foton*

3

Excitation of atom by photon

Electron excitation is the transfer of a bound electron to a more energetic, but still bound state. This can be done by photoexcitation (PE), where the electron absorbs a photon and gains all its energy or by electrical excitation (EE), where the electron receives energy from another, energetic electron.

When an excited electron falls back to a state of lower energy, it undergoes electron relaxation. This is accompanied by the emission of a photon (radiative relaxation) or by a transfer of energy to another particle. The energy released is equal to the difference in energy levels between the electron energy states.

Image credit: teggor

Sınıfta yanımda bi kız derste telefonunu çıkardı ve Tumblr’a girdi.Ben de ‘’Aaa bu ne ya ? ‘’ dedim o da seri rb yaparak ‘’Ne diyorsun anlamadım’’ dedi.Konuşmanın devamı aşağıda :d

+ Uygulama diyorum o ne ?

- Tumblr işte.

+ Tambır mı o ne ?  

- (hunharca gülerek) işte foto falan paylaşıyosun. 

+ ne fotosu ?

- fark etmiyo ne istersen blog gibi

+ peki senin favori takip ettiğin biri var mı ? 

- yok ya belli biri öyle şey yapıyom 

+ pekii bu blog şeklinde ya paralı mı ? 

- (sinsice gülerek) yok paralı değil beleş 

+  hmm peki senin foton var mı ? 

- yok ya 

+ ne demek yok ya foto çekmiyor musun 

- YOK KİMSE KENDİ FOTOSUNU ATMIYOR ATMAZ

+ (FSIOJSDFIJSFSD) enteresanmış o zaman genelde foto bloglar kullanıyor

- yok ya yazı falan da var ne istersen 

+ hmm iyimiş 

- istiyosan sen de indir kullan 

+ yok ya ben böyle mutluyum sadece merak ettim :dddd

konuşma bittikten sonra telefonumu çıkarıp rb yaptım ahaha :dd

Nuk më kujtohet hera e parë kur të thashë të dua dhe diçka e tillë nuk duhet të ketë rëndësi aspak, por më kujtohet të pendohem tërësisht pasi u tha shumë herët e me kalimin e kohës ne u zbehëm. Ishte e padrejtë të duheshim aq shumë aq herët.

i) Më kujtohen fjalët e kushërirës sime, teksa mburrej duke thënë se vetëm pas disa muajsh, i dashuri i saj i kishte thënë që e donte. Kishte marrë kohën e tij, pasi gjërat e bukura e të vërteta nuk nxitohen apo sforcohen. Ose të paktën kështu më tha ajo.

ii) Më kujtohet nata e parë, në të cilën u ndjeva si në shtëpi, në krevatin tim. E strukur, duke studiuar foton që më dërgove, mendoja për buzët e tua duke u përplasur me të miat. Ai imazh ishte diçka tjetër. Diçka që më plotësonte e më kujtonte se edhe nëse digjeshim shumë shpejt, nëse më puthje mjaftueshëm do ia vlente me të vërtetë.
Kur më the natën e mirë, dola në dritare të shoh qiellin dhe u ndjeva sikur ti bëre të njëjtën gjë. Doja të bërtisja. Ndonjë fjalë që shprehte lumturinë e pafundme, diçka që t'i zgjonte të gjithë e t'i bënte të kuptonin se nuk ka rëndësi në kalojnë dy vite apo dy javë; unë do të të kisha dashur njësoj.

iii) Më kujtohet si nxitoja të fshihesha në tualet sa arrija në shtëpi, të bëja diçka për të hequr aromën tënde apo shenjat e dhëmbëve të tu nga faqet e mia, apo buzët, apo kafshimet në kraharor. Unë që i tregoja mamasë edhe për ëndrrat më të pakuptimta. Unë që shkruaja në ditar e ditën tjetër ia lexoja motrës, pasi nuk isha e aftë të heshtja për diçka shumë gjatë. Fshija nxitimthi buzët, largoja çdo shenjë dyshimi. I qeshja vetes në pasqyrë. I qeshja asaj në të cilën ti më kishe shndërruar.

Ajo më buzëqeshte.

“ Nuk është shumë herët për ta dashur, apo jo?” E pyesja si një e marrë veten, duke e ditur sa herët ishte.

“ Të ka ngelur dhe pak buzëkuq tek buzët.” Ajo më përgjigjej e unë vazhdoja të pastrohesha, me sy të trishtuar e duke menduar për ty.

“ Nuk është,” Ajo më pëshpërit, “ Koha nuk përcakton asnjë zemër. Sidomos tënden. Ti pothuajse e njeh zemrën tënde.”

– pothuajse

anonymous asked:

Yav sen de durup durup kedilerle foto mu cekiliyon kaç tane kedi foton var Allah bilir ayrı bi klasör açmışsındır