cedwick

Cedric and Baileywick for charming Doofapus~

AWW, thank you so much for helping Verdi and Tiptoes! And I had LOTS of fun with these two, they are adorable XD

The request was to draw Cedric looking sneaky and trying to keep Baileywick’s pocketwatch away from him (with the chain still attached to the butler) and Baileywick annoyed and trying to get it back, and ehehehee, I guess I got carried away a bit, I hope you like it! XDD

Thank you so much, Doofapus! X)))

3

2人を描き慣れるため練習がてら…なんちゃって漫画☝( ◠‿◠ )☝

ベイリーウィックに勘違いされちゃう魔法使い。*゚+.*.。゚+..。*゚+.。*゚+.*.。゚+..。*゚

【Translation site use from here.】

A picture of previous cedwick, a lot of reaction Thank you!

I tried to challenge the translation of conversations ↑↑


ced「Sleepy…Let’s go back to the tower…」

「Oh? There are Baileywick.」

「He was I’ll let a little surprised.」

『Magic spell』


ced「w,Why this happens …」

wick「cedric?」

「Did you mean, do you help me?(unusual…)」

ced「what!? No、 Huh?me?」

wick「? You have the amount of the half.」

ced「This is different, I don’t think want to carry!」

wick「Well then why, you’ve got in possession?」


ced「・・・・・・・・・・・・・・・・Hmm」

「Be helped not, I’ll help you.」

wick「As usual you’re not honest.」

ced「It’s a “loan”, Baileywick」

wick「I’ll prepare the sweets and tea for you?」

ced「・・・・・・>:(


If English is not correct, I’m sorry.

やっぱり英語はわからんちん~~~~~・゜・(ノД`)・゜・

◯日遅れのHalloween…!!

広告の裏にかいたから若干の色映りがあるし別々に描いて無理やり繋げたから2人のサイズも合ってない…恥ずかしいネ(*ノω・*)アアー

ドラッキュラと魔女っ子だ!和を感じさせる柄でごめんねセド子ちゃん♡

相変わらず毎週(日)の朝はベイリーウィック麗しいしセドリックドジかわです…

A Half naked man at his mid-20s staring at the mirror while crying. ( Fiction )

Hindi malaman ng lalake ang gagawin niya sa sarili niya. Tulala siya at hindi alam ang gagawin. Hindi niya alam kung saan siya pupunta. Hindi niya alam kung ano ang unang salita na dapat sabihin niya. Patuloy siyang nakatitig sa salamin. Patuloy na tinitignan ang itsura niya pati na rin ang hubog ng katawan niya. Hindi niya alam kung ano ang iisipin, kung ano ang unang dapat gawin. Nalilito kasi siya, dahil nahihirapan siya mag desisyon.

Nahihirapan siya ng husto dahil hindi na niya alam ang takbo ng buhay niya. Isang lalake na hubad sa harap ng salamin. Isang lalake na bagsak sa eskwelahan, iniwan ng barkada dahil nakipagsuntukan, iniwan ng karelasyon dahil sa kapreskuhan.

Habang hinahawakan ang sugat, ramdam niya ang sakit at ang lahat ng pangyayari kung bakit niya natamo iyon. Pakiramdam niya, iniwan siya ng mundo niya. Mahigit kalahating minuto na nakatayo ang binata. Hindi pa rin alam ang bibigkasin na salita. Nakatitig, hindi alam ang gagawin, sa madaling salita walang patutunguhan ang buhay. 

Iyak siya ng iyak. Nakikita niya ang produkto ng isang lalakeng hindi maisalba ang sarili. Pakiramdam niya huling huli na siya sa oras. Hindi niya alam kung paano magsisimula ulit dahil wala yung mga taong tutulong sa kanya sa pagkakadapa. Napatingin siya sa katawan niya.. Sa rami ng tattoo niya sa katawan at hikaw sa kanyang tenga, ilong at dalawang utong. Nakikita niya sa sarili niyang astig siya. Pero sa kaloob looban niya eh sobrang nanghihina siya. Isang musmos na bata na walang landas na tinatahak.. Inuna ang sarap bago ang hirap. Kaya sa huli? Iyak ng iyak..

Huminga siya ng malalim, ngumiti.. At sa huli ay sinabing..

“Kaya ko to.. Magbabago na ko.”