boya kalemi

Büyümek.

  “Sen…Sen kitap mı okuyosun Ç?” diyor beş yaşındaki kuzenlerimden biri. Akşamın dokuzu, yemek masasının üzerinde boyama yapıyorlar. Üç dakikada bir, sorular yanıtlayıp onlar için boya kalemi seçiyorum. Evlerini boyarken, benim yardımımı istiyorlar. Oturduğum kanepeden onlara bakıyorum, gülümsüyorum. “Evet, kitap okuyorum.” İkisi birden sandalyelerinden kalkıp yanıma geliyorlar ve kucağımda duran kitabı, bir anda alıp kurcalamaya başlıyorlar.  Kitabın sayfalarını hızlıca çevirmeye çalışırken, kafaları karışmış gibi bana bakıyorlar. “…Ama bunda hiç resim yok?” 

  Kitabımı bana uzatıyorlar, “Ah, bilemiyorum. Büyüdüğünde, böyle şeyler okursun. Belki büyüdüğünüzde siz de okursunuz ama resimli kitaplar daha güzel kabul ediyorum. ” diyorum. On saniye geçmeden, bir bağrışma başlıyor. “Asla! Ben asla büyümeyeceğim! Asla ve asla Ç.” diyor esmer olan.  Kumral saçlı “Evet, ben de büyümek istemiyorum! Büyümek, çok sıkıcı.” diyerek katılıyor diğerine. Sormalı mıyım acaba? “Büyümenin neden sıkıcı olduğunu düşünüyorsunuz?” Dünyanın en aptalca sorusunu sormuşum gibi yüzüme bakıyorlar. “Çünkü oyun oynamayı sevmiyorsunuz ve sürekli iş yapmak istiyorsunuz. Bir çocuk, asla oyun oynamayı bırakmaz.” Esmer olan epey sinirli, kumral saçlı ise yetişkinlerden bıkmış gibi gözlerini deviriyor. “Baksana, kitabın bile resimsiz. Ben asla büyük biri olmayacağım. Büyük biri olmak, çok kötü bir şey.” 

Doğum günümde yaklaşıyor hani…

belki boya kalemi resim defteri minnoş kalemlikler mükemmel kitaplar belki sadece bi mektup bile göndermek istersen öhhööömmm burdayım :’)