enyoi

Remember when the Batjokes fandom used to be one of the nicest fandom and new people were always amazed to see there was no drama here and that we were just a bunch of shippers enyoying Bats and Joker together and no one was shitting on what version the others liked better?

Invader Zim Scream Compilation

This is a video project I started and abandoned many years ago. I set out to make a compilation video of every scream in Invader Zim. I only got as far as the Halloween special, but it’s still almost 4 minutes long. Enyoy.

P.S. It’s easy to see why Richard Horvitz was in a perpetual state of losing his voice while working on the show. Also, this video gives me a headache. 

bilonchisimblr  asked:

Hunny, you 👏 do 👏 you. Don't worry if your interests have changed or if you can't keep up with your own blog! (I'm not saying you can't, I'm just saying PLEASE don't drive yourself crazy forcing yourself to do something you don't enjoy as much anymore) But I'll miss you bb, and I'll miss Roy too! I hope you live your life to the fullest tho!!! Enyoy

this is so sweet!! my time for TS4 was so short lived WOW (i think i started in June??) but i’m the type of person that if i decide to stop something, i just lose interest immediately. idk, hopefully i’ll want to play again eventually since i spent so much money on sims >:( i’m wanting to get back into ts3 for my own enjoyment tho, we’ll see :-) i’ll still be around to follow blogs (like yours!!) thank u for always being active

5

DANGANTALE - Part 3

Napstablook and Chihiro

Burgerpants and Hagakure

Toriel and Kirigiri

Librarian and Fukawa

Flowey, Chara, Mukuro, Junko and Monokuma


And, for the biggest end…

EXTRAS

Mettaton and Chiaki

(Those legs are SO SEXY, Mettaton)

Asriel and Ryouko

(Please, don’t forget them…)


Well, this is the end. I am surprised and excited that so many people liked this crossover. I didn’t expect that!
Thank you so much for all your likes and reblogs. And especially, thanks to everyone who commented on the tags, I really love to read your reaction on the drawing.

I hope you like it!  See you soon! ❤️


DANGANTALE - Part 1

DANGANTALE - Part 2

Cold

Hello, im sorry this is not an update, but I have been thinking and making these a while now..


I only have the lyrics, i dont know how to produce music, all i know is how to sing hhh~


But anyway these are some lyrics i have written based on my own story so it would be nice to see some love for them as well~


Enyoy!


***


Cold


Betrayed, you walked away when i was in a young age

Didn’t know what to do, only your sweet words replayed


In my head, told me you loved me, but you left

Didn’t know why that was, but it broke my trust on everything oh yeah


Growing up, going up that’s what i needed to do

Hurry up, make them stop, the orders are going from left and right x2


Stop!


“Cold as ice, non beating heart, mortal being feels so dead

No flames burning, it’s all gone

Where’s the cure, bring the light, that cures this curse

I need the flames, it’s all gone, it’s all gone”


My friend, you walked towards me, but I ignored it

Punishment were given, still you talked to me


Like a friend, told me your not an enemy and smiled widely

You broke me little by little and then build me up again


Growing up, going up that’s what i needed to do

Hurry up, make them stop, the orders are going from left and right x2


Make them stop..


[chorus]


These thoughts of this nightmare won’t seem to end

These tears I’ve cried when laying on my bed

I keep pushing you away because i’m too afraid

But you whisper you care and it feels that i’ll be okay


[chorus]


It’s gone, it’s gone

The flame is gone, it’s gone

Will you turn it back on?


***

3

“Ikusaba-san, If you are here, we can protect everyone. So please, stay in my side“
“Alright, I will do it, Naegi-kun”

I love this couple, and all is thanks to de DR If novel. That novel was so good. Action, suspense, mistery, love, really everyting!… HEY, KODAKA-SAN! CAN I GIVE YOU AN IDEA? MAKE AN OVA OR A MOVIE OF DR IF!! PLEASE, I NEED IT IN MY LIFE!!

Well, Anon-kun 1 and Anon-kun 2, There you have it. Enyoy it! へ[ ᴼ ¬ ᴼ ]_/¯

Keroyokan Kelakar : Antologi Nganu yang Tak Terikat

Aku mencintai hujan, ia adalah lorong untuk menghubungkanku dengan masa saat kita berdua berjalan dalam matahari
-zulfinoor

Riak senyummu sangat lengkung saat kau pergi meninggalkanku.
-roushonism

ku hanya bisa hempaskan rasa tak mungkin dapat ku genggam jika tiada
-gandarasakata

Dalam setiap bulir air mata yang menetes, ada doa yang diam-diam aku rapalkan.
-Rekatakusuma

Kantuk kerap kali tak cukup untuk membuatku tertidur di malam hari. hingga kemudian kau hadir dalam mimpi, membuatku tak lagi ingin melihat pagi.
-Ayisafarillah

Gilo aku lihat kamu sekarang. Entah kenapa, rasanya udah beda. Entah kenapa, sekarang kamu sudah seje.
-dimazfakhr

Jera pada rindu yang selalu saja berjarak.
-lusiapp

Rakusmu membuatku jatuh cinta. Tapi sayang, playboymu kelas buaya.
-Ayisafarillah

Yakinlah aku kan menemui bahagiaku nanti.
-roushonism

Tiga detik lalu bumi kepada langit, berujar melalui tangis awan yang paling ikhlas
-zulfinoor

lasegar, emang paling segar rasa buahnya
-menujusenja

Nyatanya rindu, tapi malu berkelu.
-haisonya

Ludahi saja biar bisa kau makan sendiri.
-lalatkata

Rinduku masih mengeja namamu, dalam diam.
-roushonism

Amputasi saja hati ini ketika empati sudah mati, tak guna ia menjadi simbol belaka
-zulfinoor

Kalau mamakmu sudah berkata “putus!” Aku bisa apa? Mungkin aku memang tak cukup baik untukmu.
-Ayisafarillah

Mukaku ga seperti garpu kan?
-roushonism

Kan kau dapati aku masih berdiri di sini untukmu
-agakdalam

mungkin menanti bagimu tiada berarti
tapi setidaknya cobalah kau pahami apa yang terjadi
-gandarasakata

Di mana akan ku cari aku menangis seorang diri
-menujusenja

Riuh hujan, janganlah kau marahi rinduku. Aku susah terlena pada penantian semuku sendiri.
-haisonya

Rindang hati tak akan teduhkan sedih
-gandarasakata

Di hatimu akhirnya aku berhenti
-shellydeanggra

Timbunan sajak dalam konstelasi ini adalah saksi perjalanan menuju kamu yang menjadi rumahku
-zulfinoor

kulakukan semua untukmu akan kuberikan seluruh jiwaku janganlah engkau berubah
-menujusenja

Bahu itu tak lagi kusandari hanya saja dapat kulihati penuh kenang tiada henti
-gandarasakata

Tinggalkan bekas yang tak perlu kau usap denga air mata sekalipun. Kau abadi di ingatan.
-satusenja

Tanda menuju rumah adalah ketika rona pipi merahmu bersemu saat bibirmu membentuk sudut bulan sabit
-zulfinoor

bit.lipi.go.id adalah sebuah situs yang menyediakan pembuatan kemasan informasi dengan perangkat multimedia
-menujusenja

Dia atau aku, kau tentukan sekarang
-roushonism

Rangkaian rindu yang tiada akhir kepadamu
-agakdalam

Mulai dari senyum dan tatap matamu, aku jatuh.
-satusenja

Tuhan yang tahu apa yang sebenarnya terjadi hanya saja kita belum bisa pahami
-gandarasakata

Mimpi yang telah aku tulis bersamamu tiba-tiba luruh runtuh bersamaan dengan hatiku yang mulai patah
-Rekatakusuma

Tahan perih panas yang menghujam hingga periuk penuh dan dapur berasap
-zulfinoor

Sapaan itu selalu ku rindukan namun tak lagi ku dapati saat ini
-gandarasakata

Niatnya sudah baik, hanya saja caranya yang belum benar
-lalatkata

Narasi putus
Sebah ruak ketika
Purnama jatuh
-zulfinoor

Tuh kan dibilangin jangan lari-lari, tapi kamu ngeyel
-roushonism

Yel-yel dulu biar semangat. Jangan sampai patah
-shellydeanggra

Tahu bulat digoreng dadakan, enyoy.
-geserdikit

Yoyo nya beli dimana bang?
-roushonism

Bang-bang, enak aja. aku ini enéng! Pan lo udah tau tong bentuk gua gimana. Et dah!
-dimazfakhr

Dahulu kala di waktu senja, sepasang homo sedang duduk di pinggir kali
-agakdalam

Lihat mereka disana saling cumbu mesra, sepasang homo itu
-zulfinoor

Itulah potret sederhana tentang sekelumit cerita di negeri kita
-menujusenja

Kontributor cc: @zulfinoor @haisonya @satusenja @menujusenja @rekatakusuma @dimazfakhr @roushonism @shellydeanggra @agakdalam @geserdikit @lalatkata @ayisafarillah @lusiapp @gandarasakata

Yang bernaung dalam rumah bernama @kitajatim

Ladies and Gentlemen,

I am proud to present you the exact moment at which a whole fandom decided to beat this stupid douche of a father. And dont forget the rest of this family.

Really, there will be a new OP Game in the future, and there i will be able to fight this suckers, maybe. I will sit in front of my console, with some wine by my side, and i will clearly enyoy this. Goooooood i hate them so much. Luffy, we need you!

MC x Eisuke - Not worth it

You loved Eisuke. You really did, but lately he’s been hiding stuff from you, he came home late and he was acting colder than usual. The time he was gone, a certain blonde was keeping you company. You and Ota were growing closer and closer, every time you two hung out. You could say that you slowly got special feelings towards him. You felt terrible for feeling this way, but you couldn’t deny it.
It was morning and Eisuke was nowhere to be seen, so you got up, dressed up, ate breakfast and than made your way to Ota’s room. You knocked on his door and he opened it almost immediately.
“Koro! Come on in!” He smiled cheerfully as soon as he saw you. You smiled back at him and went inside. It was almost christmas and snow was already everywhere. Ota’s suite was decorated with all kinds of christmas decorations. “Oh my. Ota your suite is so cutely decorated!” You said looking around. “I knew you would like it! I love christmas! I decorate my suite with decorations I make, every year!” He smiled at you. “Wow you made these?! They are so beautiful!” You said.
“Mhm.” He smiled.
He sat on the couch and you sat next to him. “How are things with Eisuke?” He asked facing you.
“Umm…not so good. We barely talk…” You said looking down. Ota noticed your sad eyes, so he decided to do something to cheer you up. He got up and made his way towards the kitchen. You heard some noise from it, so you went there to see what’s going on.
Ota was standing there in a cute pink apron with little snowflakes on it. You couldn’t help but giggle at his cuteness. He turned around and when he saw you, he blushed a deep shade of red. ”_-____!“ “You are just so cute!” You said giggling. “C-cute?! Hey! You are the one who’s supposed to be cute.” He said looking away, still blushing and you giggled again. “Anyway. What are you making?” You said and came closer. “Just some hot chocolate.” He said. He took two cups of hot chocolate and gave you one. “Here you go, Koro! I hope you’ll feel better!” He smiled cheerfully. You felt so warm inside and not just because of the hot chocolate. Ota was so nice, he cared about you and you always felt better. Eisuke was never that thoughtful. He did bring you all kinds of expensive stuff, but all you really wanted was his love. “____?” You heard Ota’s voice and you qiuckly looked at him.
“Hm?” “You have been staring at nothing for a long time.” He said.
“Oh. N-no it’s nothing.” You said covering your face with your hands, but Ota got a hold of your hand and he made you look at him.
“____, you don’t have to hide things from me. You can always tell me what’s the matter.” He said staring deep into your eyes.
“I-I…I was just thinking about how nice you are. You always help me to feel better and because of you, I always feel warm inside…” You said and Ota’s eyes widened.
“You really think so, ____?” He said his eyes shining.
“Yeah. O-of course!” You said as you two san on the couch.
“Do you feel better now?” He asked you. “Yeah.” You smiled warmly at him. For the rest of the day, you two watched Frozen, made even more christmas decorations, baked christmas cookies, went to the shopping centre to buy gifts and than a christmas tree. Ota’s suite became even more beautifull and cute. You two sat on the couch, watching Frozen for the second time, but this time none of you paid attention to it. Ota was tickling you and you were tickling him.Then, he accidentally fell on top of you. You two looked at each other’s eyes and then Ota suddenly kissed you. His kiss was so deep, so passionate, it took your breath away. You slowly and shyly started kissing back. He then licked your lower lip asking for entrance. You let him in and his tongue started exploring your mouth. You put your arms around his neck and your legs aroung his waist. Ota started unbuttoning your shirt and suddenly you realized what you were doing. You quickly pulled away from him and buttoned up your shirt. “I-I’m so sorry…” You said before leaving his suite. You felt terrible for what you did. You headed up to Eisuke’s suite. “Eisuke?” You called for him. You headed to his office and just when you wanted to open the door, a tall girl came out of his office. Her hair was messed up and she was only in her underwear. When she saw you, she screamed. “What’s wrong, baby?” You heard Eisuke’s voice fom his office. You glared at the girl before entering his office. “_-____! What are you doing here?!” He said his eyes widening. “I guess I’m interrupting your fun.” You said tears streaming down your face. “How could you?! I do so many things for you and you can’t even stay loyal to me! I can’t believe it! But hey, you are not worth it! We’re done!” You said before storming out of his office.
You knocked on Ota’s doors again and the moment he opened them, you kissed him deeply on his lips. “Mmm…____…” He said in between kisses. You quickly stripped yourself and he stripped himself, he then carried you princess-style to the bedroom, where he made passionate love to you.

A/N: hi. so i hope you liked it.(*^3^)/~♡ i excuse for every typing mistake i made. english is not my first language and i probably do not speak it perfectly, but i really hope that i will speak it better in the future. ^-^ so i hope you enyoyed it.

Ghost Of You: Rozdział 1 | by Kirby

Tłumaczka: Kirby

Podsumowanie:  Louisowi miłość nigdy nie była przeznaczona, albo tak sobie tylko wmówił. Nic nie zrobił, ale kochał Harry’ego i to właśnie Harry go zniszczył. Po czterech latach unikania chłopaka, po tym jak on kompletnie go zniszczył, Styles wraca do jego życia, otwarcie mówiąc co jest jego, prosząc o przebaczenie i chcąc tego, co mógł mieć, ale zostawił to. Dla Louisa był tylko duchem z przeszłości, kimś kogo wciąż kochał mimo wszystko, i teraz jego życie jest wielkim bałaganem.

Od tłumaczki: Jestem bardzo szczęśliwa, mogąc przedstawić wam pierwszy rozdział Ghost Of You ! To opowiadanie czytałam od samego początku, z każdym kolejnym rozdziałem zakochuję się w tym fiku coraz bardziej. Mam nadzieję, że wy również polubicie, a może nawet pokochacie GOY tak jak jak i zostaniecie ze mną i Marcelową do końca tłumaczenia. 
Enyoy ! 

!! Uwaga: W ROZDZIALE WYSTĘPUJĄ DWIE SCENY GWAŁTU !!

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

Louis Tomlinson biegł szkolnym korytarzem tak szybko, jak tylko mógł. Uciekał od chłopaka, który dręczył go codziennie. Chłopaka, który bił na krwawą miazgę i wyzywał od najgorszych. Słowa bolą bardziej niż działania, zwłaszcza gdy pochodzą one z ust osoby, w której Louis był szaleńczo zakochany.

To było tak żałosne, jak tylko mogło być. Louis stracił rozum dla popularnego sportowca Harry'ego Stylesa, który tak serdecznie go nienawidził. Znęcał się nad nim z błahego powodu, że był jedynym gejem w szkole i nie krył się z tym. Jednak w świetle ostatnich wydarzeń, których prowokatorem był Styles, Lou zaczął się tego wstydzić.

Louis musiał zaakceptować rzeczywistość. To, że zrozumiał, że jest gejem, kiedy miał zaledwie czternaście lat. W momencie, gdy przyłapał swoich dwóch najlepszych przyjaciół wysysających sobie nawzajem twarze. Pobudzało go to bardziej, niż całowanie jakiejkolwiek dziewczyny. Starał się, naprawdę się starał, poczuć to samo podniecenie, gdy całował Eleanor, ale nigdy nie czuł się tak jak w momencie, gdy obserwował dwóch chłopców robiących to samo. Na szczęście, kiedy Louis zerwał z Eleanor tydzień później, wyjaśniając powód ich rozstania dziewczyna tylko pisnęła, miażdżąc go w ciasnym uścisku, odpowiadając mu, że zawsze marzyła o najlepszym przyjacielu geju oraz, że bez względu na wszystko zawsze będzie przy nim.

Eleanor wyrosła na piękną, młodą kobietę i jako jedna z tych najbardziej popularnych dziewczyn, była zawsze blisko jego oprawcy - Harry'ego. Jednak nic się między nimi nie zmieniło, chociaż popularni zawsze jej dokuczali, że spotykała się z gejowskim nerdem z dwiema parami oczu Louisem Tomlinsonem.

Zaczął rozwijać swoje uczucia do Stylesa, od momentu kiedy miał piętnaście lat i jeszcze się nie ujawnił. Zielonooki chłopak, którego Louis znał od kiedy oboje skończyli trzynaście lat, gdy Harry przeprowadził się do Doncaster z Cheshire. Był dla niego miły i od razu się zaprzyjaźnili, gdy tylko Anne zaczęła z nim przychodzić do domu Louisa na kolację. Harry nigdy nie miał poczucia przestrzeni osobistej. Louis uważał, że to był powód, dla którego zakochiwał się w nim coraz bardziej. Uwielbiał jego bezczelną postawę, urok oraz każdą rzecz, która była związana z jego Harrym.

Wszystko się zmieniło, kiedy Louis zdecydował wyjść z szafy w wieku szesnastu lat. Kiedyś wesoły, słodki i miły Harry zamienił się w kompletnie homofobicznego potwora i po prawie dwóch latach znajomości nie powstrzymał się przed dręczeniem niegdyś swojego najlepszego przyjaciela. Mimo, że obaj mieli jedynie siedemnaście lat, z tym, że Louis był starszy od Harry'ego o około dwa miesiące Była to wielka różnica między nimi. Szczególnie korzystna dla Stylesa, niekoniecznie dla Louisa.

Harry był o głowę wyższy niż niebieskooki, miał szersze ramiona, nieskończenie długi tułów, szczupłe, silne nogi, które wyglądały jakby miały kilometry długości, pulchne różowe usta, jasnozielone oczy i głowę pełną pięknych, ciemnobrązowych loków.

Louis myślał, że był wspaniały. Idealny potwór w przebraniu. Starszy chłopiec był przeciwieństwem zielonookiego. Był niski, chudy, ale kształtny i mimo, że był kujonem w okularach - dziewczyny go lubiły, a niektóre nawet były zazdrosne o jego okrągły tyłek, którym został obdarzony przez Stwórcę. Zdarzało się, że nawet chłopcy nie mogli od niego oderwać oczu. Miał jeszcze trochę dziecięcego tłuszczu wokół brzucha, a zamiast pięknych zielonych oczu, niebieskie. Jego wargi zamiast pulchnych były bardzo cienkie, a włosy pierzaste i proste w przeciwieństwie do tych Harry'ego, które kochał tak bardzo.

Dla Harry'ego, który był popularnym piłkarzem, Louis był niczym, słabym gejowatym frajerem, który zasłużył na wszystko co mu się działo, aby udowodnić wszystkim innym, że bycie gejem jest złe.

Jednak Harry wiedział, że to było coś więcej niż tylko zastraszanie za bycie homoseksualistą. Louis wiedział o nim dość sporo. Rodzina Harry'ego składała się z bardzo tolerancyjnych osób: matki Anne, ojczyma Robina oraz jego starszej siostry Gemmy, która doprowadziła go do przekonania, że Harry nie nienawidził go tylko dlatego, że był gejem, darzył nienawiścią całą jego drobną osobę. Ta wiadomość złamała mu serce.
Louis nie był stalkerem, z obsesją na punkcie chłopaka, którego kochał, a którego nigdy nie będzie miał - Harry był prosty jak słup(wystarczy zapytać wszystkie dziewczyny, z którymi się związał). Wiedział o nim wszystko, ponieważ byli sąsiadami i okna ich sypialni znajdowały się naprzeciwko siebie. Co dawało jemu, jak również Harry'emu, doskonały widok na swoje sypialnie. To, co czasami mógł zobaczyć, gdy rodzice wychodzili razem z dziewczynkami. Słyszał Harry'ego pieprzącego te wszystkie dziwki, chociaż zasłony były zsunięte, a muzyka włączona na cały regulator, Louis i tak sądził, iż Harry wydawał tak głośne dźwięki tylko po to, aby go zdenerwować.

Louis był dziewicą, a Harry uwielbiał naśmiewać się z tego powodu, choć Tomlinson nie stronił od cielesnych przyjemności. Czasami masturbował się pod prysznicem myśląc o Harrym, jednak nigdy się nie palcował ani nie pozwalał zrobić tego komuś, mimo, że wiele razy miał ochotę.

Obiady u Tomlinsonów i Stylesów odbywały się systematycznie odkąd Anne i Jay stały się bardzo bliskimi przyjaciółkami. Mark i Robin cieszyli się własnym towarzystwem, a Gemma była nieziemsko miła dla Louisa i jego sióstr, podczas gdy Harry był dla niego kutasem, natomiast dla jego sióstr był uroczy tak samo jak Gem. Nikt nie wiedział o zastraszaniu go i obaj chłopcy utrzymywali to w sekrecie. Louis nienawidził tego, jak jego mama od razu po obiedzie kazała mu iść razem z Harrym do jego pokoju. Dawało to zielonookiemu szansę na znęcanie się nad nim ponownie, ponieważ musiał być dla niego miły przy rodzinie, zwłaszcza przy Marku, bo, choć Louis nie był jego biologicznym synem to traktował jak swego. Nie pozwoliłby nikomu go nękać.

Jeśli zastanawiasz się dlaczego Louis był jeszcze dziewicą, odpowiedź jest prosta. Harry zawsze odstraszał każdego chłopaka, który był nim zainteresowany i gdyby pojawił się zbyt blisko niego, Harry zawsze znalazł sposób, aby im przerwać nieważne, że Louis był w pokoju daleko od niego. Louisa cholernie przerażała perspektywa tego, że Harry mógłby się o tym dowiedzieć. Więc nic o tym nie mówił, w przeciwieństwie do swoich przyjaciół Zayna i Nialla, którzy z dumą pokazywali, że są razem i nie byli prześladowani przez homofobicznego Harry'ego.

Wierzyli, że może Harry miał coś do Louisa i nie był taki prosty* jak wszystkim się wydawało. Po tym jak Eleanor usłyszała o tym dołączyła się do tej idei, nawet jeśli Louis wiedział, że źródło Harry'owej nienawiści to jego odwaga. Odwaga do mówienia otwarcie o swej orientacji. Styles mówił mu, że na nic nie zasłużył i będzie wiódł takie życie pełne bicia i upokorzeń tak długo, jak będą niedaleko siebie.

Harry wrócił do domu, a Louis udał się prosto do łóżka pozwalając sobie na płacz do snu, zagrzebując swoją twarz w poduszce, by stłumić szloch. Zmuszał się, do zatrzymania poruszających się ramion. Był żałośnie nieświadomy pary zielonych oczu obserwujących go z okna naprzeciwko.

- Bez względu na wszystko, jak szybko biegasz, jak sprytnie będziesz mnie unikał, nigdy nie uciekniesz ode mnie, pedale! - krzyknął Harry biegnąc za Louisem, który zaczął zwalniać przez ból w nogach i pieczenie w płucach.

Wychodził z opustoszałej szkoły, biegnąc do lasu z nadzieją, że zgubił Harry'ego po drodze. Zostawał w szkole aby dokończyć projekt artystyczny, który był na następny dzień, a on jako szóstkowy uczeń nie mógł pozwolić sobie na porażkę. Musiał utrzymywać wszystko na takim poziomie, aby dostać stypendium, by dostać się do na studia w ciągu czterech miesięcy, ale nadal potrzebował ukończyć swój ostatni projekt. Upewnił się, że wszyscy piłkarze opuścili już praktyki, zanim wyszedł z sali od plastyki i udał się do domu. Był zaskoczony, kiedy czyjaś ręka chwyciła go za ramię i pchnęła na szafkę z głośnym hukiem. Louis spojrzał w górę i zobaczył uśmiechniętego Harry'ego i to był moment kiedy Louis zaczął uciekać.

Zatrzymał się i schował za szerokim drzewem, próbując wyrównać oddech, aby choć trochę utrudnić Harry'emu znalezienie go i biciem jak worek treningowy, tak samo, jak w zeszłym tygodniu w łazience szkolnej. Stał tam myśląc o tym, że w ciągu dwóch dni będzie wolny od Harry'ego. Załatwił sobie pobyt w domu ciotki na trochę, ale pomimo szczęścia, był smutny z powodu świadomości, że nie zobaczy go więcej. Kilka minut później, myśląc, że Harry poszedł, ruszył do domu, jednak silne ramiona owinęły się wokół jego talii, a następnie ręka zakryła jego usta. Styles dokręcił uchwyt, kiedy zaczął kopać i krzyczeć. Wiedział, że to Harry, znał jego zapach na pamięć po tych wszystkich latach kiedy ten chłopak go bił.

- Czego ch-chcesz? - Louis zdołał spytać, w momencie gdy Harry zabrał rękę z jego ust, aby podnieść go z ziemi.

- Ciebie - odpowiedział, dysząc ciężko na karku mniejszego. Louis mógł poczuć zapach alkoholu w oddechu zielonookiego i od razu zorirntował się, że drużyna piła wcześniej, aby uczcić ich ostatni dzień w zespole, mimo zakazu picia na terenie szkoły.

- Przestań! Proszę, puść mnie Harry… - błagał, wijąc się i próbując z całych swoich sił wydostać się z jego uścisku, jednak bez skutku. Harry był większy i silniejszy od niego.

- Czekałem na ten dzień tak długo, LouLou - przyznał Harry, idąc wgłąb lasu z Louisem w ramionach.

- C-Co ty mówisz? Pobij mnie już i pozwól mi odejść - krzyknął, starając się nie płakać. Harry naprawdę zaczyna go przerażać, bardziej niż zawsze. On może go zabić.

- Shhh, spodoba ci się - powiedział Harry, podnosząc Louisa i rzucając nim na brudną ziemię z tak wielką siłą, że mniejszy wydał z siebie ostry krzyk, gubiąc przy okazji swoje okulary.

Nieznośny ból strzelił przez głowę Louisa. Chłopak zaczął odczuwać zawroty głowy, a jego widzenie zaczęło się zachmurzać, co jeszcze bardziej czyniło wszystko niewyraźne i nieostre. Czuł jak Harry ściągał jego poplamione farbą buty, następnie koszulę i jeansy razem z bokserkami, zostawiając go całkowicie nagim przed oprawcą. Próbował zasłonić się rękami, ale silnejsze dłonie odepchnęły je. Poczuł ciepłe wargi na swoich. Harry całował go bardzo zachłannie. Louis płakał, starając się odsunąć ciało Stylesa, jednak ten nie ruszył się nawet o cal.

- P-Proszę, nie rób tego… - błagał Louis, w pełni płacząc. Nadal próbował odsunąć od ciebie oprawcę obiema dłońmi, jednak jedyne co czuł, to ciepła i gładka skóra.

W momencie, gdy zawroty głowy stawały się coraz gorsze, Louis pozwolił ramionom bezwładnie opaść po bokach. Jego ręce otarły się o dolne partie ciała Harry'ego uświadamiając mu, że chłopak ściągał swoje bokserki, uwalniając jego erekcję, którą Louis mógł czuć po wewnętrznej stronie uda.

- Chcesz wiedzieć, dlaczego zawsze odganiałem od ciebie tych debili? Bo oni chcieli się dostać do twoich spodni, Louis. Ale ty jesteś mój. Oszczędzałem cię dla siebie, jesteś teraz cały mój. Nie ich - powiedział Harry, zostawiając pocałunki na ustach, szczęce, szyi oraz klatce piersiowej Louisa. Po chwili chwycił członka mniejszego chłopca, pocierając go by dać mu przyjemność, gdy Louis wypuszczał zduszone szlochy.

Wiele razy wyobrażał sobie, Harry'ego między jego nogami, unoszącego się nad nim, wbijającego się w niego tak, że czuł jakby był w niebie. Jednak teraz, to się dzieje, jednak nie w taki sposób w jaki by chciał. Nie chciał czuć ust Harry'ego na sobie, nie chciał czuć ciepłego oddechu Harry'ego na szyi, nie chciał czuć jego rąk wokół siebie. Szlochał ze wstydu, z faktu, że zaczął twardnieć pod Harrym. Myślał, że to koniec kiedy przestał czuć starszego chłopaka na sobie, ale gdy próbował się podnieść, poczuł ciepłą dłoń na klatce piersiowej, kładącą go ponownie na ziemię. Następnie usłyszał coś, co brzmiało jak otwieranie butelki.

- Harry, J-ja muszę iść d-do domu - zapiszczał, na ślepo szukając ubrań.

- Shhh, Wezmę cię do domu, dobrze. Zrelaksuj się - powiedział Harry, wylewając na palce lubrykant.

Stłumiony przez Harry'ego krzyk wydostał się z Louisa, kiedy wcisnął palec w niego, obok napiętych mięśni. Płakał, gdy drugi palec został wepchnięty w niego nieco później. Harry obserwował jak Louis rozpadał się pod nim, wiedział, że powinien czuć się winny, biorąc niewinność Louisa. Według jego pijanego umysłu, dziewictwo, jak i sam Tomlinson należał do niego. Był tylko jego i nikogo innego. Przeszedł wiele, aby zachować nienaruszone dziewictwo Louisa, do czasu, aż byłby gotowy do zabrania go. Teraz Louis leżał pod nim, gotowy do stracenia swego wianuszka. Harry nie marnował czasu i szybko rozsmarował własnego penisa dużą ilością lubrykantu.

- N-nie! Proszę, nie! Przestań! - krzyknął mniejszy, kiedy poczuł czubek grubego kutasa Harry'ego, wchodzącego w niego, co spowodowało mocny, palący ból, kilka sekund po tym jak wyjął palce.

Harry szybko chwycił nogi Louisa ustawiając je sobie na ramionach, jednocześnie wchodząc w chłopca, tak wolno, jak tylko mógł. Walczył z pragnieniem walenia w niego i pieprzenia go do nieprzytomności, aż niebieskooki chłopiec krzyczałby jego imię z przyjemności.

Zamknął oczy, po ustawieniu się głęboko wewnątrz Louisa, nie poruszając się, po prostu ciesząc się uczuciem aksamitnych szczelnych ścian otaczających go. Zaczął dawać Louisowi małe pocałunki na zamkniętych powiekach, czole, ustach i szczęce, gdy Louis próbował zepchnąć go z siebie.

- Kocham cię, Lou - szepnął cicho Harry w ucho Louisa, ścierając jego łzy. Powoli wyciągnął penisa, zostawiając tylko końcówkę, po czym powoli wbił się delikatnie w chłopca. Czuł jak mniejszy przejeżdżał paznokciami po jego plecach, podczas gdy utrzymywał się lewym ramieniem, a prawym przytrzymywał Louisa przy ziemi.

Harry zaczął wchodzić w Louisa coraz szybciej, podczas gdy Louis starał się nie stracić przytomności, gdy łzy spływały przez skronie z kącików oczu.

Wiedział, że Louis uderzył się w głowę mocno i prawdopodobnie miał wstrząs mózgu. Jednak to nie powstrzymało go od złapania bioder mniejszego chłopca, pozostawiając tam siniaki w kształcie palców, aby utrzymać go w bezruchu, podczas wbijał się w niego będąc coraz bliżej uwolnienia. Louis odsunął się, próbując uciec od Harry'ego, gdy ten zmienił kąt. Kiedy Harry uderzył w to szczególne miejsce, pozwalając przyjemności wystrzelić w jego dolnych partiach ciała i żołądka. Wypuścił jęk, który sprawił, że zapłakał mocniej, drapiąc plecy Harry'ego i starając się panować nad sobą. Czuł, że Harry wchodził w niego z jeszcze większą siłą, jęcząc jego imię. Louis zaczął czuć ciepło w brzuchu.

- H-Harry… - jęknął, nadal próbując odepchnąć zielonookiego, gdy ten całował jego szyję. Uczucie Harry'ego wewnątrz siebie, czyniło go tak bardzo zdesperowanego aby dojść i nienawidził się za to.

Nagle Louis doszedł, barwiąc na biało klatkę piersiową Harry'ego jak i swoją. Harry doszedł chwilę później głęboko w chłopcu. Louis czuł się obrzydliwie, było mu wstyd za to, że pozwolił Harry'emu dojść w sobie, za to, w jaki sposób czuł gorącą i lepką ciecz wewnątrz siebie. Zapłakał głośniej, gdy poczuł ciężar Harry'ego na sobie i jego gorący oddech na ramieniu. Harry powoli wyciągnął penisa, obserwując jak Louis krzywił się. Tak szybko jak wyszedł z mniejszego chłopaka, został odepchnięty przez niebieskookiego, który gorączkowo wkładał na siebie ubrania. Wciąż płacząc, starał się uniknąć wzroku Harry'ego tak bardzo jak to możliwe.

- Louis, ja…

- Nie. Odejdź ode mnie, pieprzony gwałcicielu! - krzyknął, próbując odejść jak najdalej od Harry'ego. Nie mógł ukryć faktu, że strasznie się go bał.

- Louis, proszę… - spróbował ponownie wkładając bokserki i powoli podszedł do Louisa, który miał na sobie tylko bokserki i koszulkę. Siedział z dala od miejsca, w którym Harry zniszczył go. Ciągle czuł zawroty głowy, gdy szukał okularów, które Harry mu zrzucił.

- Proszę - powiedział Harry, podając mu okulary. Louis wziął je wkładając na siebie od razu.

- Czy naprawdę nienawidzisz mnie tak bardzo?! - krzyknął mniejszy, krzywiąc się podczas wkładania spodni, a następnie butów.

- Louis…

- Jesteś nikim tylko pieprzonym gwałcicielem! Nie jesteś taki hetero* za jakiego się uważałeś? - splunął, ocierając łzy.

- Chciałeś mieć kutasa w dupie, więc ci go dałem. Nie mów mi, że nie cieszyłeś się z tego, dziwko. Jeśli powiesz komukolwiek o tym, co się stało, przysięgam, że nie zobaczysz kolejnego dnia i wyrucham cię tak mocno, że będziesz żałował, że nie jesteś prosty - zagroził Harry, wkładając resztę swoich ubrań. Odszedł klepiąc lekko policzek Louisa, pozostawiając go ze złamanym sercem samego w lesie.
Każdy krok, który wykonywał Louis przypominał mu o tym, co się stało. Co zrobił chłopak, którego kochał. W końcu wrócił do domu z okropnym bólem głowy, ud i pośladków. Lekko utykając wszedł do środka, aby zobaczyć Stylesa siedzącego w jego salonie. Uśmieszek Harry'ego poszerzał się z każdym jego krzywym krokiem. Louis starał się zachować swój normalny chód, tak bardzo jak tylko mógł, bez uzyskiwania zbyt wielkiej uwagi.

- Lou, kochanie? Co się stało? Dlaczego kulejesz? - zapytała Jay, wstając, aby pomóc synowi usiąść koło Harry'ego. Louis walczył z pragnieniem, aby uciec daleko od niego.

- W-Wszystko dobrze, mamo. Pójdę pod prysznic - powiedział Louis, wstając. Poczuł wielkie ręce Harry'ego na swoim pasie. Chłopak pomagał mu wstać, ale Louis miał ochotę odepchnąć go. To niby było takie niewinne, jednak nie dla Louisa i Harry'ego.

Wybiegł z pokoju dziennego, tak szybko jak mógł i udał się do swojego, krzywiąc się z bólu przy każdym kroku, który wykonywał na schodach. Gdy zdjął ubrania przed lustrem, sapnął na siniaki w kształcie palców Harry'ego na biodrach. Płakał pod prysznicem, szorując ciało wodą z mydłem, aby zmyć cały brud, dotyk rąk Harry'ego. Żałował, że dostał te siniaki w takiej sytuacji, żałował, że dostał je przez seks z chłopakiem, którego kochał. Za każdym razem, kiedy zrobił krok, czuł ból i nasienie Harry'ego wyciekające z niego. Louis wyszedł z łazienki, owinięty tylko ręcznikiem wokół bioder. Krzyknął, kiedy zobaczył Harry'ego, leżącego na jego łóżku. Przeglądał walizki, które już zapakował.

- Gdzie ty się kurwa wybierasz, kochanie? - zapytał Harry, lustrując Louisa. Bezczelny uśmiech wstąpił na jego twarz, gdy zobaczył siniaki na jego biodrach.

- Co ty t-tu robisz? W-wyjdź - krzyknął Louis, całkowicie przerażony. Zaczął biec do łazienki, żeby zamknąć się tam, kiedy Harry zeskoczył z łóżka i zaczął go gonić.Nawet nie dotarł do drzwi, gdy ramię Stylesa owinęło się wokół jego pasa i chłopak rzucił go półnagiego. Louis upadł na twarz, po czym szybko wstał starając się uciec z pokoju, prosto do mamy, jednak nie udało mu się. Silne dłonie Harry'ego złapały go za kostki ciągnąc ponownie na miejsce, gdzie leżał. Szybko dostał się między jego nogi, unosząc się nad nim.

- Nie! Przestań, proszę! Mamo, pomóż mi! - krzyknął, uderzając Harry'ego wszędzie gdzie mógł.

- Krzycz ile chcesz, wyjechali. Jesteśmy sami! - ryknął Styles, zrywając z niego ręcznik, po chwili rozpinając swoje spodnie. Ściągnął je razem z bokserkami, następnie wyciągnął malutką butelkę lubrykantu na co oczy Lousia rozszerzyły się.

- Nie, Harry. Proszę, nie znowu. Proszę - szlochał.

- Zamknij się! - warknął, smarując swojego penisa lubrykantem, od razu wbijając się w Louisa i jęcząc z rozkoszy. Louis w tym czasie płakał, ukrywając twarz w piersi Harry'ego.

- Przestań… - jęknął, zbyt zmęczony, aby walczyć, gdy Harry wbijał się w niego jęcząc głośno.

- Ja-jakim cudem nadal jesteś taki ciasny, kurwo? - jęknął, wchodząc głębiej w mniejszego chłopca.

- Powinieneś czuć się szczęśliwy. Nikt nie będzie pieprzył kogoś tak brzydkiego i żałosnego jak ty, obrzydliwy frajerze - wypluł Harry, poruszając się szybciej i mocniej, podczas gdy serce Louisa pękło na miliony kawałków.

To tak, jakby Harry wyrwał mu serce z piersi, nadepnął na nie, roztrzaskując je i na koniec zostawił. Pozostawiając, aby pozbierało się z milionami blizn, które nigdy się nie zagoją. Coś pękło wewnątrz Louisa, gdy poczuł jak Harry dochodzi głęboko wewnątrz niego. Niewinne myśli i uczucia, zostały szybko zastąpione przez niebieskie oczy, które z szczęśliwych i głupkowatych zmieniły się w lodowate i nienawistne. Z chłopaka, który myślał, że świat jest piękny, stał się niemal pewien, że będzie tylko gorzej. Słowa Harry'ego bolały bardziej niż pięści, zostanie to na zawsze w jego pamięci, będzie czuł jego dotyk na skórze jak brzydkie blizny.

Pustym spojrzeniem wpatrywał się w sufit, kiedy Harry z niego wyszedł i szybko wkładając ubrania rzucił ręcznik, aby zakryć Louisa.

- Jeśli już skończyłeś, to zrób mi przysługę i wynoś się z mojego domu - powiedział Louis, patrząc się na Harry'ego.

- Lou…

- Powiedziałem, wypierdalaj z mojego domu! - krzyknął Louis, spoglądając na Stylesa, który odblokowywał drzwi. Ostatni raz spojrzał na Louisa przed wyjściem z pokoju.

Louis czekał, aż usłyszał trzask drzwi wejściowych. Wyjrzał przez okno, aby upewnić się, że chłopak szedł w kierunku swojego domu. Podbiegł do okna zamykając je i zasłaniając. Wybuchł bolesnym szlochem kiedy wybierał numer Eleanor. Kiedy dziewczyna nie odebrała, udało mu się zostawić wiadomość, mówiąc, że potrzebuje jej i musi do niego przyjść tak szybko jak odsłucha tę wiadomość.

Kilka godzin później Louis zdołał tylko wziąć prysznic i ubrać się, gdy usłyszał jak przednie drzwi są otwierane, a następnie rozległy się szybkie kroki kogoś wchodzącego po schodach. Rozpłakał się. gdy zobaczył ją trzymającą w ręku torebkę. Od razu rzucił się jej w ramiona.

- Lou, co się stało? Przyjechałam tu, jak tylko usłyszałam wiadomość - powiedziała, pocierając plecy Louisa.

- Powiem ci, ale musisz mi obiecać, że nic nie powiesz albo coś - przyznał, zamykając oczy kiedy zaczęły zbierać się tam łzy.

- O-obiecuję - odpowiedziała Eleanor.

- H-Harry zgwałcił m-mnie… dwa razy - zapłakał Louis.

- Co?! Zabiję tego skur… - warknęła, gdy Louis jej przerwał.

-N-Nie! Po prostu… Czy masz bilety na pociąg do Londynu? Kazałem ci je kupić dla mnie, w-w zeszłym tygodniu… 

- Tak. Louis musisz powiedzieć rodzicom i policji… - błagała Eleanor, rozrywana przez nienawiść, widząc przyjaciela w takim stanie.

- Nie, nie obchodzi mnie to. Po prostu chcę odejść i nigdy nie wracać tutaj. Nie chcę go więcej widzieć - odpowiedział chłodno Louis.

- Jeśli to jest to, czego chcesz, Lou - westchnęła.

- Napiszę do Zayna i Nialla poźniej o moim pobycie, zamierzam zostawić notatkę dla mamy i taty. El, proszę, cokolwiek zrobisz proszę nie mów nic Harry'emu i nikomu innemu - błagał. Eleanor nie mogła nic zrobić, widząc jak zdesperowany był Louis.

Louis szybko zapakował bagaże do samochodu Eleanor. Dziewczyna zawiozła go na dworzec Był gotowy opuścić Doncaster i pojechać do Londynu. Był gotowy zapomnieć o Nim i o wszystkim co mu zrobił. Zostawił notatkę mamie, mówiąc jej, że zdecydował wyjechać wcześniej, żeby nie martwiła się, że zadzwoni, jak tylko dojedzie do domu ciotki. On również poprosił ją, aby nie mówiła nikomu gdzie jest. Po pożegnalnym uścisku z Eleanor, wsiadł do pociągu. Nie był już szczęśliwym i głupkowatym chłopcem. Od teraz nie pozwolił nikomu traktować się w ten sposób. Nie pozwolił nikomu go dotknąć. Będzie przeklęty, jeśli to zrobi. Nigdy więcej.

Tu możesz skomentować (: 

vine

Donghae is sexy and Hyukjae knows it~