grootst

9

Genieten met hoofdletter alles, part 1 P U K K E L P O P aka het grootste feest in tijden met veel zon, weinig slaap maar heel veel vreugde, blijdschap, liefde en gelukkigheid. Boilerfeestjes tot de bijna ochtend, (of net in de namiddag met goed veel ruimte - for once), gekke camping verhalen en zo veel dingen DIE je alleen maar op pkp kan meemaken. Also Twenty one pilots!!!!!!!!! (En zo veel andere goede mensen, veeeeeeel dansjes en onverwachte aangename artiesten) EN de allerleukste lichtjes meeten en Dutjes om half 7 ’s ochtends.

Beeld dat niet loslaat

Het meeste kon ik dragen: dat je ziek werd, nooit meer beter.
Dat ze niet precies konden weten hoelang. Toch zéker -

Tot vandaag. Nu ontglippen er haren als te zwaar
mijn oudemannenvingers. Trillerig speel ik je zoon maar.

Voor jouw krullen is je grootste Albert Heijn-tas hun laatste
rustplek. De reden daar te moeten zijn in plaats van thuis
verachtend, liggen ze verdeeld over de hele bodem
verfomfaaid op hun wederopstand wachtend.

Zo zal ook jij straks in je veel te diepe graf worden verslonden
door een overschot aan veel te lege ruimte.

Toen het uitvallen begon, grapte je soms: ‘Geen haar
op mijn hoofd denkt eraan te blijven.’ Nu ben je kaal.

Je hele leven heb je moeten reizen, altijd al van alles weg.
Je wilde naar de dierentuin, maakte stedentrips of ging toch
op z'n minst een daarna uit de hand gelopen blokje om.

Was je waar je was dan vond je het daar niks. Nergens
kon je zijn. Enkel bezig met naar ergens anders onderweg.

Wat iemand wil verandert meestal als diegene dat écht moet.

Je had misschien geen rust in je donder, nam nooit plaats
koesterde een diepgewortelde hekel aan stilstaan, het nieuws
deed je verstijven die dag. Van dan gedroeg je je
als opgezette stokstaart. Standvastigheid had ik daarvoor
nog nooit zo om zien slaan.

Bijna geen spier vertrekt als je zegt:
'Geen haar op mijn hoofd wil nu nog weg.’

anonymous asked:

Hallo Soms snap ik niet waarom volwassen mensen niet meer als kinderen kunnen zijn. Zo vol met energie en liefde, voor bijna iedereen die zien. Dan denk ik erover na dat die mensen waarschijnlijk heel veel mee hebben gemaakt, en dat ze het kind in hun verloren zijn. Dat is zo zonde. Ik hoop dat iedereen krijgt wat die wilt en verdient.

Het zou mooi zijn he, volwassenen die zoals kinderen kunnen zijn. Kinderen zijn onwetend en daarom ook veel minder vatbaar voor ongelukkigheid. Maar als je goed oplet, zit er in heel veel mensen nog een groot deel kind. Mijn buren (alle twee boven de 60) houden waterpistoolgevechten in hun tuin. Schaterlachend. Mijn grootouders moeten steeds heel schattig lachen als ze zoenen, en als ze koken voor elkaar maken ze een hartje van eten op elkaars bord. De leerkrachten van de lagere school (weet ik nu) spelen samen cards against humanity. Als je om je heen kijkt, zie je heel veel kinderen en heel veel volwassenen die eigenlijk nooit opgegroeid zijn, maar dat voor het grootste deel van de wereld proberen verbergen.

anonymous asked:

"Je kan niet echt van iemand houden als je niet van jezelf houdt, hoe egoïstisch is dat?" - dit zei mijn ckv docent vandaag

En gelijk heeft ie! Ik vind het sowieso een heel slechte quote want waarom zou je niet van iemand anders kunnen houden als je niet eerst van jezelf houdt? Waarom stellen we onszelf ineens zomaar op de meest centrale plaats? Iemand kan jou toch ook liefhebben zonder dat je van jezelf houdt? Je mag de grootste haat voor jezelf of je lichaam koesteren dan nog kan je naar iemand kijken alsof hij/zij de sterren aan de hemel plaatst. Ik geloof niet in deze quote en geef je ckv docent dan ook volkomen gelijk ( maardat is mijn mening hé) liefs

Beste Maxim of Maxím of hoe jij ook wilt hoe we het uitspreken.

Je hebt een gat in de televisiemarkt gevonden en daar heb ik respect voor. Waar ik minder respect voor heb is jouw ‘typetje’. Mensen beledigen, vrouwen afzeiken en ouderen te kijk zetten is eigenlijk al een doodzonde maar de manier waarop jij het doet is zachts gezegd kansloos en irritant. Volgens jou ben ik de doelgroep die jou ‘leuk’ moet vinden, maar ik ben je grootste tegenstander. Jammer genoeg wel een van de weinige mannen. Kritisch zijn tegen de samenleving en de verhoudingen in de samenleving is goed maar dan moet je het ook kunnen onderbouwen en wel met meer dan 1 reden die je overal van de daken roept/schreeuwt. Het maakt niet uit hoe kritisch je bent maar doe het met respect. Dit gedeelte is ver te zoeken bij jou. Je begon vrouwen aan te vallen en de ‘zwakke mannen’ met een kale plek op hun hoofd. Tegenwoordig zeik je alles en iedereen af om zelf maar iets beter in het daglicht te komen. Ik zal je niets nieuws vertellen: het werkt niet. Je bent een respectloze maniak die niets kan en daarom anderen gaat afzeiken.

Ferry Doedens, acteur uit GTST, was je doelwit bij Ranking with the stars. Je zat hem af te zeiken omdat hij ‘het zwakkere geslacht’ is volgens jou. Ik hoop dat je de uitzending gezien hebt en met name de gezichten van je ‘collega’s’! Niemand van hen respecteert je en iedereen vindt je een nietszeggende schreeuwerd.

Maxim, je bent de zwakste schakel! Tot ziens

anonymous asked:

A, B, C, H, J.

A. Heb je een relatie?
Op dit moment niet nee

B. Lievelingslied?
King for a day - Pierce The Veil

C. Drie mensen die je leuk vind?
Als in mensen die ik ken en als in vriendschappelijk? Dan zou ik zeggen Bente, Jerom en Kelly

H. Rook je/drink je?
Ik drink af en toe wel eens wat ja

J. Wat is je grote droom?
Hm ik heb eigenlijk twee grote dromen, maar als ik de grootste zou moeten kiezen dan zou ik zeggen mijn eigen huis bouwen

Dankjewel voor het vragen, lieve anoniem!

16 augustus. Tientallen doden bij luchtaanvallen bij Damascus

De moskee van de Oemajjaden in het oude Damascus

De Syrische hoofdstad Damascus is gisteren zwaar getroffen door luchtaanvallen. Volgens een mensenrechtenorganisatie zijn er zelfs meer dan honderd doden te betreuren, andere bronnen melden 82 doden. Een markt iets buiten de stad werd gebombardeerd door de luchtmacht van president Assad. Het gebied is in handen van opstandelingen, en daardoor doet de bizarre situatie zich voor dat het Syrische leger de eigen hoofdstad aan het bombarderen is en eigen burgers dood. De oorlog in Syrië, die al een kwart miljoen doden heeft geëist, heeft kennelijk het dieptepunt nog niet bereikt.

Damascus is de hoofdstad van Syrië, en de tweede grootste stad na Aleppo. Damascus heeft een wereldwijde reputatie als een cultureel en religieus centrum van het Midden-Oosten, met een lange en indrukwekkende geschiedenis. Het is te hopen dat de strijdende partijen die positie niet volledig teniet zullen doen.

Volgens archeologen is Damascus een van de plekken op aarde die het langst ononderbroken bewoond zijn geweest, en een van de oudste steden ter wereld. Andere steden in het Midden-Oosten, zoals Jericho, Byblos en Aleppo claimen diezelfde titel. Damascus is in ieder geval een stad met enige omvang sinds het jaar 200 v. Chr. Sommige bronnen wijzen erop dat de plek mogelijk al zevenduizend jaar daarvoor bewoond was.

De grote faam die Damascus heeft, heeft de stad te danken aan de periode als hoofdstad van het Oemajjadenrijk. De Oemajjaden waren een islamitische dynastie die Damascus in 661 tot hoofdstad van hun rijk maakten, vlak na de stichting van de islam en het politieke component daarvan in de vorm van het kalifaat. De Oemajjaden waren aan de macht gekomen onder de derde kalief (of opvolger van Mohammed als politiek en militair leider van de moslims), en kwamen net als de profeet uit Mekka.

De hoofdman van de clan en stichter van de dynastie was Muawiyah I, die aan de macht kwam na de eerste islamitische burgeroorlog, of eerste ‘fitna’, waarvan de inzet uiteraard de positie van leider van de islamitische natie en het islamitische geloof was. Muawiyah wist zich tot opperbevelhebber van de islamitische legers op te werken en vocht, toen de interne strijd was gestreden, in Syrië tegen de legers van de Byzantijnse keizer.

Syrië was het gebied waar de Oemajjaden hun macht aan te danken hebben, en het oude en eerbiedwaardige Damascus was een logische plek om tot hoofdstad en centrum van het groeiende rijk te maken. De Oemajjadendynastie bleef aan de macht tot het jaar 750, en in die periode wisten ze een gebied te veroveren en aan het islamitische geloof te onderwerpen dat groter was dan ooit eerder had bestaan, groter dan dat van de Romeinen of van Alexander de Grote. Pas met het rijk van de Mongolen werd het Oemajjadenrijk van deze troon gestoten. De gebieden die werden veroverd waren onder meer de Kaukasus, Centraal-Azië, de Maghreb, en grote delen van Spanje.

De regeerperiode van de Oemajjaden en de positie van Damascus als een soort ‘hoofdstad van de wereld’, zoals de inwoners het misschien zagen, maar waar Europeanen waarschijnlijk andere ideeën over hadden, kwam ten einde in het jaar 750, toen de Abbasiden, de derde van de grote kalifatendynastieën, de macht grepen. De stichter van deze nieuwe dynastie kwam ook uit Syrië, maar verplaatste de hoofdstad naar het oosten, naar de nieuwe stad Bagdad, vlakbij de plek waar ooit Babylon lag. De Abbasiden hadden te maken met groeiende invloed van Perzische machthebbers, en wilden hun hoofdstad dichter bij dat gebied hebben.

Onder de Abbasiden groeide Bagdad uit tot een daadwerkelijke hoofdstad van de wereld, de meest geavanceerde en wonderbaarlijke stad ter wereld, met de meeste inwoners. Damascus was van de troon gestoten, en zou later door Europese kruisvaarders belegerd worden. Deze veroveraars kwamen niet tot bij Bagdad, en als ze die stad wel hadden bereikt, hadden ze kunnen zien dat er op dat moment in ieder geval niets achterlijks was aan de islam. Sterker nog, de islam liep ver voor op het christendom tussen het jaar 700 en 1000.

Het moderne lot van de twee oude islamitische hoofdsteden Damascus en Bagdad is ons bekend. Terwijl Bagdad nauwelijks meer een schim van zijn oude zelf is, en al decennia wordt geteisterd door burgeroorlogen, invasies en aanslagen, leek Damascus de roerige tijden in het Midden-Oosten redelijk ongeschonden te doorstaan. Echter, sinds het uitbreken van de Syrische burgeroorlog in 2011, de opmars van nietsontziende rebellengroepen als IS en de wanhopige pogingen van Assad om de macht te heroveren ligt ook Damascus nu in de frontlinie.

REISADVIES WASHINGTON STATE
Washington State vecht tegen de grootste brand ooit, 400 vierkante mijl met ongeveer 1250 mensen die het dagelijks proberen te bestrijden. Naast Washington, maar er zijn ook branden in delen van Idaho, Montana en Oregon, alle ontvangen luchtkwaliteit waarschuwingen vanwege dichte rook van de National Weather Service.

Als je een reis gepland heeft naar het noordwesten, raden ik je aan te kijken op de Washington Smoke Information website (http://wasmoke.blogspot.nl/?m=1) die brand locaties en luchtkwaliteit in het Westen toont, en de Washington State Department of Transportation website (http://www.wsdot.wa.gov/) voor updates over wegafsluitingen.
-
TRAVEL TIP WASHINGTON STATE
The Washington fire was last recorded to have spread to more than 400 square miles with approximately 1,250 people fighting it daily. In addition to Washington, however, there are also fires in parts of Idaho, Montana, Oregon and Washington–all of which have received air quality alert warnings due to dense smoke from the National Weather Service.

If you have a trip planned to the northwest, we recommend you check out the Washington Smoke Information website (http://wasmoke.blogspot.nl/?m=1), which shows fire locations and air quality across the West, and the Washington State Department of Transportation website (http://www.wsdot.wa.gov/) for updates on road closures.

#washingtonstate #wildfires #fire #pnw #montana #oregon #idaho #smoke #roadinfirmation #airquality

Internet als Steroïden

door Reinier Tromp

Het artikel Inside Amazon: Wrestling Big Ideas in a Bruising Workplace van afgelopen zondag in de New York Times geeft een fascinerend inkijkje in de werkcultuur van één van de grootste tech-bedrijven van dit moment. Het artikel leverde dermate veel rühring op, dat de hoogste baas Jeff Bezos een e-mail naar alle medewerkers stuurde met de oproep dat als iemand het gedrag zoals beschreven in het artikel herkent, hij bij Bezos terecht kan om zijn beklag te doen.

Dit is niet het eerste inkijkje in de besloten burelen van Amazon. De populaire podcast “Radiolab” weidde er in januari van vorig jaar al een intrigerende aflevering aan waarin de reporter zich onderdompelt in Amazons bedrijfscultuur door zich in dienst te laten nemen bij één van zijn mega-magazijnen. Ook hier wordt op zeer overtuigende wijze gewezen op de beroerde en harde arbeidsomstandigheden, maar nu in de lagere regionen van de bedrijfsvloer. Arbeidsomstandigheden die Andrew Keen -zoals later besproken - allicht Taylorism on steroids zou noemen, verwijzend naar het doorgevoerde en zeer zorgvuldig uitgekiende scientific management op de bedrijfsvloer van “The Everything Store”

Het lijkt erop dat de jubelstemming over Amazon, beschreven in boeken als One Click: Jeff Bezos en the Rise of Amazon.com aan het omslaan is. In On Click beschrijft Richard Brandt het succesvolle bedrijfsmodel van Amazon. De insteek van het boek is de vraag waarom Amazon er in tegenstelling tot vele andere internet-bedrijven van de jaren ‘90 wel in slaagde om groot en succesvol te worden. De nadruk ligt bij de oprichter en directeur: Jeff Bezos. Als tiener viel hij op door op magistrale wijze les te geven aan zijn leeftijdgenoten op zomerkamp. Ook tijdens zijn studie Computer Science op Princeton en in zijn vroege carrière op Wall Street was hij het zonderlinge type waarvan iedereen doorhad dat hij veel in zijn mars had. Het was dan ook geheel niet misplaats geweest van Brandt om te verhandelen hoe de kleine Jeff eigenlijk als peutertje al geweldig inventief was in de blokkenhoek en bij zijn leeftijdgenoten een onuitwisbare indruk achterliet op het springkussen.

Dit is altijd het probleem met geschiedvertellingen waarbij met de wetenschap van nu teruggekeken wordt op de natuurlijk weinig opzienbarende jeugd van de held. Het eerste deel van het boek doet dan ook denken aan een willekeurige aflevering van de serie Lost: De held blijkt eigenlijk al sinds de embryonale fase zichtbaar gepredestineerd voor zijn grote daden van later.

De lezer doet zich plezier om door te bladeren naar het tweede deel. Daarin beschrijft Brandt hoe Amazon de Amerikaanse boekenmarkt veroverde. Het sleutelbegrip hierin is “klant-georienteerd”. De website werd dermate afgestemd op de wensen van de klant dat deze met één druk op de knop het zo graag gewenste boek kon bestellen. Hierbij was Bezos ook de eerste die een formule bedacht om aanbevelingen te doen genaamd: collaborative filtering: Gebruiker A leest p en q. Gebruiker B leest p en r. Aanbeveling is: r aan A en q aan B. Iets wat eind jaren '90 inderdaad erg inventief was. Ook het toestaan van zowel positieve als negatieve recensies was revolutionair in de marketing en een logische en effectieve consequentie van een “klant-georienteerd” bedrijfsmodel.

Dat Amazon tot ver in de jaren 2000 geen winst maakte is niet verbazingwekkend voor de huidige standaarden van Silicon Valley, maar was het wel voor de begrippen van toen. Bezos en Amazon, volgens Brandt als een symmetrische tweeling met elkaar verbonden, zijn daarom inderdaad een interessante casus voor de bestudering van het informatietijdperk. Als boek is One Click echter een vrij matige beschrijving van iets dat het midden houdt tussen een biografie en een inkijkje in de tech-wereld. Zeker gezien het feit dat Brandt tientallen interviews heeft gehouden met ingewijden en oud werknemers is het verbazingwekkend dat de kritische toon die het New York Times artikel aanslaat, op geen enkele manier is terug te horen.

Voor een kritischere reflectie op het informatietijdperk kunnen we terecht bij het nieuwe boek van Andrew Keen met de weinig verhullende titel: The Internet is Not The Answer. Keen vraag zich af of het internet opleeft naar zijn eigen aangehangen waarden. Keen - Silicon Valleyer van het eerste uur- werpt zich op om als een romeinse haruspex door naar ingewanden van het internet te kijken, de toekomst van het informatietijdperk af te leiden.

Keen begint zijn onderzoek met de eerste waarden van het internet en wie die vertegenwoordigden. Het allereerste idee van internet was die van een networked society: een samenleving waarin iedereen verbonden is zonder een centrum. Wetenschappers als J.C.R Licklider maakten zich eind jaren '50 zorgen over de kwetsbaarheid van het communicatienetwerk van het Amerikaanse leger. Deze zorgen - zo treffend verbeeld in Stanley Kubricks klassieker Dr. Strangelove or how I learned to Stop Worrying and Love the Bomb - werden gedeeld door de Amerikaanse legertop waardoor er middelen beschikbaar kwamen om het eerste computer-to-computer netwerk aan te leggen: ARPANET. Betrokken onderzoekers als Paul Baran en Berners Lee waren primair geïnteresseerd in het oprichten van een netwerk waar iedereen toegang zou krijgen en zou profiteren van content en er voor zou blijven betalen. Het zou de economie veranderen, maar ten goede omdat op het internet iedereen gelijk kon zijn. De nieuwe economie zou drijven op waarden als: decentralisering, globalisering, harmonisering en verheffing. De regels van “de oude economie” schrijven voor dat als een bedrijf eenmaal groot is, hij zijn prijs laag kan houden en zo competitie de kop indrukken. Het internet zou radicaal breken met deze regels.

Deze periode loopt van de vroege jaren '50 tot de vroege jaren '90 en wordt door Keen gedoopt als de eerste act van het internet. De tweede act involveert een hardnekkig fenomeen uit een andere wereld: geld. De mantel van wetenschap werd in de vroege jaren “90 ingeruild voor business. Mensen als Baren en Berners waren onderzoekers die de technologie gratis weggaven voor het grote goed. Dit veranderde toen grote bedrijven inplaats van de overheid de grote investeerders werden. De informatie economie was geboren, een economie met een winner takes all society, volgens Keen de grote veroorzaker van de recente toename van economische ongelijkheid. Het internet heeft niet gebroken met de oude regels: ”they are the same rules as before but now on steroids“.

Keen geeft tal van voorbeelden van sectoren die weggeconcurreerd zijn door bedrijven als Apple, Google en Facebook. Een bedrijf als Kodak had 115.000 werknemers. Google, een bedrijf met het tienvoudige aan omzet heeft er 46.000. In het industriële tijdperk leidde technologie tot meer banen en een hoger inkomen. Het was het gouden tijdperk voor arbeid omdat de ene arbeider concurreerde met de andere arbeider om beter vaardigheden en scholing. Het informatietijdperk verandert dit: slechts een paar zich vaardige gokkers krijgen alles. De rest blijft over met niets. Als we niets veranderen, zegt Keen, hebben we straks alleen een aantal zeer rijke bedrijven met zeer weinig werknemers.

De boodschap van Keen is helder: waan je geen illusies over de informatie economie. Uiteindelijk zijn de bedrijven van Silicon Valley niet anders dan oude bedrijven. Ze bestaan om geld te verdienen voor de oprichters en de aandeelhouders. Het enige verschil met de oude bedrijven is dat ze geen mensen in dienst nemen.

Wie zoekt naar wat in plaats van internet wel het antwoord is, vindt in Keen geen gids. Een deel van het antwoord moeten we vinden bij de overheid. Keen pleit voor regulering, verbod en belasting maar erg overtuigend is hij hier niet in. The Internet is not the Answer blijft daarmee toch een ietwat eenzijdig betoog met vooral een agenda zettende functie. Voor een volledig beeld zijn ook de tegenkrachten in een veld belangrijk. De industriële economie werd pas een eerlijke economie toen arbeiders zich organiseerden tegen de uitwassen van het kapitalisme. Is datzelfde internet niet juist het ideale organisatiemiddel tegen de uitwassen van de informatie economie?

Clay Shirky geeft hiervoor een ferme aanzet in zijn Here Comes Everybody: The Power of Organizing without Organizations maar deze blogpost wordt al veel te lang om dit boek ook te verhandelen, dus ik beloof dat in een volgende te doen. Wellicht samen met nog wat andere werken die helpen om een helder beeld te krijgen welke krachten er op het nog zo onontgonnen terrein van het informatietijdperk spelen. Ik geef u er vast drie: digitalisering, verstedelijking en bottom-up.

shersock asked:

hee meiske hoe ging het

haha tessa ik ben echt de grootste huilebalk echt waar ik schaam me een beetje zelfs maar alles ging goed de dokter ging wel een stukje vel afknippen hueueueeuue :( dat deed pijn maar het is nu goed verbonden en ze heeft er een blarenpleister op geplakt ?? blijkbaar werkt dat. mijn dokter was minder onaardig dan normaal ik denk dat ze een people skills cursus heeft gedaan want eerst was ze echt een beetje eng :”D maar ik stond binnen vijf minuten weer buiten oeps 

Daaag vakantie

Mijn eerste vakantie als zelfstandige zit erop. Een weekje Frankrijk zonder WiFi, zonder computer… allez, gewoon omdat een computer zonder internet voor mij geen computer is… natuurlijk had ik mijn Macbook mee, niet overdrijven hé… 

…maar deugd dat dat gedaan heeft, even er helemaal tussenuit en bekomen van de drukke laatste weken met strakke deadlines. 

Ik heb weer supercoole dingen mogen doen voor ik de stekker er even uit trok! 

Knokke Hippique 

Vijf dagen eventfotografie op één van de grootste jumpings van Europa. Op een veld waar in mei nog een koe of drie stonden te herkauwen. Respect!   

“Jerroen, ga eens naar de helikopter en neem eens wat foto’s van het terrein”. 

That day I learned: een snotvalling en fotograferen uit een open deur van een helikopter = snot in de nek van de piloot. Sorry. 

Allemaal tof, maar VERMOEIEND:


The AIM 

Twee dagen na Hippique op visite bij The AIM. Het internet marketing bureau stond open voor een samenwerking met een freelance fotograaf en toevallig ben ik er zo één: WIN-WIN. 

Natuurlijk moet je eerst bewijzen dat je effectief wel bent wat ze zoeken. Hoe kan je dat beter bewijzen dan 4 bedrijven in één keer te gaan fotograferen. Maar voor de rest gene stress ze.

Twee appartementen verder woont mijn meter. Even zwaaien… fotoke nemen… 

New skill opgepikt: fotograferen IN een dampkap. 

“Mag ik toevallig eens op uw dak lopen, Daikin” - “Ja hoor, maar zet wel deze veiligheidsbril op”

Subtiel!

Wat? Nog 5 dagen te gaan vooralleer we België achter ons laten? Gauw nog een trouw bewerken (’snachts slapen wordt echt zwaar overschat)…  

…en een interviewke gaan fotograferen voor CAP Magazine in de Limburg. Fun fact: die dag was er overal, maar echt overal, file, uitgezonderd van en naar mijn shoot. Op zo’n momenten wordt een mens gelovig.

…en misschien in het afkomen nog een dansworkshop met Lowie Deseyne gaan fotograferen, kwestie van dat mijn SD-kaartje nog volgeraakt (efficiënt!) 

Het was wel zwart-witte donderdag geworden.

Al een sjance dat dat huis van ons zichzelf een beetje aan het verbouwen is

Aannemer: “We gaan tijdens jullie verlof de rioleringsbuizen vervangen in jullie garage”. Sofie en Jerroen: “Tof, en wat verwacht je dan dat er gedaan is” “Ah de garage 40cm diep uitscheppen hé”

Twee containers gevuld, 17 kubieke meter puin versleept (twee keer, want ja, één keer zou belachelijk weinig zijn). Maar goed, deur toe en naar Frankrijk.

En het was daar ook niet mis :)

Ziezo, het zit erop, back to photography! Deze post was misschien wat te lang, maar ik had het even nodig in mijn hoofd om de voorbije weken neer te pennen voor ik verder kon. 

Ten eerste


Geleerden zijn de hogepriesters van deze tijd,

de meneer of mevrouw die na zorgvuldig onderzoek mededeelt:

van chocolade word je minder chagrijnig, van koffie leef je langer
en op Ganymedes is meer water dan op aarde.

Open deuren van de week:

een taal leren die op je moedertaal lijkt is makkelijker

dan één die er ver vanaf staat.

Bij rampen is slechte communicatie dodelijk. Letterlijk.

En je ziet het pas als je het doorhebt.*


De sterrenstelsels hangen zichtbaar aan de hemel,

klaar om met een telescoop bewonderd te worden.

Alleen de geleerden weten wat de grootste maan van Jupiter is

en of je nou wel of niet sojamelk moet drinken.

De korrelzout-check: vandaag is het zo, morgen weer anders.


Het zijn de mensen die willen geloven:
een Rus die zich opgeeft voor de eerste hoofdtransplantatie,

hele mama-stammen die visolie slikken,
omdat dat enkele IQ-punten zou schelen.



* Johan Cruijff

anonymous asked:

Ik ging in Aalst naar school. Denk (en hoop -niets persoonlijk) dat ik je niet ken.

Eerlijk gezegd, ik heb 2 scholen in Aalst gedaan, Lyceum (wat ik nog altijd de grootste ramp van een school vind tot deze dag). Als je daar bent geweest ken ik je niet. Die periode heb ik uit mijn geheugen gewist. 
Alsjeblieft! Als je kind iets van leerstoornissen heeft stuur hem niet! Naar het Lyceum in Aalst! De ergste 3 jaar van mijn leven.

Een andere optie is Dames van Maria. 
Leuke school, leuke leerkrachten. Een aanrader voor wie wetenschappen wiskunde wil studeren.

Anoniem, ik ga je bericht interpreteren als “ik denk dat ik je niet ken en ik hoop dat ik je niet ken want het zou vervelend zijn omdat ik je niet herinner.” Of toch zoiets in die aard.
En eerlijk gezegd, ik hoop het ook. Ik heb teveel mensen tegengekomen dat ik beschaamd en verward naar zit te staren afvragend waar ik ze van ken.
Gelukkig waren merendeel van deze mensen dronken naar mij toe en wouden ze soms enkel wat steun en zeggen “hoe een goeie gast ik was.” 

Misschien ken ik je, misschien niet. Wie weet. Voor nu ben je nog anoniem.

treurige dag

vandaag is het een treurige dag, want vanaf vandaag zal ik nooit meer kunnen reizen met mijn studentenov, dit betekent in theorie:

ik kom er nu trouwens pas achter, tijdens het schrijven van dit stuk, dat mijn ov-chipkaart mijn grootste verslaving is

1. ik moet na al die jaren overmatig ov-gebruik eens een fiets kopen (schaam), die heerlijke stukjes tram/bus van twee haltes kunnen nu echt niet meer

2. ik moet mijn sociale leven buiten Amsterdam verminderen

3. mijn ouders moeten me betalen als je me nog eens willen zien

4. ik moet een nieuwe vriend zoeken die ook in Amsterdam woont, liefst op fiets afstand (tinder blijkt nu dan toch handig voor luie mensen op zoek naar ‘liefde’) 

5. positief is dat ik nu toch gedwongen wat meer beweging krijg (ik kan niet meer 1 bushalte nemen naar de yogaschool)

6. nog een positief punt: ik heb nu een valide excuus om vrienden minder te bezoeken als ik daar geen zin in heb (geen geld, sorry)

Laat het afkickproces beginnen 

2

Gisteren vertrokken en aangekomen in Boston, thuisgekomen en om mij wakker te houden nog een avondwandeling naar de grootste universiteit van de wereld, Harvard university :) net te vroeg wakker geworden en straks een afspraak met miijn school…