geens

Het regent. Eindelijk, het regent. Zin om naar buiten te gaan, met blote voeten in de plassen te stampen. Maar ja, geen zin om een bh aan te doen. Of om als buurtgekkie bekend te staan, dat ook.

Lieve jij,

Ik ben nog steeds bang. Bang dat het - wat hét in dit geval ook mag zijn - misloopt, dat we elkaar zo diep zullen kwetsen dat we zullen doen alsof wij elkaar nooit gekend hebben, alsof wij niet zoveel gedeelde herinneringen samen hebben. Dat het weer maar eens zo mis zal lopen dat ik niet eens weet wat mij in godsnaam bezield had om hiermee te beginnen.

En weet je? Ik vrees dat die angst nooit echt helemaal zal vervagen. De angst om te verliezen, verloren te worden of in de steek gelaten te worden. Die angst is permanent, zal mij er iedere keer aan herinneren dat ik net dat kleine mis om perfect te zijn, om normaal met mensen te kunnen omgaan. 

Maar dat vind helemaal niet zo erg meer, want ik ben het zat om telkens weer van mezelf te verwachten dat ik normaal word, net als anderen. Dan ben ik maar niet normaal. Het kan mij niet echt veel meer schelen, nu ik weet dat ik je naast mijn zijde heb. Geen idee of je later nog naast mijn zijde zal staan, maar voor een keertje neem ik genoegen met het hier en nu. Jij en ik, niets meer en niets minder. Ik zal je hand vasthouden en zal mijn best proberen te doen om je nooit meer los te laten.

Ik weet dat wat wij nu hebben niet het meest veiligste is, want we vallen beiden in de armen van het grote onbekende en we wachten af, kijken toe hoe het zal aflopen. We weten beiden dat er ergens, daar in de verte, een keiharde ondergrond ons welkom zal heten en dat iemand van ons tweeën de klap zal moeten opvangen. Dat er één iemand van ons het verdriet over zich heen zal krijgen, samen met de pijn, als een koude waterval na een sauna. Het verdriet van in de steek gelaten te worden - na al dat vertrouwen en al die tijd.

Maar ik heb het er voor over, liefste

Je kon het in hun ogen zien;
ze waren geen vrienden meer.

De manier waarop ze naar hem lachte?
Vrienden lachen niet zo.

De manier waarop hij zijn hand op haar rug legde?
Vrienden raken elkaar niet zo aan.

De manier waarop haar ogen glinsterden als hij praatte?
Vrienden kijken niet zo naar elkaar.

De manier waarop zijn stem veranderde als hij haar naam noemde?
Vrienden praten niet zo.

Iedereen kon het zien, het was zo helder als glas.
Ze waren geen vrienden meer;
ze waren iets veel beters.

5

Atlanta Five Character Descriptions | Season 6

‘Everything we’ve done, we’ve done together. We got here together, and we’re still here. Things have happened, but it’s always worked out for us, ‘cause it’s always been all of us. That’s how I know. ‘Cause as long as it’s all of us, we can do anything.’

au8:

etteluor:

au8:

DOES ANYONE ELSE REALLY REALLY WANNA GO TRAVEL AND SEE PLACES LIKE

COLUMBIA

AUSTRALIA

AND CHINA

BUT CAN’T BECAUSE FLYING COSTS LIKE A MILLION DOLLARS

HERE! This app might help, it’s so cool as most of the flight tickets they offer are the cheapest ever so that’s a musthave!

THIS HAS HELPED ME SO MUCH WITH MY TRAVELLING FOR NEXT YEAR