko nasa bahay. Pinuntahan ko siya sa taas ng bahay! “Ate Pasado ako!!!” Grabe maiyak iyak ako. Ganito pala yung feeling! Pinanghawakan ko lang yung promise ni Lord, hindi niya ako binigo. Napakagaling! Kaya lahat talaga ng glory, sa Kanya ko binibigay! The best ka Lord!

Thank you sa lahat ng nagtiwala sa akin! Eto na, Unti unti ko na natutupad pangarap ko, sana Lord kasama ko pa din kayo!

Sa lahat ng mga nagdadoubt sa sarili, remember to hold on to His promises. Have faith. Study Hard, Pray Harder! You can do it! ;)


Cedric Karlo DS. Trinidad CPA

  • KUYA DARWIN: Kain na ko ah, papasok pa ko e.
  • AKO: Oks. Ano ulam?
  • KUYA: Di ko alam tawag, basta bilog bilog.
  • AKO: Meatballs?
  • KUYA: Hindi e, basta bilog bilog.
  • AKO: Sago?
  • Oo Jasmine. Ulamin mo yang sago.

anonymous asked:

i just watched ur live in ig i just want to tell u that i love you and i would like to meet you soon but idk im shy. kain ka na haha mwa

WAHHH IKAW BA YUNG NAGSASABI NA KUMAIN NA AKO :( wAHHHHH i love u ples

PARA SA MGA SINGLE.

Alam ko yung nararamdaman mo ngayon, alam ko kung gaano kahirap ang mag-isa. Oo andyan yung pamilya mo, mga kaibigan mo, ang D’yos na kailanman hindi ka iniwan at pinaramdam na mag-isa ka lang. Pero bilang isang normal na taong kumakain ng kanin naghahanap rin tayo ng isang taong magmamahal at mag aaruga sa atin. Yung special na taong matatawag nating sa atin.

Alam ko yung nararamdaman mo ngayon, nalulungkot ka tuwing nakakakita ka ng masasayang couple sa daan, sa park, sa klase, sa trabaho, sa jeep, sa bus, sa lrt, sa lahat. ‘Yung parang sinasadya ng panahon na ipaalala sa’yong mag-isa ka lang. Na walang nagmamahal sa’yo kung hindi yung sarili mo lang.

Alam ko yung nararamdaman mo ngayon, iniwan ka, sinaktan ka, nabigo ka sa dating akala mo s’ya na pero hindi pala. Wrong sent lang pala si God dahil hindi yun yung taong magmamahal sa’yo habang buhay. Akala mo lang pala. 

Alam ko yung nararamadaman mo ngayon, ang sakit kapag nakikita mo ulit ang taong minahal mo na may mahal na ngayong iba. Hindi mo maiwasang masaktan kapag nakikita mong masaya silang magkasama. Dating ikaw ngayon iba na. Uulitin ko ulit, na wrong sent lang si God sayo dati, Hindi talaga s’ya yung para sayo.

Alam ko yung nararamdaman mo ngayon, walang I miss you/ I love you bago matulog at pagkagising mo sa umaga. Walang kain na o wag magpapagutom na text sa tanghali at gabi. Walang monthsary o anniversary. Walang chocolates o flowers. Walang hugs at kisses. Wala lahat.

Alam ko yung nararamadaman mo ngayon, puro selfie na lang at pagkain ang laman ng instagram mo. Alam kong pinangarap mo ring magtravel kasama ang mahal mo pero dahil single ka, pamilya mo na lang lagi ang kasama mo. Sa halip #relationshipgoals naging #familygoals.

Alam ko yung nararamdaman mo ngayon, Hindi mo maiwasang tanungin yung sarili mo kung bakit? Kung anong kulang sayo, kung anong problema sa katawan at mukha mo. Kung anong pangit sa ugali mo at kung bakit walang nag mamahal sa’yo. 

Alam ko yung nararamdama mo ngayon, dahil nararamdaman ko din ito ngayon. Siguro nga hindi pa ito yung oras na makikilala nanatin yung taong matatawag nating sa atin, yung taong maiiharap na’tin sa altar balang araw. Pero sayo na umaasang may magmamahal na ulit o may magmamahal na, ‘wag kang susukong maghintay dahil baka ‘yung nakalaan sayo habang buhay, ngayon ay pinapanganak pa lang. Alam ko masaya maging single pero hindi sa lahat ng pagkakataon, hindi sa lahat ng oras dahil kailangan rin natin ng taong makakasama natin habang buhay, yung taong ipagtatanggol ka, yung taong magaalaga sa’yo pag may sakit ka, yung taong kasabay mo mangarap para sa inyong dalawa, yung taong araw-araw magpapaalala sayo na mahal ka, na mahalaga ka.