jay-crownover

«Non ti fidi di me?»
«La maggior parte delle volte sì.»
«Perché non sempre?»
«Perché non mi sono mai fidata sempre di nessuno. Sono le persone a cui tengo di più che fanno i danni maggiori.»
—  Jay Crownover
Nie byliśmy do siebie idealnie dopasowani, bo była ode mnie o wiele niższa i musiałem przyznać, że na pierwszy rzut oka stanowiliśmy dziwną parę, ale coś w niej było. W tym, jak się we mnie wtulała, jak wymawiała szeptem moje imię, niczym modlitwę, jak pachniała słońcem i słodyczą, i wszystkimi pysznościami w jednym. Reszta nie miała znaczenia. Była jedyną dziewczyną, jaką chciałem przytulać dłużej niż jedną ulotną minutę.
—  “Buntownik” Jay Crownover
«Lui è sempre stato come un fratello maggiore, bada a me, mi prende in giro, cerca di tenere lontano ciò che mi fa male e mi fa soffrire. E tu, be’, tu sei sempre stato qualcos'altro, non un amico, non un fratello, solo qualcos'altro.»
«Ed è un male, questo qualcos'altro?»
«Sì, e a volte no.»
—  Jay Crownover
Na świecie jest milion pierwszych lasek dla miliona różnych rzeczy. Są takie, z którymi zatańczyłeś pierwszego wolniaka i takie, z którymi przeżyłeś swój pierwszy raz. Jest taka, którą pocałowałeś jako pierwszą, i inna, którą zapragnąłeś przedstawić swojej starej. Masz pierwszą, z którą się biłeś…i pierwszą, o którą się biłeś. Bywają też takie pierwsze, którym musiałeś pozwolić odejść. To normalne, że każdy ma swoją pierwszą miłość i taką, która złamała ci serce. Zawsze są te pierwsze, Rowdy, ale są też takie, za którymi warto gonić, aż nie staną się twoimi ostatnimi. To ta ostatnia jest tą, która tak naprawdę się liczy.
—  Jay Crownover, “Rowdy. Tom 1”