ijslander

It’s getting hot in here

Terwijl er duizenden mensen op bergschoenen door het vlakke Nijmeegse land sjokken met rugzakken vol flesjes water en m’n timeline vol staat met mensen die klagen over de warmte begint mijn motortje eindelijk een beetje te draaien. We hebben een hele winter, lente en halve zomer moeten wachten op zomers weer dat daadwerkelijk overeenkomt met wat je erbij zou verwachten. Het is dus niet meer dan ‘about damn time’ dat er een lekker zonnetje schijnt en de Ola Raketjes bij de Appie uitverkocht zijn. Eenieder die dit weer niet trekt raad ik aan naar Ijsland te verhuizen en mij niet lastig te vallen met gezeur na 1 dag zomer VS 364 dagen grijze natte derrie (ok, ok, dat is dan ook weer een beetje overdreven. Vergeef m’n manische aard)

Het is tevens de tijd dat veel wedstrijdorganisaties in beraad zijn over loopjes die ze deze week organiseren. Onverantwoord, of niet?! Wie zal de eerste zijn die de hele boel gaat cancellen, inkorten of aanpassen. 1 ding is zeker, in de USA wordt er niks aangepast. Afgelopen weekend was een van de warmste edities van de Hardrock 100, geheel volgens plan gelopen en geen doden te betreuren. In Death Valley lopen vandaag een stuk of 80 dappere strijders dwars door het Badwater Basin waar de thermometer in de avond nog 50 graden aangaf. Nog een gratis tip van me: als je tot de groep zomer-Gargamels behoort, schrijf je dan niet in voor dit soort loopjes. Badwater staat nog steeds op m’n to-run lijstje, maar het liefst zou ik zien dat ze de start weer terugbrengen naar de ochtend. Nu kiezen ze voor een start in de avond zodat je het heetste punt voorbij bent als de zon het hardst op je bolletje brandt. Nougoed, voorlopig heb ik nog genoeg andere plannetjes waar ik me mee kan vermaken en tegen de tijd dat ik er klaar voor ben hoop ik op een heteluchtoven XXL.

Tijdens m’n volgende loopje in Portugal schijnt het ook een warme boel te gaan worden. Gemiddeld zo’n 40 graden met uitschieters naar boven, kan ik daar mooi verder aan m’n gebakken-eitjes-skills werken. Maar alle gekheid op een stokkie jongens, net als wanneer er een vlokje sneeuw uit de lucht valt: de wereld vergaat niet en je kan prima een stukkie lopen. Medische uitzonderingen daargelaten zijn we wel een beetje sappies geworden met z’n allen hoor. Neem gewoon een flessie water mee (nee, geen hele rugzak voor 10km) en smeer factor 50 op je toet. Bij thuiskomt een Raketje als je nog een van de gelukkigen bij het vriesvak was en dan is het voor je het weet weer ouderwetsch kudtweer. Hoera!