de baas

Boer Zoekt Vrouw 2015, aflevering 8: Een lied van André van Duin en een lied van Ennio Morricone en een speech van een zekere Martin Luther King.

Het spiet mie donders mensen, dat jullie dit nu pas lezen. Ik lag gisteren geveld door rugpijn in bed. Zielig he? Ja, vond ik ook. Ik kon amper ademhalen. Ik takel af. Ik ben dan ook bijna dertig. Het was allemaal heel erg. Tot ik me bedacht dat lezeres Annemieke deze blogs altijd leest tijdens haar chemokuur op maandag, en toen vond ik mezelf ineens een ontzettende slampamper en sukkel en een afhaker. Sorry Annemieke! 

Keep reading

Lieve,

Soms vraag ik me af of iedereen zoveel vragen heeft van binnen. Of iedereen constante stromen van gedachten heeft - parallel aan elkaar, soms in gesprek met elkaar. Vaak in strijd met elkaar. Ik wil dit - nee idioot, gedraag je - maar het is oké - iedereen haat je doe nou normaal bitch - ik ben verdrietig - LALALALALA - stil nou stop.

Verstandig, streng, puberaal en intens verdrietig. De hele dag door strijden om te bedenken welke vorm van mezelf ik de baas moet laten zijn. Extreme censuur, halfvoltooide gedachten - voor ik bij het einde van een gedachte ben komt Streng tussendoor: het mag niet, het mág niet hoor je me, gedraag je. 

Als niet iedereen dit heeft is er iets vreselijk mis met me, en als iedereen dit heeft vraag ik me af hoe anderen zichzelf in godsnaam staande houden.