by ben and zie

Als je van plan bent om voor me te vallen en verliefd op me te worden, ga dan voor mijn geheel. Ga niet enkel voor mijn zondagse beste zelf of hoe ik eruit zie nadat ik uren ben bezig geweest om me klaar te maken voor dat ene feestje. Ga ook niet puur voor mijn lichaam dat er mooi gevormd uitziet met de juiste kleren aan. Ga zeker niet voor de bloemetjesgeur die ik verspreid nadat ik mijn dure zeep en bijhorende parfum heb opgedaan. Ga voor mijn net uit bed look met haren die naar alle kanten steken en ogen die maar moeilijk opengaan. Ga voor mijn naakte lichaam, dat onder een hoopje zorgvuldig gekozen kleren er dan toch niet zo mooi uit ziet als je had gehoopt. Ga voor die slaapgeur, de hese stem en de kussens die ik naar je hoofd gooi omdat ik ’s ochtends een ochtendhumeur heb. Ga voor de paniekaanvallen, de tranen, de twijfels. Ga voor alle dingen waarvan je in eerste instantie niet dacht dat ze bij mij horen. Val voor alles wat ik ben en heb: positief of negatief. Geef je hart aan mij in mijn geheel of geef me niks.

Zie mama

Zie mama
Ik ben geen jongetje meer
Ik ben een man
Zie dan hoe ik alles zonder handen kan
Zelfs betalen mam
Contactloos

Ik kom vandaag niet uit bed mam
De dekens zijn te zwaar
Nee laat me maar liggen
Je hoeft niks te doen
Ik haal het water zelf wel
De paracetamol ook ja
Al heb ik die niet nodig mama
Het gaat toch niet over

Sorry mama
Kom me verdomme eens helpen
Alles kookt over
Van de aardappels tot de eieren
Van top tot teen.

Soms ben ik jaloers op mensen die niks hebben meegemaakt. Dan zie ik hen over straat lopen of in de aula lachen met elkaar. Waarom kan ik niet zo dom gelukkig zijn alsof er niks mis is met de wereld, alsof er niks mis is met mijn wereld?
—  Dingen waarover ik nadenk om 3 uur ’s nachts.

Ik kijk liever naar de maan
dan naar de mens.
De mens,
ik word er zo moe van.
Dat roepende, smekende,
lachende, verlangende,
niet wetende,
willen wetende,
ik hou van jou zeggende,
of denkende,
op schoenen
of op eelt lopende,
van de een naar de ander rennende,
met sieraden en muziek beklede mens.
Ik kijk liever naar de maan
die altijd hetzelfde is:
onverschillig.
trouw.


De maan heeft geen woorden nodig
om te zeggen:
ik ben er
en morgennacht ben ik er weer.
Misschien zit er een wolk voor,
misschien zie je me niet omdat je binnen bent,
omdat je binnen naar je dwaze liedjes ligt te luisteren
of omdat er tranen voor je ogen zitten,
tranen omdat je denkt dat je alleen bent,
maar je bent niet alleen,
want ik ben er,
en gisteren was ik er ook,
en morgen ben ik er weer.

—  Tjitske Jansen, Het moest maar eens gaan sneeuwen

‘Ze huilde om je. Ze huilde dagenlang.’

‘Weet ik.’

'Waarom zei je dan niets tegen haar? Waarom gaf je haar niet de afsluiting die ze nodig had?’

'Omdat ik ook pijn heb,’ riep hij. 'Omdat ik bang ben dat als ik haar recht voor me zie huilen, ik mijn excuses zal aanbieden en smeken of ze bij me terug wil komen! Maar dat kan ik niet doen.’ Hij wendde zijn blik af. 'Ik kan haar niet meer pijn doen dan ik al gedaan heb.’

Ik zit vast in een put die ikzelf gegraven heb. Ik ben verdwaald in een leven die ikzelf zo ingewikkeld gemaakt heb. Ik zit in een gevecht met mezelf dus ik kan alleen maar verliezen. Ik geloof in iedereen maar niet in mezelf. Ik wil leven maar het enige dat ik doe is overleven. Ik ben er voor iedereen maar niet voor mezelf. Ik zie het beste in alles maar niet in mezelf. Ik haat niemand meer dan mezelf. Ik heb alles om gelukkig te zijn en toch ben ik het niet. Ik ben moe maar ik kan niet slapen.
Lieve jij,

Ik kan wel een boek schrijven over wat ik leuk vind aan u, wist ge dat? Want ‘k vind stiekem alles leuk aan u. Van uw ongecontroleerde lachjes, tot uw nerveuze tickjes die je af en toe vertoont, en alles daartussen. Ik hou van uw boos gemompel als ge u beseft dat ik weer maar eens te veel dronk tijdens een nachtje stappen. Ik hou van hoe ge uw haar altijd draagt in die typische vlecht, maar ook van hoe snel ge uw haar los laat golven over je schouders als ik u dat weer lief vraag. Ik hou van hoe ge alles laat vallen als ik u stuur dat ik weer maar eens in stad ben en ik hou van hoe snel ge dan naar mij toe komt. Ik hou van onze veel te late gesprekjes in de nacht, waar het ons veel te lang duurt om werkelijk écht te gaan slapen, omdat we telkens op de ander wachten om op te hangen. Ik hou van de zo herkenbare sproeten op uw gezicht en ook van de gezonde blosjes die ge krijgt als ik weer eens aan het slijmen ben met complimentjes. Ik hou van uw ongecontroleerde lachbuien als ge weer maar eens beseft dat ik mij jaloers ga gedragen. Want ja, ik zie u ontzettend graag en ik ben zo trots op je. Ge zijt tegelijk mijn beste maatje en het enige meisje dat ik altijd naast mij wil want stiekem heb ik je nooit echt kunnen vergeten, hoe hard ik het ook geprobeerd heb lief. ‘k ben tot in de eeuwigheid trots op u lieverd, wat er ook gebeurd. Ge zijt altijd mijn beste maat geweest & dat zal je ook altijd zijn, al hoop ik dat we later heel misschien een 'wij’ kunnen zijn wie weet?

Ge zijt een geschenk en 'k zie u zo graag 🖤

(uw) A.E

Het is twee uur middernacht en ik kan opnieuw niet stoppen met huilen… Ik kan niet stoppen met denken aan u. Gij hebt mij zo kapot gemaakt… Ik krijgen deze herinneringen gewoon niet uit mijn hoofd man. Ik zie u nog zo naast mij liggen slapen, ik kan u nog zo voelen. Het is echt intens wat er met mij gebeurd is.

Ik heb een tijd op volle gas gestaan: ben uitgeweest, heb kei hard gewerkt, heb kei hard geleerd en sinds deze week heb ik mijne klop. Ik kan het nie meer. Ik blijf aan u denken, zelfs op de drukke momenten waarop ik geen tijd heb te denken aan iemand. Ik haat het.

Ik haat het als mensen mij vragen of ik al iemand anders op het oog heb. Alsof ik zo snel over de persoon, waar ik zò verliefd op was, ineens kan heengeraken. Ik haat het als mensen vragen of ik u nog gehoord heb. Ik haat het als mama vraagt of ge voorgoed weg zijt. Ik haat het als ik moet spreken over u tegen anderen omdat ik nog geen een keer mijn tranen heb kunnen bedwingen. En ik haat het allemaal zo hard wat ge mij hebt aangedaan.

Het ging al zo slecht en ge deed er een schep bovenop. Ge hebt gespeeld met mij. Ge zijt niet eerlijk geweest. Ge zijt godverdomme niet eerlijk geweest en ’t doet zo'n zeer. ’T doet zeer dat ge niet eens de moeite nam om te vechten voor ons, voor mij. Ik was ’t u allemaal niet meer waard. Ge waart zelfs te laf om écht erover te praten, om het op een waardige manier te doen. Zelfs dat hebt ge mij niet gegund. Ik lig elke nacht op de rand van mijn bed omdat als ik naar links draai, ik aan u blijf denken.

Ze zeggen dat haat en liefde net naast elkaar ligt en misschien snap ik nu pas waarom. Ik haat u verdomme zo hard, gij zijt het soort gasten dat ik altijd heb moeten vermijden. Gij zijt het soort waarvan ik walgde. Gij zijt het soort waar ik iedereen voor waarschuw want ge zijt zo vals. Ge zijt zo'n intens vals mens. Ge doet mensen zeer en ge gaat met uw leven door alsof het allemaal niets is. Ge hebt u nooit oprecht geëxcuseerd, ge hebt nooit een moment gehad waarop ge het de moeite vond om u verdomme te excuseren. Gij zijt de oorzaak waarom ik om twee uur ’s nachts huil, gij hebt mij zo bespeeld. Ik ben helemaal kapot. Helemaal. En door u is het allemaal te veel en ben ik het allemaal beu. Allemaal door u. En ik zie u nog zo graag, godverdomme…

Loen

Laat het glas regenen

Hé ik liet mijn glas vallen
Ben er daarna door gaan rollen
Scherven die blijven steken in mijn huid
Terwijl Die rode stroperige vloeistof die mijn blouse kleurde kon ik alleen denken aan het warm koud contrast dat dit opleverde met mijn koude blauwe ogen
Nee ik heb het niet koud
Hoor het vuur razen door mijn aderen en naar buiten stromen langs het glas
Ik grimas
Het doet geen pijn
Ik zie jullie wel kijken
Waar ben ik beland
Een geestestoestand waar jij bang van word
Maar ik moet lachen
Ik raaskal
Ik gier het uit
Pluk de scherven uit mijn huid
Een spoor achterlatend waar hans en grietje jaloers op zouden zijn
Ik ben weergaloos
Ik ben het wildebeest
Die je stil wilde houden
Ik verslind en verslind
Maar eet niet
Ik wil mijn ribben kunnen tellen
Mijn heupen uit laten steken
En mijn ogen bijna uit hun kassen laten vallen
Veranderden in die geestestoestand die je angst toe jaagt
Laat het glas regenen
Als een prikkelende sensatie op mijn huid
Nee nee dit is geen zelfbeschadiging
Dit is het wildebeest niet ik
Het wildebeest is wat het is en is klaar om te verwoesten wat je het meest dierbaar is
Ren dan toch niet weg
Ik weet dat je wilt blijven
Het wildebeest intrigeert jou
Laat mij schrijven en kleurt mijn ogen zwart
Laten we onze spullen pakken en weggaan
Waar naartoe doet er niet toe
We zoeken de grenzen van ons mens zijn op
Verkennen ze en overschrijden
Zo zijn het wildebeest en ik
Maar als je wilt mag je daar best bij
Want een wij maakt het wildebeest stil en mij blij

Zie je dat dan niet

Zie je dan niet hoe chaotisch ik ben
Zie je dan niet hoe onzettend overdreven, dramatisch en neurotisch ik ben

Hoe ik alles keer op keer verkloot
En hoe jij dan altijd de persoon was die z'n excuses aanbood

Zie je dan echt niet hoe onverschillig ik ben
Hoe ontzettend naïef en eigenwillig ik ben

Dat het me allemaal niets uitmaakt
En mijn hart tegerlijkertijd
Zuchten vol zorgen slaakt

Zie je dat dan echt niet?