dwaal

Lieve persoon die dit leest,

Als ik tegen jou zou zeggen dat je bijzonder bent, zou je me dan geloven? Vast niet. Waarom zou je ook. Je kent me niet eens. Toch vind ik je bijzonder want je leest dit en dat betekend dat je er nog bent. Dat je nog niet hebt opgegeven en dat je nog aan het vechten bent.

Ik wil je wat vertellen maar ik kan niet de goede woorden vinden om te zeggen wat ik werkelijk bedoel. Daar heb ik vaker last van, dat ik niet weet wat ik moet zeggen en dan zeg ik maar niks. Ook saai – iemand die niks zegt.

Goed, ik dwaal af van wat ik wil zeggen. Je bent een mooi persoon. Je bent sterk en je kan doen wat je altijd al wilde. Er is tijd en er zijn mogelijkheden en ik zou willen dat jij deze mogelijkheden ook zou zien. Inmiddels weet je vast al hoe het leven in elkaar zit en hoe je met bepaalde elementen om moet gaat. Maar is deze manier altijd de juiste manier?

Ik zou willen dat je jezelf de tijd gunt om erachter te komen wat je wil en wat je kunt want ik weet zeker dat er ontzettend veel goede dingen in jou zitten. Geniet van de mooie dingen, van de mooie dagen. Van een waterig zonnetje dat tussen de wolken door schijnt. Dans, zing en lach. Het leven is niet altijd slecht…toch?

Maak van jouw eigen weg ook daadwerkelijk jouw weg en neem de mensen mee die jij op jouw weg wilt hebben. Als bepaalde mensen niet in jouw leven thuishoren, waarom neem je ze dan mee? Verspilde tijd en verspilde moeite. Zonde. Je bent zo bijzonder, laat dat alsjeblieft niet kapot maken door het een of het ander. Koester de mooie momenten die meemaakt en laat de vreselijke dingen achter je. Je kunt ze immers toch niet meer veranderen of terugdraaien. Sluit je ogen en ren door het vuur waar je nog doorheen moet om bij het mooie groene gras te komen. Maak van elke dag een mooie dag. Niet omdat het perse nodig is maar omdat je het verdiend.

Dikke knuffel,

van mij