gc~

4

TAYLOR SWIFT | The 32nd Annual MTV Video Music Awards held on August 30th, 2015 at the Microsoft Theater in Los Angeles, California

Basically, Mikey looked really good tonight - buy this drawing on redbubble

(don’t remove my caption)

4

Just a little share of some recolors I really wanted for my builds. I like how they turned out. I hope you do too.

Recolors Of Angela’s KD French Shutters

Details:

  • 10 RCs with fabric/wood panels
  • 13 RCs solids
  • In 1, 2, and 3- Tile
  • Needs mesh- Get them here

Credits:

Download:

One Drive/ Sim File Share/ Dropbox

Any problems or issues please send me an ASK, I will get to it soon as possible. Thank you for following me, reblogging, liking my posts. :) *HUGS*

Θεσσαλονικη.

Ειμαστε τοσο αφραγκοι, που το δικανο δε μοιαζει να απεχει απο την εικονα. Οποτε φυσικα και δε θα φρεναρω οσα λεω, αφου δεν εχω να χασω τιποτα. Στα ‘χουν παρει ολα, οι μισοι την ψυχολογια, οι αλλοι μισοι τα υπαρχοντα. Ολοι οι μεταξυ τους αγνωστοι, της ιδιας μαρκας υποκριτες.

Σχηματιζουμε πρωτοτυπες εικονες. Στο χαρτι απο σκεψη, ή στη ζωη απο πραξη. Και η βαρια μουσικη δε κρυβεται, ειδικοτερα στις δυσκολες μας ωρες. Ο καπνος ακινητο φαινομενο, αρκει να ανακαλυψω κατι την ωρα που ξεφυσαω. Θα μπω στον κοσμο μου να το λυσω, με την ιδεα της εικονας που απεμεινε φωτογραφισμενη απο τα ματια μου προηγουμενως. Και θα μεινω σκαλωμενος μεχρι να με ξεκολλησει η κοπελα μου, ή να γινει σεισμος.

Ειναι το ξημερωμα της πολης, στα κτηρια οπου ο καθε οροφος κρυβει απο εναν βασανισμενο. Οι καφεδες πανε κι ερχονται, μαζι με τους ερωτες που σκοτωνονται στο γαμο και τα κουτσομπολια του γειτονα. Καθε πρωι το ιδιο τσουβαλι, ανταλλαγη χρηματων μπας και βγει η επιβιωση του μικρου, σμπρωξιματα στα λεωφορεια και καυσαερια στα μπαλκονια μας. Κανουμε την διαφορα, αφηνουμε τους φασιστες στην ακρη τους. Εχουμε Ροτοντα, Ικτινου και Λαδαδικα, αυτοι ας πανε σε μερη πιο κοινοχρηστα να κρυψουνε την καυλα τους.

Εχω αναμνησεις απο ριγμενες μπυρες στο ονομα της αγελης, μετα απο εξεγερση ιδεων στο γηπεδο των λυκων. Ως αποτελεσμα, μονο ανθρωποι δε βρεθηκαν κρεμασμενοι απο την οροφη. Οι προδοτες απειχαν, η μονη πραξη που ηταν παρουσα ηταν η συλλογικη αποδοχη της μουσικης, σα να 'ρθε η δευτερα παρουσια την ωρα που καποιος φωτιζε την σκηνη. Βγηκαμε κουρασμενοι, με περισσοτερες αντοχες στην τσεπη μας για το μελλον. Και ο λυκος επεστρεψε στην σκυλισια του μορφη.

Αντι για πρωινο, πεντε τσιγαρα και ενα ομορφο γαμησι, ισως ενας φραπες και χαδια με τον τετραποδο συντροφο. Καλημερες στην οικογενεια μεχρι να μας πιασουνε τα νευρα και φτασει η αποχωρηση απο το σπιτι, στο ιδιο μοτιβο εκφρασης, απο το στυλο και το χαρτι, μεχρι το πληκτρολογιο και την οθονη. Η τηλεοραση δε θα σταματησει να υπνωτιζει τον βιαστη παιδικων εγκεφαλων, που θα ταισει στο εγγονι του πατριδες και καρφιτσωμενα επαθλα πολεμου. Τουλαχιστον οι κολλημενοι που ξερω εγω, τρωνε το χρονο τους σε βιβλια, τσιγαρα, βιντεοπαιχνιδια, ερωτες και μουσικες παραγωγες.

Σου προσθετουν αγχος και στρες, ενω τσατιζονται αμα λυγισεις. Ενα εκπαιδευτικο συστημα, το οποιο θα το σεβαστω την ημερα που θα βαλουν σαν μαθημα τον Martin Luther, τα ανθρωπινα δικαιωματα, τις Μηχανες και την ελευθερη εκφραση. Την ημερα που θα διδαξουν φεμινισμο, ανοχη στο διαφορετικο χωρις κανενα οριο και την απεριοριστη αλληλεγγυη. Την ημερα που θα σου διδαξουν να εχεις αυτοπεποιθηση και να αγαπας τον εαυτο σου.

Δεν γινεται να γουσταρεις το διαφορετικο και να πλασαρεις αλληλεγγυη, με προυποθεσεις. Δεν υπαρχουν ορια στο διαφορετικο. Η πολη δε χτιστηκε για να γεμισει με ομοιομορφους ανθρωπακους και τα μυαλα δεν δημιουργηθηκαν για να κουβαλανε τις ιδιες προτιμησεις. Ειμαι ελευθερος απο πατριδα, οποτε θα ανησυχησω το ιδιο για τον αστεγο της Ελλαδας, με τον αστεγο του Μεξικου. Να μια ιδεα που δε μπορεις να σκοτωσεις, ομοια με αυτην του Ρυθμοδαμαστη. Καιρος να μαθεις ποιες βρισιες μπορεις να χρησιμοποιεις, ενω ποιες οχι.

Ψυχολογικα και βραδυνες βολτες, στριπτιτζαδικα και παρατημενες οικογενειακες σχεσεις. Η πιεση σε ωθει να βαλεις το δικανο στο στομα σου, αλλα ο Λεξ ειπε πως κραταμε γερα. Οποτε κραταμε, ε; Οσο η εκκλησια τρωει τα φραγκα κακομοιρηδων, ταιζουμε οσους εχουνε αναγκη απο την τσεπη μας. Και κατι που δε θα σου συγχωρεσω ποτε, ειναι οτι επρεπε να παψω να 'μαι τοσο φλωρος για να με ακουσεις. Φυσικα και θα 'μαι περηφανος αμα πετυχω, τουλαχιστον θα 'ναι κατι που καταφερα μονος μου. Οχι σαν την εθνικη κληρονομια.

Ανακαλυψα την ανθρωπια, στη συμπεριφορα ενος συντροφικου ζωου, που γνωρισα στη διασταυρωση Σοφουλη με Ρωσιδου. Και καποια μερα ισως φυγει απο τη ζωη, ισως την προλλαβω, ισως φυγω αργοτερα. Το βασικοτερο προβλημα, ειναι οτι θα πρεπει να αποχωριστω το σπιτι μου. Δε ξερω καν, αν η αγοραφοβια σταματαει με τον θανατο. Δεν σκοπευω να τον επισπευσω αλλο ουτως ή αλλως, απλως εχω συμφιλιωθει με την ιδεα του. Τουλαχιστον θα 'χω βρει επιτελους την ηρεμια, που τοσα χρονια κυνηγαω σ’ αυτη την πολη.
-Γ.