cherrymobile

ang cellphone ni inay.

ang cellphone ng mama ko ay touch and type. mga 4 or 5 months na yun sa kanya. naiinggit ako kasi ang cp ko ay cherry mobile lang na mukha ng pamato sa piko dahil sa kakahulog nito. pero buhay pa rin sya. astig nga eh. 

minsan trip kong gamitin yung cp na yun. hindi naman namamalayan ni mama kasi di naman nya lagi gamit yun. at sa bahay ko lang yun ginagamit.

kanina, paalis na ko para sa emergency meeting namin sa speech choir at na deads na ang cp ko. hindi ko pala yun na charge. eh kailangan ko ng cp kasi nga kailangang itext ang mga classmates. i saw my mom’s phone on the table.

me: ma, gagamitin mo ba cellphone mo? na-lowbat ako eh.

mama: hindi.

me: hiramin ko muna ah.

-silence-

me: alis na ko ah.

mama: sige.

pagdating ko sa school kung san kami nagkita kita ng classmates ko, they noticed the phone i have. ayun, papuri, asar.  and i told them na sa mama ko yun at lowbat ang pamato kong cp.

paguwi sa bahay… matapos magbihis…

mama: hanapin yung isang cellphone ng papa mo. yung itim (extra phone tlga yun eh. yun kasi gamit namin dati sa water delivery business namin.)

me: -tingin lang kay mama.

mama: wag mo wawalain yan ah. pag nawala mo yan, akin lahat ng allowance na makukuha mo sa december.

me: haha. 4k yun.

mama: oo nga. tama lang pandagdag. hindi pa yan nababayaran ng buo.

hahah! yey! goodbye sa pamato kong cherry mobile. helo touch and type na nokia. hehehe. ang korni ko. hahaha!

yan un binili ko nung isang araw s robinson’s ermita….s cheerry mobile phones…colored,fm radio,calendar,qwertypad,singel sim…..but color skyblue skin…                                             

pra cute….

sking ute ng mga taong kgaya ko at mo…

oh,wag knang humirit..!