forced education

I’m TIRED of all the Chimamanda slander.

Why is it so hard for some trans women to hear “you know, there are some MAJOR women’s issues that don’t affect you purely because of the body you were born with, and you should stop trying to talk over us just because it’s not relevant to you”.

Girls don’t get denied access to education, forced into marriages, have their major organ of sexual pleasure removed, get denied reproductive control and forced to birth children they don’t want because of their gender identity or presentation. It’s because of their SEX.

Sometimes cis women have issues you don’t have, same as you have issues we don’t have! Maybe try listening to us instead of speaking over us and telling us to shut up when it’s not about you, because tbh that’s some downright manlike entitlement and misogyny.

evangelical christian Jerry Falwell Jr. is heading trump’s “higher education task force” and is also the president of liberty university. liberty has a required class called “myths of the homosexual agenda” and this is one of their textbooks.

2

A pair of before and after photos from the infamous Carlisle Indian boarding school. This group shot shows the children of Apache leaders who were imprisoned in Florida after surrendering to General Miles in 1886. These didactic photos were meant to show the “positive” outcomes of the US policies of Indian removal and forced assimilation.

Biographical notes on some of these children can be found in the book “From Fort Marion to Fort Sill: A Documentary History of the Chiricahua Apache Prisoners of War, 1886-1913”. A not insignificant number of the Apache children taken to Carlisle at this time–about 100 from Fort Marion–died of TB and other diseases; a few children in this photo never returned home and were buried at Carlisle. Hugh Chee, on the other hand, was among those pictured here who lived a long life.

“Chiricahua Apaches as they arrived at Carlisle from Fort Marion, Florida, November 4th., 1886”, Carlisle Indian School, Pennsylvania
Photographer: J.H. Choate
Date: 1886
Negative Number 002113

“Chiricahua Apaches Four Months After Arriving at Carlisle”, Carlisle Indian School, Pennsylvania
Photographer: J.H. Choate
Date: 1886
Negative Number 002112

Listen, fuck those old people’s longing for the Good Old Days, man. In fact, fuck the recent chain of bad events that’s been going.

I’m glad I’m alive in this day and age. I’m glad I’m alive to witness the rapid and resolute shifts in power in the western hemisphere. I’m glad I’ve got stakes in the wager to lose because it makes me pay attention, it forces me to become educated. And the internet’s been kind and cruel, but it’s let me meet the biggest variety of people I would never be able to meet face to face, and that’s saying a lot more than my merry gramps in the countryside ever could.

My adult life is beginning in a storm of political turmoils and radical changes, and fuck, I’m kind of both scared and excited to witness this all firsthand, and I’ll still be alive to see the consequences when it’s done.

DODATKOWE STYPENDIUM: Eastern Mediterranean International School

Towarzystwo Szkół Zjednoczonego Świata co roku podejmuje starania o nawiązanie współpracy z nowymi szkołami, aby zapewnić jeszcze większe szanse naszym utalentowanym kandydatom. W tym roku rozpoczynamy współpracę z Eastern Mediterranean International School (EMIS).

EMIS jest międzynarodową szkołą położoną w Izraelu, na obrzeżach Tel-Awiwu, na terenie kampusu edukacyjnego, Hakfar Hayarok. Szkoła rozpoczęła swoją działalność w 2014 roku i od tego czasu gościła trzech uczniów z Polski. Realizowany jest tutaj program matury międzynarodowej International Baccalaureate.

EMIS skupia się nie tylko na wspieraniu uczniów w rozwoju ich umiejętności i pasji, ale także na realizowaniu misji szkoły: ‘To make education a force to peace and sustainability in the Middle East’. Wyjątkowe w szkole jest to, że uczą się tam i mieszkają razem Izraelczycy z Palestyńczykami z Zachodniego Brzegu i Gazy. Szeroki wachlarz zajęć obejmuje warsztaty z negocjacji, mediacji, dyskusje o bieżącej sytuacji na świecie czy akcje mające na celu zwiększenie świadomości o środowisku naturalnym i jego ochronie.

Więcej o szkole opowie nasz zeszłoroczny finalista i obecny uczeń EMIS, Beniamin Strzelecki:

Moje pierwsze dni w Izraelu to był skok na bardzo głęboką wodę. Pamiętam jak dziś, kiedy opuściłem samolot na lotnisku w Tel-Awiwie i udałem się w kierunku wyjścia szukając wzrokiem osoby trzymającej tabliczkę z napisem ‘EMIS’. Szybko ją znalazłem, a pod nazwą szkoły napisane było ‘Welcome home’. Jak szybko się przekonałem, nie były to puste słowa.

Na początku wszystko było inne. Pogoda, język, kuchnia, życie w internacie było dla mnie czymś zupełnie nowym. Nawet weekend jest w Izraelu wyglądał inaczej niż u nas, bo trwa od piątku do soboty. Jednak również od pierwszego dnia miałem wokół siebie niezwykle serdecznych ludzi. W EMIS aktualnie uczy się 170 osób z 40 krajów. Pierwsze kilka dni spędziliśmy na poznawaniu siebie, na orientacji na kampusie i w programie nauczania.

W EMIS uczniowie mieszkają w czteroosobowych pokojach, w oddzielnych korytarzach dla dziewcząt i chłopców. Do naszej dyspozycji jest pokój wspólny z kuchnią, biblioteka i główny budynek szkolny. Oprócz tego na terenie kampusu, w którym znajduje się EMIS, są również laboratoria, boiska, sala gimnastyczna, sala teatralna, odkryty basen. Posiłki spożywamy na stołówce wspólnej dla całego kampusu, gdzie po raz pierwszy następuje zetknięcie z izraelską kulturą, bo jedzenie jest koszerne, czyli przygotowywane zgodnie z zasadami religijnymi (nie ma wieprzowiny; potrawy mięsne i potrawy mleczne podawane są oddzielnie).

Drugi dzień naszego pobytu w EMIS poświęcony był zapoznaniu z programem International Baccalaureate. W IB uczniowie mają przed sobą więcej wyzwań, takich jak prezentacje, przemowy, eseje, ale szkoła zapewnia bardzo dużo wsparcia: indywidualne rozmowy z uczniami, warsztaty o zarządzaniu czasem oraz sesje refleksyjne, na których podsumowuje się wykonanie ważnych zadań.

Zajęcia szkolne to kluczowa, ale nie jedyna część naszego życia w EMIS. Równie dużo uwagi poświęca się zajęciom pozalekcyjnym. Wybór jest bardzo szeroki. Do zajęć kreatywnych należą koło naukowe, koło teatralne czy bardzo prestiżowy klub MUN, który w ubiegłych latach dwukrotnie zdobył nagrodę dla najlepszej delegacji na największej konferencji w Izraelu, TIMEMUN. 

Jeżeli chodzi o sport, do wyboru są nie tylko klasyczne zajęcia takie jak piłka nożna czy biegi, ale także Frisbee czy wspinaczka. Pod względem wolontariatu, EMIS dzięki swojej lokalizacji współpracuje z wieloma organizacjami z Tel-Awiwu i całego Izraela, dając uczniom możliwość realnego działania. Uczymy angielskiego w ośrodku dla uchodźców i dzieci w arabskich wioskach, pomagamy w terapii osobom z autyzmem, opiekujemy się zwierzętami na farmie na terenie kampusu.

W EMIS dzieje się dużo więcej. Co roku odbywają się wycieczki w różne części Izraela. W ubiegłym roku byliśmy w Akce, a w styczniu spędziliśmy tydzień w Jerozolimie. Wiele wydarzeń organizują sami uczniowie, na przykład obchody narodowych świąt, między innymi chińskiego Festiwalu Środka Jesieni. Mamy również szansę odkryć lokalną kulturę odwiedzając naszych kolegów i koleżanki, którzy mieszkają w Izraelu lub Palestynie. Dzięki temu miałem okazję wykąpać się w Morzu Martwym, zjeść tradycyjny żydowski obiad na święto Yom Kippur czy wziąć udział w arabskim weselu.

W tym wszystkim nie zapominamy o misji, która jest tematem przewodnim naszej dwuletniej przygody w EMIS. Zarówno w codziennych rozmowach, jak i w zorganizowanych zajęciach, w informacjach, które słyszy się każdego dnia, w trakcie dorocznej konferencji YOCOPAS, kiedy przyjeżdżają do nas uczniowie z Izraela, Palestyny i Jordanii – staramy się dotrzeć do sedna konfliktu, zrozumieć go i szukać przyszłych rozwiązań.

Nauka w EMIS stała się najbardziej przełomową przygodą w moim życiu. Choć minęło jedynie sześć miesięcy, to czuję już, że wiele się nauczyłem, wiele zrozumiałem, ale przede wszystkim zdałem sobie sprawę jakie wiele jeszcze przede mną. Życie wśród tak zdolnych i ambitnych ludzi daje mi każdego dnia motywację do dalszej pracy. Ponadto wiem, że niezależnie czy chcę rozmawiać o konflikcie w Syrii, różnicach w interpretacji Pisma Świętego czy ogniwach fotowoltaicznych, zawsze znajdę partnera do rozmowy. A mieszkając, jedząc i ucząc się razem, w szkole takiej jak EMIS, buduje się przyjaźnie silniejsze niż gdziekolwiek indziej.

WAŻNE INFORMACJE:
Rekomendacja do szkoły będzie wiązała się z dodatkową rozmową kwalifikacyjną bezpośrednio ze szkołą w ciągu tygodnia od zakończenia finałowych rozmów kwalifikacyjnych. Stypendium do EMIS obejmuje do 85% kosztów nauki, zakwaterowania, oraz wyżywienia.

Here’s Where Your State Ranks On Gender Equality, According to McKinsey

To come up with the rankings, McKinsey looked compared the states based on 10 factors:

  1. Women’s labor force participation
  2. Types of jobs held by women
  3. Number of women in leadership positions
  4. Unpaid work done by women
  5. Number of single mothers
  6. Maternal mortality
  7. Women’s higher education
  8. Rates of teen pregnancy
  9. Women’s political representation
  10. Violence against women.

Looking across these 10 factors, the researchers then calculated a “State Parity Score,” in which 0 represents total inequality, and 1 represents total equality. All of the states hovered around the middle, with 0.58 being the lowest score (Alaska) and 0.74 being the highest (Maine).

“I’m a grandmother and a female construction worker. I’m almost 60 years old and separated with my ex-husband close to 13 years ago. I have 9 children, 6 of them have their own families but I still take care of the youngest 3 as they are still young. I forced them into education and pay all their expenses. I want them to have a future that I couldn’t have. Education is the key to life. Usually in the Somali culture, your adult children take care of you when you’re old but my oldest son has 11 children and he is working hard to take care of them so I don’t pressure him. It’s hard work but I’m a hard worker and on a good day; I earn around 4 dollars. We go to the construction site at 6 am in the morning and get selected. The Somali women are preferred more than the Somali men because we work harder and are more reliable. Amongst us women, we have a system in place. The older Somali women amongst us do the simpler tasks such as fetching water whilst the rest of us make the cement and collect stones. We finish late afternoon and go back to being a mother. It’s around the time when the kids come back from school. We talk about what they have been doing for the day. I’ve been doing this type of job for close to 7 years and to be honest, I’m happy with it because it’s at least something.”

(Borame)

“Waxaan ahay ayeeyo iyo shaqaale dhismaha ka shaqeeya. Da’dayda waxay ku dhawdahay 60 sanno. Ninkaygii wakhti hore ayaanu kala tagnay ku dhawaad 13 sano ayaanu kala maqanahay. Waxaan leeyahay 9 caruura, qaarkood way shaqeystaan oo reero ayeey leeyihin laakin 3 ka mid ah ayaan awoodin oo weli gaadhin inay shaqeystaan. Waxbarasho ayaan ku ku qasbay, kharashka ku baxa aniga bixiya. Waxaan jecelahay inee helaan mustaqbal wacan oo markii hore anigu aanan nasiib u helin hadu Alle idmo. Waayo, dhibaato iyo rafaad inee la kulmaan ma rabo. Waxbarashadda waa furaha nolosha. Dhaqanka Soomaaliyeed, markaad waayeel noqotid, caruurtaada ku daryeesha laakin Inankayga ugu weyn 11 caruur ayuu leeyahay, reerkiisa ayuu u shaqeeya marka culays ma saaro. Runti, shaqo adag weeye, laakin shaqaala adag baan ahay. Maalinta ugu fiican, waxaan qaata 4 doolar. Waxaan soo kalahaa aroortii si aan uu raadsado shaqo dhisme ah. Dumarka Soomaaliyeed ayaa markasta la doorbida dhanka shaqada oo markasta la qaata, waayo waan ka shaqo wacanahay raga. Nidaam baan leenahay, shaqadda aanu qabano waa biyaha oonu soo shubno marna dhagaxa ayaanu gurna marna sibidhka ayaanu qoosh-naa. Qofka noogu yara weyn baa loo dhiibaa biyaha waayo ma awoodi karto culays badan. Waxaan so rawaxnaa salaada Casar waa xiliga caruurtu iskuulka ka so baxaan. Waxaan ka wareesta waxbarashadooda iyo halka wax u marinayaan iyo side uu noolaayeen maalintooda. Mudo 7 sano ku dhow ayaan ka shaqeenayeey shaqaddan, runti waan ku qanacsanahay madaama aanan haysan bedel kale oon ku doorsado.”

(Boorama)