frakka

Day 4. Haiti Self-Portrait Project

With 4 out of 5 of the team sidelined by a super fun stomach bug the last couple of days, we should be back on track tomorrow to visit encampments with the project.  

Encampment residents have by and large been suspect of Westerners coming to “help”, as most of them have been in their situations since January 2010 and nothing at all has changed, except for some of them being forcibly evicted from what little they have.  

We are lucky enough to be working with FRAKKA (The Force for Reflection and Action on Housing), a coalition of Haitian community groups working on housing rights, as well as Under Tents; they have the community ties and have built the trust over the years which has allowed the Self-Portrait Project gateway into these encampments.  

Looking forward to what’s ahead for the rest of the trip.

- Andy

Frakkastígur séð til norðurs við gatnamótin að Njálsgötu, um 1920

……….
Svo gekk hann vestur eftir Grettisgötunni, í átt að
miðbænum. Fjórir bílar komu hver á eftir öðrum niður Frakka-
stíginn og inn Grettisgötuna. Þegar sá síðasti tók beygjuna inn
í götuna rann hann með afturendann upp á gangstéttina og litlu
munaði að hann rækist í húsvegg. Hann greikkaði sporið en
þurfti að gæta sín á göngunni vegna þess að hann var á sleipum
skóm: támjóum spariskóm sem gægðust undan síðum, trosnuð-
um gallabuxum.
……..

                                                             —Bragi Ólafsson, Gæludýrin, 2001.


Ljósmynd: Ekki vitað.

Ferðalagið og fyrstu dagarnir

Miðvikudagsmorgun þann 12. ágúst mættum við sex íslendingar út á Keflavíkurflugvöll ti þess að fara í flug til Bandaríkjanna. Við vorum þrjú sem  að flugum til JFK-New York en hin þrjú flugu til Boston. Á flugvellinum hittum við eitthvað um tuttugu Frakka sem voru einnig að fara til Bandaríkjana í skiptinám. Flugið var í um sex tíma, þegar við loksins lentum í New York fórum við öll sitthvorar leiðir.
Seinna flugið mitt var til Nashville Tennessee, í því flugi var ég sem betur fer ekki ein, það var ein stelpa og einn strákur sem eru frá Frakklandi sem flugu með sömu vél og ég ásamt einnri danskri stelpu sem eru líka skiptinemar hér í Tennessee fylki. Eftir þriggja tíma bið á flugvellinum fórum við loksins upp í vél (flugið átti að vera kl. sex), eftir að hafa setið í flugvélinni í ca. hálftíma var okkur sagt að fluginu verði seinkað í um klukkutíma því baðherbergisvaskurinn í vélinni var bilaður? En allavegna loksins þegar það var kallað okkur aftur inn í vélina var klukkan orðin hálf níu.
Þegar við vorum lent í Nashville var klukkan orðin hálf tíu, við gistum eina nótt í kirkju (sem var með skólastofum) og fórum á svona komu námskeið. Á þessu námskeiði kynntumst við öðrum krökkum frá öðrum löndum. Daginn eftir komu host-fjölskyldan og sóttu mig í krikjuna.

Við fórum út að borða á veitngastað sem heitir Blackhorse, sem gera mögulega eitt af bestu pizzum sem ég hef smakkað. Á föstudeginum fór ég í skólann með Brandy til þess að velja fögin og að skoða hann, svo um kvöldið fékk ég grillaða kjúklingavængi í bbq sósu og corn on the cob sem var svoo gott. Á laugardeginum fór ég á farmers’ market sem var gaman, en það er mjög heitt hérna og þar sem að ég er ekki vön svona miklum hita vorum við ekki lengi.
Vinafólk fjölskyldunnar býr rétt hjá þar sem við búum, þau héldu sundlaugarpartý á sunnudeginum fyrir skiptinemana í Clarksville TN, það var mjög gaman. Þetta vinafólk eru sjálf með tvo skiptinema, eina stelpu frá Spáni og aðra frá Þýskalandi.

Fyrsti skóladagurinn var mánudaginn 10. ágúst, ég var mjög stressuð en samt líka mjög spennt. Skólinn byrjar klukkan hálf átta og lýkur klukkan hálf þrjú, ég þarf að vakna klukkan hálf sex alla morgna því skólarútan kemur klukkan hálf sjö. Það er stelpa sem einnig býr í sama nágreni og ég og sem fer í sama skóla og ég, hún kynnti mér fyrir stelpunum í fótboltaliðinu. Þær voru allar mjög opnar og indælar og vildu endilega hjálpa mér að komast í tímana og að rata um.
Á þriðjudeginum fór ég á fyrstu fótboltaæfinguna, það mjög gaman en samt pínu erfitt því það var svoo heitt og ég er alls ekki vön því að spila í svona miklum hita.
Föstudaginn 21. ágúst var svona pep rally í skólanum því það var amerískur fótboltaleikur seinna um kvöldið, á þessu pep rallyi var þvílík stemning, skólahljómsveitin marseraði alla skólagangana inn í íþróttasalinn þar sem að skólaliðin voru kynnt og klappstýrur og alls kyns dans atriði voru sýnd.
Í gær og í dag fórum við yfir til vinafólksins í mat og spiluðum leik sem heitir corn hole sem var mjög gaman.