df:16.02.13

Και σε φίλησα, και ποτέ ξανά τίποτα δεν ήταν ίδιο. Από την πρώτη στιγμή ήμουν εξαρτημένη από τα χείλη σου, από το μαγικό αυτό της μυρωδιάς σου. Δεν το ήξερα. Το ήθελα όμως. Όπως ήθελα εσένα. Όπως θέλω εσένα. Για πάντα. Γιατί εγώ κι εσύ είμαστε ένα. Είμαστε κάτι απίθανο. Κάτι μοναδικό. Εσύ κι εγώ απέναντι όλων όσων έλεγαν ότι ”δεν μπορούμε”. Το ήξερα ότι θα ήσουν τόσο σημαντικός για εμένα. Πάντα ήσουν. Και πάντα θα είσαι. Ο έρωτάς μου. Η αγάπη μου. Το άλλο μου μισό.

Γι’ αυτό εύχομαι… Εύχομαι να μείνεις. Όσο δε με βαριέσαι. Να μείνεις μέχρι να μην μπορείς άλλο να είσαι μαζί μου, μέχρι να θες να με κάνεις να σωπάσω αλλά μετά να συνειδητοποιείς πόσο με αγαπάς και να με πνίγεις στα φιλιά… Να μείνεις μαζί μου μέχρι να μην αντέχεις τον εαυτό σου με εμένα.