by ozlem

Herkesin vardır yenik bir zaferi. Ne kadar nefret etse de vazgeçemediği birileri..
Sen,tam olarak bu cümleye aitsin.İstediğim kadar çabalayayım,yenik bir zafer oluyorsun hikâyenin sonunda.Ama vazgeçemediğim için o hikâyenin sonu da olamıyor ‘ne yazık ki’.Bu sefer bitti derken yeniden başlıyor bir şeyler.

Sesin nasıldı sevdiğim, ya gülüşün? Bakışın nasıldı sevdiğim, ya kalp atışın? Sana sarılmak nasıldır sevdiğim, seni unutmak kadar imkansız mı?
Kavuşmak nedir sevdiğim, çölde bir şelale bulmak mı?
—  Demet Sahin