hland*

...

Piyanonun başında biri var.Notaları o seçiyor.O notalarda bazen onu yaşıyorum.Ses gittikçe kalınlaşıyor.Öfke çıkıyor parmaklarından.Gittikçe hızlanıyor.Yetişemiyorum.Ben tenine açken,parmaklarının örttüğü notalar götürüyor seni ve ben kayboluyorum.Benden o kadar uzaksın ki…Varlığın güzel bir sesin notalarında çınlayan ninni gibiydi ve yine sessizliğe bıraktı yerini.Vurduğun notalar karışıyor zamanla,duygularım misali.Tiz bir çığlık kadar keskin gözlerin,tanımıyor beni.Hayallerim artık yaşatamıyor sensizlikte yarattığım seni.Umut kalmıyor ellerimde.Soğuk bir ışık var üzerimizde.Üşüyorum.Tenim,kış kadar beyaz…Sana ulaşmak isteyen parmaklar saf havayı okşuyor.Kırık bir karmaşayı izliyor gözlerim.Parçalara böldüğün benliğim…Ölümün içinde uyuyorum seni izlerken.Sonsuzluğa uzanan günler sadece senin varlığınla mıhlandı kalbime.Beni her gün o zincire,sensizlikte oluşan zincire doluyorsun. İçten içe kayboluyorum…Sonumun nasıl olacağını biliyorum.O gün,soğuk bir fırtına eserek havada,yavaşça bana fısıldayacak bana,gitmiş olduğunu…