de salle university

5

Antisemitism just happened in the midst of a “meme war” during the University Student Government General Elections of De La Salle University in the Philippines. 

Making memes of the USG because you are disappointed with them is one thing, but using antisemitism to express your disappointment to the USG is taking things too far, and it’s never okay!

This is so disappointing considered that DLSU is located in the Philippines, one of the countries that opened its doors to the Jews who were escaping from Nazi persecution during World War 2. 

Tweet Source: https://twitter.com/MillennialNgMNL/status/886483314097270785

De La Salle University College Entrance Test 

Application Process: Online

Application Period: August – September (usually the DCAT is the last CET among the Top 4 Universities)

Exam Date: October - November (last year’s DLSUCET was held on October 16 and 23; however, due to inclement weather, the October 16 schedule was rescheduled to November 6)

Guide to Each Test

The following is what I can remember about each subtest of the DCAT. The order of the tests here may not be accurate (due to my foggy memory of this test).

Keep reading

#DLSUDFroshTips

Hi sa mga incoming FROSH! Hi din sa mga kapwa ko Juniors. Hello sophomore at seniors. Gusto ko lang kayong batiin. Waaht?!
Magbibigay lang ako ng simple tips sa mga Frosh, and I’m pretty sure this year will be an epic year for you guys.

Una sa lahat ang SWAFO, sila yung mga disciplinarian na umiikot sa school, actually madami sila, sila yung kumukha ng ID sa mga violator ng rules, kapag di mo suot ID mo, may mali sa uniform mo, yung mga ma violate mong rules sa handbook sila yung manghuhuli sa inyo so better follow the rules. Wag ng matigas ulo kasi medyo nakakahiya kapag nahuli ka. Akala niyo nakawala na kayo sa guidance counselor ng high school. Akala niyo lang yun. HAHA

IKOT LA SALLE, kung may nakikita kayong jeep na paikot ikot pwede kayong sumakay dun kaso may bayad, 6.00PHP yun. Ihahatid kayo sa mga tapat ng college niyo. Meron sa Gate 1 and Gate 3. Pero mas masaya kapag maglakad. Iba yung feeling eh. Pagod na masaya. Waht?!

Internet ba?! Meron niyan sa ERS scan niyo lang ID niyo may one hour access na kayo sa internet. PC ang gagamitin niyo. Wifi ba?! Sa CBAA meron niyan. Password ba?! TA niyo ako. Haha. Sa CIH meron din. Sa library may wifi zone din.

These are just some things that you should know in our school and the best thing to know everything in our school is for you to find out.

Tips…

Wag magpapalate kasi may mga strict na Prof na kapag lumagpas ka ng 15mins late. Absent ka na or ilolock na nila yung pinto. Ganyan talaga. So learn to deal with it.

Magdala ng yellow pad kasi halos lahat sa mga frosh walang yellow paper so better magdala ka na para di ka nganga.

Magdala din ng madaming 1x1 picture kasi lahat ng prof hihingi nun para sa attendance chuchu. (Arte)

Wag kayong matakot pumunta sa Botanical Garden, feel free na tumambay pero be sure na vacant niyo ha hindi nagcucutting class. Pektusan ko kayo sa bagang pag nakita ko kayo dun. Whuut?!

Sa Museo (yung mukhang haunted house) pwede mag pa print dun lalo na sa mga rush assignments-research na kailangan na biglaan. Punta lang dun paprint na.

Photocopy ba hanap mo? Meron niyan sa dati kong college sa CBAA, sa BBA, sa may ADMIN sa likod at say may office ng SWAFO, dun kayo mag pa photo copy kasi madaming module na ibinibigay ang prof. Bwisit.

Ingatan ang projector.

Wag masyadong magmaganda at magpapogi dahil madaming mabbwisit sa inyo. Just be yourself
Wag masyadong maarte baka mahagis kayo sa lake.

Wag epal baka ihagis ka na lang sa may bangin sa may CBAA.

Ay basta, dapat niyong tuklasin na lang pero advice and tips lang naman to. Kaya kapag nakita niyo ako kapwa ko Tumblrista na pagala gala wag kayo mag hesitate na mag Hi DERFZ. Waaaht?! Madalas ako sa CLAC!!! Dating Economics Student na ngayon Psychology Student na.

Econ Family. Hello. Gusto ko makita ang frosh na Econ. Haha.
Psych Family. Hi. May nag BS Psych kaya sa inyo? Sa mga frosh.

NOTE: MAY HIGHSCHOOL NA. SO ALAM NA. HAHAHAHA. KASABAY NIYO SA PAGPASOK ANG DLSUD HIGH SCHOOL.

The Female Eye Film Festival in community partnership with Kapwa Collective present:

K’na, The Dreamweaver
written and directed by Ida Anita del Mundo

Trailer: https://youtu.be/c8Se0wN3pYw

Sunday, June 21, 2015 || 2:00 - 3:30pm
Small World Theatre, Studio 101
180 Shaw Street, Toronto

As part of Female Eye Film Festival’s Indigenous Film Program, K’na, The Dreamweaver, 2014 Cinemalaya Film Festival award recipient for Best Production Design and Special Jury Prize, will be shared with the Toronto audience this Sunday. “Showcasing the natural beauty of South Cotabato in Mindanao, and the vibrant culture of the T’boli people and their tradition of t’nalak weaving, K’na the Dreamweaver tells the legend of K’na, a young T’boli princess who must choose between ending an age-old war between her village or following her heart to be with the man she loves,” stated Ida in a recent press release cited by BusinessWorld.

T’nalak is a traditional cloth weaved with designs granted through dreams by Fu Dalu, the goddess of abaca. Sharing K’na, The Dreamweaver, and the practice of dreamweaving, fulfills Ida’s promise to the T’bolis that she would share their culture with the world.

K’na, The Dreamweaver, will be shown alongside The Bride (directed by Khosrow Azarbeyg) and Female Eye Young Aboriginal Fimmaker Shorts and Q & A with the filmmakers to follow.

Limited seating available. Tickets can be purchased at the theatre box office 30 minutes before show time.

We look forward to celebrating K'na, The Dreamweaver with you. Tey Bong S’lamat.

CONTACT:
kapwacollective@gmail.com


==============

ABOUT IDA ANITA DEL MUNDO
Ida Anita del Mundo is a writer and musician. She writes primarily for The Philippine Star’s Starweek Magazine and has been a fellow of the Silliman University National Writers Workshop and the Iyas National Writers’ Workshop. She has an MFA in Creative Writing from De La Salle University-Manila.

Aside from being a writer, she is a Music and Movement teacher at Bankstreet Summit School. She has also taught Literature and Art Appreciation at De La Salle University-Manila. Ida has been playing the violin since she was three years old. She is currently a member of the Manila Symphony Orchestra.


ABOUT THE FEMALE EYE FILM FESTIVAL
“Always Honest, Not Always Pretty”

The Female Eye Film Festival, established in 2001, is North America’s top international Women Directors film festival. In it’s 13th year, the FeFF illuminates the best of independent films and offers the cinematic perspective of women directors from around the world. Presenting 86 films from across Canada, the United States, and countries including Armenia, France, Italy, Germany, United Kingdom, New Zealand, Iran, India, Australia, Taiwan, Uganda, and the Philippines.

“These films are rarely seen in mainstream theatres, as women directors are under represented by the industry,” said Festival Founder and Director, Leslie Ann Coles.

GRADUATION SPEECH 

This speech was delivered by a La Sallian engineer in one of the graduation ceremonies at the UP College of Engineering.

“Ngayong araw na ito, sa ating pagtatapos, mayroon akong dalang Transcript of Record. Ang estudyanteng may-ari ng transcript na ito ay nag-aral sa De La Salle University. Sa unibersidad na ito, kapag ikaw ay isang undergraduate, may ID number ka na nagsisimula sa “94”at pataas, kung lumipas ang isang buong school year at umabot ka sa 15 units na bagsak, masisipa ka sa paaralan.

Ang transcript na hawak ko ay mayroong 27 units ng bagsak. 12 sa mga ito ay tinamo ng estudyante sa iisang schoolyear lang. Ang isang subject ay kadalasang may bigat na 3 units. Kung iisiping mabuti, isang subject na bagsak na lang ay pwede na masipa ang estudyanteng may-ari ng transcript na ito.

Ang speech na ito ay hindi ko ginawa para i-acknowledge ang paghihirap ng ating mga magulang sa pagpapaaral satin. Hindi ko din ito ginawa para maghayag ng political statement,o kumbinsihin kayo na huwag umalis sa bansa at tulungan itong makaahon. Ang speech na ito ay para sa mga normal na estudyante na kagaya ng may may-ari ng transcript na hawak ko, dahil madalas, wala talagang pakialam ang unibersidad sa mga achievements nila. May mga awards na gaya ng “Summa Cum Laude”, “Best Thesis Award” at “Leadership Award.” Pero ni minsan, hindi pa ako nakakakita ng unibersidad na nagbigay ng “Hang-on and managed to graduate despite nearly getting kicked-out during his academic stay” award.

Maaaring isang malaking kagaguhan ang konseptong ito para sa karamihan. Bakit mo pararangalan ang isang estudyanteng bulakbol, bobo, tamad o iresponsable? Hindi ba dapat isuka ito ng unibersidad? Ito yung mga tipo ng estudyanteng walang ia-asenso sa buhay, hindi ba?

Ayun. Natumbok niyo. Iyun na nga ang dahilan. Madalas, pag ang isang estudyante ay may pangit na marka sa paaralan, lalong lalo na sa kolehiyo, nakakapanghina ito ng loob. Nandiyan yung tatamarin ka mag-aral, nandyan yung iisipin mo “Ano pa kayang trabaho ang makukuha ko? Call center na naman o clerical? Ba’t kasi ang bobo ko. Kung matalino lang ako, sana, sa Proctor and Gamble ako, o kung saang sikat na kumpanya.”

Mas mahirap ang dinadaanan ng mga estudyanteng bumabagsak. Kahit na sabihin mong kasalanan nilang bumabagsak sila, hindi ninyo alam kung ano ang pakiramdam ng ganun. Madaling sabihin na “Kaya mo yan, mag-aral ka lang,” pero alam ba natin talaga ang sinasabi natin?

Kapag ang isang estudyante ay bumabagsak sa unibersidad, nandiyan yung tatawanan niya lang yan. O di kaya naman, ipagmamalaki niya pang “TAKE 5 NA KO!!!” o “Pare, magpi-PhD na ako sa Anmath3/ Calculus/etc.” Pero hindi alam ng mga isang Summa Cum Laude kung ano ang nasa isip ng isang normal na estudyante sa tuwing matutulog ito at alam niyang pag-gising niya, kailangan niya na namang ulitin ang isang subject na nakuha niya na sa susunod na term.

Kaya ngayong graduation, ang speech na ito ay inaaalay ko parasa mga estudyanteng lumagpak, muntik-muntikan nang masipa o yung sa lahat ng paraang pwede,ginawa na para lang makatapos. Gagawin kong patas ang mundo para sa inyo kahit isang araw lang. Kahit ano pa ang sabihin ng ibang tao, kesyo kasalanan mo man na pangit ang marka mo o muntik ka nang makick-out, saludo ako sa hindi mo pagtigil sa pag-aaral. Saludo ako na may lakas ka ng loob na harapin pa rinang mundo kahit alam mong hindi ito magiging patas sa iyo. Saludo ako na kahit pangit ang transcript mo, taas noo ka pa rin ngayong graduation at proud na proud sa sarili mo.

Ano ngayon ang mangyayari sa mga graduates pagkatapos nitong graduation? Ayoko nang puntahan yung pwedeng mangyayari sa mga Cum Laude. Baduy. Alam mo namang may patutunguhan ang buhay nila e. Pero dun sa mga lumagpak, ano ang meron?

Maaring makakuha kayo ng mediocre na trabaho lang. Pwede ka rin swertehin, baka makapagtrabaho ka sa magandang kumpanya. Madami pang pwedeng mangyari. Huwag kayong mawalan ng pag-asa. Kung nung college, nagtiyaga kayo e ba’t titigilan niyo yung pagti-tiyaga ngayon?

Pwede ring ganito: Mag-aral ka ulit. Ipakita mo sa kanila na kung sisipagin ka lang, malayo ang mararating mo. Subukan mong patunayan sa kanila na kapag pinilit mo, kaya mo ring abutin yung naabot nila. Na hindi ka bobo, kundi tinamad ka lang.

Baka sabihin ninyo, drowing lang ako.

I’ve been on both sides. Naranasan ko na ring lumagpak, at muntikan na din akong masipa. Naranasan ko na ang umulit ng 4 na beses sa iisang subject. Naranasan ko na ang masumbatan ng magulang, kapatid at kung sino-sino pang propesor na walang pakialam sa pakiramdam ng estuyante.

Naranasan ko nang hindi makatulog ng maraming gabi sa pagiisip kung paano ko na naman sasabihin sa magulang ko na maybagsak na naman ako. Kaya alamko ang pakiramdam ninyo.

Akin ang transcript na ito.

Pagkagraduate ko ng college, ano ang ginawa ko? Eto. Nagtrabaho muna ng konti, taposaral ulit. Kuha ng Masteral sa kurso ko. Hindi para sa trabaho o kung ano man. Kundi para patunayan sa sarili ko na noong mga panahong bumabagsak ako, tinatamad lang ako.

This is a rebellion. I raise my middle finger to every professor, over-achiever, naysayer and detractor THAT TOLD ME THAT I CAN’T MAKE IT. I raise my middle finger to every valedictory or graduation speech that only gratifies the university, those who were achievers in school or those who gratify the country when it’s supposed to be the graduate’s moment of glory. You are supposed to acknowledge EVERYONE. Even those who failed many times.
Kaya sa inyong mga graduates na medyo hindi maganda ang marka, para sa inyo ito. Kung kinaya ko ito, kaya niyo rin to. Imposibleng hindi.”

2

I will tell you that studying in De La Salle University and shifting to Advertising Management are two of the best life decisions I’ve made in my 21 years of existence. My experiences in this institution have molded me into a person I have never imagined to become - a determined, passionate and aspiring achiever, not just in academics but also in doing what I love most. The people I’ve met have continuously given me inspiration and motivation to pursue my dreams and push my limits to its extent. This is really one of the rare moments that I am proud of what I’ve done in my 4 year stay here and with that, thank you, DLSU.

Today, another chapter of my life closes as I graduate and tomorrow, a new one opens. This journey’s just about to get even better and brighter and I can’t be any more blessed and grateful. Looking forward to what’s in store for me in the future. Here’s to legitimately calling myself “employed” and not a “student” anymore. Grown up life, here we go. <3

11009233, signing off! :’)