How To Give A Writer A Christmas Surprise [one shot]

TITLE: How To Give A Writer A Christmas Surprise


AUTHOR: winterheart17


GENRE: Romance, Drama, Comedy

FIC SUMMARY: This is a one shot for my series starting with ‘How To Seduce A Writer’. It’s Christmas and the game of love and seduction continues.  Loki decides to give OC a little surprise but things clearly do not go as plan.  So what will it be, folks?  Will they wrap up this festive holiday happily or in tears?

Rating: T

Author’s Note: Mild swearing. Takes place 2 weeks after ‘How To Seduce A Writer Part 2’.  While it is not compulsory to read the other one shots, it would give you a better understanding. Merry Christmas everyone and I hope you enjoy this one shot! I would love to hear what you think as it would mean a lot in me continuing this.

 How To Seduce A Writer    How To Seduce A Writer Part 2     How To Make A Writer Blush


‘Aahh!’ I yelped as something brushed my arm. 

What the?

I looked down at the object that had seemed to have fallen from above, right outside my room.  Frowning, I bent down, fingers outstretched as I picked up what appeared to be a bundle of leaves tied together with a red bow that seemed somewhat familiar.

Keep reading

It’s Perfect

Originally posted by wehavesass

Gif not mine.

Hey guys it’s like two in the morning for me and you know what that means it Christmas Eve! This is also fair warning that if this is bad I’m sleep deprived I think this might be one of the last holiday specials I’m going to try to post one later on today maybe one with Steve but sshhhh it’s a secret. Enjoy!

You walked up the stairs to the small apartment you and Pietro had moved in just a few months prior. It was close enough to the tower so that you and Pietro were ready for any mission that spring upon the Avengers but far enough that you and him had some privacy. 

Keep reading

ever since that one ask, I just had to.

I Saw Mommy Daddy Kissing Santa Claus

The entire house smelled like Will’s favorite cookies. The perks of being Santa Claus. Lily was running around in her princess onesie, jumping onto the couch as she watched Mickey’s Once Upon A Christmas and ran back every two minutes to check the microwave timer for the cookies.

The front door opened, letting in a draft of cold air into the warm house. Nico peeled off his beanie and smiled as he took in a deep breath. “That smells good, are those for me?” he asked.

“No, silly they’re for Santa!” Lily shouted, the excitement bubbling in her voice. Nico gave Will a knowing glance and a sly smirk.

“Come on Lilypad, sit down and watch the movie,” Will said as he caught his daughter mid-run and hefted her onto his shoulders. Nico left his shoes and coat in the front and came to sit beside them, greeting Will with a kiss and his daughter with a ruffle of her hair.

When the cookies were finally ready, Lily pulled out a special plate she’d made in class with a rough doodle of Santa and a Christmas tree. Will piled the cookies onto the plate as Lily began to make chocolate milk to go with it.

“It’s already nine thirty, young lady,” he said. “Set that up for Santa and then go to sleep okay? Or else Santa won’t be able to come inside.”

She nodded quickly, her wavy hair falling in her eyes and face in a tangled frizz. Nico gave her a smiled and gestured her over. “Doesn’t Daddy know how to do your hair?” he said.

“Um, Daddy hasn’t had time to watch YouTube videos for that,” Will said, defending himself. Nico raised an eyebrow. “I don’t understand braids.” Nico snorted and finished fixing Lily’s hair so she could sleep. “Here you go, darlin’ fresh out of the oven,” he said as Lily bounded back.

She took the plate and set it on the coffee table beside the Christmas tree. Then she took the glass of milk. As she set it up perfectly, Nico walked over to Will and wrapped his arms around him. “You’re sharing right?” he whispered.

“Those are for Santa,” Will answered.

Nico hummed. “Oh yeah? Well what about Santa’s little helper?” He pinched his arm lightly, making Will jump.

“Okay I’m going to sleep,” Lily announced. “You too, Papa and Daddy, you have to sleep too. Santa won’t come if you’re awake.”

Will chuckled and nodded. “We’ll go to sleep too, honey no worries.” She smiled and bounded up the stairs. Will and Nico followed to tuck her in and Will sang a soft lullaby until she fell asleep.

They crept out of her room quietly and went to their own. Nico put an alarm for midnight since Lily had a bad habit of waking up several times shortly after being tucked in. As they got into bed, Will asked, “You put the gifts in the closet right?” Nico nodded.

Nico scooted closer and smiled. “You’re wearing the Santa suit this year right?” Will felt his cheeks redden and nodded. They always traded off the suit; last year it had been Nico wearing beard that was long and white and boots and a suit of red with a cap on his head. It was their way of making sure that if Lily happened to come downstairs, she’d see Santa and not one of her fathers.

Still the suit felt embarrassing to wear since it had added fluff for that big jolly Santa belly. Nico got a kick out of it and seemed to enjoy playing Santa, but not enough to do it every year. Will secretly believed Nico enjoyed seeing him so awkward in the suit.

“There are so many dirty Santa jokes going through my head right now,” Nico chuckled, his voice muffled into Will’s arm.

“Is there one about the naughty list?” Nico nodded. “You’re a horrible person.” Nico laughed and Will rolled over on top of him. “I know a way we can pass time,” he whispered. Nico raise an eyebrow and smiled.

“Mm, eating cookies?” he suggested.

Will considered it as he held himself over his husband. “That’s good too. But that can wait.” He leaned down to kiss Nico and the concept of time melted away.

When Nico’s alarm rang, both Nico and Will were catching their breaths. “Alright Santa, dress up time,” Nico panted, a mocking smile plastered on his smug face.

Will groaned and got up, pulling out the red suit. “When do we get to tell her this isn’t real?”

“Not for a long time, William.”

Will put on the suit and went to the closet to grab the gifts. Once Nico got dressed, he helped him with the others. “If she comes downstairs, she’s going to see you,” Will warned.

“I can hear her snoring from here,” he whispered back. “She’s fine.” He handed Will another box and he arranged them under the tree while Nico helped himself to cookies.

“One, if she’s fine, why do I have to wear the suit? Two, those are my cookies, you jerk.” Nico shrugged and continued to eat, a mischievous smile on his face. “That’s why you’re on the naughty list every year.”

“Oh really?” he smirked. Will snorted and took a cookie from the plate as he looked at the tree. “Come on do the laugh, it’s fun. Especially in the suit. The padding jiggles.” Will frowned as Nico tried to stifle his laughter. “Do it, come on,” he insisted.

Heaving a sigh, Will put a hand on his belly and let out a, “Ho, ho, ho!” Nico laughed, muffling the sound with a cookie. Will enjoyed seeing him so happy and carefree. He laughed again and Nico beamed. He was right. It was fun.

Will let out another playful Santa laugh and Nico rushed to cover his mouth, laughing. “Sh! You’ll wake her up,” he whispered. Will smiled and wrapped an arm around his torso. “I told you it was fun, Mr. Grinch.”

“I’m not the Grinch, I’m Santa,” Will pouted. Nico laughed and tugged on the fake white beard. Will leaned down slowly, until his lips met Nico’s. Nico threw his arms over his shoulders and pulled him closer, the smile still lingering on lips.

“Now Santa, what would my husband say?” Nico said with mock disdain.

“You’re really enjoying this aren’t you?” Will whispered. Nico tilted his head back in a silent laugh and nodded. Will huffed, but Nico pulled him into another kiss and sighed contentedly. “You taste like my cookies.”

“And you are leaving strands of plastic white hair on my lips.” Will smiled, with his tongue between his teeth and bumped his nose against Nico’s. “I never thought I’d say it… but I love the holidays.”

Will gathered the remaining cookies and the glass of milk. “Let’s finish these in our room. I keep worrying Lily will come downstairs.” Nico nodded and followed him to the room. They ate the cookies and before going to bed, Nico put the empty glass back beside the cookie platter.

The next morning, Will woke up before Nico, as always.

But that was wrong. It was Christmas Day. Lily should have been the one dragging them both out of bed before even Will would’ve woken up. He looked over at the clock and saw that it was seven in the morning. He frowned and leaned over to wake Nico.

Amore, wake up,” he said as he shook him. “Nico, hey.” Slowly, Nico’s eyes fluttered open. “Lily hasn’t come downstairs.”

Nico glanced at the clock and yawned. “She’s probably still asleep.”

“On Christmas Day?” Will questioned. “This is the one day of the year when every child wakes up before the sun is fully out.”

“Love, maybe she’s just tired. Come on, enjoy the extra sleep.”

Still, Will couldn’t shake his uncertainty. He laid back down and rested his head against Nico’s chest as it rose and fell with his slow breaths. He dove into a sort of half sleep before starting awake. Something was wrong. When he looked over at the couch, he saw that the clock read nine thirty.

Okay, that just wasn’t right. Even if it wasn’t Christmas, Lily was as much of an early bird as Will. She was always awake by eight. “Nico, come on, she’s not up yet.” Nico groaned and opened his eyes as Will got out of bed.

He left the room and started up the stairs to Lily’s room. Halfway up, he heard Nico rushing to follow. Lily’s door remained closed.

“Lily? Wake up, darlin’ it’s Christmas. Aren’t you going to open the presents Santa brought?”

“I don’t want anything from stupid Santa!” Lily shouted back immediately. Both Will and Nico stared at the door in shock.

“Lily, what-.” Nico tried the knob as he spoke and was shocked to find it locked. “Liliana open the door.”

“You go away!” she shrieked. “Go away, go away!” Will held up a hand to stop Nico from answering and pressed his ear to the door.

“Lily, why are you crying? What’s wrong? Why are you talking to Papa like that?” Through the door, he could hear Lily’s sobs, heartbroken and filled with grief, her breath stammered and shaking. “Lilly, open the door.”

After a few long seconds, the door opened. Lily crashed into Will’s legs, shaking with sobs and a miserable look on her face.

“Lily, love what’s wrong?” Nico asked leaning down.

Suddenly, Lily lashed out and began to hit Nico, her tiny fists not causing any damage but her face twisted with enough anger to make up for it. “I hate you, I hate you!” she screeched.

Nico seemed frozen in shock and Will leaned down to pull her away. “Liliana, we do not say that word, you know that. Why in the world are you talking to your father like that, huh?” Lily wouldn’t look at him, but her eyes were bloodshot and tears continued to streak down her face. “Liliana, look at me,” he said sternly. Her blue eyes flickered to him guiltily. “What is going on?”

Her face crumpled and she began to stutter over her words involuntarily. “P-Pa-Papa d-d-oes-sn’t l-love you no m-m-more!” It took Will a moment to register her words. His mouth opened and shut, confused. “I s-saw him.”

“Saw him what?” Will prodded. Nico had finally unfroze and sat cross legged behind her.

Lily seemed like she wanted anything but to say whatever she was about to say. Then:

“Kissing Santa.”

A very long pause ensued after which Nico burst into nervous laughter. “It’s not funny!” Lily screeched at him, more tears falling down her face.

Nico covered his mouth and shook his head. “Oh my gods. Oh, Lily.”

Nico,” Will hissed.

Nico looked over at him and groaned, a relieved smile still on his face. “I think we have to tell her now.” Will stared at him blankly. “Unless you want her to hate me for the next few years, I really think we should tell her now.”

“Tell me what?” Lily asked, her eyebrows furrowed. Will looked at Nico and nodded. Nico left and Will pulled Lily into his arms and carried her back into bed.

“Lilypad, you’re not supposed to talk to Papa like that. Understand? Now I get that you were upset, but… I promise you, Papa didn’t do anything bad.” Lily started to protest, but Will put a finger to his lips. “I need you to listen to me, honey. Papa and I weren’t going to tell you because we didn’t want to make you upset, but I think we have to now.”

“Tell me what?” she asked, aggravated.

Will sighed and took her hand. “Santa Claus isn’t real, Lily.”

Lily stared at him in disbelief for a few seconds. “Yes he is, I saw him last night, kissing Papa.”

“That was me,” he explained.

She frowned. “Nuh-uh. He was fat and had a beard. You’re skinny and you don’t have a beard.” Nico whistled and held out the red suit.

“True, but look. The suit comes like that.” He gestured for Nico to bring it over. Then he started putting it on again and held his hands out in a presenting gesture. “See?” Lily stared at him in surprise.

Nico sat beside her and she glanced at him, without the hatred and betrayal in her eyes. “Why did you tell me he was?”

“It’s just something fun for kids,” Nico said. “It makes it more exciting to believe and to make cards and cookies.”

She looked from Nico to Will and back. “So… you kissed Daddy last night? Not Santa?” Nico nodded.

Will sat on the other side of her awkwardly with the suit still on. “I love Daddy very much, Lily.” Nico looked up at him and smiled. “Very, very much.”

Lily looked at them and started crying and laughing nervously. Then she threw herself onto Nico and wrapped her small arms around him. “I’m sorry, Papa, I’m so sorry! I don’t hate you. I was scared. I’m sorry. I love you, Papa.”

Nico rubbed her back soothingly. “I love you too, babygirl.” Will smiled and pulled both of them toward him. Nico and Lily laughed as Will pulled them onto his lap. Nico kissed him lightly on the lips and Lily had a vice grip on both of them.

“Why don’t we go see what your presents are, Lilypad? We can make pancakes for breakfast.”

She nodded and hopped to the floor excitedly. She ran down the stairs and squealed with delight when she saw the amount of presents under the tree. Nico chuckled and stood, pulling Will along with him.

At least he wouldn’t have to wear the suit anymore.

Christmas time with the Devil.

Requester: @merrychristmasdeanypieavengers

Request: Maybe the reader could be Luci’s soul mate and it’s their first Christmas together?

Warnings: Um, Lucifer hating angels and Christmas…?

Word count: 1,001

A/n.: Okay, here it is! I’m sorry that it’s sort of short, but I hope you like it! Thanks for requesting!

Originally posted by spnfans

Originally posted by magicalseasonsofthewitch


Keep reading

It must’ve been the mistletoe | Tłumaczenie PL

Tytuł: It must’ve been the mistletoe
Pairing: Larry Stylinson
Autorka: itjustkindahappened
Wyrazy: 2213
Opis: AU, w którym Harry nosi z sobą jemiołę, aby zawsze mieć wymówkę do pocałowania Louisa.
Banner: Mini
Beta: sherriane! ♥
Zgoda: Wysłana, bez odpowiedzi

Mówiąc szczerze, nie ma niczego, co sprawia Harry’emu większą przyjemność niż całowanie swojego chłopaka.

To nie tak, że możecie go winić. Każdy wykorzystałby szansę posiadania przywileju całowania Louisa Tomlinsona kiedy tylko się chce.

Keep reading

A Christmas hero.

Harry was late for Christmas shopping.

He knew it the moment he entered Toys R Us, the store full of people in every corner, buying presents at the last minute just like him. He scanned the Hot Wheels car row, looking for a specific red car Theo Horan wanted. He found it picking out on the far corner of the aisle, next to a misplaced Barbie doll.

“Oof!” Harry quickly grabbed it and went to purchase the toy, where a long line awaited him.

After fifteen minutes, he was out the store with a content smile on his face. He glanced down at his massive bags full of presents. Nothing was missing, right? He’d hope not.

It was when he passed a very quiet hall at the mall, that he heard the crying. 

Keep reading


(I dont own any of the gifs. Middle one belongs to cuddlesbentomrenner)

Hello to my new followers!! I hope I don’t scare you off LOL

Back to work for me, so I will leave you with this, tonight. Check out my Christmas One Shot, I am sure it will warm you all right up. Chapter 5 for Glitter In The Air will be up sometime this weekend (I cannot promise it will be Friday, my apologies).

Also, don’t forget about the Renner Gift Project. Two submissions so far. I am sure there are more of you that would like to put something in for him, right?

I hope you all have a wonderful night filled with sweet sexy dreams. 

Christmas One Shots

Gift Exchange- Crankie Muppet give each other gifts

Classic Tradition- Crankie Muppet under the mistletoe 

Merry Christmas To Me- Friends kinda Christmas party

Christmas With The Stewarts- Gail decorates her first Christmas tree

Boxes- Gail pisses Holly off with the amount of boxes used for one gift

I’ll Be Home For Christmas- Holly surprises Gail by driving forever just to see her on Christmas morning

Black Christmas- Gail booby-traps the presents

Christmas Parades- ‘Pull you in by your scarf’ kiss

Grammy’s Sweaters- Holly’s Grandma knits her and Gail ugly sweaters

Grumpous The Elf- Grumpy Elf Gail

Early Mornings- Gail wakes up to find Holly reading a Christmas classic to her son

Happy Holidays!! I hope yours was as wonderful as mine was

What a Christmas Coincidence | Larry One Shot

Tytuł: What a Christmas Coincidence (Cóż za Świąteczny Zbieg Okoliczności)

Autorka: sherriane

Banner: świetna robota Mini, serdecznie dziękuję!

Ilość słów: 10 104

Opis: - Och, stul dziób. Jest tak zapracowany, że sam domyśliłem się, iż po prostu… najzwyczajniej w świecie potrzebuje dobrego odpoczynku. – Uśmiechnął się promiennie i zanim zaspokoił ciekawość wchodzącej mu już niemal na głowę trójki, sięgnął jeszcze po swój kubek i siorbnął cicho, biorąc chyba najdłuższego łyka gorącej czekolady całego wieczoru. Oblizał wargi i spokojnie odstawił naczynie. – Kupiłem mu małe wakacje w Weronie.

Albo po prostu świąteczne AU, w którym Louis i Harry są małżeństwem, jednak za nic w świecie nie mogą zrozumieć, co tak bardzo spodobało im się w sobie nawzajem, gdy byli nastolatkami. Louis, aby tylko pozbyć się Harry’ego z domu, w ramach świątecznego prezentu kupuje mu lot i trzydniowy pobyt w Weronie - mieście Romea i Julii. Nie jest świadomy, że jego mąż przygotował dla niego dokładnie taką samą niespodziankę. Prawdą może okazać się to, że ten głupi zbieg okoliczności pomoże im zakochać się w sobie… na nowo.

Od autorki: W ostatniej chwili zaczęłam pisać i chyba w ostatniej chwili publikuję… Generalnie są jeszcze święta! A akcja dzieje się w znacznej większości po Wigilii, więc uznałam, że będzie to z mojej strony jeszcze dopuszczalne. Bardzo chciałam to już zrealizować, gdy zaczęłam, no i… swojej opinii na wszelki wypadek nie zostawiam, żeby nie zniechęcać :D Serdecznie zapraszam do czytania i będę wdzięczna za Waszą ocenę - bo ja już sama nic nie wiem :P Mam nadzieję, że spędziliście cudowne święta :) xx

Na ulicach wcale nie było mrozu, a śnieg już nie prószył . Niewielka jego część widoczna była na chodnikach, jezdnia nie była tylko i wyłącznie jedną wielką pluchą, z kolei światła… one rozświetlały każdy ogromny plac, a jednocześnie każdy najmniejszy zakamarek. Potrafiły sprawić, że od zawsze ponury róg ulicy, którą Louis aktualnie spieszył się na spotkanie, w tym akurat okresie mienił się każdym kolorem tęczy.

Hah, tęcza.

Typowy odgłos dzwoneczka i spory, chłodny powiew wiatru, który wpadł do lokalu razem z szatynem, naprawdę musiał świadczyć o tym, że był spóźniony. Czy był? W najgorszym wypadku z pół godziny.

Keep reading

One Shot | Where Are You Christmas? | Ziall

Tytuł: Where Are You Christams? (Święta, gdzie jesteście?)

Pairing: Ziall Horlik (Zayn Malik + Niall Horan)

Bohaterowie: Zayn Malik, Niall Horan

Opis: Zayn od dawna nie przepadła za świętami Bożego Narodzenia. Wszystkie ozdoby i wystawy świątecznie dosłownie go obrzydzały. Nie potrafił być szczęśliwy Pewnego razu wpada na Niall'a, który jest jego zupełnym przeciwieństwem. On, kiedy tylko pojawiają się w sklepach pierwsze czekoladowe mikołaje, zaczyna przystrajać swoje mieszkanie. Czy Zayn zmieni się kiedy Niall stanie się jego prawdziwym przyjacielem?

A/N: Do napisania tego shot'a zainspirował mnie film Grinch: Świąt nie będzie oraz piosenka użyta w filmie, Faith Hill - Where Are You Christmas?. W ogóle to dzisiaj po raz pierwszy w życiu obejrzałam ten film :O No, ale lepiej późno niż wcale :)
Prompty przyjmuję nadal jeśli to was interesuje :)

Ilość stron: 7

Ilość słów: 10 796


- Święta. - Prychnął pod nosem, wciskając pięści w kieszenie swojej kurtki - Po co komu to i na co? Te wszystkie świecidełka, choineczki, bombeczki. Skąd w ogóle wzięło się to badziewie.

Popchnął szklane drzwi, wchodząc do sklepu przystrojonego licznymi girlandami. Wywrócił oczami i westchnął zirytowany chwytając koczyk z przylepionym napisem Wesołych Świąt. 

Z radia sączyły się kolędy, a ludzie wprost tłumami oblegali sklep. Chłopak przepychał się przez nich, co sekundę mówiąc przepraszam, jednak widząc, że nie wiele to daje, po prostu popychał jednego na drugiego aby w końcu dotrzeć do działu ze słodyczami. 

Stanął przed półkami i zaczął przebierać w pozostałościach po czekoladach. W końcu znalazł to czego szukał po czym ruszył do kasy, po drodze chwytając jeszcze dwie butelki mleka. 

Stanął w długiej kolejce, nerwowo tupiąc nogą, co chwila spoglądając na zegarek.

- Niech ten tasiemiec się w końcu ruszy. - Burknął pod nosem.

Do ludzi zaczęła podchodzić mała dziewczynka przebrana za elfa z wiklinowym koszyczkiem w rączce. Stanęła przed chłopakiem i uśmiechnęła się szeroko, ukazując swoje bielusieńkie mleczaki. 

- Wesołych Świąt! - krzyknęła uradowana, wręczając mu czekoladowego cukierka następnie ruszając dalej.

Zayn obracał go przez chwilę w palcach, uważnie mu się przyglądając. Spojrzał na dziewczynkę, która podchodziła do każdego w kolejce, wręczając słodkości. Przez jego usta przebiegł niemrawy uśmiech, jednak bardzo szybko znikł, kiedy zdał sobie sprawę, że cieszy się z czegoś, co jest związane ze świętami.

Zrobił krok do przodu tym samym zatrzymując się przed kasjerką.

- Dzień dobry. - Uśmiechnęła się ciepło, zaczynając kasować jego zakupy - Może życzy sobie pan komplet bombek za….

- Nie dziękuję. Nie potrzebuję ozdób św… - zaciął się, czując jak słowo nawet nie chce przejść mu przez gardło - Tych wszystkich. - Machnął ręką - Ile płacę?

- Pięć funtów, dziewiętnaście pensów.

Chłopak rzucił pieniądze na tackę po czym chwytając torbę z zakupami ruszył do wyjścia, pragnąc jak najszybciej znaleźć się w domu. 

Pchnął energicznie drzwi, tym samym mocno w coś uderzając. Niepewnie wychylił głowę zza szkła aby dostrzec blondyna, który zszokowany wpatrywał się w niebo. Po chwili jednak zaczął się niepohamowanie śmiać.

- Błagam, nie. - Jęknął cicho, jednocześnie podchodząc do poszkodowanego. Ukucnął przed nim i potrząsną lekko jego ramionami - Halo, słyszysz mnie?

Na jego pytanie, blondyn zaczął się tylko głośniej śmiać. Zayn westchnął i podniósł go z ziemi, zarzucając jego ramię na swoją szyję, mocno chwytając go w talii. Przez całą drogę do szpitala nawijał o magii świąt, przez co Malik miał go ochotę zabić. 

- Przepraszam, czy jest ktoś kto mógłby mi pomóc? Niechcący uderzyłem go drzwiami i mam wrażenie, że coś mu się w głowie przewróciło. - Zaczął gdy tylko pielęgniarka zwróciła na niego swoją uwagę

- Oczywiście. Już wołam lekarza. Proszę go tu posadzić.

Zayn przytaknął i podszedł do krzeseł, tym samym siadając na jednym z nich i sadzając blondyna obok siebie. Po chwili podszedł do nich dość wysoki mężczyzna, kucając przed Mulatem.

- Ale to nie ja, to on. - Wskazał na chłopaka

- Przepraszam. - Uśmiechnął się niemrawo - Jak się nazywasz?

- N-niall. - Wydukał przez śmiech

- On tak całą drogę. Ja naprawdę nie miałem zamiaru uderzać go drzwiami.

- Nikt nigdy nie ma takiego zamiaru. Uwierz mi. - Zaśmiał się pod nosem, wyciągając z kieszeni małą latarkę, którą zaczął świecić blondynowi w oczy - Źrenice reagują. Nic nie wskazuje na wstrząs mózgu. Lub na cokolwiek co byłoby z nim nie tak. - Skrzywił się pod nosem. Chłopak zaczął się powoli uspokajać, opadając zmęczony na oparcie krzesła.

- Dlaczego tak dziwnie na mnie patrzycie? - zapytał rozbawiony

- Dobrze się pan czuje? 

- Tak, dlaczego miałbym się czuć źle? - uśmiechnął się szeroko - Przecież są święta! 

Na jego słowa, Malik automatycznie zacisnął pięść. Gwałtownie zerwał się z miejsca i ruszył do wyjścia.

- Ej! Zaczekaj! - krzyknął za nim, tym samym biegnąc w jego kierunku. On tylko ciężko westchnął i nagle się zatrzymał przez co tym razem to Niall wpadł na niego.

- Ile razy jeszcze się zderzymy, co? - syknął zrzucając go z siebie i podnosząc z ziemi.

- Ja przepraszam. - Spuścił wzrok - Chciałem ci tylko podziękować. Nie każdy by się tym przejął.

- Dobra, okej. Ciesz się na św… Na św…

- Na święta?

- Tak. - Szybko go uciął następnie zbierając z ziemi swoje zakupy i ruszając do wyjścia

- Zaczekaj! - dogonił go i odwrócił do siebie przodem - Nie lubisz świąt?

- Nie. 

- Ale jak to?! - prawie pisnął - Przecież wszyscy je lubią!

- No widzisz, jednak nie. - Burknął

- Ale dlaczego?

- Mam swoje powody, jasne? Nie każ mi się tu przed tobą tłumaczyć ty… Elfie. - Rzucił, nie potrafiąc sobie przypomnieć jego imienia - Nie muszę tego robić. W ogóle cię nie znam.

- Ale… Przecież święta to wspaniały czas. 

- Nie dla wszystkich. - Wysyczał, oddzielając każdy wyraz następnie zbiegając po schodach.

Skręcił w przecznicę za szpitalem, aby szybciej dotrzeć do domu. 

Sprawdził skrzynkę pocztową, w której oprócz kilku rachunków i reklam nie znalazł niczego ciekawego. Przeskakując co drugi stopień dotarł do domu na co w duchu dziękował Bogu jak tylko najlepiej potrafił.

Położył zakupy w kuchni na stole następnie ruszając do sypialni aby przebrać się w wygodniejsze ubrania. Zrzucił z siebie dżinsy i koszulę, zastępując je zwykłymi, szarymi dresami i białym T-shirt'em.

Włączył w salonie telewizję i znalazł kanał, który był wolny od wszelakich świątecznych filmów. Następnie ruszył do kuchni i wypakował zakupy.

Nalał do kubka mleka, które podgrzał w mikrofalówce. Dodał do niego odrobinę masła oraz łyżkę miodu, następnie łamiąc na talerzyk kilka kostek gorzkiej czekolady.

Usłyszał dzwonek do drzwi, na który tylko ciężko westchnął. Leniwie ruszył do przedpokoju.

- Elf? Co ty tu robisz? Skąd wiesz gdzie mieszkam? - zadawał setki pytań gdy tylko zobaczył blondyna przed wejściem do swojego mieszkania

- Ja… Poszedłem za tobą. Ja przepraszam, ale… Nie dajesz mi spokoju. - Szepnął ledwo słyszalnie. 

Zayn oparł się o framugę drzwi i skrzyżował ręce na piersi, uważnie przyglądając się chłopakowi. Blondyn niespodziewanie kichnął i pociągnął nosem.

- Wejdź do środka, bo się jeszcze przeziębisz. I to znowu będzie moja wina. - Burknął, przepuszczając go w drzwiach, które chwilę później za nim zamknął. Ściągnął jego szalik i płaszcz, które następnie odwiesił na wieszak.

Przeszli do kuchni gdzie Niall usiadł na stole, wyjmując z siatki czekoladowego cukierka.

- Wypij to. - Podał mu kubek

- Co to jest?

- Nie martw się, nie otruję cię.

Chłopak spojrzał na niego wyczekująco, na co Zayn tylko westchnął i wywrócił oczami.

- Mleko z masłem i miodem. 

- Trzeba było tak od razu. - Uśmiechnął się szeroko, wypijając wszystko niemalże jednym duszkiem - Dziękuję. - Uśmiechnął się oddając mu kubek

- Więc jeszcze raz. Po co tu przyszedłeś?

- Bo cię nie rozumiem i… Chcę się po prostu dowiedzieć co cię tak zniechęca do świąt.

- W takim razie nie potrzebnie się fatygowałeś, bo odpowiedzi na to pytanie nie dostaniesz. 

Odwrócił się do niego tyłem i zaczął myć kubek. Chłopak zeskoczył ze stołu i stanął za nim, obracając w palcach cukierka.

- Wiesz, myślę, że gdybyś tylko chciał… Mógłbyś się przekonać do Bożego Narodzenia. Przecież to wspaniały czas.

- Powtórzę się. - Odwrócił się do chłopaka przodem uważnie na niego patrząc - Nie dla mnie.

- Ale dlaczego?! - krzyknął - Ktoś cię skrzywdził?! Zostawił?! Odpowiedź nie lubię, bo nie, nie jest odpowiedzią!

- Chcesz wiedzieć? To proszę bardzo. Nienawidzę być szczęśliwy. Nie mam powodów aby być szczęśliwym. Nie cierpię być szczęśliwym!

Na jego słowa, Nial zamarł. Nie docierało do niego, że ktoś mógł tak myśleć o życiu. Dla niego to było to nienormalne.

- Ale przecież…

- Tak, tak. - Przerwał mu - Szczęście jest potrzebne, szczęści trzeba doświadczyć, trzeba być szczęśliwym! Tak, wiem to! Ale nie potrafię. - Dodał nieco łagodniej następnie przechodząc do salonu i siadając po turecku na kanapie. Po chwili dołączył do niego Niall, który podstawił mu talerz z czekoladą pod nos. Malik mimowolnie się zaśmiał. Nie potrafił się powstrzymać. To faktycznie go rozbawiło. Chwycił jedną kostkę i wziął do buzi, czekając aż się rozpuści.

- Jak można jeść gorzką czekoladę. - Skrzywił się

- Ma smak czekolady, ale nie sprawia, że czujesz się szczęśliwy.

W tym momencie chłopak przypomniał sobie o cukierku. Szybko go rozpakował i uśmiechnął się szeroko, spotykając ze zdezorientowaną miną Mulata, który właśnie przełykał roztopioną czekoladą.

- Powiedz ‘a’, chłopczyku.

- Nie zmusisz mnie do tego.

Blondyn ułożył usta w dziubek, przechylając nieco głowę. Przysuną się bliżej chłopaka i ścisnął dłonią jego twarz tak, że usta Zayn'a mimowolnie się otworzyły. Następnie wrzucił mu do buzi cukierka, śmiejąc się triumfalnie.

- Mówiłeś coś? - wyszczerzył się, na co ten tylko pokręcił głową z dezaprobatą - Jak ty masz na imię?

- Zayn. A ty? Nie będę chyba do ciebie mówił do końca życia 'Elfie’. - Zaśmiał się, na co sam się zdziwił

- Ja jestem Niall. - Wyciągnął rękę, którą Malik od razu ścisnął - Zayn?

- Hmmm?

- Bo tak sobie myślę, że może… Może byś się zgodził na chociażby jedną gwiazdkę na oknie.

- Nie. - Oznajmił stanowczo

- Ale zaśmiałeś się. I to nawet dwa razy. - Podkreślił - No prooooszęęęę.

- Nie.

- Jesteś… Jesteś gorszy niż… Niż Grinch!

- Kto? - zapytał rozbawiony

- Taki zielony, obleśny stworek, który psuje wszystkim święta. A nawet on w końcu je polubił!

- Porównujesz mnie do jakiejś kreskówkowej postaci?

- Tak. No co ci szkodzi kilka ozdób, co? Przecież i tak jesteś już bardziej szczęśliwy.

- Co nie znaczy, że muszę być szczęśliwy do końca.

- No błagam, no. - Wyjęczał na co Zayn tylko przymknął powieki i oparł głowę o oparcie kanapy.

- Jeśli ci pozwolę, przestaniesz mi w końcu jęczeć nad uchem?

- Tak?

- Ale tylko - podkreślił - jedna gwiazdka na okno.

Blondyn szybko zerwał się z miejsca i pędem ruszył do przedpokoju ubierając buty i niedbale zarzucając na siebie płaszcz oraz szalik. Zostawiając za sobą otwarte drzwi szybko zbiegł po schodach i popędził do pierwszego lepszego sklepu.

Chłopak powoli podniósł się z kanapy i ruszył do kuchni aby zrobić kubek mleka tym razem dla siebie. Kiedy je skończył usłyszał jak ktoś stawia coś w przedpokoju. Szybkim krokiem do niego przeszedł.

- Miała być jedna gwiazdka! - krzyknął rozszerzając oczy na widok wszystkich ozdób

- Kłamałem. - Zaśmiał się

- No właśnie widzę. 

Lekceważąc go chwycił pudło i przeszedł do salonu, który zaczął ozdabiać światełkami i całą resztą ozdób.

Zayn przypatrywał mu się z lekkim uśmiechem na ustach, którego już nawet nie starał się ukrywać.

- Możesz się przesunąć? - poprosił go na co on cicho się śmiejąc zrobił kilka kroków w tył.

Blondyn zawiesił nad przejściem gałązkę jemioły i spojrzał na niego z szerokim uśmiechem.

- A jutro pójdziemy po choinkę. - Pisnął szczęśliwy niemalże podskakując

- Nie rozpędziłeś się za bardzo, Elfie?

- Nie, ja… Ej! Już ci powiedziałem jak mam na imię.

- Moja wina, że spodobało mi się to przezwisko? - Zaśmiał się

- Jeśli to ma cię doprowadzać do takiego stanu, mów na mnie jak tylko chcesz. I popatrz co mam. - Oznajmił uradowany, podbiegając do pudła i wyciągając dwie potężne czekolady z orzechami.

- Rozpakuj je. - Uśmiechnął się szeroko, ruszając do kuchni po mleko.

Usiadł koło chłopaka na kanapie i wyłożył nogi na stolik. Niall spojrzał na kubek, ciężko przełykając ślinę. 

Miał już upić łyk kiedy zauważył jak blondyn wpatruje się w jego napój. Zaśmiał się pod nosem, po czym mu go podał.

- C-co? Nie. Ja… Przecież już jedno ci wypiłem. - Szepnął speszony, odwracając głowę, aby nie zauważył jego rumieńców.

- Daj spokój. Pij. Wiem, że ci smakuje. - Zaśmiał się, podstawiając kubek jeszcze bliżej jego nosa - Przecież wiem, że go pragniesz. No już. Nie słyszysz jak woła Wypij mnie, wypij mnie Niall. - Podwyższył nieco głos, co tylko rozbawiło blondyna. Wziął w ręce kubek i upił łyka.

- Dziękuję. - Uśmiechnął się szeroko - Jest pyszne.

- Cieszę się, że ci smakuje. Mam do ciebie pytanie.

- Hmmm?

- Po co mi jemioła? - uniósł brew rozbawiony, na co Nial momentalnie zrobił się czerwony

- Ja… Emm… Znaczy. - Odchrząknął - Wiesz, no… To jest… Jakby to powiedzieć.

Kiedy zaczął się jąkać, Malik wybuchł głośnym śmiechem, na co Niall momentalnie umilkł.

- Popracujemy jeszcze nad tym. - Uspokoił się nieco, cmokając go w policzek, na co oczy chłopaka rozszerzyły się do granic możliwości - Połóż się. - Wskazał na ramię.

Blondyn niepewnie się na nim położył, po czym Zayn zacieśnił nieco uścisk.

- Wiesz co? - Zaczął

- Co?

- Fajnie jest dostać drzwiami od kogoś takiego jak ty.

Na jego słowa obydwoje się zaśmiali.

- A ty wiesz co?

- Co?

- Fajnie jest wpuścić kogoś takiego jak ty do domu. - Cmoknął go w czubek głowy, delikatnie gładząc po ramieniu

- Więc lubisz już święta?

- Tak, ale pod jednym warunkiem.

- Jakim? - zapytał spokojnie

- Że spędzam je z tobą…

> Comment here <

Santa Baby

y'all can thank irwinistable for the idea for this, with added ideas from a conversation I had with ashtonangst, haha. i’m going to go cry from cuteness now.

“Is it real?” The words were whispered by a sincere Luke, a look of awe in his eyes. The two of you had been trying for ages to get pregnant, so long that within that time both Michael and Calum’s wives had gone through pregnancy and birth, bringing a cute baby girl and boy into the world, respectively.

Now, though, you and Luke were sat on the edge of the bathtub, a pregnancy test in your hands, indicating that, yes, you were pregnant. Your hands were shaking and your eyes watering, but from happiness. You and Luke were finally getting what you wanted, and you couldn’t be happier.

“You can not tell any of the boys until Christmastime,” you said, pointing a finger at Luke. “We have to wait until the two month mark before we tell anyone. We don’t know what can happen between now and then. I mean, it took us so long to get pregnant in the first place.” Your happiness was slowly deteriorating, but Luke wrapped an arm around your shoulder, pulling you to his chest.

“Shh, we’re going to be fine. You’re pregnant and we’re going to have a baby. I won’t tell anyone.

Keep reading

W H I T E C H R I S T M A S *Shawn Mendes imagine *

The floors radiated with the chill of the early winter morning and the door that led out to the balcony was decorated with frost. Last night it had snowed for the first time this winter, and now a fine two foot blanket of snow covered the ground everywhere, crowding the roads and making it almost impossible for people to get to work.

         you and shawn laid entangled in each other on his bed, sound asleep. Shawns’s deep breathes brushed across the top of your head, moving the same piece of blond hair over and over again. you hugged Shawn tight sleep, huddling in as close to him as you could since you were not accustomed to the cold canadian weather.. you had a large red blanket wrapped around your bodies, not letting any outside breeze inside your touching legs.

       The digital clock on Shawn’s night stand switched to 7:00am, sending the loud, annoying alarm echoing through the house. Shawn let out a soft groan as the ringing brought him to consciousness as he turned over so he could reach the alarm and switch it off. Shawn turned back to you and wrapped his arm around your waist, snuggling back into your neck and closing his eyes.

       “Why did you set an alarm on Christmas?” you mumbled sleepily from Shawn’s chest.

        Shawn looked at you, you could feel his stare even though your eyes were closed., “I didn’t, I forgot to turn it off.”

       “Oh,” your green eyes popped open, making shawn smile as it did every morning. he didn’t know why, but it was just something about seeing that sudden burst of color on you that made him smile. “Well, I’m awake now,” you sat up, releasing herself from his grip and stretched fully awake.        

        Shaw  grabbed your hand out of the air to obtain your attention, “Merry Christmas,” He kissed the tip of your nose.

       A small smile spread across your lips as you kissed shawn’s slightly chapped lips, “Merry Christmas.”

        you slid out of bed when something caught your eye out the window. you made your way over, pulling up the blinds, and gasped when you saw the snow that covered the ground.

       “What is it?” shawn got beside you and looked out the window with her, “It’s just snow,” shawn said. Living in Canada, shawn had seen snow millions of times but it had never snowed in December were you had lived. This dawned on shawn, “Wait, you’ve never had a white christmas…” shawn smiled, ideas flooding his mind.

        you murmured, “Only on the tv.” you were filled with awe and excitement, wanting so bad to go play in the snow

        shawn continued…” Alright, go put on some really warm and water proof clothes and a coat and gloves- whatever else,” shawn gently pushed you towards the closet.

        you changed into jeans and a blue sweater, fuzzy socks and boots, put on one of your thick jackets and  coat, a white hat over your messy dirty blond hair and a pair of gloves. shawn put on the same medley of clothes and you found each other at the front door of shawn’s house. Hand in hand, you headed down to the front of the complex of houses and right into the snow.

       The snow was cold, as you knew it would be, you gathered some up in your hand, inspecting it, looking at all the detail you could. The white fluffy snow that was slowly starting to melt in your hands made you grin. you dropped the snow to the ground when something hit your left arm. you looked to your left in shock, snow slipping down your arm. She found shawn grinning at you and already forming another snowball in his gloved hands.


     “Oh, come on,” you whispered to your second snowball before you threw it at shawn. It hit him in the arm and chest while he was forming another snowball, you laughed when it hit him and threw your hands in the air.

        your victory was short-lived while shawn threw two snowballs at you, one missing and the other hitting your side. Nicole brushed the snow off and proceeded to quickly form as many snowballs as you could and lob them at shawn.

        after throwing snowballs at each other you laid there laughing in the snow, even as it began to bother you, freezing every inch of your body. Once the laughing cea you looked into his eyes , warm and brown reflecting on the white snow. your heart beat so loud that you could hear it in your ears and your cheeks grew warm despite the cold.

       “We’re gonna get sick if we stay out here,” you pointed out.

        shawn gripped your waist and rolled over so that you were  now on top of him, “Then let us get sick,” He pulled you down so that your lips met again.

       And you stayed kissing in the cold until your bodies were numb.

Vlogmas | One Shot | Ziam

Tytuł: Vlogmas

Pairing: Ziam Mayne (Zayn Malik + Liam Payne)

Bohaterowie: Zayn Malik, Liam Payne, Karen Payne.

Inspiracja: Zoella Vlogmas Vlogs

Opis: jutro Święta Bożego Narodzenia, dlatego Liam rusza do rodzinnego Wolverhampton wraz z Zaynem, aby spędzić wigilię ze swoją rodziną, dodatkowo przedstawiając im swojego narzeczonego.

A/N: obiecałam jakąś niespodziankę, a że prompts były zamknięte, a w otrzymanych propozycjach na przyszłość nie było niczego świątecznego, przybywam z trzecim i jednocześnie OSTATNIM shotem z serii ‘Ziam Youtubers’. Jest króciutki i mam nadzieję, że się wam spodoba i chociaż troszeczkę wprowadzi w świąteczny i radosny nastrój dzień przed wigilią :) Wesołych Świąt x

The Boyfriend Tag

Dare Ziam

Keep reading