Και στην τελική, τι θέλει ο έρωτας για να παραμείνει στην καρδιά μας “αιώνιος”;
Ένα άγγιγμα, μία αγκαλιά, δύο λόγια τρυφερά, μία έκπληξη, ένα χαμόγελο, μία φωνή να σου δίνει θάρρος, ένα “σ’αγαπώ”, στα δύσκολα και στα εύκολα.
Ένα κοινό “μαζί”.

Mια φορά και έναν καιρό σου είχα αναφέρει κάτι που θα με έκανε χαρούμενη, κάτι που το περίμενα. Όχι πολύ σημαντικό, μία ασήμαντη λεπτομέρεια της καθημερινότητας μου που θα με έκανε να χαμογελάω. Η απάντηση που πήρα από εσένα ήταν ότι δεν σε ενδιέφερε. Καιρός να κάνω το ίδιο λοιπόν.
—  ( via apprecier )

τα δαχτυλα σου πάλλονταν μεσα μου με το ρυθμο της βροχης.
ολοένα δυνάμωνε η βροχη και μαζι η λαχτάρα μου για εσενα. Μαζι και τα βογγητα μου.
Δεν ξερω αν το ακουσες, αν το θυμασαι, σ'αγαπώ.

Πόσο χιούμορ ξοδεύω για να μησουγαμήσω.
Φαντάσου να είσαι για μία φορά η πρώτη επιλογή κάποιου.
—  Θα γίνει κι αυτό…

Δεν αντιλαμβάνεσαι πόσο μόνος είσαι, μέχρι εκείνο το βράδυ που θα μείνεις άυπνος, σκεπτόμενος όσα δεν θα έπρεπε, και δεν μπορείς να τα μοιραστείς με κάποιον, γιατί απλά αυτός ο κάποιος, δεν υπάρχει.

-Ανώνυμη συμμετοχή.

Άστα όλα και έλα.

living through transition

Πόσες φορές πιάνεις τον εαυτό σου να βρίσκεται ανάμεσα στο “είπα πολλά” και στο “μακάρι να έλεγα κι άλλα”..;
—  δύσκολη φάση.
Μετάβαση

Από ξένοι, φίλοι
από φίλοι, εραστές
Κι από εραστές, ξένοι.

Και θα έρθει κάποια στιγμή κάποιος που κάθε φορά που σε κοιτά θα σκέφτεται πως, ρε γαμώτο, αξίζεις τα πάντα. Και θα στα δώσει ρε βλάκα.
—  Πρέπει να αντέχεις να περιμένεις.