bordewijk

4

Book: De Laatste Eer
Author: Ferdinand Bordewijk
Year: 1935
Categories: Old, First Edition, Cherished, Cool Illustrations, Bizarre

This is a first edition of De Laatste Eer, a collection of fictional eulogies by my favourite author Ferdinand Bordewijk. Ranging from eulogies on inanimate objects (such as a nostalgic story on the old The Hague) to awkward situations (“I’ll call you Simmetje - the missus here knows your name, she did the paperwork”), this work is highly unusual in any aspect. It wasn’t reprinted very often, only once partial and once in the Collected Bordewijk series.

So, to share, a translation of a quote from this book I’ve found very useful:

“… and Wagner’s biggest flaw was to forget that a person wants to sleep every once in a while.”

F. Bordewijk: 'Karakter' (1938) / Jethro Tull - J. S. Bach: 'Bourée' (1969, 1717)

Katadreuffe observeerde zich niet, hij was zich niet bewust dat hij stond in den grooten kenteringstijd van zijn leven. Hij bevond zich op de demarcatielijn die de wereld van elken intellectueel verdeelt. De lijn is vaag, een veeg dien men onwetend overschrijdt. Eerst later als men zijn eigen wereldbol heeft leeren overzien valt het op hoe duidelijk de lijn getrokken staat. Katadreuffe was nu niet meer het intellect dat alleen gulzig absorbeerde, het begon ook af te kaatsen, ja, het begon van binnen uit licht te geven. En het beeld der lijn ging, als alle beeld, in zijn uiterste consequenties mank, want de wereldbol dien zij omspande was zijn eigen leven, wat aan deze zijde lag bleef het zijne gelijk dat aan gene, indien hij de lijn overschreed naar een terrein waar hij vrucht ging zetten, bleef de oude bodem hem nog steeds voedingsstoffen toevoeren. Hij was met al zijn eerzucht bescheiden, de ware eerzucht gaat met de bescheidenheid hand aan hand, men kan niet begeeren te bereiken zonder het besef dat men reiken moet, wie zegt ‘ik ben er’ is intellectueel een mausoleum.

http://youtu.be/2u0XXpVGUwk

De stad was wijd en evenredig uitgelegd, de straten waren recht, die in het midden breder dan die aan de buitenkant. Het asfalt was uitgevloerd in verschillende kleuren wit, bruin, grijs, zwart, in effen banen naast elkaar, of met een Griekse rand, maar niet opvallend. De eentonigheid moest worden gebroken, maar de aandacht niet van de gebouwen afgetrokken.
—  Ferdinand Bordewijk - Blokken
3

Book: Karakter
Author: Ferdinand Bordewijk
Year: 1938
Language: Dutch
Description: Literary classic
Category: Old, Literature, Cherished Item, First Edition

This is a first-edition print of my favourite book by my favourite author which was turned into my favourite film: Karakter. As such it is my most cherished book.

2

Bordewijks gebouwen en buurten

F. Bordewijk beschreef straten en huizen alsof het levende wezens zijn. De novelle Huissens (1935) is daarvan een prachtig voorbeeld, maar ook in Rood Paleis en Noorderlicht figureren buurten en bouwsels als bepalers van het lot van de mensen. Bijna nooit positief: man op weg naar bestemming loopt in steeg zijn ondergang tegemoet, dat thema. Maar dan vele malen mooier geschreven.   

Soms bestaat zo'n gebouw, in het echt. Op de foto links (Arhus, Denemarken) scheen de zon en dat is helaas, in dit geval. Want het echte Bordewijkgevoel krijg je bij mist of regen. Een beetje zoals rechtsboven (Wenen, Schlingerhof).