iamblessed

To better understand ourselves..

1.”One does not become enlightened by imagining figures of light but by making the darkness conscious.”

2. Don’t hold on to someone who’s leaving, otherwise you won’t meet the one who’s coming.”

3. “Until you make the unconscious conscious, it will direct your life and you will call it fate.”

4. “Everything that irritates us about others can lead us to an understanding of ourselves.”

5. “The meeting of two personalities is like the contact of two chemical substances: if there is any reaction, both are transformed.”

6. “I am not what happened to me, I am what I choose to become.”

7. “Knowing your own darkness is the best method for dealing with the darknesses of other people.”

8. “If you are a gifted person, it doesn’t mean that you gained something. It means you have something to give back.”

9. “Mistakes are, after all, the foundations of truth, and if a man does not know what a thing is, it is at least an increase in knowledge if he knows what it is not.”

10. “Your visions will become clear only when you can look into your own heart. Who looks outside, dreams; who looks inside, awakes.”

11. “People will do anything, no matter how absurd, to avoid facing their own souls.”

12. “Loneliness does not come from having no people around, but from being unable to communicate the things that seem important to oneself, or from holding certain views which others find inadmissible.”

13. “Depression is like a woman in black. If she turns up, don’t shoo her away. Invite her in, offer her a seat, treat her like a guest and listen to what she wants to say.”

14. “A man who has not passed through the inferno of his passions has never overcome them.”

15. “Your perception will become clear only when you can look into your soul.”

16. “I am not what happened to me, I am what I choose to become.”

17. “What you resist, persists.”

18. “A dream is a small hidden door in the deepest and most intimate sanctum of the soul, which opens up to that primeval cosmic night that was the soul, long before there was the conscious ego.”

19. “We may think that we fully control ourselves. However, a friend can easily reveal something about us that we have absolutely no idea about.”

20. “Everything about other people that doesn’t satisfy us helps us to better understand ourselves.”

-CARL JUNG

youtube

this video was a turning point in my life, and it is why key is my shinee bias

Broken family they say, blessed family I say

I have a lovely mom, supporting dad and a pretty sister.

9 years old na ko nung nalaman ko na may asawa si papa, na may kapatid pala ko na mas matanda sakin, na di pala mag asawa si mama tsaka papa. Mahirap tanggapin, natural yun pero sa umpisa lang yun. Sa umpisa lang yung galit na naramdaman ko. Hindi ako nagagalit dun sa asawa ni papa o kay ate, nagagalit ako sa ginawa ni papa. Pero wala na yun, tampo siguro pero wala na yun. Pare pareho lang kaming biktima at wala na, nagawa na kaya tanggap ko na.

Nung una, nashock ako. Nung una, di ko matanggap. Nung una, galit na galit ako. Pero di pala dapat ganun yung maramdaman ko.

Naebak kasi ako nun, mga bata pa ko nun. Yung di ko pa alam na hindi lang pala aok yung anak ni papa. Iniisip ko pano kaya kung magkaron ako ng baby na kapatid o kaya ate o kuya. Pero okay lang kasi may pinsan naman akong tinuturing akong kapatid at tinuturing kong kuya.

Tas yung nalaman ko na di lang pala ako yung anak ni papa e sobra akong natuwa kay ate. Ang dami kong iniimagine na gawin kasama yung ate ko. Pero nung last december 26 ata yun e feeling ko may siguro hmm pano ba. Yung mild term ng galit. Yun. Parang ganun yung naffefeel sakin ni ate. Syempre natural na maramdaman niya yun. Hanggang ngayon e di ko pa rin alam kung galit ba talaga siya sakin o di lang talaga siya naexcite na dumating ako nun.

Naattach sakin yung anak ni ate, si baby Eli. Hinahanap hanap pala ko nun, tas nung nagkita kami e sabi niya habang nakahug siya sakin na “namiss ko ate tintin”. Ang cute lang. Ang laki ng puso pag bata.

Oo siguro ang sakit kasi ganun yung katotohanan, na siguro galit nga ata sakin si ate. Pero di rin naman ata maganda yung ipagtutulakan ko yung sarili kong magustuhan niya ko. Pero someday I know, magiging close din kami.

Only child sa bahay kaya marami akong papa. Yung tito ko, papatoy tawag ko sakanya, yung isang tito ko e papaudi naman. Yung isa kong tito na nasa heaven na e papa erning naman tawag ko sakanya. Tas nakakatuwa kasi ano yung mga tito kong yun e yung tumatayong tatay ko na rin. Nangangamusta sa pag aaral ko, kung ano gusto ko pagkagraduate, kung ano balak ko sa buhay ko, pag may problema sa school, halos lahat na siguro. Sila yung tumayong papa ko. Nakakatuwa yun sobra. Pag nalulungkot ako e bababa lang ako o kaya lalabas ng kwarto. Makikipagkwentuhan sa mga kwentong lasing pag nag iinuman sila. Tas magkukwento sila ng mga buhay nila dati. Pano sila nakarating sa manila, pano sila rumaos sa hirap, mga kwentong aswang, mga kwentong lasing basta, masaya.

Okay naman si papa e. Natutuwa rin naman sakin nun, mahal na mahal rin ako nun. Buti nga ngayon e nakikinig at nakakapagkwento na ko sakanya sa mga nangyari sa school, gano ko kinaiinisan si ano, kung ano ba nangyayari sa kapaligiran ko. Di naman siya nagkulang sa pangaral. Isang beses ko pa lang siya nakakasama ng kami lang. 3rd year ata ako nun, ayun kung anu ano binili namin sa Moa. Pasalamat na ko na nakasama ko siya nun na kami lang, na kahit wala si mama nun. *teka sinisipon ako tama muna drama* Siguro nga di ko pa siya nakakasama ng 24 hrs pero sobra sobrang blessing na yun na nakasama ko siya.

Mayaman rin ako sa mga kapatid. May sariling mundo, matalino pero bobo, mag isang naglalaro, ganyan daw ako sabi ng mga pinsan ko. Ako ata yung pangalawa sa bunso saming mga magpipinsan. Bale yung mga pinsan ko e mga 20+ na yun, may mga trabaho’t anak na. Pero pag sabado or family occassions e di namin nalilimutan magbonding.

Si kuya yung nakalakihan kong kuya. SIya din nag impluwensya sakin kaya siguro ako naging ganito ngayon. Nung maliit pa ko e laro lagi namin e wrestling (oo nagwwrestling kami tas sa dulo e iiyak na ko) tsaka basketball. Wala rin kasi saking nag impluwensya maglandi, kaya eto ganito ako ngayon. Si kuya ang may salaaaa! de joke. Naalala ko nakikipagclose sakin yung gf niya nun hahahahha tas may niregalo siya kay kuya pero ako rin naglaro nung bear na regalo niya. Nakakatuwa kasi sabi ni kuya pag may nanliligaw na daw sakin e sabihin ko sakanya, di niya alam ako na yung nanliligaw. HAHAHHAHA. Minsan nalang kami nagbubugbugan neto, tas pag ano pag pareho kaming hyper e nagsusuntukan, nag uuratan mga ganun.

Tas mayaman din ako sa mga ate!!! Yung mga pinsan kong babae na di ako nakakalimutan isama sa mga chisimisan/gala/bonding nila. Neto lang din sila nagiging open sakin sa mga problema nila. Si ate she, ate zel tsaka ninang mga tumatayong ate ko. Nagkukwento sila tungkol sa mga lumalandi sakanila, mga buhay nila dati, pag merong pinagseselosan, mga inside war, chismis, mga balak nila sa buhay, ang open na nila sakin siguro kasi nakakaintindi na ko. Aaaaat nagiging babae ako pag sila kasama ko. Palandian daw e.

Mayaman din ako sa kapatid sa mga pamangkin ko. Mga pamangkin ko kasi yung mga ka-age ko. Sila yung kasabayan kong lumaki (kahit ako di na lumaki). Dati e sa bahay kami naglalaro ng tao-tauhan na gamit mga pictures sa texts na ako din magliligpit pagkatapos maglaro -.-“ Tas sa mga family bondings e kaming tatlo nila aira at diday pinagtatabi. Pagandahan daw e wala na kong laban dun kasi pareho silang singkit na hilaw. Tas nung bata ako e ako lang yung babae dun na kalaro nila sa basketball, mostly kasi sa mga pinsan ko e lalaki so ayun naging tambay na din ako sa court nila. Tas dun ako nagtatambay sakanila, naglalaro ng kung anu ano. Naalala ko e nakipagbatuhan pa ko ng bato nun, e kabilang kalye yung mga pinsan ko e syempre mga pinsan ko yun e di dun ako kampi tas ang kabatuhan namin e mga taga samin. Kulit kamo nakatama ako, dumugo nga daw e, sa noo pa naman. Yung nabato kong lalaki na yun e ayun, gwapo na. Kuya siya ng bestfriend ko dati.

Di ako sumasali sa mga larong pambabae, yung garter mga ganun. Di din kasi ako friendly nun (hanggang ngayon naman e), kaya mga pinsan ko lang mga kalaro ko nun.

Mayaman din ako sa mga nakakabatang kapatid. SOBRA. Nasobrahan ata. Ayun pag nag eenjoy na ko sa kakablog e dun sila magsisipuntahan, magpapagawa assignments/projects. Tas yung mga manlalambing kasi gustong maglaptop or may kailangan or manghihingi ng pera or magpapadownload ng kanta. Mga hinayupak! pero joke lang lab lab ko sila. Nakakatuwa kasi yung dating angkas ko lang sa bike e ayun lumalandi na. Jusme di ba?!?!!? Tas weird pa kasi yung dalwa kong pamangkin e nagkagustuhan buti kamo di natuloy. They r kinda annoying pero nakakatuwa pa rin ..konti. Tas pag buryong buryo na ko sa kwarto e lalabas lang ako tas makikipagharutan sakanila, iwwrestling ko sila o kaya makikipag asaran o kaya makikipaglaro o kaya pagtitripan ko sila o kaya makikipaglaro ng basketball o kaya babalibagbagin sila. 

Kapatid na makikinig sa mga problema? Aba! Marami din ako nyan. Kapatid ko yung mga tropa kong di nagsasawang makinig sa annoying kong tawa at nakakasawang mga kwento. Mga kapatid ko na di nagsasawang pakinggan ako sa mga samu’t saring mga drama.

Actually may mga kapatid nga ko sa room e. Yung kapatid talaga tawagan namin. Dalawa yun, si ben tsaka si bryan. Magkakapatid kasi pare parehas kaming maiitim. Pero ang cute kasi pag may umaaligid e dinadarag na nila de joke. Nakakatuwa lang.

Sino nagsabing malungkot ang buhay ko dahil mag isa lang ako? Sino nagsabing malungkot ako dahil si mama lang yung kasama kong matulog twing gabi? Sino nagsabing malungkot yung buhay ko kasi wala kong kapatid na sasakyan bawat trip ko? Sino nagsabing malungkot buhay ko kasi wala akong nakakabatang kapatid para alagaan? Asa oy. Masaya buhay ko. Masaya pamilya ko. Di nga ko binigyan ng normal na pamilya pero binigyan naman ako ng extraordinary super fab and special family.

I don’t have a broken family. I have a blessed family <3

You taught me...

You taught me that sometimes people do deserve a second chance. But you also taught me that the first chance should always be enough.

You taught me that it’s alright to be afraid and that letting someone in is never going to be the simplest thing to do–neither will it be formulaic. It’s something that you learn to do little by little.

You taught me that as humans, it’s normal to rely on others. We need the people around us to survive. We weren’t made to grow completely independent. Not entirely, at least.

You taught me how to forgive. But you also taught me that being forgiven doesn’t always mean that person wants you back in their lives.

You taught me that being young and in love is one of the most exciting things to experience.

But most importantly, you taught me that people are always changing and life waits for no one–nothing in life is ever certain. So, do what you can now and say the things you’re afraid to say before it’s too late. Don’t take the ones you love for granted because they might be gone any moment.