Oldukça...

Adımı bilmiyorum. Adını veya…
Şiir ne, uyak, kafiye, aruz bilmiyorum.
Beyitler sıralanır içime
Kemal Samsun’a çıkar.
Sonra Mekke’de bir kan
olumsuz yıkılmışlıklar basar gönlümün Kudüs’ünü…
Gözlerini görmem haram
Eğer örtmeseydin saçlarını
saçların bin cehennem bedeli azabın.
Rüzgar eserdi ve bu kışın ortasında beynin üşürdü.
Bilirdi güneş, yakmayan her beden örtüsünü
Ağlardım, veya ağlardın
Irzımıza geçilseydi beraber
bir toprağın üzerinde… 
Müslümanlığımız kirlenirdi yaratıldığımız yerden.
Sonra anti komünist olurdum
veya kapitalist.
Şarkı söylerdik, 
dizi izlerdik, 
bir idol seçerdik böyle ünlüsünden.
Haram mı?
Asimile olmuş, modernist ve popülerist ruhumuz
Çağın güzel yüzlü sevgi pıtırcıkları olurduk.
Bizi yıkarlardı, ölümüzü
sonra Rabbim derdik. UTANMADAN!
Rabbini diyorum evet Rabbini
seni bekleyen, seni gören.
Uçurum ellerin, dokunmak haram.
Ve içimin Musa’sı ağlıyor 
Sadece yanık bir türkü Tur dağı.
Bizi yakacak İbrahim’sizliğimiz.

Oldukça…

Orhan Asan