france-telecom

MINITEL

The Minitel service by France Telecom / PTT is being killed on June 30th. Amazingly it has existed since the early 80’s and is literally the precursor to the internet which allowed French people to do their banking, get directions, pay bills, shop, buy train tickets etc. “online” starting 30 years ago. My father worked for France Telecom for 40 years, and I grew up with one of the little Minitel units in my house.. sad to see them go.

"Le réseau est une ressource rare"

Stéphane Richard, PDG de France Telecom et d'Orange, est passé mardi matin sur le plateau de France Télévisions présent au G8 du numérique, au Jardin des Tuileries, au coeur de Paris.

Il a fait part de son étonnement quant aux réactions de certains participants - et principalement du grand public - sur la présence de France Telecom à un tel événement.

“Les opérateurs de télécommunications ne sont pas spontanément considérés comme des opérateurs de l'Internet, ce qui est surprenant. Sans nous il n'y a pas d'Internet, sans nous, sans nos réseaux, il n'y a pas de Facebook, pas de Google. Tout ça n'est possible que parce que les opérateurs investissent pour construire les réseaux qui permettent à ces communications de s'établir, qu'elles soient fixes ou mobiles.” C'est pourquoi, il souhaite que les géants de  l'Internet participent à la maintenance des réseaux existants et aux investissements nécessaires pour continuer à les déployer.

Personne n'échappera à la nécessité de monétiser les trafics”, a-t-il prévenu.

Selon lui, des discussions ont été déjà été menées avec Google, notamment Larry Page, le big boss du groupe. Ils auraient trouvé un “terrain de discussion, pas un terrain d'entente”, tempère Stéphane Richard. Néanmoins, Larry Page s'est montré “très ouvert”, a-t-il indiqué, “notamment sur l'idée d'habituer les internautes à considérer que le réseau est une ressource rare”.

C'est exactement comme pour les problèmes d'environnement”, fait-il valoir. “Il faut que chacun adapte son comportement personnel pour qu'on puisse mieux gérer cette ressource rare”, dit-il avançant qu'un tel changement est plausible : “il y a dix ou quinze ans, il était impossible d'imaginer que les gens allaient faire du tri sélectif et avoir trois poubelles chez eux, or maintenant c'est très courant”. “Et je vous garantis que dans cinq ou dix ans, les consommateurs auront modifié leur comportement sur les réseaux. Ils ne demanderont pas tout tout le temps, à n'importe quel moment”, prévient-il.

“On parle d'un effort collectif pour éviter la congestion, ce qui est la hantise de tout le monde, et d'abord celle des opérateurs. Pour ça on a besoin de tout le monde, et tout le monde est disponible pour parler de ça”.

Mais cette nécessité  de “monétiser” les trafics n'est pas à confondre avec les questions sur la neutralité du net, selon Stéphane Richard.

“Il y a un débat de grands principes sur la neutralité pour qu'on ne puisse pas discriminer ce qui passe sur le réseau en fonction des contenus. Tout le monde est d'accord là-dessus”, déclare-t-il. Et il précise: “dans notre serment d'Hippocrate, il y a le secret des correspondances”, ce qu'il qualifie de “principe de déontologie absolu”. C'est un “principe sacro-saint, un fondement libertaire d'Internet auquel tout le monde est attaché”.


La crainte des antennes, une peur moyenageuse
Stéphane Richard a également abordé la polémique autour de la nocivité des antennes relais. Selon lui, il s'agit d'une peur “irrationnelle” et “moyenageuse” mais “il ne faut pas dire ‘Bullshit’”, a-t-il remarqué. Jusqu'à maintenant, “jamais les scientifiques, dont ceux de l'Académie de médecine, n'ont pu conclure en l'existence d'un risque avéré lié à l'utilisation du téléphone portable”, s'est-il défendu.

Il reconnaît toutefois que “l'utilisation intensive d'un téléphone portable chez les jeunes enfants est quelque chose à éviter”.

Pour ce qui est des antennes, il s'est livré à cette explication: “Plus l'antenne relais est faible ou lointaine, et plus le téléphone - le récepteur- doit émettre de la puissance pour établir la connection. Or le téléphone est l'appareil que vous collez à votre oreille. Donc plus vous êtes loin de l'antenne et plus votre téléphone est potentiellement nocif”. Les personnes qui s'opposent à l'installation d'une antenne mobile près de chez eux sont “à côté de la plaque”, estime Stéphane Richard.


Louis SAN / FTV
propos recueillis par Eric SCHERER / FTV

2

The Minitel was a Videotex online service accessible through telephone lines, and is considered one of the world’s most successful pre-World Wide Web online services.

The service was rolled out experimentally in 1978 in Brittany and throughout France in 1982 by the PTT (Postes, Télégraphes et Téléphones; divided since 1991 between France Télécom and La Poste).[1] From its early days, users could make online purchases, make train reservations, check stock prices, search the telephone directory, have a mail box, and chat in a similar way to that now made possible by the Internet.

In February 2009, France Telecom indicated the Minitel network still had 10 million monthly connections. France Telecom retired the service on 30 June 2012.[1][2][3]

Millions of terminals were lent for free to telephone subscribers, resulting in a high penetration rate among businesses and the public. In exchange for the terminal, the possessors of Minitel would not be given free “white page” printed directories (alphabetical list of residents and firms), but only the yellow pages (classified commercial listings, with advertisements); the white pages were accessible for free on Minitel, and they could be searched by a reasonably intelligent search engine; much faster than flipping through a paper directory.[citation needed]

France Télécom estimates that almost 9 million terminals—including web-enabled personal computers (Windows, Mac OS, and Linux)—had access to the network at the end of 1999, and that it was used by 25 million people (of a total population of 60 million). Developed by 10,000 companies, in 1996, almost 26,000 different services were available.[4]

Minitel allowed access to various categories of services:

The development of Minitel spawned the creation of many start-up companies in a manner similar to the later dot-com bubble of Internet-related companies. Similarly, many of those small companies floundered because of an overcrowded market or bad business practices (lack of infrastructure for online retailers).

Minitel used terminals consisting of a text-based screen, keyboard and modem. Simple graphics could be displayed using a set of predefined graphical characters. Aftermarket printers were available.[9]

When connecting, the Minitel integrated modem generally dialed a special number connecting to a PAVI (Point d'Accès VIdéotexte, “videotext access point”). The PAVI transmitted information to the servers of the appropriate company or administration using the Transpac X.25 network.

In France the most common dial number was “36 15”, while “36 17” was used by more expensive services. Minitel services names were often prefixed with this number to identify them as such. Billboard ads at the time often consisted of nothing more than an image, a company name, and a “36 15” number; the fact that a Minitel service was being advertised was then clear by implication.

Minitel used a half-duplex asymmetric data transmission via its modem. It downlinked at 1200 bit/s and uplinked at 75 bit/s. This allowed fast downloads, for the time. The system, which came to be known as “1275” was more correctly known as V.23. This system was developed solely for Minitel and its clones around the world.

Technically, Minitel refers to the terminals, while the network is known as Teletel.

Minitel terminals use the AZERTY keyboard most commonly used in France (as opposed to the QWERTY keyboard more common in the English-speaking world).

3

Dlaczego Kulczyk musiał zniknąć …

Szef WSW, generał Edmund Buła, przekazał Rosjanom kartotekę operacyjną polskich wojskowych służb tajnych, Wojskowe Służby Informacyjne wciąż działały w sposób dla Rosjan całkowicie „przezroczysty” i podporządkowany.

Źródła wskazywały też, że zagraniczny aparat wywiadowczy Zarządu II SG WP został przejęty przez Rosjan, co z kolei potwierdzały służby wywiadowcze innych państw NATO, na przykład francuski wywiad wojskowy DST.

Francuzi przekazali pułkownikowi Zdzisławowi Żyłowskiemu z Zarządu II SG WP listę dwudziestu osób pracujących na terenie Francji dla polskiego wywiadu wojskowego, spośród których aż piętnaście przejęły rosyjskie GRU.

Formalny, utrzymany w ostrym tonie po- stulat strony francuskiej dotyczył rezygnacji przez polski wywiad wojskowy z wszelkich działań we Francji, które mogłyby służyć rosyjskim służbom wywiadowczym.

Sprzedaż Telekomunikacji SA konsorcjum France Telecom / Kulczyk Holding, która to sprzedaż na „wynegocjowanych” warunkach była czymś znacznie gorszym, niż „tylko” skandalem prywatyzacyjnym. Wiązała się bowiem z przekazywaniem infrastruktury obronnej Polski innemu państwu bez żadnych istotnych zabezpieczeń w umowach i bez najmniejszego sprzeciwu ze strony służb ochrony państwa, w szczególności ze strony Wojskowych Służb Informacyjnych.

W przekazaniu infrastruktury TP SA na rzecz konsorcjum aktywny udział brali wyżsi oficerowie, którzy byli delegowani przez szefa MON do pracy w Departamencie Spraw Obronnych w Ministerstwie Skarbu Państwa.

W departamencie pracowało trzydziestu wyższych oficerów, z których ponad połowa przeszła przeszkolenie w Moskwie – tak jak pułkownik Stanisław Reczyński, naczelnik w Departamencie Spraw Obronnych Ministerstwa Skarbu Państwa, który w 1981 roku ukończył studia podyplomowe w ZSRR.

W zakresie obowiązków pułkownika leżał udział w przetargach i ocena doradców prywatyzacyjnych Ministerstwa Skarbu Państwa. Pozostali oficerowie „obstawiali” równie newralgiczne stanowiska i rady nadzorcze, w tak licznych zresztą spółkach, że nawet gdyby chcieli, nie mieliby możliwości czasowych na kreowanie polityki obronnej kraju.

Bo kiedyż politykę obronną kraju miał kreować na przykład pułkownik Józef Nawolski, jeśli w tym samym czasie, w którym pełnił obowiązki w Ministerstwie Skarbu Państwa, był członkiem rad nadzorczych w spółkach PZL Rzeszów, Ruch, Bumar, Kopex, PERN i na dodatek w Agencji Rozwoju Przemysłu?

Równie „zapracowany” był pułkownik Jan Stanisław Szczęsny, który oprócz zasiadania w radach nadzorczych PZU i PLL LOT, został jednym z kreatorów procesu prywatyzacyjnego w Polsce w połowie lat 90. Na odcinek ten został skierowany bezpośrednio po wykonaniu zadania, które realizował pod przykryciem w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, między innymi na placówce dyplomatycznej w Tokio.

W Polsce jego zadaniem był nadzór nad prywatyzacją kluczowych polskich spółek i tworzenie siatki powiązań, złożonej głównie z byłych żołnierzy i współpracowników Zarządu II Sztabu Generalnego LWP, WSW i WSI. Pułkownik Szczęsny był szkolony do podob- nych działań, gdyż przez wiele lat pozostawał oficerem pod przykryciem, najpierw w Ministerstwie Szkolnictwa Wyższego, Nauki i Techniki, a następnie w Ministerstwie Spraw Zagranicznych.

Ogniwami sieci powiązań, którą współtworzył w MSP, byli tajni współ- pracownicy wojskowych służb tajnych, oddelegowani z Ministerstwa Obrony Narodowej. Nieformalna struktura zarządzania polską gospodarką została zbudowana hierarchicznie, a każda sieć powiązań niższego szczebla była zarządzana przez ogniwo znajdujące się w sieci wyższej hierarchii.

W przypadku Telekomunikacji Polskiej S.A. centrum kierowania prywatyzacją spółki znajdowało się w rękach tajnych współpracowników Zarządu II Sztabu Gene- ralnego LWP, ulokowanych w polskim oddziale banku ING Bank N.V., którego siedzibą był Amsterdam. Prezesem Zarządu ING BSK N.V. w Warszawie był wówczas Marian Czakański, który po powrocie z placówki w Kanadzie został skierowany do sektora bankowego.

Jego przypadek stanowił potwierdzenie reguły, według której najbardziej sprawne zasoby ludzkie WSI były przechowywane „w okresie przejściowym”, na początku lat 90., na placówkach poza granicami Polski. Do- piero gdy sprawy w kraju służby tajne „poukładały” według wcześniejszych założeń, „zasoby ludzkie” na powrót ściągnięto do Polski i skierowano do nowych zadań w tak zwanej „wolnej Polsce”…

Pod koniec lipca 2000 roku sprzedaż TP SA weszła w kluczową fazę. I właśnie wówczas doszło do szokującego „zaniechania” ze strony szefa MON, Bronisława Komorowskiego, które nie tylko doprowadziło do utraty przez Polskę kontroli nad systemem stanowisk kierowa- nia państwem na czas bezpośredniego zagrożenia militarnego czy konfliktu zbrojnego oraz utraty kontroli nad liniami łącznikowymi pomiędzy jednostkami wojskowymi i węzłami Telekomunikacji Polskiej, ale też sprawiło, że budowany w największej tajemnicy system kierowania państwem na czas wojny został zdekonspirowany.

Chodziło o obiekt 09120, który był sercem Krajowego Systemu Łączności (KSŁ) na czas zagrożenia militarnego, a którego realizację rozpoczęto jeszcze w latach dziewięćdziesiątych. Obiekt 09120 zbudowano w okolicach Warszawy. W jego podziemiach umiejscowiono tak zwany „Węzeł Łączności” na potrzeby ulokowanych w różnych miejscach kilkudziesięciu stanowisk kierowania państwem w warunkach wojny.

Były to stanowiska Prezydenta RP, Prezesa Rady Ministrów, organów administracji rządowej, pozarządowych organów administracji centralnej i kierowników instytucji państwowych wykonujących zadania obronne, a także organów samorządu terytorialnego i kierowników jednostek organizacyjnych wykonujących zadania ustalone przez ministrów i wojewodów.

Klucz do wypełniania swojej funkcji przez 09120 stanowił system łączności, bez którego obiekt ów był niczym więcej, jak tylko zamkniętym na głucho bunkrem, głuchym i ślepym. Innym, nieomal równie ważnym jak 09120, elementem Krajowego Systemu Łączności były tak zwane linie łącznikowe pomiędzy Garnizonowymi Węzłami Łączności, a węzłami Telekomunikacji Polskiej. Cały szkopuł polegał na tym, że zarówno obiekt 09120, jak i linie łącznikowe przekazano na własność podówczas państwowej jeszcze spółce Telekomunikacja Polska S.A., którą następnie sprzedano Francuzom.

Zapisy o przekazaniu rzeczonych aktywów oznaczały de facto przekazanie ich na własność innemu państwu, a to stworzyło lukę szybko zapełnioną przez rosyjską firmę telekomunikacyjną GTS Energis Polska, która mogła w krótkim czasie stać się operatorem alternatywnym dla TP S.A.

W efekcie począwszy od 2000 roku spółka GTS stopniowo, krok po kroku, przejmowała obsługę telekomunikacyjną najważniejszych instytucji państwowych, a już szczyt patologii stanowił fakt, że w okresie kierowania Ministerstwem Obrony Narodowej przez Bronisława Komorowskiego GTS rozpoczęła obsługę …Wojskowych Służb Informacyjnych, w tym najbardziej wrażliwą obsługę łączności dla ataszatów MON.

Sprawie tej poświęcono tajną naradę ministrów z udziałem premiera Jerzego Buzka, której dokumenta cję miałem właśnie przed sobą. Wynikało z niej, że jeśli w warunkach zagrożenia państwa polskiego operator odmówi usług, to państwo polskie może dochodzić swoich racji w trybie… kodeksu handlowego.

Podczas narady stwierdzono, że nie zrobiono nic, by uzyskać opcję tzw. „złotej akcji”, czyli uzyskania w wypadku zagrożenia kraju możliwości nabycia większości akcji przez Skarb Państwa.

Podczas tej samej narady minister Komorowski przyznał, że „nie ma wiedzy”, jak należy zabezpieczyć interesy państwa w obszarze obronności i bezpieczeństwa przy sprzedaży spółek typu TP S.A. i poprosił premiera Buzka o zasięgnięcie informacji w polskich ambasadach w krajach NATO, jak robią to inni.

Bronisław Komorowski tłumaczył się, że podobne problemy wystąpią przy prywatyzacji przemysłu zbrojenioweg, jednak w odpowiedzi od kilku uczestników tajnej narady usłyszał, że przecież w przypadku przemysłu zbrojeniowego mamy alternatywę zakupu elementów i urządzeń gdzie indziej.

Nie można natomiast kupić systemu łączności, który był budowany przez długie lata. Jeden z uczestników narady zapytał Radę Ministrów, co zrobić w sytuacji, w której inwestor, czyli France Telecom, po uzyskaniu udziału większościowego odsprzedałby swoje udziały bez zgody rządu polskiego. Na to pytanie nikt z obecnych nie potrafił odpowiedzieć.

Tajne posiedzenie Rady Ministrów wykazało jedno: całkowicie bierną postawę Ministra Obrony Narodowej Bronisława Komorowskiego i absolutny brak reakcji ze strony służb ochrony państwa w całej sprawie.

Dopiero w dniu podpisania umowy o sprzedaży TP S.A. wyszło na jaw, że nie podnoszono wcześniej w należyty sposób sprawa przekazania stronie francuskiej strategicznej infrastruktury kilkuset masztów i nadajników radiowo-telewizyjnych.

Z zeznań osób uczestniczących w podpisywaniu umowy wynika, że po burzliwej wymianie zdań Premier Buzek wydał ustne polecenie przedstawicielom Ministerstwa Łączności, by ci udali się do siedziby prywatnej spółki Kulczyk Holding przy ul. Kruczej 24/26 w Warszawie na spotkanie z prezesem France Telecom, celem podjęcia dyskusji o nieuzgodnionych do ostatniej chwili zapisach do umowy prywatyzacyjnej.

W rozmowie z Francuzami próbowano rozważyć możliwość wyłączenia ze sprzedaży infrastruktury kilkuset stacji nadawczych. Prowadzone na zasadzie „za pięć dwunasta” rozmowy przeciągały się. Powstał pat.

I wtedy w spór po stronie konsorcjum France Telecom i Kulczyk Holding włączył się uczestniczący w spotkaniu generał Gromosław Czempiński, który swoją obecnością w biurze Kulczyka w krytycznym momencie aktywnie poparł Francuzów i Kulczyka.

Później, w czasie przesłuchania przed Sejmową Komisją Śledczą generał Czempiński wypierał się faktu doradzania Kulczykowi przy sprzedaży TP S.A .“

New transaction and minimum price principle

Your buy or sell order depends on the result of your technical, which lets you know what’s the risk and much money you need to involve, what the expected income is gonna be from this trade.
Let’s consider parts of the statement. First, you define the risk by finding out how long can be downward movement if you’re opening by position. To make the objective calculations, we use all the numbers in percents of deposit or money, that will be involved in definite transaction.
Let’s say that you are to use $100 for this transaction and the expected opposite(downward) movement can be only 50 points(unit of instrument price calculation), then you will want to open the transaction that sets the price of two dollars per point. So if the price goes down by 10 points your unrealized loss will be $20. Not we need to find out what the expected future income is going to be. Let’s say that you’re expecting 100-points growth that means that you are expecting $200 of profit. I would say that there is a point in opening this transaction because your income expectations are two times higher than your loss expectation.
Saying “expected growth or loss”, I mean that the probability of both is equal for this transaction. But there can be a situation when after the growth, the risks changes. For example, if for the transaction you expect that upward movement can continue with probability of 4 to 5. As a result of technical analysis you expected that after breaking out definite level the Bruce will grow on the probability is going to be 2 to 5, but then you still have a risk of zero profit and of loss of 50 points then. So, I would say that it’s not worth it to keep the transaction open after this level.
That’s how we find out whether or not open the position and how long to keep it open.
And that’s where I apply my minimum price principle. This principle says that if the price or close to its global minimum, then the risks lower, money involved is minimal (that let you open other positions), and that your compared,expected income is going to be much higher. Usually I find one of such instruments per month. Examples of such instruments can be Bitcoin one year ago, Coca-Cola stocks or France Telecom stocks now.