gospod

The Lord is my Shepherd - Gospod je moj pastir (SLOVENIAN-SLOVENŠČINA: Standard Bible 2006)

The Lord is my Shepherd – Gospod je moj pastir (SLOVENIAN-SLOVENŠČINA: Standard Bible 2006)

SLOVENIAN-SLOVENŠČINA: Standard Bible 2006

Psalms (Psalmi) 23

1 GOSPOD je moj pastir, nič mi ne manjka.

2 Na zelenih pašnikih mi daje ležišče; k vodam počitka me vodi.

3 Mojo dušo poživlja, vodi me po pravih stezah zaradi svojega imena.

4 Tudi če bi hodil po globeli smrtne sence, se ne bojim hudega, ker si ti z menoj, tvoja palica in tvoja opora, ti me tolažita.

5 Pred mano pogrinjaš mizo vpričo…

View On WordPress

Watch on annie-leonhardt.tumblr.com

Uzivaj u najcudnijem mogucem videu sa srpske strane jutuba.

GOSPODE BOŽE ŠTA JE OVO ČUDO tako se smejem  ovo je naj bolji stvar puno hvala da si mi ovo pošaljila

(for all my non-serbian followers: you need to watch this oh my god there are subtitles they’re super wrong in a couple places but pretty much understandable this is the single greatest video its amazing

as OP siad it’s this super weird video from the serbian side of youtube you need to watch woah) thank you so much to kurotsuchisenpai for the serbmission (get it like. serbia. submission. eyyyyy)

just watch it nerds

Doi barbați din Soroca, cercetați pentru furt de indicatoare rutiere

Două cazuri de furt de indicatoare rutiere, ce au avut loc în perioada anilor 2013- 2014, au fost depistate de oamenii legii. Astfel, în luna martie, curent, forțele de ordine au depistat indicatoarele rutiere în gospodăriile a doi bărbați de 20 și respectiv 33 de ani din raionul Soroca, informează UNIMEDIA.

Ovaj san je za sada okej.Hodala sam. Oko mene je bilo relativno mračno vreme. Prepoznala sam  mošusni miris borova oko sebe.Zatvorila sam oči i pustila da mi miris dopre do svih pora u telu. Nasmešila sam se.Uvek sam volela kada mi se telo prepusti mirisima,kao da plivam po moru čula.
A onda sam se namrštila,zbog neverovatno neudobnog osećaja oko svog vrata.Pokušala sam da spustim pogled,ali nisam mogla.Jedino što sam videla bila je neka bela stvar koja mi je bila prilepljena za vrat.
Okovratnik?! Stvarno?! Koj je ovo vek?! Sedamnaesti?! O Gospode.
Panično sam pokušavala da ga strgem sa sebe.Nisam znala gde se otkopčava,pa sam bukvalno pokušavala da ga pocepam. Gušila sam se,ne od bola koji sam nanosila sebi povlačenjem okovratnika,nego zbog samog osećaja da mi je nešto toliko velikom površinom oko vrata. Cimala sam,i cimala.Ali nisam nikako uspevala da ga skinem .Disanje mi se ubrzalo. Progutala sam knedlu,i spremila se za napad panike.A onda sam osetila kako mi je neko obavio ruke oko struka.
-Gospođice,smirite se.- Rekao je neko,sa veoma toplim,dubokim,po malo hrapavim glasom.Znate one glasove,za koje bi ljudi rekli da su stradali od previše duvana. Jedino što je stradalo od tog glasa bila je moja ushićenost koja je odjednom dostigla najviši nivo.

-Evo,skidam ga,ne brinite se.- I onda je posegao za okovratnikom,čula sam zvuk otkopčavanja,i zvuk slatke slobode mog vrata.Tada sam osetila hrapavost i hladnocu njegovih prstiju na mom vratu.Jeza me je prošla sve od tačke gde me je dodirnuo pa sve ka kičmi,stomaku i pravo kroz gaćice.Ili kroz šta god da su nosili u sedamnaestom veku.
Okrenula sam se ka njemu.Očekivala sam da se nadjem oči u oči sa njim,ali videla sam samo adamovu jabučicu ispred sebe.Zakikotala sam se,kao prava šiparica. –Vi stvarno jeste moj spasilac.- Podigla sam pogled na gore i moj pogled je susreo njegov. Nasmešio mi se,onako,zavodnički,onako kako je samo on znao. Onako kako ne bi smeo ni da pomisli da me pogleda. Jedna strana usana mu se razvukla u polu osmeh. –Uvek sam vam na raspolaganju,i vi to znate,gospođice.- Zagrizla sam donju usnu,nisam volela kada bi me nazivao gospodjicom,to je bilo tako distancirano,tako zvanično,ali ipak, i ja sam njega nazivala gospodinom,iako on to nije voleo. –Smem li?- Pogledom mi je pokazao,da je želeo da me uhvati za ruku. Osetila sam kako crvenim,ali sam se pravila kao da to ne primećujem i klimunla sam u znak odobravanja. –Hajmo,gospođice,želim da vam pokažem nešto.-  Nežno me je uhvatio za ruku i obujmio moje prste svojima.Ostila sam kako mi je palcem nežno prešao preko nadlanice,kao da me miluje. Nasmešila sam se sebi u brk i rekla – Idem gospodine,gde god me odvedete.- Hodao je ispred mene,ali onda je zastao,okrenuo se da me pogleda,i nakezio mi se. –Pazite šta pričate,gospođice,mogu Vas bukvalno shvatiti.- Namignuo mi je,i ne čekajući odgovor,nastavio je napred i počeo je da pevuši jednu od njegovih pesama.Imao je anđeoski glas,jedan od onih koji vas teraju na plač,na smejanje,na prijatnu drhtavicu, svojom snagom i emocijama koje dopiru iz njega.

Htela sam da mu udelim kompliment,ali,takođe sam želela da uživam u ovom momentu,njegovoj muzici,toplini njegove ruke i divnom mirisu koji se prostirao šumom.Dve pesme kasnije,stigli smo do nekog zabačenog jezera.Nije bilo previše veliko,ali dovoljno za plivanje.Mesečina je padala  pravo na kristalno čistu vodenu površinu.Svici su igrali sopstvenu igru pri samoj povrsini vode. Žbunje koje je ga je okruživalo davalo je neku mračnu stranu ,neku misteriju prizoru.
Pustila sam mu ruku i otišla kraj jezerceta i ugledala kamen,koji je nekako štrčao pokraj vode i podigla haljinu u strahu da ne bih oštetila svileni materijal, i pažljivo se popela na kamen.Nagnula sam se ka vodi,želeći da se ogledam,međutim,iako je bilo svetlo zahvaljujući mesečini,videla sam samo crnilo,odvratno crnilo,koje je želelo da me proguta.Ništavilo. Namrštila sam se ,i osetila kako mi se jeza širi telom.Uspravila sam se,i kao da sam već znala šta me čeka,nabacila sam nedefinisan,hladan izraz na lice i nošalantno se okrenula.
-Gospodine… – Ipak,mislim da nisam bila spremna na prizor koji me je zatekao.Umesto,zgodnog,plavog mladića ugledala sam,crno čudovište.Imalo je ljudski oblik,ali,meso mu je visilo sa nogu,skorela krv mu je bila svugde po telu,imao je neke dronjke umesto odeće.A lice,to je već bio užas sam za sebe.Ugalj crno,sa upalim jagodicama,lobanja mu se nadzirala. A oči…Bile su bele,potpuno bele,bez  zenica .
Dok sam ga preneraženo posmatrala,shvatila sam da nisam ni disala,ni odavala bilo kakav pokret.
-Gospođice,Monik.Nemojte se plašiti..- Nije čekao moj odgovor,ili znak da ga pratim,raširio je svoja,odvratna,krvava,ostarela, krila i doleteo ka meni.I sleteo je samo dva koraka dalje.I prilazio mi je kao vuk,koji vreba svoj plen. Blago je iskrivio glavu i nasmejao se,kao da se zabavlja mojim izrazom lica.Uhvatio mi je bradu palcem i kažiprstom,i okrenuo je u jednu stranu,pa u drugu.
-Svakih sedamnaest godina,sve lepša i lepša,i sve besmrtnija.Sve teža za nalaženje.Kako mi uvek umakneš,draga,želiš li mi to reći? – Smejao mi se,smejao mi se u lice.Bezobrazno,nedolično,odvratno.
-O čemu Vi to…? – Coknuo je dva puta,nije me pustio da dovršim ni sopstvenu misao,a kamoli rečenicu.
-Oh,ti maniri.Oh,taj zaborav.Kako sam luckast.Pa ti se ,dušo moja, ne sećaš.Ali daću ti nešto što nećeš moći zaboraviti. –Zgrabio je moje ruke svojom šakom i cimnuo ih je iznad moje glave,taman toliko da budem bespomoćna.
Otvorio je svoja usta,mogla sam videti oštre zube,poput psećih.I kada sam najmanje to očekivala zario ih je u moj vrat,probio je i haljinu,i kožu,možda i neku košticu,jer se čuo jeziv zvuk lomljenja.Skupocena haljina,ako gospođa majka ovo vidi,ako uopšte preživim,neću preživeti njen gnev.
Onda sam shvatila šta mi se dešava,monstruozno stvorenje mi je grizlo,čupalo, kidalo meso,iznova i iznova.Cepao me je ,zajedno sa haljinom.Nije se zadržao na vratu.Grizao mi je grudi,stomak,pa opet vrat,te ruke… Kao da mi je sa mesom odgrizao i dušu,samu suštinu moje ličnosti.
Vrištala sam,toliko da mi se i glas pocepao u jednom trenutku.Moj glas je odjekivao šumom,nažalost, nije bilo nikoga ko bi me mogao spasiti. Šutirala sam,cimala se,koliko god je to bilo u mojoj mogućnosti.
Onda,kada više nisam mogla ni glasa da ispustim,ostala sam bez snage.Tek tako,neočekivano.
Zabacila sam glavu unazad,zapravo više sam se oklembesila.Jedino što me je održavalo bile su njegove kandže koje su mi zaustavljale krvotok na zglobovima. Potpuno bezvoljna.Nije bilo svrhe.Nisam želela ovako da umrem.Nisam želela da umrem uopšte.Ne prihvatam ovakvu sudbinu. Mada takva sudbina je prihvatila mene.Umrtvljenu,slabu,bez imalo nade.
Videla sam zvezde.Puno zvezda.Uvek sam ih volela.Bile su jedini znak da nismo sami u ovom svetu. Uvek imas milijardu i nešto zvezda koje bdu nad tobom.
I dalje sam osećala njegove zube,i toplu krv koja mi se slivala niz telo i divnu krem haljinu.Ali nisam više ni glasa ispustila.Samo su mi suze tekle niz obraze.Usne su mi  drhtale,i jedva sam stizala do daha.Bilo mi je hladno,tako hladno,iako je ovo bilo jedno od onih toplih avgustovskih noći.
A onda,je stao.
Povukao me je ka sebi,i pala sam mu na gole grudi.Ovog puta,izgledao je kao čovek,primetila sam to,jer je imao normalnu boju kože.Postavio je svoj kažiprst ispod moje brade i lagano,gotovo nežno je podigao moje lice,tako da se suočim sa njegovim,i dalje potpuno belim očima.
-Ništa lično,lepi,ovo je samo markiranje.Zar misliš da bih te tek tako pustio da mi pobegneš.A,ne,ne,nećemo više tako da se igramo. Godinama si jedan korak ispred mene. A sada ćeš imati ožiljak,ili dva,koji će mi biti dovoljni da te pronadjem.Vidimo se u nekom drugom životu,lepi.- A onda se sagnuo.Namrštila sam se,pomislivši da će me još jednom ugristi,čisto da bude siguran da sam zasigurno mrtva.
Ali,ne,spustio se,i  prislonio je njegove pune,savršene usne na moje.Bile su tako tople,nežne,umiljate. Skoro ne mogu da poverujem da su te iste usne do pre neki sekund kidale meso sa mog tela. Taman kada sam zatvorila oči,i počela da mu uzvraćam poljubac.

Pustio me je.
-Do sledećeg viđenja,lepi –Rekao mi je dok sam padala unazad,u vodu.Tek tada sam vrisnula. Jezero je bilo dublje nego što sam očekivala.A vrisak koji mi je ostao na usnama,dopustio je vodi da udje u mene. Što je ,naravno ,doprinelo mom bolu.Nagutala sam se vode.Ali nisam imala snage da plivam. Jebem ti haljinu,ko me je terao da je obučem,teška je tri tone.
Naravno ,sve one rane su me pekle.Ispuštala sam zvuke,gušila se.Ali ni u jednom trenutku nisam bila u stanju da pomerim svoje telo.
Bolelo je.Tako je bolelo.

Napokon,izgubila sam se.I dalje sam mogla da nazirem površinu. Ali kapci su mi bili preteški.Jednostavno sam se opustila i dopustila smrti da dođe po mene.

Bolelo je. Tako je bolelo.

New Post has been published on Aluzii - Cărţi online

New Post has been published on http://www.aluzii.ro/ouale-in-perioada-postului-mare-de-pasti/

Ouăle în perioada Postului Mare de Paşti

(Binecuvântarea alimentelor de Paști în Polonia, https://en.wikipedia.org/wiki/File:%C5%9Awi%C4%99cone2007.jpg)

Tradiția ouălor de Paște a fuzionat cu celebrarea sfârșitului privațiunilor Postului Mare în Occident. Din punct de vedere istoric, era tradițional să se folosească toate ouăle din gospodărie înainte de începerea Postului Mare. Ouăle au fost inițial interzise în timpul Postului Mare, precum și în alte zile tradiționale de post, în creștinismul occidental (această tradiție continuă în bisericile creștine oriental). De asemenea, în creștinismul oriental, carnea, ouăle, şi produsele lactate, sunt toate interzise în timpul Postului.

Aceasta a stabilit tradiția Zilei clătitelor, sărbătorită de Lăsatul Secului. Această zi de marți înainte de Miercurea Cenușii, când Postul Mare începe, este de asemenea cunoscută sub numele de Mardi Gras, o frază franceză care se traduce ca “Marşea grasă”, pentru a marca ultimul consum de ouă și produse lactate înainte de începerea Postului Mare.

(Coș croat cu ouă de Paști, https://en.wikipedia.org/wiki/File:Uskr%C5%A1nja_ko%C5%A1arica2.jpg)

În Biserica Ortodoxă, Postul Mare începe ăn Lunea Pură, mai degrabă decât miercuri, astfel încât produsele lactate din gospodărie ar putea fi utilizate în săptămâna precedentă, numită Săptămâna Brânzei.

În timpul Postului Mare, deoarece păsările de curte fac în continuare ouă în această perioadă, se adună o cantitate mai mare de ouă decât de obicei la sfârșitul postului, pe perioada căruia nu se permite consumul de ouă. Excedentul, dacă este cazul, a trebuit să fie consumat rapid pentru a nu se strica. Apoi, odată cu venirea Paștelui, consumul de ouă se reia. Unele familii gătesc o fleică specială de carne cu ouă pentru a fi consumată la cina de Paște.

În general se fierb tare ouăle produse de păsări astfel încât să nu se strice, și din acest motiv mîncarea spaniolă hornazo (mâncat tradițională de și în jurul Paștelui) conține ouă fierte tari ca ingredient primar. În Ungaria, ouăle sunt utilizate feliate în caserole cu cartofi în jurul perioadei de Paști.

 

 

New Post has been published on Buletin de Mehedinţi

New Post has been published on http://www.buletindemehedinti.ro/2015/03/22/pompierii-mehedinteni-in-actiune/

Pompierii mehedinţeni în acţiune

Pompierii din cadrul ISU „Drobeta” au intervenit, în ultimele 24 de ore, pentru stingerea a trei incendii, deblocarea uşii unui apartament şi acordarea primului-ajutor medical de urgenţă unui număr de 12 persoane, pe care le-au transportat la spital.

Miercuri, 18.03.2015, la ora 14.14, un echipaj de pompieri, din cadrul Detaşamentului Dr. Tr. Severin, a intervenit, cu o autospecială de lucru cu apă şi spumă, în localitatea Valea Copcii, comuna Şimian, pentru stingerea unui incendiu izbucnit într-o gospodărie. Incendiul a cuprins cca. 1000 mp de vegetaţie uscată şi un autoturism scos din uz. Pompierii au îndepărtat pericolul de extindere a incendiului la casa de locuit. Cauza probabilă a izbucnirii incendiului a fost determinată de crearea intenţionată sau din culpă a condiţiilor pentru a genera incendiul.

Tot miercuri, 18.03.2015, însă la ora 17.14, două echipaje de pompieri, din cadrul Staţiei Vânju Mare, au intervenit, cu două autospeciale de lucru cu apă şi spumă, în localitatea Cioroboreni, comuna Jiana, pentru stingerea unui incendiu izbucnit la o anexă gospodărească. Incendiul a fost stins imediat de pompieri, astfel încât acesta nu a cuprins decât aprox. 2mp din acea anexă. Cauza probabilă a izbucnirii incendiului a fost determinată de folosirea focului în spaţii deschise, fără respectarea măsurilor de prevenire a incendiilor.

În seara zilei de miercuri, 18.03.2015, la ora 22.13, pompierii din cadrul Detaşamentului Drobeta Turnu Severin au intervenit cu două autospeciale de lucru cu apă, în localitatea Halânga, comuna Izvorul Bârzii, pentru stingerea unui incendiu izbucnit la o casă de locuit. Intervenţia promptă a pompierilor mehedinţeni a făcut ca incendiul să fie localizat imediat, împiedicându-se extinderea acestuia. Incendiul a cuprins cca. 7 grinzi din lemn pe o suprafaţă de aprox. 6 mp. Cauza probabilă a izbucnirii incendiului a fost determinată de coşul de fum deteriorat. După mai bine de o oră de la ultimul apel, pompierii au fost solicitaţi din nou. De această dată, un copil rămăsese blocat în apartament, iar părinţii nu mai puteau intra în locuinţă. Pompierii au intervenit în municipiul Drobeta Tr. Severin, pe str. Dumitru Gheaţă, pentru deblocarea uşii apartamentului.

PURTĂTOR DE CUVÂNT

Plt. maj. Ramona NISTOR