gigantische

Ik heb er zo'n gigantische puinhoop van gemaakt. Het is als verdrinken in de oneindige oceaan, als doodlopende straten en vallen zonder weer op te kunnen staan.
—  Verdomme

We staan op het perron en een ieder kijkt met hun neus de kant op van waar de trein komen zal. Gefiltreerd in een systeem, dat is wat we zijn. Wachten, hopen, op dat wat komen zal. Of niet.

De vrouw tegenover mij in de trein houdt haar boekenlegger onder de zin die ze leest, snel, vlug, om de beurt.

De man naast mij zit naar mooie vrouwen op zijn mobiel te kijken. Klikt hun afbeeldingen aan, zoomt in, gaat weer verder.

Is dit plezier of wijsheid?

De vrouw links, zo schuin tegenover mij likt aan een gigantische regenbooglolly. Zo eentje die de snoepmevrouw op de kermis altijd heeft. Rond, opgerold als een wormpje in een cirkel.
Ze likt
Zuigt
Maakt selfies

Daar de man, rechts tegenover mij, kijkt een serie terwijl hij Bugles eet. Alsof hij thuis op de bank zit, onderuitgezakt op de bank. De man is dik. Zijn jasje en broek zitten te strak.
Ik hoop dat hij van zijn chips geniet.

De man rechts van me kijkt naar wat ik doe.

Hij staat nu op en gaat links van me zitten.

De vrouw met de lolly likt nog steeds aan haar lolly, geil, alsof ze weet dat iedereen kijkt.
Ze leest een studieboek.

De man van rechts, nu links, zucht. Hard. Opvallend. Alsof hij wil dat ik mijn hand op zijn schouder leg en hem zeg dat alles goed zal komen. Hem een kus geef op zijn voorhoofd, onze neuzen neusje-neusje spelen.

Zwart afgebeten gelakte nagels en een vruchtendrankje. Koptelefonen en muziek. Natte schoenen en paarse hoofdwarmers.
Wietlucht en giechelende blonde pubermeisjes.

Waar bemoei ik me toch ook mee.
En de jongen die al de hele tijd naar me kijkt via het spiegelbeeld van het raam.

Hallo!

Morgenavond vertrekken we (Matthias en ik) vanaf Schiphol op onze reis naar Indonesië. Back to the roots! 

Vijfentwintig dagen zullen wij met gigantisch grote rugzakken een paar eilanden trotseren en grandioos genieten van de schoonheid van het land van mijn grootouders Vera (uit Solo) en Frans (uit Malang).

Deze foto is van onze vorige reis op Lanzarote, ook een eiland met vulkanen. Op naar meer vulkanen, groter en hoger.

Let’s go!

Kong: Skull Island (2017)

Geregisseerd door Jordan Vogt-Roberts
Gespeeld door Tom Hiddleston, Brie Larson, Samuel L Jackson, John C. Reilly, John Goodman 
Speelduur: Twee uur

Kong: Skull Island is het tweede deel in de opzet van een groot monster universum van Warner Bros Pictures. De eerste film was de mager ontvangen Godzilla, die vooral bekritiseerd werd voor het feit dat Godzilla zelf maar zo’n vijf minuten te zien was in een film die meer dan twee uur duurde. Met Kong: Skull Island laten ze zien geluisterd te hebben naar deze feedback, want deze film werpt je meteen in de actie en zet je meteen face-to-face met de gigantische aap. 

De film speelt zich af in de jaren 70, en gaat over een aantal wetenschappers en militairen die vertrekken naar een onontdekt eiland, dat voor het eerst zichtbaar is geworden via sattelietbeelden. Bill Randa (John Goodman) gelooft dat de levensomstandigheden op dat eiland zo weinig veranderd zijn, dat daar mogelijk andere levensvormen te vinden te zijn. Hij verzamelt een groep mensen om zich heen, waaronder ex-SAS soldaat James Conrad (Tom Hiddleston), Kolonel Packard (Samuel L Jackson) en fotograaf Mason Weaver (Brie Larson). Echter komen ze er snel achter dat het een grote fout is geweest om te vertrekken naar het onbekende eiland.

Het blijkt namelijk dat niet alleen Kong daar woonachtig is. Onder de grond leven wezens die rechtstreeks uit de hel lijken te komen. Sterker nog, het blijkt zelfs dat Kong niet eens echt kwaadaardig is, maar juist degene is die ervoor zorgt dat deze wezens niet naar boven komen, of erger.. Van het eiland af gaan. Hiermee speelt ook Kong: Skull Island met het idee van een gevestigde orde in de natuur. Waar de MUTO’s in Godzilla werden opgejaagd door Godzilla zelf, die weer tevoorschijn kwam om het evenwicht in de natuur te herstellen, zo zorgt Kong hier voor de balans. Tot de komst van mensen deze balans natuurlijk bedreigd. 

Kong: Skull Island is een film gemaakt met liefde. Dat zie je meteen. De cast lijkt er plezier in te hebben, en de regisseur kiest voor zo’n creatieve aanpak dat het een monstermovie is zoals je nog niet eerder hebt gezien. Met flink wat invloeden uit anime’s en grote films als Apocalypse Now, maakt Jordan Vogt-Roberts van zijn eigen post-Vietnam een spannende en vooral leuke blockbuster om te kijken. Uiteindelijk dient de film ook als opstapje naar Godzilla VS Kong, en ben ik ontzettend benieuwd hoe dit universum verder uitgebreid gaat worden. 


Kong: Skull Island is een zeer vermakelijke film die ontzettend goed in elkaar zit. Jordan Vogt-Roberts kiest voor oogstrelende shots en maakt hiermee een monster film zoals je deze nog niet eerder hebt gezien. 

4,5/5

Was machst du gerade?

Was machst du gerade? Fragt mich Facebook und denkt, damit die Richtlinien eines Freundes zu erfüllen. Falsch gedacht. Ich habe das Gefühl, dass dieses “Was machst du gerade” eine Schriftgröße gigantischer geworden ist. 

Liebes Facebook, 

ich wollte dir noch nie erzählen, was ich gerade mache. Nicht vor 5 Jahren und auch nicht gestern, als ich Spaghetti mit Tomatensauce zu Mittag gegessen habe. Und ich werde es auch heute nicht machen, wenn das “Was machst du gerade” nun anstelle von 10 Pt. 12 Pt. Textgröße hat. 

Sorry. 

Ich bin dann doch froh, die Einzelheiten meines Alltages und Nichtstages im realen Leben zu besprechen. Da bekommt man auch Feedback in Form von Mimik (ein nicht zu unterschätzendes Kommunikationsmittel) und Gestik (ebenfalls sehr hilfreich, besonders beim Entschlüsseln von sarkastischen Nachrichten). Außerdem habe ich schon seit einem Jahr eine Beziehung mit einem anderen. Er heißt tumblr. Ich glaube, es ist etwas Ernstes..

Obwohl ich noch manchmal bei dir vorbeikomme, um meine Nachrichten abzuholen, heißt das nicht, dass unsere Beziehung noch dieselbe ist wie damals. Du weißt, wir waren jung und noch so unerfahren im Umgang mit..dem digitalen Bad Boy. Doch trotz der Wandlung tust du mir auch manchmal leid. Nie fragt jemand, wie es dir geht. Was machst DU gerade, liebes Facebook? Wie hat dein Essen geschmeckt, wie war der Besuch des Konzertes und welche Spielanfragen würdest du mir gerne schicken? 

Ich hoffe, wir können Freunde bleiben. 

In Liebe, Ani

Am Tag seiner Vertragsunterschrift haben wir mit Neuzugang Jonas Hofmann über seinen Wechsel von Dortmund nach Mönchengladbach gesprochen.

Hofmann über… …die Gründe für den Wechsel: Das Gesamtpaket hat letztlich den Ausschlag zu Gunsten Borussias gegeben. Es gab zwar mehrere Angebote, wie auch in den Medien zu lesen war. Aber der Klub, mit dem ich mich richtig beschäftigt habe und bei dem mir auch mein Bauchgefühl gesagt hat, das ein Wechsel dorthin Sinn machen würde, war Borussia Mönchengladbach. Und ich bin froh, dass es nun dazu gekommen ist. 

...Kontakte zu anderen Borussen oder früheren Borussen: Da gab es schon den einen oder anderen Kontakt, den ich genutzt habe. Ich habe mich noch ein bisschen informiert, muss aber auch dazu sagen, dass ich nur überaus Positives gehört habe und mit einem sehr guten Gefühl nach Mönchengladbach komme.

 …seine bisherigen Erfahrungen im BORUSSIA-PARK:Ich war schon öfters im Stadion und habe für Mainz auch schon im BORUSSIA-PARK getroffen. Die Stimmung war immer gigantisch. Die Fans sind super. Ich habe selber viele Freunde und Bekannte, die Gladbach-Fans sind. Die kommen auch gerne ins Stadion und erzählen nur Positives.

 …seine künftige Rückennummer: In Dortmund und Mainz hatte ich die Nummer sieben. Die hat bei Borussia aber Patrick Herrmann. Ich hoffe, ich kann die Nummer 23 bekommen. Mein Bruder spielt auch Fußball und trägt die Nummer auch. Das würde also passen. Außerdem gefällt mir die Zahl gut. …

…Borussias bisherige Saison: Am Anfang war es irgendwie so wie in Dortmund in der vergangenen Saison. Man konnte das einfach nicht erklären, weil in der Mannschaft eigentlich so viel Potenzial steckt. Woche für Woche hat man gedacht, jetzt müssten sie doch eigentlich mal gewinnen. Und dann haben sie doch wieder verloren. Dann kam aber die Wende, die mich sehr gefreut hat, weil der Klub in ganz Deutschland nach außen hin sehr sympathisch wirkt. Und bei dem, was ich bis jetzt kennen lernen durfte, ist er das auch.

 …die Ziele für die Rückrunde: Wir wollen das Maximale mit unseren Mitteln herausholen. Das heißt, wir werden versuchen, weiter in der Tabellenregion zu bleiben, in der wir gerade stehen. Ich hoffe, dass wir am Ende der Saison so weit wie möglich oben stehen werden.

 …die Zeit bis zum Trainingsauftakt am 5. Januar: Ich fliege noch kurz für ein paar Tage in Urlaub, um etwas abzuschalten, Sonne zu tanken und voller Energie am 5. Januar angreifen zu können.

-mobil.borussia.de