film noir et blanc

ξυπνάς ένα πρωί και νιώθεις

                            την βροχή να σε βαραίνει

                            και έπειτα εσύ αργός

      και οι άλλοι

                         γρήγοροι,

            εσύ μικρός και οι άλλοι

            επικίνδυνοι.

και η πόλη ανασαίνει

ασυγχρόνιστα

                      και κακοφωνικά˙

μια ριπή από δω

                          και μια από κει

γρήγορα

γρήγορα

κι εσύ εκεί νωχελικά

                                 ασθμαίνεις

                                 ασθμαίνεις

                                 ασθμαίνεις.

και ο κόσμος πολύς

στο κεφάλι σου οι φωνές

                       των άλλων

                       όλες

κουραστικές. άτονες και 

                      τα χείλη σου

       γεμάτα λέξεις

       σκόρπιες

συναίσθημα,

πάθος και παράπονο και 

                                       δεν 

θα δραπετεύσουν

                                                ποτέ.