deurklink

Er zijn momenten waarop je iets doet en meteen daarna weet dat dat niet goed was, maar ook dat je het al niet meer terug kunt draaien. Met je fiets door een stuk glas rijden, een kaart opgooien die niet de juiste is, de deur achter je dichtgooien terwijl de sleutel aan de binnenkant zit, waarna je snel tegen de deurklink duwt, omdat je toch denkt: hij is nog maar nét dicht, dan moet hij ook weer zo open kunnen, maar zo werkt het niet.

Er zijn momenten waarop je iets doet en meteen daarna weet dat dat niet goed was, maar ook dat je het al niet meer terug kunt draaien. Met je fiets door een stuk glas rijden, een kaart opgooien die niet de juiste is, de deur achter je dichtgooien terwijl de sleutel aan de binnenkant zit, waarna je snel tegen de deurklink duwt, omdat je toch denkt: hij is nog maar nét dicht, dan moet hij ook weer zo open kunnen, maar zo werkt het niet.
—  Peter Zantingh